เรื่องสั้นThe masterplankaweesiri
“เป็นเพราะฝน”
  • ในวันที่ฝนกำลังตกหนักที่สุด บางคนกำลังเริ่มต้นใหม่กับความรัก บางคนกำลังเสียใจอยู่กับอดีตที่ผิดพลาดบางคนนึกโกรธและเกลียดกับสิ่งที่ต้องเจอ บางคนกำลังคิดว่าตัวเองทำอะไรพลาดไป หรือไม่บางคนก็อาจจะปล่อยให้ชีวิตเป็นไปในแบบที่ควบคุมไม่ได้

    จีกำลังนั่งมองสายฝนแล้วนึกถึงคนพวกนี้ ชีวิตที่แสนวุ่นวายเหมือนกับตอนที่พายุฝนกำลังซัดอย่างโหมกระหน่ำ ทุกคนย่อมต้องเจอพายุที่เข้ามาโดยไม่รู้ตัว แต่บางทีถ้าเราสังเกต เราอาจจะสัมผัสได้ถึง ไอร้อนที่กำลังระอุในทุกๆวันก่อนที่ฝนตก อากาศที่ร้อนอบอ้าว ลมที่หยุดนิ่งนั้นอาจเป็นสัญญาณของพายุที่กำลังจะเข้ามาก็ได้

    แต่ในเรื่องของชีวิตเราคาดเดาอะไรไม่ได้เลยจีได้แต่ถอนหายใจและมองสายฝนที่เริ่มหยุดตก แสงสว่างก็เริ่มจะลอดเมฆฝนที่ดำครึ่ม แล้วสายรุ้งก็ปรากฏตัวขึ้นมา จีลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วออกไปดูสายรุ้งและพูดกับตัวเองเบาๆว่าชีวิตก็งี้ละ ถ้าเราลุกขึ้นต่อไปได้ เราก็จะได้เห็นแสงสว่างต่อไปแต่ถ้าจมไปกับพายุเขาก็หวังว่าจะมีใครสักคนช่วยให้เขาคนนั้นลุกขึ้นมาได้ 

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in