MYSTORIESตัวเล็ก
รีวิวจอยที่ติดในช่วงก่อนหน้านี้ (Part 1)
  • ช่วงตอนปีสามเทอมสองสำหรับเราเป็นช่วงที่ทรหดอยู่เหมือนกััน งานเยอะและเหนื่อยมาก พอเหนื่อยมากๆ อารมณ์ก็ดิ่งตามไปด้วย ช่วงนั้นเลยอ่านจอยเยอะมาก อ่านทุกวัน ถึงแม้ว่าเวลานอนจะน้อย แต่เรายอมเสียสละเวลานอนหนึ่งชม. เพื่อเปิดจอยอ่านเพื่อดึงไม่ให้ตัวเองดิ่งไปมากกว่านี้ ซึ่งมันช่วยเราได้มากจริงๆนะ



    พอผ่านช่วงนั้นมาช่วงฝึกงาน จนถึงตอนนี้ ก็ยังอ่านอยู่ แต่ก็ลดๆ จากเดิม ส่วนใหญ่ที่อ่านก็ยังเป็นแฟนฟิค produce101 เหมือนเดิม และบางเรื่องก็อ่านไม่ตรงโพซิชั่น ตรงฟิลเตอร์ชาวบ้านเหมือนเดิม ทำให้บางครั้งหวีดจอยกับใครไม่ได้ เพราะเพื่อนไม่ได้อ่าน ไม่ได้อินด้วย (และนี่คือเหตุผลที่เรามาเขียนรีวิวจอยที่นี่ เพราะเราหาเพื่อนหวีดไม่ได้นั่นเอง /เศร้า)



    บอกก่อนว่าเราไม่ค่อยซีเรื่องคู่ เรื่องโพซิชั่นเท่าไหร่ อ่านได้หมด ไม่เกี่ยง แล้วก็ส่วนใหญ่เราอ่านแต่แนวฟีลกู๊ด ไม่ค่อยชอบอ่านดราม่า เลยพยายามหลบๆ เลี่ยงๆ (แต่บางครั้งก็หลบไม่พ้น ฮืออออออ) 



    ** เขียนยาวมาก มากจริงๆ หลายเรื่องมาก จะพยายามไม่สปอยด้วย จริงๆ ฮือออออ**



    1. อูจินแคสเกมส์ #อูซอบ




    เรื่องนี้อูจินเป็นนักแคสเกม ชื่อในวงการคือ วูฟจิน เป็นนักแคสเกมที่ไม่เปิดหน้า ฟค.เยอะมากก ให้ฟีลพี่เอกนิดๆ ก็เล่นเกมกับเดอะแก๊งไป ส่วนฮยองซอบ เป็นฟค.อูจินอีกที น่ารักมากกก ตามดู ตามโดเนทเงินให้ทีละนิดทีละหน่อย เป็นเรื่องที่น่ารักมากๆ อ่านแล้วเขินตามน้องซอบเลย ส่วนอูจินเห็นแบบนี้คือเก่งแต่เล่นเกมอะ เรื่องความรักคือกากมาก ขี้เขิน เจอฮยองซอบก็เขินมือแข็ง พิมพ์ผิดๆ ถูกๆ เอ็นดู 555555555555


    ที่ชอบอีกอย่างคือแก๊งเล่นเกมของอูจิน ตอนคุยกันตลกมาก ชอบ Character แจฮวานในเรื่องมาก คือเป็นตัวละครที่หัวร้อน พร้อมบวกทุกคนในเกม (และในชีวิตจริง55555555) ไม่มีใครกล้าแหยม แมนขนาดนี้แต่สุดท้ายก็ต้องยอมให้พี่คนนั้นอยู่ดีอะ (เอ๊ะ...)



    2. #พี่ว้ากใจแหวว




    เรื่องนี้ตลกมากกกก เป็นเรื่องของแก๊งพี่ว้ากปีสอง ที่ต้องมาว้ากน้องปีหนึ่ง ทั้งหมดเด็กปั้นของของพี่ซองอุน อดีตว้ากปีสามที่ตอนนี้เป็นพี่เนียนปะปนอยู่ในแก๊งน้องปีหนึ่ง คือพี่แกเลือกมาอย่างดีว่าไอ้พวกนี้แหละ เหมาะสมกับตำแหน่งพี่ว้าก ด้วยร่างกายที่แข็งแรง ใบหน้าที่ดุดัน น้องเห็นเป็นต้องเกรงกลัว! แต่ความจริงแล้ว เป็นเจ้าหญิงกันทั้งแก๊ง 5555555555555555


    คือพี่แกก็รู้นะว่าแก๊งนี้เป็นแก๊งเจ้าหญิง แต่แบบ ไม่มีใครเหมาะกับตำแหน่งพี่ว้ากเท่าไอ้พวกนี้แล้ว เลยให้แอ๊บแมนไป 555555555 คือตลกเวลามาบ่นกัันในกรุ้ป แบบ อยากเปิดตัว ไม่อยากแอ๊บแล้วงี้ แต่ด้วยอำนาจของเบื้องบน (aka พี่ซองอุนคนเดียว) เลยได้แต่เก็บความอัดอั้นตันใจเอาไว้ เพราะไม่อยากโดนพี่แกลงโทษ (แต่ถึงอย่างนั้นก็ชอบหลุดความเป็นเจ้าหญิงให้น้องๆ สงสัยกันทีละนิด จนโดนพี่ซองอุนว้ากใส่อยู่บ่อยๆ 5555555) ส่วนพี่ซองอุนก็ต้องแอ๊บเหมือนกัน แอ๊บเป็นคนเรียบร้อย น่ารัก ในกรุ้ปน้องปีหนึ่ง ทั้งที่ความจริงแล้วแมนๆ เตะบอล


    อ่านไปก็ต้องมาลุ้นว่าทั้งพี่ซองอุนและแก๊งเจ้าหญิงจะโป๊ะแตกเมื่อไหร่ อันนี้ส่วนตัวคิดว่าตัดจบห้วนไปนิด แต่โดยรวมสนุกมาก ขำเหนื่อย 5555555



    3. ฮยบเด็กน่ารำคาญ




    เรื่องนี้เริ่มต้นจากว่า โทลบิ แมวของพี่ยงกุก ชอบออกไปเล่นนอกห้อง พี่ยงกุกเลยเขียนไอดีไลน์ไว้ที่ปลอกคอของโทลบิ เผื่อไปเล่นซนที่ไหน คนที่เจอจะได้เอามาส่งคืนถูก ล่าสุดคือหลุดไปอยู่ที่ห้องของฮยอนบิน ฮยอนบินเลยแอดไลน์มาคุยเรื่องโทลบิ จากนั้นก็คุยกันยาว เรื่องนี้ฮยอนบินเป็นคนขี้ตื๊อ นิสัยเด็กนิดนึง เวลาเราอ่านเลยมีรำคาญบ้างนิดหน่อย (นิดเดียวนะ ;-;) ส่วนพี่ยงกุกก็ดูมึนๆ งงๆ เป็นคนไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมาเท่าไหร่ แต่เวลาสองคนนี้อยู่ด้วยกันก็น่ารักดี นี่ชอบแก๊งเพื่อนๆ ของทั้งคู่ ชอบดงฮัน หรือดฮันเป็นพิเศษ ถ้ามีเพื่อนแบบนี้ในกลุ่มคงสนุกน่าดู 555555


    แต่ส่วนตัวคิดว่าบางช่วงมันยืดไปนิด อ่านแล้วก็มีเบื่อๆ บ้างเหมือนกัน



    4. #สายรหัสทับหนึ่งงง




    เรื่องนี้คือเดอะเบสท์สำหรับเราอะ ชอบมากกกกกกก เป็นเรื่องราวในกรุ้ปสายรหัสม.ปลาย ที่สนุกและน่ารักที่สุด เป็นเรื่องที่ตัวละครเยอะมาก แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ตัวละครเยอะแล้วเราไม่มีปัญหาในการจำชื่อเลย เพราะทุกตัวจะมีฉายาของตัวเอง ทั้งแดเนียล (อ้วง) แจฮวาน (พระ) อูจิน (เทพซ่า) จินยอง (ชายแพ) ซอนโฮ (เบบี้ยู/บบย.) อีกทั้งทุกตัวต่างก็มีจุดเด่นของตัวเอง ทำให้จำง่าย


    ความจริงเรื่องนี้ไม่ได้เน้นพวกมุกตลกแบบตึ่งโป๊ะ แต่ด้วยความที่ว่าตัวละครทุกตัวมีเอกลักษณ์ของตัวเอง มีความตลกอยู่ในตัว แค่พูดโต้ตอบกันไปมามันก็ขำแล้วอะ ขำเหนื่อย 55555555 ขิงผงขิงผัว แอ๊วผู้ นู่นนี่นั่น (ส่วนตัวประทับใจตอนที่ทุกคนมาสาธยายความอยู่มาทุกยุคของซิสเจ๊ 5555555) แล้วก็ชอบที่มีการแบ่งแก๊งกันชัดเจนมาก มีแก๊งผัวมโน ผัวรุ่น ผัวเด็ก และแก๊งซิส ซึ่งนี่ประทับใจแก๊งซิสเวลาอวยผู้ คืออวยขั้นสุด อวยแบบสามัคคี เล่นใหญ่เล่นโต จนบางทีก็สงสัยว่า ทำไมต้องอวยกันใหญ่ขนาดนี้ 55555555


    ในเรื่องนี้ส่วนตัวชอบควานลิน (aka คุณนาย) น้องเป็นคนซื่อที่น่ารัก ช่วงแรกคือตามใครไม่ทันเลย อาจเพราะด้วยความเป็นลูกครึ่งไต้หวันของคุนนายทำให้ตอนแรกไม่เข้าใจมุกและพิมพ์ตามใครไม่ทัน แต่ช่วงหลังน้องก็อัพสกิลมาสู้กับคนในกรุ้ปได้แล้วนะ (คุนนายจะไม่เป็นสนามอารมณ์ของทุกคนอีกต่อไป!) แต่ก็นั่นแหละ คุนนายก็คือคุนนาย ไม่มีใครกลัว กลับกันมีแต่คนเอ็นดู  55555555555555555


     
    5. มึงนั่นแหละเมีย




    เรื่องนี้เป็นคู่ ยองมินกับมินฮยอน คือสองคนนี้เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน แต่บังเอิญกินเหล้าเมา แล้วก็ อือ... นั่นแหละ เรียบร้อยกันไป พอตื่นมาก็เถียงกันว่าใครเป็นเมีย เพราะจำอะไรไม่ได้กันทั้งคู่และต่างคนต่างไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นเมีย เลยมีการพนันหาเมียกันเกิดขึ้น ซึ่งตอนพนันกันอะตลกมาก 55555555 พนันบอลธรรมดาๆ เนี่ยแหละ แต่จริงจังกันมาก เลือกฝั่งกันเลยว่าจะเชียร์ฝั่งไหน บอลฝั่งใครแพ้ คนนั้นเป็นเมีย!


    เอาจริงตอนแรกไม่ได้คาดหวังนะ แค่ชอบพล็อตเฉยๆ แต่อ่านไปอ่านมาคือสนุกมาก อ่านจนติด เปิดโลกมาก เพราะไม่คิดว่าจะได้อ่านฟิคของคู่นี้ 555555555



    6. #มันเรื่องของเพื่อน




    เรื่องนี้เล่าถึงความสัมพันธ์ของทูพัค ที่เป็น Toxic relationship อะ ไม่ว่าทางไหนก็เจ็บปวดไปหมด ไม่ใช่แต่ตัวเองที่เจ็บปวด แต่พาคนรอบข้างเจ็บปวดไปด้วย ซึ่งมันไม่ดีเลย


    เรื่องนี้เน้นที่เรื่องของความสัมพันธ์แบบเต็มๆ แล้วมันเรียลมาก รู้สึกว่าสัมผัสได้ เป็นความสัมพันธ์ของเพื่อนสองคนที่ค้างคากันมานาน แล้วไม่เคลียร์กันสักที เหมือนจะเคลียร์ แต่ความจริงแล้วมันไม่เคลียร์อะ แล้วยิ่งมีตัวละครที่สามเข้ามา มันก็เลยอีรุงตุงนัง ยิ่งยุ่งกันเข้าไปใหญ่ ที่สำคัญคือใช้เวลานานมากกกกก แล้วทุกคนก็เจ็บปวดกันไปหมด อ่านไปก็ปวดใจ มันหน่วง และอึดอัด คือมันสนุกนะ เป็นจอยที่ภาษาดีมาก แต่ก็หน่วงมากเหมือนกัน อาจจะไม่ได้เศร้าถึงขั้นร้องไห้ แค่หน่วงๆอยู่ในใจ



    7. 167.7 x 187 cm.




    เอาตามตรงชอบชื่อเรื่องมาก และใช่ค่ะ ชื่อเรื่องมาจากส่วนสูงของทั้งคู่ 5555555555 เรื่องนี้เรียกได้ว่าเป็นจอยที่มาตามเทศกาล (ซึ่งตอนนี้ก็เงียบไปแล้ว ฮือ...) คิดว่าน่าจะเกิดมาจากแท็ก #ผัวเตี้ยเมียนายแบบ เป็นเรื่องของน้องหมวยฮยอนบินกับพี่แทฮยอนแฟนหนุ่มตัวเล็กสุดแซ่บ คือตอนคุยกันก็มีงุ้งงิ้ง น่ารักตามประสา แต่ก็นั่นแหละ ด้วยความแซ่บของทั้งคู่ คุยกันแต่ละที คนอ่านคิดดีไม่ได้เลย พูดได้คำเดียวว่า #นอมูเผ่ช 55555555555555



    8. มอร์อ่านจูนดู




    เป็นเรื่องแรกที่อ่านฮวังอู เป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไปของน้องจูน (อูจิน) ผู้ชอบดูหนังรอมคอม กับพี่มอร์ (มินฮยอน) หนอนหนังสือสุดหล่อ เราชอบที่ทั้งคู่ค่อยๆ ปรับตัวก้าวเข้ามาในโลกของกันและกัน แล้วเดินไปพร้อมกัน คือมันน่ารัก ไม่หวือหวา แต่อบอุ่นอะ และแน่นอนว่าถ้าพูดถึงเรื่องความสัมพันธ์มันก็ต้องมีอุปสรรค มีบุคคลอื่นเข้ามาเกี่ยว สำหรับเราตรงจุดนี้มันไม่ได้ดราม่ามากขนาดนั้น แต่ก็ทำให้ตัวละครเรียนรู้ และโตขึ้นไปอีกขั้นนึง


    เรื่องนี้มีการพูดถึงหนังรอมคอมหลายเรื่อง ซึ่งถ้าใครชอบดูหนังแนวนี้น่าจะรู้จักและอินตามได้ไม่ยาก ในขณะเดียวกัน ก็มีการแนะนำหนังสือที่พี่มอร์อ่าน จนบางครั้งเราก็อยากจะไปซื้อตามด้วยเหมือนกัน5555555



    9. เป็นไงบ้างลิน?




    เรื่องนี้คือเดอะเบสท์ซอนหลินสำหรับเราเลย อินมากกก เป็นเรื่องของลิน (ควานลิน) ผู้ป่วยโรคซึมเศร้า กับซอล (ซอนโฮ) ที่เรียนเกี่ยวกับจิตวิทยา และมีลินเป็นเคสศึกษา เพราะอย่างนั้น ทั้งสองเลยคุยกันบ่อย ซอลก็คอยเยียวยาลินไป คือมันไม่ใช่เชิงรักษาให้หาย100% แต่แค่สังเกตอาการไม่ให้มันแย่ลงไปมากกว่านี้ แล้วไปๆ มาๆ ความรู้สึกของทั้งคู่มันดันมากเกินกว่าเคสศึกษากับผู้สังเกตพฤติกรรม


    เรื่องนี้เรารู้สึกว่าคนเขียนทำการบ้านเรื่องโรคซึมเศร้ามาดีนะ ทำให้เราที่เป็นคนอ่าน เข้าใจเกี่ยวกับโรคนี้มากขึ้น แล้วก็สำหรับเรามันหน่วงๆ แบบจะสุขก็ไม่สุข จะทุกข์ก็ไม่ทุกข์ มันครึ่งๆ กลางๆ ไปหมด แล้วดันมีปมฝั่งซอลมาอีก เหมือนจะหนักกว่าฝั่งลินด้วยซ้ำ เลยกลายเป็นว่าอาการแย่ทั้งคู่ ตอนที่ทั้งคู่พยายามเยียวยากันและกันคือแบบ ปวดใจอะ หน่วงมาก อยากร้องไห้ (ไม่ใช่แค่อยาก คือร้องไปแล้ว555555) อ่านไปแล้วเหนื่อย เหมือนความรู้สึกมันจุกอยู่ที่อก แต่คนเขียนเขียนดีมาก ภาษาสวย พวกคำพูดของตัวละครคือดีมากจริงๆ อยากจะขอบคุณที่เขียนเรื่องนี้ออกมาก ฮืออออออออ



    10. นลินกับโย




    คนเขียนเดียวกับเรื่องข้างบน พอเป็นคนเขียนเดียวกัน ก็คิดไปแล้วว่ามันต้องหน่วงเหมือนเรื่องก่อนแน่ๆ 555555555 เป็นเรื่องของนลิน (ควานลิน) ผู้มีปัญหาเรื่องการได้ยิน เลยต้องใช้เครื่่องช่วยฟัง กับโย (ซอนโฮ) เพื่อนใหม่ที่เรียนเซคเดียวกัน ละเนี่่ย ควานลินมีปมอีกแล้ว ดราม่าจะมาใช่หรือไม่ 5555555555555


    โดยรวมน่ารักดี มีจุดปวดใจบ้าง แต่ไม่มาก ยังอยู่ในเกณฑ์ที่พอรับได้ 5555555 แต่เอาจริงตอนนี้เรื่องดำเนินไปประมาณ 10 กว่าตอนแล้ว แต่ในความคิดเรา มันยังไม่ได้เน้นปมเรื่องการได้ยินของนลินมากนัก (มีประเด็นที่โดนล้อ แต่มาแป๊บเดียว) จะเน้นไปที่ปมครอบครัวของโย และความสัมพันธ์ของทั้งคู่มากกว่า ซึ่งปมนี้ (และอีกหลายปม) เราคิดว่าอาจจะมาตอนหลัง เนี่ย ละคือต้องทำใจไว้ก่อน ถูกมั้ย 55555555555



    11. Sweet loneliness #เหงาเคล้าน้ำตาล #เนียลดีพ




    เป็นเนียลดีพเรื่องแรกที่อ่าน เริ่มเรื่องที่น้องเบสท์ (จิินยอง) โดนแฟนบอกเลิกแล้วเละเทะมาก ทำใจไม่ได้เลยหนีมาพักใจที่ชะอำ แล้วได้มาอยู่ที่บ้านพักของพี่มิน ซึ่งเป็นเพืื่อนของพี่แดน ตัวพี่แดนเองที่บังเอิญได้เจอน้องก็สนใจ คอยดููแล พาไปเที่ยวนู่นนี่ พาไปถ่ายรูป ไปกินของอร่อยๆ เพราะน้องมาแบบไม่มีแผนในหัวเลย (เหมือนแค่เปลี่ยนที่กินเหล้าอะ) เอาจริงๆ เราว่าพี่แดนเปิดเผยนะว่ารู้สึกยังไงกับน้อง คนอื่นก็รู้ มีแต่น้องเนี่ยแหละที่ไม่รู้สักที 5555555555


    เหมือนอ่านจนถึงตอนปัจจุบัน เราว่าเรื่องใกล้จบแล้วล่ะ (คิดว่านะ ถ้าไม่มีปมอะไรมาเพิ่มอะ ;-;)



    12. Beauty blogger #น้องหมวยบล็อกเกอร์




    เราชอบพล็อตเรื่องมากๆ 5555555 เปิดเรื่องมาพบกับ มิ่ง (มินฮยอน) และผองเพื่อน คือตัวมิ่งเป็นคนหล่อมาก แต่ไม่ดูแลตัวเอง โฟมไม่ใช้ แป้งไม่ทา จนเพื่อนทนไม่ไหว คือแป้งไม่ทาไม่ว่า อย่างน้อยมึงเขียนคิ้วหน่อยก็ยังดี (เพราะเป็นคนคิ้วบาง 555555555) เพื่อนเลยแนะนำแชแนลยูทูปของน้องแพทหรือน้องหมวย (ฮยอนบิน) ให้มิ่งไปดู ตอนแรกๆ ก็บ่ายเบี่ยงอะแหละ เพราะคิดว่าก็ผู้ชาย จะให้มาแต่งหน้าอะไรแบบนี้มันก็ไม่ใช่ แต่ก็ยอมดู สรุปคือติด ไล่ดูคลิปของน้องหมวยทุกคลิป 55555555555


    แล้วมีเหตุบังเอิญที่ทำให้ได้เจอกัน และคุยกันบ่อยขึ้น ตอนคุยกันน่ารักมาก คือตอนแรกน้องหมวยก็ไม่ได้อะไร คือเป็นคนเฟรนด์ลี่อยู่แล้ว คุยได้หมด มีแต่มิ่่งเนี่ยแหละที่เกร็งไปหมด พิมพ์ผิดๆ ถูกๆ แต่นานๆ ไปเริ่มอัพสกิลสู้กับน้องหมวยได้ (เด็กชายมิ่งไม่กากอีกต่อไปแล้ว!) คือเล่นน้องหมวยกลับจนน้องหมวยเขิน 555555



    13. J's puppy เจ้าหมาของพี่




    มีอยู่ช่วงหนึ่งเราชอบพี่จีซองมาก เลยอยากอ่านจอยที่พี่แกเป็นตัวเด่นบ้าง เพราะส่วนใหญ่จะเป็นตัวประกอบมากกว่า แล้วก็รู้สึกว่าอยากอ่านเรื่องที่พี่แกเป็นผู้ชายปกติบ้าง แบบที่ไม่เป็นเจ๊ (อาจฟังดูเรื่องมาก แต่แบบ ในจอยปะดิ้วร้อยเรื่อง พี่จีซองเป็นเจ๊ไปประมาณ 98 เรื่องได้ เฮ้อ 55555555) จนมาเจอเรื่องนี้แล้วก็ไมผิดหวังเลย ฮืออออออ


    พล็อตเรื่องมาง่ายๆ เลย คือพี่จีเป็นพี่รหัส ส่วนแดนเป็นน้องรหัส แล้วคุยไปคุยมา ดันรู้สึกมากกว่าแค่พี่น้อง โดยส่วนตัวเราชอบบทสนทนาของทั้งคู่ มันเรียบง่าย แต่ก็น่ารัก ในเรื่องแดนน่ารักมากกกกก เหมือนลูกหมาตัวโตๆ ที่ชอบอ้อนเจ้าของอะ พี่จีซองก็ทนลูกอ้อนไอ้หมาตัวนี้ไม่ค่อยไหว ใจอ่อนทุกที แง้ น่ารักมากๆ เลยครับ ;-;



    14. Once a week #คุยกับจี 




    เรื่องนี้คนแต่งคนเดียวกับเจ้าหมาของพี่ แต่พล็อตน่าสนใจ และหม่นกว่าเรื่องนั้น เปิดเรื่องมาด้วยแดนที่มีปมในอดีต ทำให้แดนเหมือนมีอาการทางจิตอะ แบบแพนิคอะไรแบบนี้ แล้วเป็นหนักด้วย เพราะมัวแต่จมอยู่กับอดีต เรียกว่าไม่ดูแลตัวเอง เสียการเสียงานเลยทีเดียว มินฮยอนที่เป็นเพื่อนเลยจ้างจีซอง (ในเรื่องอายุน้อยกว่า) ที่เรียนเกี่ยวกับจิตวิทยามาช่วยรักษาให้แดนดีขึ้น แน่นอนว่าแดนไม่ได้ให้ความร่วมมือเท่าที่ควร เพราะคิดว่าตัวเองไม่ได้ป่วย ตัวเองสบายดี แต่จีซองก็ยังไม่ยอมแพ้ ไปหาไปคุยจนแดนเริ่มเปิดใจและอาการดีขึ้นเรื่อยๆ


    เราชอบ character ของทั้งคู่ในเรื่องนี้มากๆ คือถึงแม้ว่าจีซองจะมาเพื่อเยียวยาแดน จนเริ่มดีขึ้น (แต่ก็ยังไม่เต็มร้อย) แต่ถึงเวลาจีซองมีปัญหาที่ตัวเองรับมือไม่ไหว แดนกลับเป็นที่พักพิงและเยียวยาจีซองได้ (และทำได้ดีมากๆ ด้วย ฮืออ) อีกอย่างเรื่องนี้ภาษาสวยอะ ทั้งที่เป็นแชทและบรรยาย ทำให้เราอินไปกับเรื่องได้ไม่ยากเลย



    15. #สตูดิโอดราฟคีน




    เรื่องนี้เป็นเรื่องของน้องคีน (ควานลิน) ที่มาสมัครเป็นเด็กฝึกงานในสตูดิโอของพี่ดราฟ (ดงโฮ) เอาจริงๆ เป็นสตูดิโอที่สนุกสนานมาก พวกคนๆ ในสตูคือเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ขำไม่ไหวแล้ว 5555555555 แล้วเรื่องนี้ดำเนินเรื่องค่อนข้างกระชับ ไม่ยืด อ่านแล้วไม่รู้สึกขาดตอน อ่านเพลินมาก ชอบตอนทั้งสองคนนี้คุยกันอะ มันไม่ได้หวือหวา มีหยอดๆ กันไปมา น่ารักมาก!


    แล้วก็ชอบ character ของทั้งคู่ที่เข้ากันได้ดีมาก พี่ดราฟก็อบอุ่น มีเหตุผล คอยดูแลน้องอยู่ห่างๆ สายเปย์ด้วย 555555 ส่วนน้องคีนก็บุคลิกน่ารัก เป็นพลังบวกให้ทุกคนในสตู น่าเอ็นดูมากเลย ฮือออออ แล้วเวลาทั้งคู่คุยกัน ชอบมีสติ๊กเกอร์น่ารักๆ ส่งให้กันตลอด ของน้องคีนยังโอเค แต่ของพี่ดราฟนี่แบบ ไม่เข้ากับหน้าเลย 555555555



    โอเค ขอพอแค่นี้ก่อนแล้วกัน ความจริงมีอีกแหละ กะจะเขียนรวดเดียวเลยด้วย แต่คิดว่ามันน่าจะยาวไป เลยแบ่งเป็นสองพาร์ทน่าจะดีกว่า



    เอาเป็นว่าเจอกันพาร์ทสองเนอะ :)

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in