แต่ละวันของเราก็ประมาณนี้แหละna_ra_min
17/10/2019
  •                สวัสดีวันพฤหัสที่แสนสดใส แต่เราว่ามันสดใสเพราะแดดเปรี้ยงๆ บนหัวมากกว่า กรุงเทพร้อนมาก ร้อนแบบ โอ๊ยยยย ร้อนไปไหน มันน่าหงุดหงิดจริงๆ เออนี่วันนี้นะเราคิดไว้บ้างแล้วว่าจะเขียนอะไร แต่พอต้องมานั่งเขียนตอนนี้นึกไม่ออกแล้วแฮะ
                   เราจะพูดเรื่องที่เรารู้สึกว่าตัวเองคิดถูกแล้วจริงๆ ก็แล้วกัน ส่วนเรื่องที่ว่ามันคือเรื่องอะไรนะเหรอ? มันคือเรื่องที่เราหมดรักประเทศไทยแล้วยังไงล่ะ
                   จะว่ายังไงดี วันนี้มีประชุมสภา และแผนร่างงบประมาณของปี 63 คืออะไรที่เราอยากด่าหยาบๆ มากมาย คนประเทศนี้ช่างเน่าเฟะเหลือทน เราคิดไว้เกือบปีแล้วว่าบั้นปลายชีวิตเราคงไม่อยู่ประเทศที่มีความเหลื่อมล้ำมากมายขนาดนี้ ขอเห็นแก่ตัวพาตัวเองออกไปอยู่ที่ประเทศอื่นแล้วกันนะ พูดไปนี่เราก็ไม่ได้มีเงินมากมายพอที่จะย้ายบัดเดี๋ยวนี้หรอกนะ แต่เราจะเก็บเงินด้วยความพยามอันยิ่งยวดและตั้งใจของตัวเองนี่แหละ 
                  เฮ้อ... 
                  มันน่าเศร้านะที่เราต้องทิ้งภูมิลำเนาเดิมของตัวเองไป
                  แต่ว่านะ... เราเองก็รู้สึกพอกันทีกับระบบข้าราชการตอนนี้แล้วจริงๆ สิ้นศรัทธาในตัวของบุรุษเยอรมันผู้นั้นด้วย แม้กระทั่งว่ารู้สึกตัวเองคิดถูกจริงๆ ที่จะหนีไปจากประเทศนี้ 
                  อ่อ จะบอกว่าเราค่อนข้างไม่มีญาติพี่น้องนะคบหานะ เราเลยไม่รู้สึกเสียดายหรือผูกพันอะไรกับใครนัก เรามีพ่อ และพี่ชาย เท่านั้นตอนนี้ ซึ่งพี่ชายเราก็ไม่ได้แคร์เราขนาดนั้น เราเลยคิดว่าเราก็ไม่จำเป็นที่จะแคร์เขาเหมือนกัน แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น ถ้ามีเรื่องเดือดร้อนจริงๆ เราก็คงจะช่วยอยู่ดีนั่นแหละ ส่วนพ่อของเราก็อายุพอสมควรแล้ว เรากะไว้บ้างแล้วว่าพ่ออาจจะอยู่กับเราอย่างเก่งก็สัก 10 ปี นี่ไม่ได้แช่งพ่อตัวเองหรอกนะ แต่เราชอบคาดเหตุการณ์ไว้ล่วงหน้า ซึ่งอันที่จริงแล้วเรารักพ่อที่สุดในสากลโลกนี้ 5555
                 และเมื่อถึงตอนที่ทุกคนจากเราไป เราก็จะเตรียมพร้อมจากไปเหมือนกัน...
                 พูดเหมือนจะไปตาย แต่ยังหรอก เราแค่จะย้ายไปอยู่ที่อื่น ฮ่าๆ
                 ขอไปเรียนภาษาที่ไต้หวัน จากนั้นค่อยหาลู่ทางเอาแล้วกันเนอะ 
                 ดูเหมือนเราเป็นคนเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง และเย็นชามากเกินไปรึเปล่านะ เพื่อนสนิทเรามักจะพูดเสมอว่าเราเป็นคนเย็นชา ถึงเราจะตลก แต่เนื้อในแล้วหัวใจของเราแอบไม่แยเเสต่ออะไรทั้งสิ้น 
                 อยากรู้มั้ยว่ามันเป็นเพราะอะไร?
                 เป็นเพราะแม่ของเราที่เสียไปชอบไซโคเราว่า 
                 ให้เรารักตัวเองที่สุด 
                 ไม่ต้องรักพ่อรักแม่หรือใครมากกว่าตัวเอง แน่นอนว่าสิ่งที่แม่ปลูกฝังเรามันประสบความสำเร็จไปไม่น้อย ขนาดที่ว่าตอนแม่เสียเรายังไม่ร้องไห้สักแอะ หรือเป็นเพราะเจ็บปวดจนไม่มีน้ำตาก็ไม่รู้นะ 
                 เออะ ดราม่าแล้วสิ งั้นพอแค่นี้เนอะชักจะยาวเป็นกิโลไมล์
                 ลาก่อนวันพฤหัส พรุ่งนี้คือวันศุกร์ฉีฟ้าเมฆฝนจงหายไป~

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in