MYSTORIESตัวเล็ก
2018
  • ต้องยอมรับว่าปี 2018 เป็นปีที่เหนื่อยและทรมานมากสำหรับเรา มีเรื่องต่างๆ เกิดขึ้นมากมายทีเดียวล่ะ แต่ก็แอบสงสัยอยู่หน่อยๆ ว่าทำไมถึงได้เหนื่อยขนาดนี้วะ โดยเฉพาะเรื่องการเรียน 55555555555



    ก็เหมือนเดิม เหมือนปีที่แล้วที่เราอยากจะลองมานั่งนึกย้อนกลับไปดูว่า ไอ้ปีที่เหนื่อยแสนเหนื่อยนี่มันเกิดอะไรขึ้นบ้าง



    เรื่องเรียน

    ก็ไม่ได้อยากจะเอาขึ้นมาเป็นเรื่องแรกเท่าไหร่หรอก แต่ปีนี้เรื่องเรียนหนักหน่วงมากจริงๆ มาแรงแซงทุกเรื่องไปเล้ย (ปีที่แล้วหล่อนก็บ่นแบบนี้นี่!) ก็ไม่รู้จะพูดยังไง แต่เป็นปีที่ร้องไห้กับงานเยอะที่สุดเลย ทรมานมากๆ และเพราะเรื่องนี้แหละ เราก็เลยได้เปิดโลกตัวเองด้วยการทำอะไรหลายอย่างที่โคตรส่งผลเสียต่อสุขภาพ ทั้งการอดนอนข้ามวัน นั่งหลังขดหลังแข็งทำงานจนปวดหลัง ปวดเข่า อารมณ์ดิ่งแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และอีกมากมาย คือก็เพิ่งเคยเป็นครั้งแรกเนี่ย และแต่ละอย่างก็แย่มากด้วย แต่ก็ทำ เพราะไม่มีทางเลือก 55555555555555



    ก็ขอบคุณตัวเองที่รอดมาได้ (ถึงจะทุลักทุเลไปหน่อยก็ตาม) แล้วก็ขอบคุณเพื่อนและคนรอบข้างที่คอยช่วยฉุดเราขึ้นมาเวลาอารมณ์ดิ่ง ;-;



    ฝึกงาน

    เอาจริงๆ แพนิคตั้งแต่เลือกที่ฝึกงาน ทำเรซูเม่ ไปสัมภาษณ์ จนกระทั่งเข้าไปฝึกงาน 55555555555 แต่ก็ผ่านมันมาได้ล่ะนะ มันดีกว่าที่คิดไว้เยอะมากกกกกกก พี่ๆ ทุกคนก็น่ารัก ใจดีและเป็นกันเอง ทำให้เราหายกังวลไปเยอะเลย ก็เรียกว่าได้อะไรกลับมาเยอะเหมือนกัน ยังไงก็อยากขอบคุณพี่ๆ ทุกคน ที่ดูแลกันดีมากๆ รวมถึงเพื่อนในเอกอีกคนที่เลือกมาฝึกงานที่เดียวกัน (แต่คนละตำแหน่ง) คืออย่างน้อยมันก็ยังทำให้รู้สึกอุ่นใจที่มีเพื่อนอยู่ข้างๆ 55555555555



    งานมีตและคอนเสิร์ต

    ปีนี้มีโอกาสได้ไปทั้งมีตและคอนเสิร์ตเลย ได้ไปคอนเสิร์ตของบีเอพี ขอไม่พูดถึงความสนุก เพราะมันดีมากๆๆๆๆๆ อยู่แล้ว ;-; สิ่งพิเศษที่อยากเล่าคือเป็นครั้งแรกที่ได้สิทธิ์ไฮทัช (ใช่! ฉันได้สิทธิ์ไฮทัช!!!!!!!) มันเป็นอารมณ์แบบ ชอบเขามา 6-7 ปี แต่เพิ่งเคยได้ใกล้กันขนาดนี้ครั้งแรก พอนึกย้อนไปก็ยังรู้สึกดีและอยากจะร้องไห้ /ซับน้ำตา แล้วทุกคนคือดีไปหมด ตอนจะเดินผ่านก็มองตาม แถมตอนทัชก็ยิ้มอบอุ่นให้ แต่มันติดอยู่นิดเดียวตรงที่


    หนึ่ง บีเอพีมีหกคน
    สอง เราชอบแดฮยอน
    สาม ตอนทัชแดฮยอนยืนอยู่คนที่สาม


    ผลก็คือ พอทัชแดฮยอนเสร็จเราก็สติหลุด ภาพตัดไปเลย คนที่สี่ที่ห้าเป็นไงไม่รู้ จำอะไรไม่ได้ รู้ตัวอีกทีคือทัชคนที่หก แล้วก็เดินลงเวทีไปด้วยอาการมือสั่น ยังเสียดายมาจนถึงทุกวันนี้ 5555555555



    อีกอย่างคือรู้สึกโชคดีที่ได้ไปดูคอนเสิร์ตนี้ เพราะเป็นคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายที่บีเอพีได้ขึ้นเวทีครบหกคน ;-;



    ส่วนอีกงานที่ได้ไปคืองานแฟนมีตติ้งของน้องเซอุน อันนี้ไปทั้งๆ ที่งานเดือด เดือดชนิดที่ว่า ตื่นมาปั่นงานจนถึงบ่ายสามแล้วค่อยออกจากบ้านมางานมีตที่จัดตอนห้าโมงเย็น (ดีที่จัดใกล้บ้าน ไม่งั้นแย่แน่ๆ) แต่งานโดยรวมดีมากกกกกกกกกกก สนุกมาก ขำเหนื่อย แล้วที่ชอบที่สุดคือการได้ฟังน้องร้องเพลงแบบสดๆ ตอนน้องร้องเพลงและเล่นกีต้าร์มันโคตรดี ถือว่าเป็นการฮีลลิ่งเราที่กำลังดิ่งกับงานได้ดีมากๆ กลับมาบ้านคือเหมือนได้รับพลัง พร้อมต่อสู้กับงานที่รออยู่ 5555555



    อีกอย่างคืองานนี้ได้ไฮทัช น้องดีมาก มือนุ่มมาก แค่สองวิก็คุ้มวะ งานนี้ 5555555555555555



    ตามล่าป้าย MRT

    อันนี้เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าวัฒนธรรมฉลองวันเกิดศิลปินด้วยการติดป้ายอวยพรใน MRT มาถึงเมืองไทยตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็มีป้ายเยอะแยะไปหมด เอาจริงๆ ถึงจะจั่วหัวไว้ว่าล่าป้าย แต่เราก็ไม่ได้ตามไปดูทุกป้าย ทุกสถานีขนาดนั้น พูดตามตรงคือเราแวะดูแค่สถานีสุขุมวิทกับเพชรบุรีเองมั้ง ขนาดสถานีที่มีป้ายติดเยอะตลอดช่วงอย่างพหลโยธิน เราก็ไม่เคยไปเลยสักครั้ง ต่อให้จะเป็นป้ายของศิลปินที่เราชอบก็ตาม คือแบบ ก็อยากไปดูนะ แต่ก็ขี้เกียจขึ้นๆ ลงๆ รถอะ บางป้ายก็ต้องติ้ดบัตรออก ขี้เกียจไปหมด (ความขี้เกียจชนะทุกอย่าง 555555555555)



    แต่ก็แอบสงสัยอยู่หน่อยๆ ว่าทำไมป้ายส่วนใหญ่ถึงเลือกไปติดที่สถานีพหลโยธิน อันนี้สงสัยจริงๆ


    ตัวอย่างป้ายที่ MRT (แน่นอนว่าแค่ที่สุขุมวิทและเพชรบุรี เพราะขี้เกียจไปสถานีอื่น 5555555555)


    รับจ็อบพิเศษครั้งแรก

    อันนี้เรียกว่าเป็นความบังเอิญและความหน้าเงินส่วนนึง ช่วงนั้นฝึกงานอยู่ เพื่อนก็ทักเข้ามาในกลุ่มว่ามีใครสนใจทำงานพิเศษไหม รุ่นพี่ฝากมาถาม ทำวันเดียว ได้เงิน 700 ตอนนั้นเราก็ลังเลอยู่ เพราะเราไม่เคยทำงานพิเศษมาก่อน กลัวไปเด๋อๆ ใส่คนอื่น แต่ก็ตัดสินใจทำ ก็กลัวนะ แต่ก็คิดในใจว่า ไม่เลือกงานไม่ยากจน ตั้ง 700 เลยนะ 5555555555555



    งานที่ไปทำก็เป็นงานออกบูทขายของทั่วไป ไปช่วยเขาคิดเงิน หยิบของนู่นนี่อะไรประมาณนี้ ตรงส่วนนี้ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่มันจะวุ่นวายนิดหน่อยตรงที่พี่เขาขายน้ำยาทาเล็บสำหรับเด็ก แน่นอนว่าก็ต้องมีเด็กมาลองทาเล็บ ซึ่งเราก็สกิลศิลปะติดลบ แถมไม่ใช่คนรักสวยรักงาม เล็บตัวเองก็ไม่เคยทา แต่ต้องมาทาเล็บให้เด็ก ทาไปก็มือสั่นไป น้องๆ ก็ชอบมาก เอาสีนู้นสีนี้ ทาไปเลยสิบเล็บ หารู้ไม่ว่าพี่มือสั่นไปหมดแล้ว ;-;



    แต่โดยรวมสนุกดี น้องๆ ก็น่ารัก พี่เจ้าของบูทก็ใจดีมากๆ ไม่เกร็งอย่างที่คิด (สรุปคือวันนั้นทาเล็บให้เด็กไปประมาณ 30 กว่าคนได้ สุดยอดไปเลย! /ปาดเหงื่อ)



    แฟนฟิคและจอยลดา

    ก็ยังคงเป็นปีที่อ่านฟิค อ่านจอยเยอะ เพราะเครียดเรื่องงานเลยอยากจะหาอะไรผ่อนคลายความเครียดตรงนี้ ซึ่งมันก็ช่วยได้ดีทีเดียวล่ะ ถึงขั้นว่าต่อให้จะทำงานหนักแค่ไหน หรือนอนดึกแค่ไหน แต่เราจะยอมเสียเวลานอนอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงหรือหนึ่งชั่วโมงมาอ่านจอย อ่านฟิค เพราะไม่งั้นนอนไม่ได้จริงๆ มันเครียดอะ ในหัวมีแต่อะไรก็ไม่รู้ พอได้อ่านแล้วมันเหมือนเราหลุดจากโลกความเป็นจริงที่โหดร้าย เข้าไปพักผ่อนในโลกของจินตนาการ มันช่วยฮีลลิ่งเราได้เยอะมากจริงๆ



    เราเคยรีวิวจอยที่อ่านในมินิมอร์ด้วย ถ้าสนใจก็เข้าไปลองอ่านได้เลยนะ (PART1 PART2)  ความจริงเราก็อยากจะเขียน Part3 หรือ Part อื่นๆ ต่อไปอีก เพราะเราก็หาเรื่องใหม่ๆ อ่านอยู่ตลอดอยู่แล้ว และอยากหาที่หวีดด้วย เพราะเป็นคนอ่านไม่ค่อยตรงคู่ ตรงโพคนรอบข้างเท่าไหร่ เลยคุยกับใครเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ แต่ก็นั่นแหละ ไม่มีเวลาเลย ;-;



    เพลง

    ปีนี้ก็เป็นอีกปีที่ฟังเพลงเยอะ โดยเฉพาะเพลงไทย ซึ่งแปลกมาก เพราะปกติไม่ค่อยฟังเลย แต่ฟังๆ ไปก็เพลินดีเหมือนกัน ทำให้ได้รู้จักศิลปินคนไทยหลายคน (ที่คนอื่นเค้ารู้จักกันหมดแล้ว แต่เราเพิ่งรู้จัก...) มี มาร์ค ธัชพล, อิ๊งค์ วรันธร, fellow fellow, Mean และอื่นๆ แต่ก็ฟังน้อยกว่าเพลงเกาหลีอยู่ดี 555555555555555 



    โดยรวมปีนี้ก็ถือว่าหนักหน่วงกว่าปีก่อนๆ ก็ดีใจที่ผ่านมาได้อีกปี ถึงจะสะบักสะบอมไปหน่อยก็ตาม 55555555 สำหรับปีหน้า พูดตามตรงเดาไม่ถูกเเลยว่าจะเป็นยังไง แต่คิดว่าหนักหน่วงแน่นอนเพราะต้องทำธีสิส /ร้องไห้ แล้วก็เป็นปีที่ทำให้เราตระหนักได้ว่า ตัวเองกำลังจะกลายเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว คงต้องจริงจัง และเริ่มวางแผนเรื่องต่างๆ ในอนาคตไว้ จะมาทำตัวเป็นเด็กไม่ได้แล้ว



    ก็หวังว่าปี 2019 จะมีแต่เรื่องดีๆ เพราะถ้ามันหนักมากเราก็กลัวจะรับไม่ไหวเหมือนกัน ดังนั้นก็ใจดีกับคนขี้แพนิคอย่างเราหน่อยเนอะ /ไหว้ 5555555555555555555555555



    สวัสดีปีใหม่ทุกๆ คนเลย :)
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in