To friendsbamisabammmmmmm
ผู้ชายวิถีกลิตเตอร์

  • " เเต่งตัวเหี้ยไรของฮยองเนี่ย "


    น้องควานลินไม่เคยอ่อนโยนกับพี่เลยสักครั้ง..

    นั้นถามหรือด่าครับคนดี?

    จีฮุนที่ยืนถือชุดที่เขาต้องใส่ในละครเรื่องใหม่ ชุด-  ฮันบกสีชมพูแจ๊น แจ๊นชนิดมองจากเกาหลีไปไต้หวันควานลินก็ยังมองเห็นไอ้พี่ชุดชมพูนี่วิ๊งค์มาเเต่ไกล


    " ชุดที่ฮยองต้องใส่เนี่ยนะ ไม่มีสีอื่นเเล้วเหรอ "
    " ก็สไตล์ลิสจัดมาแบบนี้อะหนู ฮยองทำอะไรไม่ได้น้า "


    เสียงน่าตบปากสักที...ทำไมถึงได้ทำตัวเด๊าะแด๊ขนาดนี้นะ...

    ควานลินถอนหายใจ พวกเขาคบกันมาก็หลายเดือนนับตั้งเเต่รายการเเข่งขันที่เจอกันเเรกๆ พอมาอยู่วงเดียวกันจีฮุนก็ชวนเขามาอยู่ที่บ้านพักเล็กๆซึ่งเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรจึงย้ายมาอยู่เเล้ว 

    เชื่อเถอะว่าไอ้ที่อยู่บนเวทีกะคนที่อยู่ตรงหน้าควานลินตอนนี้คือคนๆเดียวกัน เหมือนพวกเก็บความชอบของตัวเองมาปลดปล่อยที่บ้านทั้งๆที่ตอนอยู่ภายนอกกลับเป็นอีกคาร์เเรคเตอร์ซะงั้น

    ควานลินรู้ว่าจีฮุนชอบโดนพี่สไตลิสต์โยนชุดสีชมพูให้ใส่บ่อยๆตั้งเเต่ตอนเดบิวต์เเล้ว ทั้งๆที่จริงๆจีฮุนก็ไม่ได้ชอบสีชมพูเเต่ก็ดันไม่ค้านอะไรนูน่าสักคำ


    ไหนจะไอ้ที่เหมือนกลิตเตอร์บนชุดนั้นอีก


    " เเล้วทำไมต้องทำลายแบบนั้นอะ " ควานลินถามพลางชี้ไปที่ลายเสื้อท่อนบน

    " ไม่รู้สิ ฮยองว่าก็ตลกดีนะ "

    " ....  "

    " หนูครับ "


    จีฮุนวางชุดฮันบกลงกับเตียง เดินไปลูบหน้าเด็กน้อยที่หลบตาเขาไปมองพื้นแบบนั้น

    เด็กน้อยของเขาคิดมากจะตาย



    " ไม่อยากให้เป็นตัวตลก... "

    " ตลกตรงไหนครับหืม? "

    " ไม่อยากให้ฮยองกลายเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่น "


    น่าเอ็นดู..

    จีฮุนดึงตัวเด็กน้อยสูง180เซนมากอด พลางลูบหัวเชิงปลอบประโลม อีกฝ่ายซุกหน้าลงที่ไหล่ของเขาค่อยๆเลื่อนมือมากอดเขากลับเหมือนกัน

    ควานบินเป็นพวกขี้กังวล โดยเฉพาะเรื่องของจีฮุน

    ก็ไม่เเปลกที่ควานลินจะรู้สึกไม่สบายใจกับการที่สไตล์ลิสต์ชอบโยนเสื้อผ้าสีชมพูหรือเสื้อผ้าน่ารักๆให้เขาใส่ทั้งๆที่ก็ไม่ใช่สไตส์ของตัวเองสักนิด
    เเต่จีฮุนไม่เคยจะคัดค้านอะไรเพราะเเฟนคลับชอบที่เขาเเต่งตัวเเบบนี้เวทีเลยไม่ได้ขัดใจอะไร

    เเต่อย่างควานลิน เด็กน้อยจะชอบไปคุยกับสไตส์ลิสต์บางครั้งขอให้นูน่าเปลี่ยนสีหรือเเนวเสื้อผ้าให้จีฮุนบ้าง เเม้จะได้รับการตอบรับบ้างบางทีก็เถอะสุดท้ายจีฮุนก็ต้องมาใส่ชุดที่ขัดกับความชอบตัวเองอยู่ดี


    " ฮยอง อย่าหอมมันขนลุก... "

    " หนูตัวหอมนี่น่า "

    " พอเลย ไม่เอาาา " ควานลินดิ้นไปมาในอ้อมเเขนทั้งที่ก็สู้เเรงคนเเก่กว่าไม่ได้

    " อีกนิดนึงน้าาาา "

    " ไม่งั้นไปนอนนอกห้อง ผมจะนอนกับแมตส์ "

    " อะไรอะหนู ใจร้าย "

    " ไม่สนเเล้ว "


    ควานลินอาศัยจังหวะมุดตัวเองออกจากจีฮุนก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องนอนตัวเองไป ทิ้งให้จีฮุนยืนยิ้มพลางทำหน้าเสียดายอยู่เเบบนั้น



    อีกฝ่ายน่ะอย่าได้เปิดโอกาสให้เชียว..

        ไม่งั้นควานลินไม่ได้นอนทั้งคืนเเน่..
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in