Happysadmaniac
Light
  •  เขาเดินอยู่ลำพังในความมืด

    ด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากหน้าที่การงานและผู้คนทีพบเจอ

    เขาไม่รู้จะเดินไปทางไหน เมื่อเส้นทางที่ก้าวเดินนั้นดูเหมือนจะมืดลงในทุกขณะ

    กับหัวใจที่ครอบคลุมไปด้วยความเหงา คลุกเคล้าไปกับความอ้างว้าง

    ..

     แต่ทันใดนั้น เธอเดินมาจับมือเขาพร้อมกับไฟฉายดวงใหญ่และเพลงฟิกซ์ยูของคณะโคลด์เพลย์

    “Lights will guide you home, and ignite your bones, and I will try to fix you.”

    ..

     เขาและเธอเดินผ่านความมืดในยามค่ำคืนด้วยความสุขและปราศจากความกลัว 

    เขาให้สัญญากับเธอว่าจะจับมือและเดินไปด้วยกันไม่ว่าเขาจะพบเจอกับไฟฉายดวงที่ใหญ่กว่าของเธอขนาดไหนก็ตาม

    ..

     หกโมงเช้า 

    เมื่อแสงแรกแตะขอบฟ้า ปรากฎสีชมพูระเรื่อเมื่อกระทบกับก้อนเมฆ ดวงอาทิตย์ขยับตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ ส่องแสงแทนที่ไฟฉายดวงใหญ่ของเธอ 

    ..

     เขาและเธอเดินมาถึงทางแยก

    เขาเลือกที่จะปล่อยมือที่เคยจับ มือที่ยื่นเข้ามาโอบกอดเขาในคืนอันมืดมนและไร้ซึ่งความหวัง

    และเดินจากไปพร้อมกับแสงอาทิตย์ที่สว่างขึ้นเรื่อยๆ

    ทิ้งไว้เพียงเอ็มพีสามที่กำลังเล่นเพลงละอองแสง

    ..

    “จงโอบกอดอย่างที่ไม่เคยต้องการให้จบลง อย่างที่วันนี้ไม่มีจริง”

    ..

    “ช่างไร้เดียงสาเสียเหลือเกิน” เธอคิดในใจ

    ดับไฟฉายดวงใหญ่ลง และฝืนยิ้มพร้อมน้ำตาที่อาบแก้ม

    ..

    ลาก่อน...

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in