unname storyดอกไม้ในฤดูร้อน
อนาคตในรูปอดีต
  • บ่ายวันหนึ่งในร้านกาแฟ
    ผมเข้าใจว่าเขาเปิดแอร์
    แต่หน้าต่างเปิดอยู่อย่างมีนัยสำคัญ
    ฝนตกในฤดูหนาวนั้นทำให้อุณหภูมิเย็นกว่า

    ทุกสิ่งที่เป็นจริงล้วนดูไม่เป็นจริง
    สอดคล้องแต่ไม่สอดคล้อง
    ทำไมการติวภาษาอังกฤษ
    ถึงไม่มีคำอังกฤษออกมาจากปากหล่อนเลยสักคำ
    มีแต่คำแปลก ๆ อย่างรูปอดีต หรือรูปอนาคต

    คำว่ารูปอดีต
    กลับทำให้ผมนึกถึงโมนาลิซา
    มากกว่า past tense อะไรใด ๆ

    ทำไมฤดูหนาวในเดือนที่ควรจะหนาวที่สุด
    บางวันเหมือนฤดูร้อนในเดือนที่ไม่ร้อนเท่าไร
    วันนี้กลับมีฝนโปรยลงมาแบบไม่บอกล่วงหน้า

    พรุ่งนี้อาจจะมีหิมะตก
    แมวอาจจะหลบเข้าไปใต้ผ้าห่ม
    นกอาจจะถูกแช่แข็งในคลอง
    แล้วมะรืนนี้อาจจะกลับมาร้อนอีกครั้ง
    ปลดปล่อยเจ้านกน้อยที่ถูกแช่แข็ง

    ผมมีความคิดแปลก ๆ
    ว่าถ้าผมมีลูกกับหล่อน หน้าตาจะเป็นยังไง
    ตอนเช้าผมอาจหอมแก้มลูก
    ก่อนที่จะไปส่งที่โรงเรียน

    ตอนบ่ายผมอาจสวมกอดกับหล่อน
    ก่อนจะส่งหล่อนขึ้นเครื่อง ไปไกลแสนไกล
    เพื่อให้ลูกกลับมาเจอว่าแม่ไม่อยู่อีกแล้ว
    แล้วสักวันหล่อนอาจจะกลับมา หรือไม่กลับมา

    บ้าชะมัด
    เหมือนผมนึกถึงเรื่องในอนาคต
    ด้วยประโยคที่เป็นรูปอดีต

    ผมก็ไม่แน่ใจเท่าไรนะ
    ผมจำเรื่องในอนาคตไม่ได้เลยน่ะ

    ผมดึงตัวเองกลับมาที่ร้านกาแฟอีกครั้ง
    พยายามนึกถึงประโยคในรูปปัจจุบัน

    หนาวจัง
    .

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in