My First Storykoontida03
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีฝันร้าย
  • ขอให้ฝันร้ายของคุณนั้นได้จางหายไปดั่งสายลม

     

    ท้องฟ้าวันนี้ช่างสดใส  สายลมสบายเหมือนเป็นใจ


    เด็กน้อยเอ๋ย


    เจ้ายังเยาวัยย์นัก จงร่าเริงแจ่มใส 

    และออกไปวิ่งเล่นเถอะ

    แต่หากเจ้าเหนื่อยเจ้ายังมีที่พัก  ที่คอยฟูมฟัก  ดูแลเจ้าไม่ห่าง
    ที่บ้านหลังนั้นเจ้าเป็นที่รักและอุ่นใจนักเมื่ออยู่กับครอบครัว


    เด็กน้อยเจ้าเอ๋ย


    " เมื่อมีการสูญเสียย่อมต้องมีน้ำตา    ไม่มีการจากลาใดที่ไม่เสียใจ  "


    จงกลั้นใจไว้เพราะชีวิตของเจ้า  ยังต้องก้าวเดินต่อไป
    แม้หัวใจจะเจ็บเพียงใด

    . . . .เจ้าก็ยังต้องก้าวเดิน
     แต่หากชีวิตที่เจ้ากำลังเดิน กำลังแบกรับกับความเสียใจ
     ที่มันหนักอึ้ง  จนแทบเดินไม่ไหว



     . . . . เด็กน้อยเอ๋ย


    ทางเส้นนี้     ยังอีกยาวไกล
         เจ้าคงจะเหนื่อยจึงได้หยุดพัก     มองดูข้างทางเถิดมันช่างเปล่าเปลี่ยว

     . . . .ถนนเส้นนี้คงไม่มีใครผ่าน
    กลับไปหาเพื่อนไปเล่นกันไหม
     เขาคงมองหาเมื่อเจ้าไม่อยู่


    เด็กน้อยเอ๋ย


    เจ้าจงตื่นเถิด ตื่นจากฝันร้าย ที่เจ้าหลับใหล
    อย่านอนนิ่งไปให้ฝันนั้นกัดกิน
    ลุกขึ้นมาเถอะ


    ! ! ! ก๊อก ก๊อก ก๊อก


    . . . .อ อ ก ไ ป วิ่ ง เ ล่ น กั น

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in