clandestine;-
crime อาชญากรรม
  • แรนดอลหายตัวไป


        ไม่มีใครรู้ว่าหมอนั่นหายไปไหน เมื่อไหร่ และอย่างไร 


    และเป็นครั้งแรกที่หมอนั่นหายไปโดยไม่บอกกล่าว 


    ที่สำคัญ, ดันเป็นช่วงจังหวะเวลาเดียวกันกับปัญหาหนักใจที่ฟิลลิปยังคลี่คลายไม่ได้ดูจะเรื้อรั้งหนักกว่าที่ควร


    ความหงุดหงิดที่ก่อขึ้นในใจเป็นเพราะปัญหาที่แก้ไม่ได้ต่างหาก ฟิลลิปบอกตัวเองอย่างนั้น สั่งการโดยเร่งรัดและปิดตายประตูห้องทำงานของเขาตลอดทั้งเช้า ใช้เวลาไปกับกองเอกสาร -- ไม่มีลูกน้องคนไหนกล้าเข้ามาก่อกวนหรือกระทั่งรายงานความเคลื่อนไหวแบบเห็นหน้า ทุกคนทำเหมือนว่าฟิลลิปจะกินหัวถ้าพูดอะไรขึ้นมาหนึ่งประโยค ซึ่ง-- เปล่าเสียหน่อย


        ฟิลลิปเคยชินกับการทรยศ-- ไม่ต้องนับเลยว่าเขาพบเจอมากี่ครั้ง กี่หน ต่อให้มอบความเอ็นดูหรือความเมตตามากเพียงใด สุดท้ายเเล้วผู้คนบนโลกย่อมหมุนเวียนเปลี่ยนผันด้วยผลประโยชน์ ต่อให้ปวารณาศรัทธาอย่างจงรักภักดีแค่ไหน ต่อให้สวมใส่ปลอกคอ ตีตราซ้ำแล้วซ้ำเล่า สักวันหนึ่งก็ย่อมมีวันเสื่อมคลาย ไม่มีสิ่งใดจีรังยั่งยืนไปมากกว่ากฎแห่งความโลภ


        หากแรนดอลจะเป็นแค่ใครอีกคนหนึ่งที่พัดผ่านมาแล้วผ่านไป

        ฟิลลิปต้องประหลาดใจด้วยหรือ


        ก็แค่วันธรรมดาอีกวันกับชีวิตในวงการแบบนี้นี่


        อย่างไรก็ดี 


    หมอนั่นกลับมาหลังจากนั้นไม่นาน


        เสียงโทรศัพท์สายพิเศษที่โทรเข้ามารายงานว่าปัญหาที่เกิดขึ้นกลับถูกจัดการอย่างเรียบร้อยแล้วอย่างน่าพิศวง ตามด้วยการโทรเข้ามาเสียร้อนรนจากลูกน้องที่เขาสั่งให้ตามหาตัวอีกฝ่าย รายงานด้วยน้ำเสียงตื่น ๆ ว่าแรนดอลกลับมาเเล้ว 


    จิ๊กซอว์เข้ารูปเข้ารอยเป็นคำตอบ; ฟิลลิปผุดลุกจากห้องทำงานทันที


    ร่างของชายหนุ่มที่เขาเห็นตั้งเเต่ยังเป็นเด็กชายตัวกระจ้อยปรากฏอยู่ตรงหน้า สมัยก่อนยังสูงน้อยกว่าเขาแท้ ๆ จนตอนนี้กลับเติบใหญ่อย่างทรงภูมิ เก่งกาจถึงกับบุกเดี่ยวไปจัดการปัญหาที่คาราคาซังมาเกือบสัปดาห์ สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างหนึ่งสำหรับตอนนี้คือแรนดอลกลายมาเป็นคนตามติดเขาต้อย ๆ ราวลูกสุนัขตัวน้อยตามหาเจ้าของ ราวอัศวินผู้ปฏิญาณพิทักษ์


    แรนดอลโผล่มาด้วยสีหน้าเริงร่า ทำเหมือนกับว่า ท๊าดา! เซอไพรซ์ไหมครับ ผมจัดการให้เรียบร้อยแล้วนะ และรอคอยคำชื่นชมอย่างนอบน้อม ประกายวิบวับอยู่ในแววตาดุจลูกสุนัขใสซื่อ (ใสซื่อเป็นการเปรียบเทียบเกินจริงไปหน่อย) ทำให้ฟิลลิปใจอ่อนเสมอ


        ให้ ตาย สิ


        ฟิลลิปถอนหายใจออกมาหนัก ๆ คำตำหนิทั้งหลายกลืนลงคอ เหมือนผู้ปกครองที่ไม่อยากให้เด็กน้อยผิดหวังหากรู้ว่าค่ำคืนยี่สิบห้าธันวาคมนั้นไม่มีซานตาคลอสกับวางเรนเดียร์อยู่จริง


    “ ทำได้ดีมาก “ 


    วางมือลงบนกลุ่มผมที่ถูกย้อมให้เป็นสีดำเข้มกว่าเมื่อก่อน ออกแรงขยี้รัว ๆ คล้ายจะระบายความหมั่นเขี้ยวใส่ หายไปถึงจะไม่ทั้งวันเเต่กลับมาหน้าระรื่นนี่มันน่าจับลงโทษเสียจริง


    ก่อนเขาจะเหยียดเเขนออก โดยไม่รู้ตัว หรืออาจรู้ โดยไม่ได้สนใจใครที่อาจจะมองอยู่ โอบล้อมรอบลำคอนั้นเพื่อรั้งมากอดไว้ ในความนิ่งเงียบชั่วขณะ ฟิลลิประบายลมหายใจอ่อนบางตรงข้ามกับอ้อมแขนที่กระชับแน่นขึ้น เอ่ยย้ำต่อไปคล้ายกำชับ  “ แต่วันหลังไม่หายไปไหนแบบไม่บอกก่อนเข้าใจไหม ถ้าฉันโกรธขึ้นมาไม่รู้ด้วยนะ”


    นึกประหลาดใจเมื่อพบว่าชั่วขณะหนึ่งในหัวใจรู้สึกราวกับความวูบโหวงมลายหาย หลงเหลือเพียงความโล่งใจที่ถูกเติมเต็มจากความอบอุ่นของคนในอ้อมแขนขึ้นมา -- เอาล่ะ ฟิลลิป ลูเซียโน่ อันตรายแล้ว


    ตั้งเเต่เมื่อไหร่ไม่อาจทราบที่ความสัมพันธ์ของเราสองคนดูจะข้ามเส้น ก่อรูปสร้างร่างอย่างแปลกประหลาดและบิดเบี้ยวบนฐานความสัมพันธ์ชวนฉงน จากคิดไว้เพียงเลี้ยงดูให้ใช้การ กลับกลายเป็นใครคนหนึ่งที่อยู่ข้างกาย ถึงจะว่าอย่างไหน ฟิลลิปรู้ดีว่าเขาเป็นฝ่ายเห็นแก่ตัวในผลประโยชน์ระหว่างเราสอง


    เพราะไม่ใช่ว่าฟิลลิปไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดเช่นไร, จะคำหวานก็ดี จะสรรพนามก็ดี กระทั่งคนตาบอดก็ย่อมรับรู้ได้ถึงรักเปี่ยมล้นที่เทิดทูนให้ ปีศาจจากขุมนรกใดไม่มีวันไม่รับรู้หากถูกรินรดด้วยรัก แต่อย่างที่เคยกล่าวเสมอมาและเสมอไป รับรู้กับตอบรับมันต่างกัน


    เพราะทันทีที่เขายอมรับว่าตกหลุมรัก

    สักวันหนึ่ง หากแรนดอลทรยศหลือชิ้นดีขึ้นมา

    โลกทั้งใบของเขาคงพังทลายลงตรงนั้น


    เพราะทันทีที่เขาเอ่ยคำว่ารักออกไป

    ปลายทางของเขาคงจบลงไม่ต่างจากเจ้าชายนิทราในโลงศพแก้วคนนั้นอย่างแน่นอน



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in