Mirai's Reviews | อ่านวนไปMirai
[Book Review: 185] ซากศพสีฟ้า | โอตสึ อิจิ

  • ซากศพสีฟ้า
    ผู้เขียน: โอตสึ อิจิ
    ผู้แปล: รัตน์จิต ทองเปรม
    สำนักพิมพ์ Hummingbooks

    "เขาคือเด็กชายผู้น่าสงสาร ผู้เป็นลูกแกะที่ถูกจับสังเวยโดยครูประจำชั้นของเขาเอง"

    "มาซาโอะ" เป็นเด็กชายชั้นประถมห้าที่ทั้งขี้อายและขี้กลัว แต่ด้วยความเข้าใจผิดบางประการ ทำให้เขากลายเป็นที่เกลียดชังของ "ครูฮาเนดะ" ครูประจำชั้นชายคนใหม่ และเหตุการณ์ก็ร้ายแรงลงเรื่อยๆ จนทำให้เพื่อนร่วมห้องพลอยตีตัวออกห่างจากเขาไปด้วย และด้วยความโดดเดี่ยว ทำให้เขาได้เจอเข้ากับ "อาโอะ" เด็กชายผิวสีฟ้า หน้าตารูปร่างบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยบาดแผล ที่จู่ๆ ก็โผล่มาอยู่รอบๆ ตัวเขา ซึ่งนอกจากเขาแล้ว ก็ไม่มีใครเห็นอาโอะสักคน

    โหวว... เล่มนี้ พูดได้คำเดียวเลยว่า ประทับใจมากค่ะ เป็นอีกเล่มที่ชอบเลยก็ว่าได้ 5555

    ช่วงแรกๆ อ่านแล้วรู้สึกสงสารมาซาโอะมากๆ คือผู้เขียนเปิดเรื่องโดยพาเข้าไปอยู่ใจกลางความรู้สึกของมาซาโอะที่เต็มไปด้วยความกลัวว่าจะดูแปลกแยกจากเพื่อน อ่านแล้วจะรู้สึกได้เลยว่า เด็กคนนี้เปราะบางเหลือเกิน ภายนอกอาจจะดูนิ่งเฉย แต่ใจนี่สั่นคลอนตลอดเวลา และด้วยบุคลิกด้วยนิสัยของเขา ทำให้เขาตกเป็นเหยื่อของการกดขี่ข่มเหงได้ง่ายมาก ซึ่งคู่กรณีที่คอยกลั่นแกล้งเขา ก็ไม่ใช่เพื่อนร่วมห้องธรรมดาๆ ด้วย แต่เป็นครูค่ะ

    ใช่แล้วค่ะ.. ครูนี่แหละค่ะ เป็นครูประจำชั้นด้วยนะคะ

    พอคู่กรณีเป็นครูปุ๊บ ก็รู้สึกหดหู่กว่าเรื่องอื่นที่เป็นแนวเพื่อนร่วมห้องกลั่นแกล้งกันเองเลยค่ะ เพราะเรื่องนี้เป็นการกลั่นแกล้งโดยครูผู้มีอำนาจเหนือกว่าเด็ก พอครูซึ่งเป็นผู้ใหญ่กลายมาเป็นหัวโจ๊กในการกลั่นแกล้งมาซาโอะ ทิศทางของเพื่อนร่วมห้องก็เอนเอียงไปทางครูกันหมด ไม่มีใครเลยสักคนที่อยู่เป็นเพื่อนหรือยืนหยัดสู้เพื่อมาซาโอะ รู้สึกได้เลยว่า มาซาโอะถูกทุกคนกดให้ต่ำสุด เป็นเหมือนตัวรองรับอารมณ์ของทุกคนเลยก็ว่าได้

    สถานการณ์ของมาซาโอะยังย่ำแย่ต่อเนื่อง จนกระทั่งได้เจอเข้ากับอาโอะ เด็กชายผิวสีฟ้าที่รูปร่างหน้าตาพิลึกพิลั่นดูน่ากลัวมากกว่าน่ามอง (คือในหนังสือบรรยายภาพได้สยดสยองมากเลยค่ะ =_=) ตอนแรกๆ มาซาโอะก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมมีแต่ตัวเองที่เห็นอาโอะ แต่พอมาซาโอะกลายเป็นเหยื่อถูกกระทำเรื่อยๆ อาโอะก็ดูจะทุรนทุรายและโกรธแค้นมากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน และอาโอะนี่แหละจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ส่งผลต่อความรู้สึกนึกคิดของมาซาโอะ

    โดยรวมแล้ว เล่มนี้สนุกค่ะ ถึงจะบางมาก แต่เนื้อหากับความหนาหนังสือคือสมเหตุสมผล เนื้อเรื่องไม่ยืด เดินเรื่องเร็วและตรงประเด็น ตัวละครค่อนข้างน้อยก็จริง และเล่าเรื่องผ่านมุมมองของมาซาโอะอย่างเดียว เราก็เข้าใจความรู้สึกของตัวละครอื่นได้เหมือนกัน คือสัมผัสได้ชัดเจนจากพฤติกรรมที่แสดงออกกับมาซาโอะเลยอะ โทนเรื่องออกไปทางหม่นๆ หดหู่ๆ แต่ไม่ถึงกับจิตตกเศร้าไปหลายวัน ยิ่งตอนท้ายเรื่องคือ.. จะว่าคาดไว้แล้วว่าจะจบเป็นแบบนี้ก็พูดไม่เต็มปาก เพราะไม่อยากให้กลายเป็นแบบนี้ แต่ใจลึกๆ ก็รู้สึกว่าจบแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ พออ่านจบแล้วก็ยังกังวลว่ามาซาโอะจะยังโอเคอยู่รึเปล่า

    รีวิวโดย มิราอิ
    ____________________
    สามารถติดตามการรีวิวหนังสือของเราและเพื่อนๆ ได้ที่ แฟนเพจ Rook a Bead
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in