MYSTORIESตัวเล็ก
ฝึกงาน
  • สวัสดี เรากลับมาแล้ว หลังจากหายไปสองเดือน (หรือมากกว่านั้นก็ไม่รู้) ก็ไม่ได้หายไปไหนไกลนะ คือไปฝึกงานมา เพิ่งฝึกงานเสร็จวันที่ 3 สิงหานี่เอง



    ถ้าถามว่าฝึกงานที่ไหน อ่อ ไม่ใกล้ไม่ไกล ก็เว็บที่กำลังเขียนอยู่นี่แหละค่า 55555555555555555



    เราฝึกงานที่มินิมอร์ ในตำแหน่งเขียนคอนเทนต์ ฝึกพร้อมกับเพื่อนร่วมสาขาอีกคนนึง แต่เพื่อนฝึกตำแหน่งกราฟิก



    ย้อนกลับไปตอนแรก เราไม่แน่ใจว่าทำไมเราถึงเลือกมาฝึกงานที่นี่ เราไม่ได้มีจุดมุ่งหมายให้พุ่งไปเหมือนคนอื่น แบบอยากฝึกที่นี่ๆ อะไรแบบนี้ ตอนนั้นก็คิดหนักอยู่ เพราะไม่รู้จะฝึกที่ไหนดี รู้แค่ว่าจะไม่ไปฝึกที่เกี่ยวกับการวาดรูปแน่นอน เพราะเราวาดรูปไม่รอดจริงๆ ว่ะ 5555555 อยู่ๆ เลยนึกถึงมินิมอร์ที่เราเขียนเรื่องนู่นนี่ เขียนแนะนำเพลงอยู่บ่อยๆ เลยคิดว่าน่าจะพอคุ้นเคยกับเว็บบ้าง บวกกับตอนนั้นโปรเจคใหญ่กำลังมา เลยอยากรีบหาที่ฝึกงาน คืออย่างน้อยจะได้อุ่นใจว่า เออ อยากน้อยก็มีที่ฝึกงานแล้วโว้ย ไม่ต้องตาลีตาเหลือกหาตอนใกล้ๆ อะไรแบบนี้



    แต่มีรุ่นพี่บางคนก็หาตอนใกล้ๆ นะ แต่เราไม่ไหวว่ะ เครียด กลัวหาไม่ทัน เลยเร่งหาแต่เนิ่นๆ



    แล้วเราก็ได้มาฝึกงานที่นี่จริงๆ (เย่!) การฝึกงานที่นี่มีแต่เรื่องพีคๆ คือสำหรับคนอื่นอาจจะเฉยๆ (หรือเปล่านะ 5555555) แต่สำหรับเราคือมันมีแต่เรื่องให้ตกใจตั้งแต่วันแรกที่ฝึกงานอะ คือมินิมอร์อยู่ในตึกบันลือ ชั้นห้า ซึ่งชั้นห้าเป็นศูนย์รวมของหลายบริษัททั้ง Minimore, The Matter, Salmon Book, Salmon House, Bun books, Giraffe ไปจนถึงฝ่ายมาร์เก็ตติ้ง คือตกใจมากที่ทั้งหมดนี้อยู่รวมกันในชั้นเดียว5555555 เพราะตอนแรกเราคิดว่าพวกแซลมอนอะไรงี้มันดูเป็นบ.ใหญ่อะ นึกว่าจะแบบ อยู่กันชั้นนึงไปเลย แต่ห้องก็แบ่งกันเป็นสัดส่วนนะ มีประตูเชื่อมกัน สามารถเดินทะลุไปหากันได้



    แล้วอีกอย่างคือ มินิมอร์มีพี่ๆ อยู่กันแค่สามคน (อือ... สามคนจริงๆ) มีพี่ต่าย เดอะบอส พี่กิ๊ฟ ที่ดูแลพวกเว็บ ระบบต่างๆ และพี่มิ้น แอดมิน รวมเรากับเพื่อนไปก็เป็นห้าคน อยู่กันอย่างอบอุ่น นั่งทำงานกันเงียบๆ เงียบแบบเงียบมาก เงียบได้ยินเสียงแอร์อะ5555555



    พี่ๆ ทุกคนใจดี เป็นกันเอง และน่ารัก ทำให้เราไม่ค่อยแพนิคมากเท่าไหร่ คือเราเป็นคนที่ เวลาเจอคนแปลกหน้า หรือคนไม่สนิทจะเกร็งมาก แบบเครียดอะ กังวลไปล้านแปด แต่พี่ๆ ก็ทำให้เราหายเกร็งไปได้เยอะเลย 



    มีอะไรอีกอะ อ้อ! อีกเรื่องคือเรื่องอาหารการกิน ห้องมินิมอร์กินข้าวเที่ยงกันสายมาก5555555 คือปกติห้องอื่นเขาจะกินกันตอนเที่ยง แต่ห้องนี้จะกินข้าวเที่ยงกันตอนบ่ายโมง บ่ายครึ่งตลอด (เคยมีวันนึึงกินตอนบ่ายสอง...) ในขณะที่ห้องอื่นไปกินกลับมาแล้ว ห้องนี้เพิ่งจะเก็บของไปกินข้าว555555 ตอนแรกๆ ก็หิวนะ แต่พอนานๆ ไปก็ชิน แล้วด้วยความที่ว่าไปกันสายมาก บางทีที่ร้านก็ไม่ค่อยจะเหลือของให้กินเท่าไหร่ เช่น ไปกินก๋วยเตี๋ยวเงี้ย ไปถึง อ้าวลูกชิ้นหมด อดกินไปอีก 5555555555555555



    ตลอดสองเดือนที่ผ่านมา เราก็เขียนคอนเทนต์ลงในมินิมอร์นี่แหละ อยู่ในบล็อก (ใช่มะ เรื่องบล็อกได้ใช่มะ) ชื่อว่า Chick Chick's Story โดยมีสโลแกนแสนเก๋ว่า เรื่องชิคๆ จากลูกเจี๊ยบฝึกงาน เรื่องที่เขียนก็เรื่องทั่วๆ ไป ออกจะแล้วแต่เราอยู่หน่อยๆ ที่นี่จะค่อนข้างปล่อย ไม่ได้บังคับว่าเราต้องเขียนเรื่องนี้ๆ แต่ให้เราเขียนเรื่องที่เราสนใจเลย จินตนาการเปิดกว้างเลยทีนี้ เราก็ลองๆ หาเรื่องใกล้ตัว เรื่องที่ชอบมาเขียน คือเราคิดว่าถ้าเราเขียนเรื่องที่เราสนใจ เราจะเขียนออกมาได้ดี ไม่ฝืน ไม่เทกลางทางอะ 555555555



    ก็มาขายของกันตรงนี้เลย ไปอ่านกันได้นะ  งานน้องเอง น้องเขียน เพื่อนน้องวาด ฝากด้วย 55555555 ตามไปอ่านได้เลย >> น้องเจี๊ยบๆเอง



    หน้าตาเป็นงี้ ไปอ่านกันได้นะ 555555555



    นอกจากเขียนมินิมอร์แล้ว ก็มีไปเขียนโพสต์เฟซบุ๊กแนะนำหนังสือของแซลมอนบุ๊ค บันบุ๊ค ประมาณ 2-3 เรื่อง อยู่ในเฟซบุ๊กของมินิมอร์สโตร์ ถ้าเลื่อนๆ ไปก็อาจจะเจอนะ



    โดยรวมแล้วเป็นการฝึกงานที่สนุกดี เราได้ประสบการณ์อะไรหลายอย่างเลย ตอนแรกเราเครียดมากเว้ยว่าแบบ เราจะเป็นยังไงมั่งวะ เราจะรอดมั้ยวะ (เพราะอย่างที่บอกเราเป็นคนขี้แพนิก) แต่สุดท้ายก็รอดมาได้ โอ้โห จะร้องไห้ 555555555



    สุดท้ายนี้อยากจะขอบคุณหลายๆ คนที่ทำให้การฝึกงานตลอดสองเดือนของเราผ่านไปได้ด้วยดี



    ขอบคุณพี่ต่าย เดอะบอส ผู้ฉีกกฎความเป็นบอสผู้เคร่งครัด เคร่งขรึมในหัวเราไปโดยสิ้นเชิง พี่ต่ายเป็นบอสที่อารมณ์ดี ใจดีและเป็นกันเองมาก แต่ก็ขี้ลืมมากเช่นกัน เรียกได้ว่าตลอดสองเดือนที่ผ่านมา พี่ต่ายก็ยังสับสนชื่อเรากับเพื่อนอยู่เลย แล้ววันสุดท้ายของการฝึกงาน พี่ต่ายก็เอาใบประเมินที่เราเคยให้ตั้งแต่ตอนฝึกงานแรกๆ มาให้ แล้วถามว่า



    "น้องชื่ออะไรนะ"



    พี่คะ!!! หนูอยู่กับพี่มาสองเดือน เจอหน้ากันทุกวัน คนก็มีอยู่แค่นี้ ยังจำชื่อกันไม่ได้อีกเหรอคะ 55555555555555



    ขอบคุณพี่กิ๊ฟ ผู้ดูแลพวกระบบหลังบ้านต่างๆ พี่กิ๊ฟเป็นคนน่ารัก ใจดีี คอยดูแลพวกเราอยู่ตลอดๆ พี่กิ๊ฟมักจะตบตีเกี่ยวกับเว็บและโปรแกรมกับพี่ต่าย ทำให้ห้องไม่เงียบเหงา 555555555555



    ขอบคุณพี่มิ้น พี่แอดมินประจำเว็บที่ตอนนี้กำลังวุ่นวายกับหนังสือบีไซด์ ของน้องๆ วงกรุงเทพสี่แปด 5555555 คือพี่มิ้นวุ่นมากจริงๆ เว้ย แต่ก็ใจดี และดูแลเราดีมาก ขอบคุณพี่มิ้นมากจริงๆ



    แล้วก็ขอพูดในฐานะที่มีโอกาสได้เห็นหลังบ้าน คือวุ่นกันมากจริงๆ สำหรับคนที่ขอเคลมหนังสือหรือสอบถามเรื่องต่างๆ แล้วหงุดหงิดที่แอดมินตอบช้า คืออยากจะบอกตรงนี้ว่า รอกันหน่อยนะ อาจจะตอบช้าหน่อย เพราะแอดมินมีคนเดียว 5555555555



    ขอบคุณ พี่เกด พี่อิฐ พี่หมู จากแผนกมาร์เก็ตติ้ง ที่แวะเวียนมาที่ห้อง แวะมาคุย มาเล่นกัน (รวมถึงมามอบหมายงานด้วย 555555555)



    ขอบคุณบิว เพื่อนร่วมสาขา ที่มาฝึกงานด้วยกัน คือบางครั้งเวลาต้องมาอยู่ในที่ใหม่ๆ ที่ไม่คุ้นเคย แล้วเรามีคนรู้จักอยู่ด้วยกัน มันทำให้เรารู้สึกอุ่นใจอะ เก็ทป่ะ ขอบคุณมากๆ ที่คอยวาดรูปประกอบคอนเทนต์ให้ รูปบิวน่ารักเสมอๆ น่ารักตลอดมา และน่ารักตลอดไป /โบกผ้าเชียร์



    ขอบคุณพี่มีน พี่พนักงานใหม่ที่เพิ่งเข้ามาทำงาน ถึงจะได้เจอกันแค่สามวัน (เพราะเราจบฝึกงานพอดี) แต่พี่มีนก็เป็นคนที่น่ารักมาก ยังไงก็สู้ๆ กับงานนะคะ ช่วงแรกๆ อาจจะว่างหน่อย เพราะไม่มีงาน แต่มันจะทยอยมาค่ะพี่ จริงๆ 55555555555555555



    ขอบคุณตัวเองด้วยที่ไม่ขี้แพนิกจนเกินไป (ขนาดพี่ๆ เขาน่ารักกันขนาดนี้ยังจะเกร็งอะไรอีกนังนี่!) ขอบคุณที่ยอมตื่นเช้ามาทำงานได้ ทั้งๆ ที่เป็นคนชอบนอนและเกลียดการตื่นเช้ามากๆ ขอบคุณร่างกายที่ฟื้นฟูตัวเองขึ้นมาอย่างดี หลังจากพังแบบเละเทะเมื่อเทอมก่อน อาจจะยังไม่เต็มร้อย ถึงแม้จะยังมีอาการปวดหลังอยู่บ้าง แต่ก็ดีขึ้นเยอะแบบมากๆๆๆ แล้ว



    แล้วก็ขอบคุณอะไรก็แล้วแต่ที่ดลใจให้เราเลือกมาฝึกงานที่นี่ ให้เราได้มาเจอประสบการณ์ดีๆ พี่ๆ ที่น่ารัก ขอบคุณมากๆ เลย!



    ปล. สถานีต่อไป ปีสี่แล้วจ้าาาาาาาาา
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in