Short Fiction [รวมเรื่องสั้น]nillzeronoun
Sugar live [17-01-19]
  • ไอโฟนสีดำเครื่องเดิม กำลังสั่นอยู่ในกระเป๋าเสื้อ ทากะที่เพิ่งผละมือจากขวดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หยิบเจ้ามือถือเครื่องเล็กขึ้นมาดู

    ชื่อที่ปรากฏหรา เรียกรอยยิ้มบางบนมุมปาก เขากดรับแล้วรีบกรอกเสียงใสลงไปอย่างไม่รอช้า

    "ฮัลโหล...โทรุ มีอะไรหรอ ?"

    "มีอะไรหรอนี่หมายความว่าไง นายอยู่ไหนเนี่ย มันดึกแล้วนะ " เสียงดุดังทะลุออกมาจากลำโพง มันดังจนเพื่อนอีกสองคนอดหัวเราะแซวไม่ได้

    ทาเครุ จิบเครื่องดื่มในแก้วหรี่ตาลงอย่างรู้เท่าทันสถานการณ์อีกฝ่าย

    "เอ๊ะ...อ่า ขอโทษทีลืมบอกนายจริงๆด้วย นี่ฉันอยู่กับมิอุระแล้วก็ทาเครุน่ะ ไม่ๆ นายต้องโทษเจ้าสองตัวนี้สิ จู่ๆก็มารับกันไป อ่า...ใช่ ที่บ้านมิอุระ ดึก...หรอ" ท้ายเสียงเจ้าตัวเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง จริงด้วยแฮะนี่ก็ปาเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว นี่เขานั่งกันเพลินจนลืมเวลาขนาดนี้

    "ทากาฮิโระ วางสายน่า นายอยู่กับเพื่อนนะ ทาเครุจะไลฟ์ชูการ์แล้วด้วย รีบวางเลย" มิอุระตะโกนแทรกเข้ามา อีกฝั่งได้ยินเสียงทากะดังอึกๆอักๆ ก่อนสายจะถูกตัดไป

    โทรุหน้านิ่วคิ้วขมวด มองหน้าจอที่ดับลงดื้อๆด้วยอารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่าน เสียงทากะฟังดูก็รู้ว่าดื่มไปไม่น้อย แถมทากะเวลากรึ่มๆน่ะเขารู้ดีว่าเป็นยังไง

    แต่เดี๋ยวก่อน...ไลฟ์ชูก้างั้นหรอ งั้นคงช่วยไม่ได้ละนะ มือสวยกดเข้าแอปเปิ้ลสโตร์จัดการอินสตอร์แอพภายในสองนาที

    นอติไฟล์แจ้งเตือนแทบจะทันทีหลังกดติดตามครบแก๊ง เขากดเข้าไป เจอทาเครุกับมิอุระนั่งรออยู่หน้าจอแล้ว ละไหน...ทากะล่ะ

    ไวเท่าความคิด เจ้าตัวเล็กของเขาโผล่เข้ามาในเฟรม ให้ตายเถอะ ไม่รู้ทำไมถึงเผลอหายใจกระตุกได้นะ

    เสียงสนทนาของสามหนุ่มดังเจื้อยแจ้วคุยกับแฟนๆไม่หยุด เขาอดยิ้มตามไม่ได้ตอนที่ทากะหัวเราะน่ารักใส่แฟนคลับที่บอกว่าเป็นแฟนวงโดยมีอีกสองคนคอยส่งเสียงหมั่นไส้ไม่หยุด

    คนก่อนจบไปสามหนุ่มเลื่อนหาผู้โชคดีคนใหม่ไปเรื่อย จนทากะพูดขึ้นมาว่ามีคนชื่อเหมือนเขา...ชื่อโทรุเหมือนกัน แต่เป็นดิสเพลย์การ์ตูน มิอุระไม่รอช้า กดเลือกทันทีเลย

    โทรุที่อยู่อีกฝั่งถึงกับช็อคค้าง เขาแค่กะมาส่องเฉยๆแต้มบุญยังจะสูงกว่าแฟนคลับอีกหรอ ดีว่าตั้งค่าให้โปรไฟล์ไม่โชว์ภาพจากกล้องจริง เลยพอหาทางหนีได้ เขารีบดัดเสียงให้ห้าวกว่าเดิมเล็กน้อย ตอนที่พวกนั้นเริ่มชวนคุย

    "สวัสดีครับ ชื่อเหมือนมือกีตาร์ของผมเลย โทรุซัง สวัสดีครับ" เป็นทากะที่ทักขึ้นก่อน

    "อ่า...ครับ สวัสดีครับ"

    "ทำอะไรอยู่ครับ" ทาเครุเป็นฝ่ายถามบ้าง

    "คุย เอ้ย รอแฟนครับ เขายังไม่กลับบ้านเลย"

    "ว้าว น่ารักจัง คนแถวนี้ก็ไม่กลับบ้านครับ" มิอุระว่า หัวเราะร่วนยามปรายตามองทากะอย่างมีเลศนัย

    "อะไรเล่าฉันโตแล้วนะ จะนอนไหนก็ได้ เนอะโทรุซัง" ทากะว่าเสียงใส ส่งยิ้มน่ารักใส่กล้อง โทรุสตั้นไป เริ่มเข้าใจแฟนๆที่กดหัวใจกันจนท่วมจอนั่น

    "มีอะไรอยากฝากถึงแฟนมั้ยฮะ เผื่อเขากำลังดูเราสามคนไลฟ์อยู่" ทากะถามขึ้นอีก ฝ่ายนั้นเงียบไป โทรุพยายามรวบรวมสติ แต่พอจ้องตาอีกฝ่ายแม้จะผ่านจอ แต่เขาก็เผลอหลุดควบคุมตัวเองจนได้




    "เป็นห่วงมากนะ ถ้าช้ากว่านี้จะไปรับเองแล้ว " สามคนชะงัก เสียงคุ้นเหลือเกิน แต่คุณโทรุเขาออกจากแชทไปแล้ว ทากะไม่ได้ติดใจอะไร ไล่นิ้วหาแฟนๆคนต่อไป ขณะที่มิอุระกับทาเครุ หันมายิ้มให้กันอย่างมีเลศนัย

    ไลฟ์ชูก้าจบลงไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน นักร้องดังที่มีแต่แฟนคลับวงเรียกหา นอนหมดสติอยู่บนโซฟา สภาพดูไม่ได้

    ทาเครุยืนเท้าเอวมองเพื่อนสนิท เขาไล่มิอุระขึ้นไปนอนแล้วล่ะ เกรงใจแฟนเขา เพิ่งจะแต่งงานกันแท้ๆ ส่วนคนโสดสองหน่อที่มาเกาะบ้านคนอื่นก็ได้เวลาระเห็ดแล้วล่ะ แน่นอนว่าเขาจะไม่หิ้วเจ้าตัวเล็กที่แฟนหวงอย่างกะอะไรดีกลับไปคอนโดตัวเองแน่ ไม่เอาไปส่งด้วย...ภาระ

    คนหน้าสวยหยิบมือถือขึ้นมากำลังจะกดโทร แต่เหมือนว่ามีคนใจร้อนกว่าเขา โทรเข้ามาแล้ว

    "นายนี่ตายยากชะมัด กำลังจะรายงานน่า" ทาเครุดักคอขึ้นก่อน ได้ยินอีกฝ่ายถอนใจพลางเอ่ยขอโทษเขาเบาๆ

    "อยู่หน้าบ้านมิอุระแล้วน่ะ " โทรุว่าเสียงต่ำดังมาตามสาย พระเอกหนุ่มส่ายหน้า อมยิ้ม
    "งั้นเข้ามาเลย สภาพแบบนี้หมอนี่ไม่น่าเดินเองไหว"

    โทรุวางสายไป ก่อนไม่ถึงอึดใจเขาจะมายืนข้างๆ เพื่อนสนิทของทากะ ทาเครุมองคนสองคนสลับกันแล้วว่า
    "ฝากจัดการด้วยละกัน ฉันกลับคอนโดก่อนละ" ฝ่ายนั้นตบไหล่เขาเบาๆ แล้วเดินจากไป

    คนตัวสูงได้แต่ส่ายหน้าเอือมระอา มองคนที่หลับไม่รู้เรื่องอยู่บนโซฟา แววตาคมอ่อนแสง เขาช้อนเจ้าตัวเล็กขึ้น ทากะเบาจะตาย อุ้มแค่นี้สบายมาก ทั้งสองเดินพากันไปจนถึงรถ โดยไม่มีท่าทีว่าคนในอ้อมแขนจะรู้สึกตัวแม้แต่น้อย

    กลับไปถึงคอนโดละน่าดู จู่ๆเล่นหนีมาไม่บอกไม่กล่าวแบบนี้ เห็นทีคงต้องมีมาตรการทำโทษกันหน่อย

    "โทรุ....มารับ....หน่อย ดื่มไม่ไหว...แล้วอ่ะ" เสียงใสพึมพำอยู่ข้างลำคอขาว ลมหายใจร้อนคลอเคลียไม่ห่าง

    "มารับแล้วล่ะ... กลับบ้านกันนะ" เสียงทุ้มดังตอบกลับ อ่อนโยนจนคนยืนหลบมุมแอบฟังรีบปิดปากกลั้นเขิน

    ทาเครุยกมือถือขึ้นถ่ายจากมุมมืด มองตามจนสองคนนั้นขึ้นรถแล้วขับออกไป

    คนตัวสูงผิวปากอารมณ์ดี หลังจากนั้นไม่นานภาพคอลเล็คชั่นโทรุกะล่าสุด ก็ถูกอัพโหลดเข้ากรุ๊ปที่มีเพื่อนสนิททุกคนยกเว้น...ทากะ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in