ว่าไง ซึมเศร้าน้องหนอน
6 เดือนกับคำว่าซึมเศร้า
  • สวัสดีค่ะ ไม่ได้เจอกันนาน เป็นยังไงกับบ้างคะ สบายดีกันใช่ไหม ช่วงนี้ฝนตก ยังไงก็พกร่มกันด้วยนะคะ เราเพิ่งป่วยและหายไป 
    อห. ทรมานเว่อร์กับอาการเจ็บคอ 

    โอเคๆ มาเข้าเรื่องกันเถอะ..

    ตอนนี้ เรากินยาครบ 6 เดือนแล้วค่ะ
    ถ้าถามว่าช่วงนี้เศร้าไหม เราไม่เศร้าแล้วนะ 

    ไม่ได้ร้องไห้ทุกวันแบบเมื่อก่อนที่จะไปหาหมอ ไม่ได้อยากนอนนานๆ อยากอยู่แต่ที่บ้าน ทุกวันนี้เริ่มอยากออกไปข้างนอกมากขึ้น บางทีขอแค่ออกไปกินชาไข่มุกก็ยังดี ส่วนวันธรรมดาก็วิ่งวุ่นกับงานที่ใหม่ เริ่มปรับตัวได้บ้างแล้ว ถึงวันหยุดจะแปลกจากชาวบ้านเขาก็ยังโอเค

    ล่าสุดได้ไปเจอคุณหมอ เราไปด้วยความหวังว่าจะลดยาตัวเดิม อาจจะไม่ต้องกินบางตัว เพราะคิดว่าตัวเองโอเคขึ้นแล้ว ไม่ได้เครียด ไม่ได้ร้องไห้ ไม่ได้จมกับปัญหา ไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นพวกห่วยแตก ทำอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง นั่นแหละ ความคิดเดิมๆ ที่เคยผุดขึ้นมาอย่างกับดอกเห็ดเมื่อหลายเดือนก่อนหายไปหมด เพราะคิดแบบนั้นจึงตั้งความหวังไว้ว่า เราอาจจะหายดีแล้วก็ได้ เย่ๆ

    แต่สุดท้าย หมอปรับยาขึ้น งง... งงเป็นไก่ตาแตก ปรับตัวยาเพิ่ม ค่ายาก็เพิ่ม นี่จะกลับมาซึมเศร้าเพราะค่ายาละค่ะ 555555555555 ถึงขนาดคุยกับเภสัชคนที่จ่ายยาให้เรา เภสัชยังมาช่วยนั่งงงกับคุณหมอด้วยว่าปรับยาเพิ่มให้เราทำไม(ฟระ)


  • มีเรื่องราวเยอะแยะเลยเกิดขึ้นระหว่างในช่วงที่เราเริ่มต้นรับการรักษา
    และสิ่งที่เราคิดว่ามันไม่มีทางแก้ได้แล้วคือ.. ความเข้าใจจากครอบครัวของเรา

    ใช่ค่ะ พวกเขาไม่เข้าใจคำว่า 
    โรคซึมเศร้า

    ไม่มีใครสักคนเลยที่เข้าใจ

    ตลกมากค่ะ ตลกกับตัวเองนี่แหละ คำพูดที่ได้ยินคือ "จะเศร้าทำไม ร่าเริงไว้สิ"
    ถึงแม้เราจะผ่านช่วงนั้นมาได้แล้ว แต่พอนึกถึงทีไรมันก็ขมวดคิ้วทุกครั้ง

    เราไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้สักหน่อย ถ้าเราร่าเริงได้เอง ฮีลตัวเองได้เอง เราคงไม่ต้องพึ่งหมอพึ่งยาหรอกน่า..

    เอาเถอะ ยิ่งนึกถึงก็ยิ่งถอนหายใจ

    ทุกวันนี้เราก็แค่คิดว่าถ้าพวกเขาไม่เข้าใจ ก็ขอแค่ไม่ต้องมายุ่งกับเราเรื่องนี้ก็พอ ปล่อยให้เราฮีลตัวเองไปคนเดียว ให้เรารักษาตัวเองไป ขอแค่อย่ามาพูดจากทำร้ายหรือตั้งคำถามอะไรแบบนั้นอีก
  • จากที่ผ่านมา ก็มีคนเยอะแยะเลยที่มาปรึกษาว่าจะไปหาหมอที่ไหนดี เครียดบ้าง ซึมเศร้าบ้าง บางคนดูหนักกว่าเราคือเขาอยากฆ่าตัวตาย เราก็ได้แต่แนะนำไปตามที่เราไปหามา

    ถ้ารู้สึกคิดว่าตัวเองเปลี่ยนไป เริ่มมีความคิดไม่ดีกับตัวเอง ไปหาหมอเถอะค่ะ อย่างน้อยคนที่ยังอยู่กับเราได้นานที่สุดก็คือตัวเองนะคะ รักตัวเองเข้าไว้ ดูแลตัวเองดีๆ รักษาเขา อย่าทำร้ายเขาก็พอแล้ว

    และล่าสุด มีเพื่อนคนหนึ่งเข้ามาปรึกษาเราว่านางเครียด ต้องการหาหมอ เราก็แนะนำนางไปก็เจอคำถามเบสิกอย่างที่เคยเจอคือ หาหมอแล้วมันดีขึ้นใช่ไหม

    ใช่ ดีขึ้น เราเป็นคนหนึ่งที่ดีขึ้น ไม่ได้รู้สึกอะไร

    และนางก็ถามต่อว่า การหาหมอและกินยาเนี่ย มันทำให้เราไม่รู้สึก หรือเลิกรู้สึกไปเอง

    ข้อนี้เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแฮะ เราไม่ได้สนใจอะไรพวกนี้เลย ไม่ได้สนใจว่าเราดีขึ้นเพราะตัวเราเอง หรือเราดีขึ้นเพราะยามันช่วยให้เราเลิกคิดอะไรแบบนั้น

    แต่การที่เราไม่ได้รู้สึกอะไร ไม่ได้ต้องไปรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว มันก็เพียงพอสำหรับเราแล้วล่ะ

    :)


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in