unname storyดอกไม้ในฤดูร้อน
จดจำหรือลืมเลือน
  • เราต่างก็เก็บความทรงจำไว้ในรูปแบบต่าง ๆ

    ผมอาจจะถ่ายรูปของเราในแต่ละวันเก็บไว้
    ลงวันที่และเขียนข้อความตรงข้างหลังภาพ
    ราวกับรอว่าวันใดดอกไม้จะเบ่งบาน
    รอวันที่จะเฉิดฉายสู่สายตา

    ก่อนนอนคุณอาจจะเขียนไดอารี่อย่างที่เคย
    วันนี้เราไปไหน ทำอะไรมาบ้าง
    เราเติบโตขึ้นบ้างรึเปล่า ได้เรียนรู้อะไรเพิ่มบ้าง
    ราวกับบันทึกของหนูทดลองในเขาวงกต
    รอวันที่จะหาทางออกไปสู่โลกกว้าง

    แต่ถ้าหากวันที่รอ มันกลับไม่เคยมาถึง
    เรื่องราวของเราจะถูกบันทึกเอาไว้หรือเปล่า ?

    เราจะยอมรับได้หรือเปล่า
    ถ้าหากดอกไม้ตายสนิท
    ไม่มีโอกาสได้เบ่งบานอย่างที่คิด
    ถ้าหากเจ้าหนูหาทางออกไม่เจอ
    และการทดลองอาจจะต้องจบลง

    เราอาจจะปิดตาไม่มองซากดอกไม้
    แล้วปล่อยให้เรื่องมันผ่านไปตามกาลเวลา
    ในวันหนึ่งมันอาจจะเลือนลางจางไป

    หรือเราอาจจะหยิบซากดอกไม้มาโอบอุ้ม
    ร้องไห้เสียใจให้มากที่สุดเท่าที่ใจรู้สึก
    จดจำให้ขึ้นใจทั้งวันที่ดีที่สุด และวันสุดท้าย

    แล้วตอนที่ผมอายุหกสิบปี
    ผมอาจจะหยิบภาพคุณขึ้นมาดูอีกครั้ง
    เป็นหลักฐานว่าครั้งหนึ่ง

    คุณเคยยิ้มให้ผม

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in