Kru Meay's life diary☻Sunkamol Chomsinsab
เล่านิทานครั้งแรก
  • เช้าวันอังคารสีชมพูที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2562
    หน้าที่ตอนเช้าหลัก ๆ ของฉันก็ดูแลเรื่องสมุดบันทึกการอ่านเหมือนเดิม

    หลังจากเข้าแถวมีประกาศหลัก ๆ ถึงเรื่อง "7 ขั้นตอนล้างมือ" และ "ระมัดระวังเรื่องอุบัติเหตุ"
    ทุกท่าจะมีชื่อเรียกประกอบ พร้อมพูดคำว่า "ถู ทู ทู ทู้ ถู ทู ทู ทู้ ถู ทู ทู ทู้ ถู"
    1.ท่าปลา 
    2.ท่าปลาดาว
    3.ท่าลูบหัวปลาโลมา
    4.ท่าสาหร่าย
    5.ท่าหอยเม่น
    6.ท่าช้าง
    7.ท่าแมงกะพรุน

    เนื่องจากพื้นที่บริเวณลานอเนกประสงค์ที่เด็ก ๆ ใช้เข้าแถวเป็นพื้นปูน
    มีเด็กชาย S ชั้นอนุบาล 2 วิ่งและลื่นล้มจนต้องเข้าโรงพยาบาล คุณครูจึงนำมาเป็นเคสตัวอย่าง เพื่อให้เด็ก ๆ คนอื่นเห็นไว้เป็นอุทาหรณ์ และจะไม่วิ่งเร็ว ๆ จนเกิดอุบัติเหตุซ้ำได้

    วันนี้กิจกรรมหลัก ๆ คือ พาเด็ก ๆ เดินชมโรงเรียน
    โดยที่มีข้อตกลงร่วมกันคือ ต้องเงียบ ๆ และเดินให้เป็นแถว
    พาไปรู้จักอาคารต่าง ๆ ไปพบผู้อำนวยการถึงห้อง ผู้อำนวยใจดีและน่ารักมาก ๆ
    ลงมาดูห้องพยาบาล สนามโดม แปลงผักสวนครัว พาไปรู้จักตัวละครในวรรณคดีของสุนทรภู่


    หลังจากนั้นปล่อยให้เด็ก ๆ วาดภาพสิ่งที่ตนเองไปพบในวันนี้ บริเวณสนามโดมกลางโรงเรียน


    แต่วาดได้ไม่นาน ฝนก็เทลงมาจนต้องรีบพาเด็ก ๆ กลับเข้าห้อง เพื่อไปดื่มนม
    เด็ก ๆ ที่ยังวาดภาพไม่เสร็จ คุณครูก็ปล่อยให้ทำงานต่อ 
    แต่คนไหนที่เสร็จแล้วให้นั่งประจำที่ (ตรงจุดดอกไม้)
    และฟังฉัน...เล่านิทานครั้งแรก

    ฉันเลือกเรื่อง "ว้าว ! ยายเช้าสวยจัง"
    เรื่องและภาพโดย : เกริก ยุ้นพันธ์


    หลังจากนั้นทุกครั้งดำเนินเหมือนเดิมและฉันมีหน้าที่เล่านิทานกล่อมเด็กเข้านอน

    หลังจากเด็ก ๆ ตื่นนอน ล้างหน้าปะแป้งน้อง B ได้คุยกับฉันว่า
    น้อง B : คุณครูขา คุณครูทำจมูกมาใช่ไหมคะ
    เหมย : ไม่ใช่ค่ะ คุณครูไม่ได้ทำ คุณแม่ให้จมูกคุณครูมาแบบนี้
    น้อง B : จริงหรอคะ
    เหมย : จริงสิจ๊ะ

    จากเหตุการณ์นี้ทำให้ฉันเรียนรู้ว่า "คุณครูอนุบาลต้องมีความจริงใจ"

    ความจริงใจสามารถพัฒนาขึ้นได้ หากคุณครูสามารถประเมินบุคลิกภาพของตนเองได้อย่างซื่อตรง ความจริงใจจะหมายถึง การแสดงธรรมชาติของตนเองในสัมพันธภาพทางสังคม โดยไม่ต้องปกป้อง เสแสร้ง ซึ่งเป็็นการสื่อให้เห็น "ตัวตนที่แท้จริง"  และเด็กจะทำความเข้าใจได้เอง

    และก่อนจะเลิกงานคุณครูได้ประเมินว่า
    ฉันเล่านิทานเสียงดังเกินไป อาจจะเป็นเพราะครั้งแรก คงตื่นเต้น
    คำแนะนำคือ เวลาเล่าอาจจะใช้น้ำเสียงที่เบาลงกว่านี้ แต่เป็นเสียงที่มั่นใจ ไม่ใช้เสียง 2 หรือ เสียง 3
    และเวลาเล่านิทานกล่อมนอนควรใช้น้ำเสียง Monotone
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in