แต่ละวันของเราก็ประมาณนี้แหละna_ra_min
24/10/2019
  •            สวัสดี สวัสดี คือเมื่อวานไม่ได้เขียน ขอสวัสดีสองรอบเป็นการชดเชย  ขอสรุปเลยนะว่าสองวันนี้มันก็มีดีมีร้ายคละๆ กันไป อย่างแรกที่ฮีลคือ ดีใจที่ได้ช่วยให้คำปรึกษากับคุณคนน่ารักคิกคิกคุกคัก ด้านงานเขียนนิยาย แถมสองคนนี้ยังบ้ายอกันไปมาด้วย 

              พอมานั่งคิดๆ แล้ว แต่ละคนก็เหมือน ต้นไม้ที่ปลูกกันคนละที่ คนละสายพันธุ์กัน คุณเขาเห็นความดีงามของเรา เราเห็นความดีงามของเขา เลยกลายเป็นว่าเรามักจะชมกันไปมา 

               เอาน่า อัจฉริยะก็เป็นบ้ากันทั้งนั้นแหละ 

               เราก็แค่บ้ายอเท่านั้นเอง

               จะเล่าให้ฟังว่าคุณคนน่ารักคิกคิกคุกคักเนี่ย เป็นอะไรที่ทำให้เรานึกถึงจิตใจของตัวเองในช่วงก่อนหน้านี้ ช่วงที่ฟีดเเบ็คจากคนอ่านไม่มี 

               สำหรับนักเขียนแล้วมันก็เหมือนเรากำลังเอามือคลำทางในความมืด ใช้เท้าแตะๆ และมือปัดป่ายไปตามทางที่มองไม่เห็น เราไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองเขียน มันดีหรือแย่ ต้องแก้อะไรที่ไหนมั้ย แบบนี้ดีรึยังนะ แต่ระหว่างทางที่คุณไปแบบมืดๆ มั่วๆ นั่นกลับเงียบฉี่.... ไม่มีคนบอกทางคุณ คุณก็เดินไปเรื่อยๆ ด้วยความท้อแท้ และไม่มั่นใจว่าเส้นทางที่คลำไปนั่นน่ะถูกหรือผิดกันแน่

               แล้วพอมีใครสักคนเข้ามา เชียร์อัพคุณ ให้กำลังใจคุณ เท่านั้นแหละ ยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่ 1 อีกคุณเอ้ยยย เราเข้าใจจุดเหล่านี้ได้เพราะผ่านมาด้วยตัวเอง ดังนั้นเวลาเจองานเขียนที่ดี แต่ขาดคนอ่าน เราก็จะเสียดาย เสียใจมากๆ ถ้าเกิดว่าคนเขียนหมดไฟไป แล้วเลิกเขียนในท้ายที่สุด 

               ดังนั้น แค่เสียสละเวลาพิมพ์คำว่า 'คุณทำได้ดีแล้ว' 'ยังมีคำผิดอยู่นะ' มันก็ไม่ได้ทำให้เราเหนื่อยอะไรขนาดนั้นนี่จริงมั้ย? (อ้อ แต่เรื่องคำผิดเราจะไม่ทักเท่าไหร่ เพราะรู้ว่าไม่ได้ตั้งใจให้มันผิด เวลาตรวจคำผิดเรายังแก้ไขมันได้ เพราะฉะนั้นจุดนี้เราไม่เคร่งมาก แต่อย่าเยอะ ไม่งั้นต้นฉบับมันจะสะดุดจนไม่น่าอ่าน) 
              
             เล่าไปเล่ามาชักจะสาระเกิน เออนี่ ปกติวงนักเขียนนี่ก็ไม่ได้สนิทไปซะทุกคนหรอกนะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่เราว่าเราเข้ากับคนยาก แบบคนในวงนักเขียนนะ เรารู้สึกว่าพวกเขาเย็นชาไปหน่อย เอ๊ะ หรืออาจจะเป็นเรานี่แหละที่เย็นชา โลกของคนติสปะทะคนติส มันเลยแบบต่างคนต่างอยู่ทำนองนั้น 555555 น่าดีใจที่คุณน่ารักคิกคิกคุกคักเราดันเข้ากันได้ดีกว่าปกติ 

              อ่อ อันที่จริง เพราะเราเอ็นดูเป็นกรณีพิเศษ  เพราะเราเป็นแฟนขลับเขาไง ปกตินะถ้าไม่มีคนถามก็แทบจะไม่สอน ไม่แชร์ เรื่องการเขียนกับใครเลย เพราะอิชั้นรู้สึกเหน่ยเกินไป และกลัวว่าวิธีของตัวเองจะกลืนสไตล์ของเขา (เฮ้! สไตล์ หรือท่วงทำนองการเขียน เป็นอะไรที่ควรใส่ใจนะ มันก็เหมือนลายมือของคุณที่เป็นเอกลักษณ์ไม่ซ้ำใคร เราคิดว่า แต่ละคนควรจะรักษา และหามันให้เจอ เน้นย้ำว่ามันสำคัญมาก)
             
                เอ้า สาระ อีกแล้ว...

                อ่า แต่คิดๆ แล้ว ต่อให้คนอ่านเป็นพัน บางทีการแลกกันอ่านสองคนก็สุขในใจได้มากกว่า เราไม่ต้องคอยกังวลว่าจะมีคนอ่าน คนสนใจ คนคอมเม้นต์มั้ย เพราะที่ตอนนี้มีคนอ่านให้แล้ว แม้ว่าจะเป็นเพียง 1 คนถ้วนก็ตามที แต่ว่าเราจะสนุกกับการเขียนมากขึ้น ไม่เครียดและไม่กดดันตัวเอง จบแล้วก็ค่อยแชร์ 

               อ่า ยังมีเรื่อง ออเดอร์ 170 แก้วที่ยังไม่ได้พูด แต่ว่านี่ก็ดึกมากแล้ว แล้วจะมาเล่าให้ฟังใหม่
               
               ลาก่อนวันพฤหัสบดี วันนี้วันศุกร์ เฮ้ออออ เหนื่อยยยยยยย

    ปล. ขอบคุณคุณน่ารักคิกคิกคุกคัก ที่ไม่คิดว่าเราเสนอหน้า เป็นนังตัวดีที่อวดเก่ง 555555 เค้าเปล่าน้าาาาาา เค้าทำเพราะเค้ายากทำ อยากช่วยจริงๆ มายจีซัส  ;w; แอบกังวลใจว่าตัวเองมาสอนจระเข้ว่ายน้ำอยู่รึเปล่านะ? 

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in