ANGEL VOICE - MARKUSSIMONGing GIng Ging
[Detroit : Become Human] Angel Voice 5 [END]
  • Title : Angel Voice part 5 END

    Fandom : Detroit Become Human

    Markus x Simon

    ** Human AU **

    Intro > http://minimore.com/b/1oJHa/1

    Part 1 > http://minimore.com/b/1oJHa/2

    Part 2 > http://minimore.com/b/1oJHa/3

    Part 3 > http://minimore.com/b/1oJHa/4

    Part 4 > http://minimore.com/b/1oJHa/5

    -------------------------------------------------------------------------

    'Cause loving him was red



    9ปีต่อมา

    เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนมาร์คัสเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าตอนนี้เขาอายุ27ปี แน่นอนว่าเขาเรียนจบจากไฮสคูลและมหาลัยเรียบร้อย ส่วนกลุ่มเพื่อนเขาไม่อยากจะพูดเท่าไหร่เพราะว่าเอาเข้าจริงเขานึกว่าพอจบไปจะได้แยกย้ายจากกันไปตามทางตัวเอง

    แต่ทำไมเขาถึงเจอทุกคนในมหาลัยเดียวกันนะ....

    นั่นแหละ เรียกได้ว่าตัวติดกันเป็นกลุ่มกันไปอีกหลายปีและดูเหมือนว่าจะติดกันตลอดไปเพราะว่าตอนนี้พวกเขาทั้ง5คนจัดตั้งบริษัทของตัวเองขึ้นมาเป็นบริษัทรับจัดงานแต่งงาน ไม่น่าเชื่อใช่มั้ยล่ะ

    แถมงานแรกที่ประเดิมฝีมือก็เป็นงานของโคลอี้พี่สาวคอนเนอร์ และแน่นอนมันประสบความสำเร็จพอสมควรและหลังจากนั้นก็มีงานเข้ามาเต็มไปหมด มันก็เหนื่อยหน่อยแต่ก็พอที่จะทำให้เขาลืมอะไรบางอย่างไปได้ถึงจะเป็นระยะสั้นๆก็เถอะ

    แต่เรื่องที่น่าสนใจที่สุดไม่ใช่การที่กลุ่มเพื่อนเข้าเรียนมหาลัยเดียวกันหรือจบมาทำงานด้วยกันหรอก

    เรื่องที่น่าสนและน่าตกใจที่สุดน่ะ...

    "พวก! ฉันกับจอร์ชกำลังจะแต่งงาน!!"  นั่นคือเสียงของนอร์ธที่ตะโกนลั่นบริษัทหลังจากเปิดประตูปั้งเข้ามา

    ใช่ เรื่องนั้นคือเรื่องที่จอร์ชกับนอร์ธคบกัน เฮ้ มันเป็นอะไรที่แปลกมาเขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ ว่าไงดีจอร์ชดูเรียบง่ายและชอบความสงบ ในขณะที่นอร์ธนั้นทั้งรุนแรงและหัวร้อนบ่อย ทั้งสองคนดูเข้ากันไม่ได้แต่ก็คบกันยืดแบบประหลาด

    ชีวิตคนเรานี่ตลกดีเนอะว่ามั้ย

    "ว้าว ยินดีด้วย"  คอนเนอร์ลุกขึ้นจากเก้าอี้มายืนปรบมือให้ด้วยใบหน้านิ่งๆและน้ำเสียงโมโนโทนที่ดูจากดาวอังคารลงมายังรู้เลยว่าหมอนี่ตั้งใจจะกวนนอร์ธเล่น

    "ดีใจซะคอนเนอร์ที่ตอนนี้ฉันอารมณ์ดีอยู่ ไม่งั้นวันนี้นายไม่ได้กลับไปเลี้ยงหมาของคุณตำรวจคนนั้นแน่"

    โอ้ ใช่เขาลืมไปเลย นอกจากนอร์ธกับจอร์ชที่คบกัน คอนเนอร์เองก็มีความรักเหมือนกัน ใครจะไปคาดคิดว่าวันหนึ่งหมอนี่จะมาบอกทุกคนระหว่างที่กำลังกินข้าวว่าตัวเองตกหลุมรักตำรวจวัยกลางคนที่เขียนใบสั่งให้ตัวเอง และจากนั้นไม่นานทั้งคู่ก็คบกันแถมตอนนี้คอนเนอร์ยังย้ายไปอยู่กับพ่อตำรวจคนนั้นแล้วด้วย

    "อย่าถือสาเขาเลยน่านอร์ธ"  คาร่าที่นั่งทำตารางงานทั้งหมดอยู่พูดขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม

    ส่วนคาร่านั้นก็แต่งงานแล้ว คนที่แต่งด้วยก็ไม่ใช่ใครนอกซะจากลูเธอร์ที่คบกันตั้งแต่สมัยไฮสคูล มาร์คัสชื่นชมความรักของทั้งสองคนเสมอเพราะว่ามันเป็นความรักที่น่ารักมากโดยเฉพาะเมื่ออลิสหลานของคาร่าย้ายเข้ามาอยู่ด้วยยิ่งทำให้พวกเขาดูเป็นพ่อแม่ลูกกันเข้าไปใหญ่

    "ฉันจะถือว่าเธอขอนะคาร่า และฉันอยากจะให้พวกนายจัดงานแต่งของฉัน มันไม่ชนกับงานอื่นหรอกเพราะฉันดูตารางงานของบริษัทเรามาแล้ว... แน่นอนว่าจ่ายค่าจ้างให้ฉันกับจอร์ชคิดมาดีพอแล้ว อ๊ะๆ..มาร์คัสนายหุบปากที่จะแย้งไปเลยนะฉันไม่ฟังนายหรอก"  นอร์ธหันมาชี้นิ้วใส่มาร์คัสที่กำลังจะแย้งในทันทีราวกับรู้ใจและนั่นทำให้เขาต้องกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอไปอย่างช่วยไม่ได้

    "ให้ตายเถอะ ไม่เปลี่ยนไปเลยซักนิด"  เขาหัวเราะกับตัวเองก่อนจะหันเก้าอี้กลับมาที่โต๊ะเพื่อทำงานต่อหลังจากเห็นว่านอร์ธเองก็กลับที่นั่งตัวเองเพื่อเริ่มทำงานแล้ว

    แต่เมื่อหันมาขาก็ดันไปชนเข้ากับโต๊ะและทำให้รูปที่ตั้งไว้ตกลงมา มาร์คัสก้มลงไปหยิบมันขึ้นมาแล้วนั่งจ้องรูปนั้น มันเป็นรูปวในวันที่เขานั้นรับปริญญา เขาจำได้ดีว่าวันนั้นมีความสุขมากพอๆกับความน่ารักของคนในรูป และนั่นก็เปป็นสาเหตุที่เขาตัดสินใจอัดกรอบรูปไว้และเอามาวางตั้งไว้ที่โต๊ะทำงานเพื่อที่จะได้เป็นกำลังใจนการทำงานให้ตัวเองตั้งแต่เปิดบริษัทนี้ใหม่ๆจนถึงตอนนี้มันก็ยังอยู่

    "คิดถึงเขาหรอ"  เสียงจอร์ชดังจากด้านหลังทำให้มาร์คัสถึงกับสะดุ้ง เขาหันไปมองคาดโทษเพื่อนสนิทที่ยืนหัวเราะพลางขอโทษ

    "อืม....ไม่รู้ตอนนี้เป็นไงบ้าง"

    "โทรไปหาเขาสิ ไม่ก็ข้อความ ?"

    "เขาบล็อคไปแล้วล่ะมั้ง จบกันไม่ดีเท่าไหร่นายก็รู้"  

    "ฉันว่าไม่หรอก เขาไม่บล็อคนายหรอกเชื่อสิ"  จอร์ชตบบ่าเขาสองสามทีราวกับให้กำลังใจก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงานข้างๆเขา

    นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่จอร์ชคุยกับเขาเรื่องนี้ เรื่องที่ทุกคนในบริษัทรู้ดีเพียงแต่ไม่มีใครพูด ไม่มีใครถาม  ทุกคนรู้ดีว่าเขาเจ็บปวดจากเรื่องนี้ขนาดไหน

    เรื่องที่มาร์คัสเลิกกับไซม่อนได้สองปีแล้ว

    เขาก็ไม่อยากจะเล่านักหรอกว่าทำไมเราถึงเลิกกัน เขาบอกได้แค่ว่ามันเป็นความผิดของเขาเองที่ทำให้ความรัก7ปีนั้นจบลงอย่างไร้เยื่อใย (แน่นอนว่าเขาโดยแดเนียลตามมาเอาเรื่องถึงบริษัทและได้ไปทัวร์ดาดฟ้าเรียบร้อย) มาร์คัสเองก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่แชทของไซม่อนที่มักจะอยู่บนสุดนั้นตกลงไปอยู่ล่างสุดของกล่องข้อความ

    มาร์คัสไม่รู้ว่าตอนนี้อีกคนจะเป็นยังไง จะลืมเรื่องระหว่างเราได้รึยัง หรือว่ามีคนใหม่แล้วรึเปล่าเพราะว่าเราไม่ได้ติดต่อกันเลย มาร์คัสรู้แค่ว่าเขายังคงคิดถึงอีกคนตลอดเวลา หลายต่อหลายครั้งที่เขาพยายามจะลืมคนตัวเล็กแล้วเปิดใจรับคนอื่นเข้ามาแต่ว่ามันก็ไม่เคยสำเร็จเลยซักครั้ง

    มันเหมือนกับการไปทำความรู้จักกับคนที่ไม่เคยพบกันเลยมาก่อนซักครั้งเดียว ใช่มันยากแบบนั้นแหละ

    "นายว่าฉันควรส่งข้อความไปหาเขาหรอ?"  

    "ใช่"

    "แล้วถ้าเขาไม่ตอบล่ะ ถ้าอ่านแต่ไม่ตอบล่ะ"

    "เฮ้ นี่กลับมาเป็นมาร์คัสคนกากแล้ว?"

    "เปล่าน่า แค่ถามเอาความมั่นใจเฉยๆ"

    "ตกลงนายจะส่งข้อความหาเขามั้ย"

    "ไม่ล่ะ"  มาร์คัสตอบไปอย่างมั่นใจและดูเหมือนว่าจอร์ชจะไม่เชื่อคำพูดของเขาซักเท่าไหร่

    ยังไงเขาก็จะไม่ส่งข้อความไปหาคนนั้นเด็ดขาด! ไม่ส่งเด็ดขาด!


    มั้ง....

    "เอาไงดีวะ...."  มาร์คัสนอนมองมือถือที่เปิดหน้าต่างแชทของเขากับไซม่อนเอาไว้

    'สบายดีมั้ย'

    "ไม่ๆ ดูทักทายแบบโง่ๆไปแฮะ"

    'มีคนใหม่ยัง'

    "ส่งแบบนี้ไปไม่อ่านแน่ๆ"

    'จอร์ชกับนอร์ธจะแต่งงานกันแล้วนะ'

    "ไม่ดิ ต้องรู้จากคาร่าแล้วแหง"  มาร์คัสพิมพ์ๆลบๆอยู่หลายต่อหลายครั้งจนเริ่มจะรำคาญตัวเอง

    'คิดถึง'

    คิดถึงงั้นหรอ....

    "ส่งแบบนี้ไปต้องคิดว่าส่งผิดแชทแหง ลบเถอะมาร์คั....โอ๊ย!!"  ในขณะที่กำลังจะกดลบข้อความเจ้ามือถือก็ดันตกใส่หน้าสร้างความเจ็บปวดรวดร้าวแก่เจ้าของอย่างมาก

    "!!!!!"

    แต่ก็ไม่เท่ากับการที่ข้อความมันถูกส่งไปแล้วเพราะสันจมูกดันไปโดนปุ่มส่งหรอก


    Marksu - คิดถึง

                             read

    ขึ้นreadแล้วด้วย!!!!!! ทำไมอ่านเร็ว!!!!!!!

    ในระหว่างที่กำลังสติแตกหาทางจะพิมพ์อธิบายกลับไป เสียงข้อความเข้าก็ดันเด้งขึ้นมาพร้อมกับเสียงกรี๊ดของมาร์คัสที่ดังไปทั่วห้อง


    Simon - คิดถึงเหมือนกันครับ


    โอเค เขาอาจจะต้องไปถามเพื่อนๆและว่าถ้าจะรีเทริ์นกับแฟนเก่านี่ควรทำยังไง


    END


    Bonus 1

    - คุยงานเชิญกรุ๊ปอื่น (5) -

    Markus ส่งรูปภาพ

    Markus - ช่วยด้วยครับ

                    ช่วยมาร์คัสคนกากด้วยครับ

    Josh -       โอเค นายทำนอร์ธกรี๊ดจนคนข้างห้องมาทุบประตูด่า

    Kara -       พระเจ้าช่วย บอกฉันทีว่าฉันไม่ได้ตาฟาด

    Connor -  คุณทำให้ผมประหลาดใจมากครับมาร์คัส.....

    North -     ไม่ต้องห่วงนะมาร์คัสคนกาก ฉันจะช่วยนายเอง

    North ทำการเปลี่ยนชื่อกลุ่ม วันนี้มาร์คัสดีกับคุณนางฟ้ารึยัง


    Bonus 2

    "แดเนียลคิดว่าถ้าคนที่เคยไปเที่ยวเล่นที่ดาดฟ้ารอบนึงส่งข้อความมาว่าคิดถึงนี่คือยังไงครับ"

    "ก็หมายความว่าเขายังลืมนายไม่ได้และอยากจะคืนดีด้วยนั่นแหละ"

    "ผมควรจะเปิดใจให้เขามั้ยครับ"

    "ถามตัวเองเถอะไซม่อน เปิดอ่านแชทเก่าๆทุกวันมาถึง2ปีนี่คงรู้ตัวอยู่แล้วเนอะ"

    "แล้วถ้ามันจบแบบเดิมล่ะ"

    "หมอนั่นก็จะได้ไปทัวร์ดาดฟ้าอีกรอบไง"

    "อา..ผมคิดว่ารอบนี้มันคงไม่จบแบบเดิมนะ"

    "ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันที่รัก"

    ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    จบแล้วนะคะสำหรับฟิคAngel Voice ขอบคุณทุกคนที่ติดตามคอยสมน้ำหน้ามาร์คัสคนกากและเอ็นดูคุณนางฟ้ากันมาตลอดเลยนะคะ 

    ไว้เจอกันเรื่องใหม่ค่ะ :)

    - GING GiNG GING -

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in