litanies of you.sweetsingularity
day 15: moving in

  • รู้ตัวอีกที พี่นายก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของผมไปแล้ว.





    ....ส่วนหนึ่งของความคิดผมน่ะ






    เราเผื่อพื้นที่ลิ้นชักแห่งความทรงจำไว้ให้คนอีกคนตั้งแต่เมื่อไหร่







    หนุ่มผมหยิกหลับตาสนิทอยู่ข้างซ้ายของเตียงผม

    แจ็กเกตยีนส์ถูกโยนทิ้งไว้ที่เก้าอี้ทำงานอย่างลวกๆตั้งแต่เจ้าตัวเดินเข้ามา






    (ก็ห้องผมมีอยู่แค่นี้


    เก้าอี้เดี่ยวหน้าโต๊ะทำงาน

    เตียงชิดผนังที่รายล้อมด้วยชั้นวางของ


    พื้นที่ส่วนตัวไม่กี่ตารางวา ที่ดูแคบไปถนัดเมื่อมีพี่นายอยู่ด้วย





    ผมเคยคิดเผื่อที่ไว้ให้อีกคนที่ไหนละ)







    "เอาอีก...

    .... รินอีก... แบร์--"




    ผมเอียงคอ มองหน้า 'นางฟ้า' ประจำคณะอย่างเอ็นดู



    แก้มพี่นายออกแกมชมพูนิดๆ หลังพิงชิดผนังห้อง สายตาจับจ้องผมไม่วางตา


    แฟนผม(--อย่างน้อยผมก็เรียกเขาด้วยคำนั้นในความคิดมาสักพักแล้ว--) นั่งสบายบนเตียง ตรงข้ามผมที่เก้าอี้




    แขนยื่นแก้วกาแฟสีฟ้ามาใกล้

    เรียกร้องน้ำข้นสีแดงก่ำที่เกือบหมดจากก้นแก้ว




    "ชอบหรอฮะ"





    ผมยิ้ม นานๆทีจะเห็นพี่นายเผลอตัวแบบนี้





    จะขอบคุณอีเมล์เรียกสัมภาษณ์งานดีหรือเปล่าก็ไม่รู้





    (...ผมเองอาจเป็นต้นเหตุก็ได้)





    พี่นายหลับตา พิงหัวที่ผนัง ก่อนจะฮัมเพลงเบาๆในลำคอ



    วันนี้เขาสวมเสื้อกล้ามสีขาวบาง ตัดกับกางเกงยีนส์รัดรูป


    ผมนึกดีใจแปลกๆตั้งแต่เจอหน้าตอนเย็นแล้ว





    (ขอบคุณอากาศแปรปรวนช่วงเปลี่ยนฤดูกาล ขอบคุณไออุ่นจากไวน์แดง...





    ....และขอบคุณกล้ามงามๆของพี่นาย)





    "ชอบคนริน..."




    พี่นายพึมพำ คล้ายพูดกับตัวเอง




    จู่ๆตาเขียวแก่คู่นั้นก็จ้องผมตรงหน้า ใกล้จนรู้สึกร้อนซ่าน


    ....ทั้งที่ผมยังไม่ได้แตะแอลกอฮอล์สักหยด





    "ชอบคนริน--"





    เสียงนุ่มพูดประโยคเดิมซ้ำ ตามด้วยเสียงหัวเราะดังก้องห้อง




    เสียดาย ที่ผมต้องทำโปรเจคต่อแต่เช้า

    เสียดาย ที่ผมได้แต่เฝ้ามอง





    "ไวน์ฟรีนี่" ผมหยอก ขยับตัวเข้าไปใกล้คนที่เมาได้น่ารักที่สุดคนนึง ประทับปากลงปากอีกคู่อย่างนุ่มนวล






    กะจะจูบเร็วๆก่อนนอน หากมือคนตรงข้ามคว้าตรงหน้าเสื้อผมเข้าไปหา






    จะให้หยุดคิดถึงคนๆนึงได้อย่างไร



    คนที่จับจองพื้นที่ในความคิด ในความทรงจำเราแล้ว


    คนที่ย้ายเข้ามาในใจผมโดยไม่บอกกล่าว


    คนที่อยู่เป็นตัวเป็นตนในความรู้สึก

    คนที่ก้าวเข้ามาอยู่พื้นที่ส่วนตัวที่ไม่ใช่แค่ห้องนอน





    "ผมก็ชอบพี่--"



    ผมกระซิบ หายใจแรงกับภาพตรงหน้า



    (.... ภาพข้างล่างตัวสิ)




    "--ผมก็ชอบพี่."






    //



    ชอบไม่ชอบยังไงกดด้านล่างบอกได้เลยนะคะ เม้นบอกคนเขียน คุยกับเรา


    อยากรู้ว่าคุณคิดยังไง



    มาคุย / ทักทายกันได้ที่ทวิต


    @_XDolan


    นะคะ <3


    ติชม #kpfic เลยค่ะ


    ขอบคุณค่า


    x


    ข้าวเอง.





Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
horamiji (@whatfilmbe)
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
sweetsingularity (@sweetsingularity)
@whatfilmbe > <