บันทึกแรกของเราNoi Beleza
ฉัน..ตามหาความฝัน

  • ฉันมีความฝัน
    ฉันอยากเห็นโลกกว้าง
    ฉันท่องเที่ยวไป
    ตามทึ่แห่งหนต่างๆ

    ไปต่างถิ่น ป่าเขา ทะเล ทุ่งกว้าง
    ธรรมชาติยิ่งใหญ่
    ฉันเหมือนมดตัวเล็กๆ
    ฉันเฝ้าชื่นชม สุขใจจริงๆ

    สายตาชื่นชมธรรมชาติ
    ผิวกายสัมผัสลมเย็นๆ
    ลมหายใจสดชื่น
    เติมเต็มจิตวิญญาณ

    ฉันเก็บภาพถ่าย
    พระอาทิตย์ขึ้นตก
    เมฆาฟ้าใส ร่มเงาใบไม้
    ชีวิคผู้คน เบิกบานสดใส
    .
    .
    ผ่านไปหลายปี
    ฉันยังเดินทาง
    ตามหาความฝัน
    ทำไมมันไม่เติมเต็มสักที

    ฉันตามหาความหมาย
    ความสุขทึ่แท้จริงคืออะไร
    ฉันอยู่เพื่อใคร
    อยู่ไปทำไม

    ฉันดูข่าว วุ่นวายสับสน
    การเผยตัวตน อวดอ้างมากมาย
    แต่ในความมืดมน
    ก็มีสิ่งดีๆให้ซาบซึ้งใจ
    .
    .
    ฉันเริ่มมีคำตอบ
    สุขทุกข์คงอยุ่ที่ใจ
    เราทำเพื่อตนเอง ทำเพื่อผู้อื่นบ้าง
    มีลมหายใจ ศรัทธายิ่งใหญ่

    คุณยายขายขนมหวาน
    ยิ้มหวานละไม ขายถุงละ 10 บาท
    อยู่เพียงลำพัง เก็บออมเงินไวั
    วันหยุดเข้าวัดทำบุญสุขใจ

    ดูพี่ตูน ทีมก้าวนั่นไง
    วิ่งเพื่อโรงพยาบาลของชาวอีสาน
    พี่บิณฑ์ ไปทุกแห่งหน
    เกื้อหนุน คนจนยากไร้

    ทหาร..ตำรวจชายแดน
    ครูชนบท ครูจิตอาส่ามากมาย
    ทุกอาชีพ มีความซื่อสัตย์
    ล้วนสร้างเสริมกัน ประเทศช่าติรุ่งเรือง
    .
    .
    ฉันเขียน ฉันบันทึกเรื่องราว
    สะทัอนความคิด ทัศนคติต่างๆ
    ฝากลิขิตนี้ไว้..แทนภาพถ่าย
    ฝากไว้ให้ลูกหลาน..

    ฉันพอใจกับทุกสิ่งที่ผ่านมา
    ขออภัยกับทุกๆคน..สิ่งใดที่ทำผิดพลาดมา
    ขอบคุณมิตรไมตรี จากญาติมิตรพี่น้อง
    ฉัน ก็เพียร.."ทำวันนี้ ให้ดี" ..ก็พอแล้ว

    ❤❤❤❤❤

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in