Let her growfrancesis
She said, she was afraid of growing up.


  • “ อย่ากลัวเลย ทุกคนล้วนต้องเติบโต ”





              พู่กัน, กระดาษ, ถาดสีและเด็กสาวที่นั่งเพียงลำพังใต้ต้นไม้ใหญ่ เธอบรรจงแต่งแต้มสีน้ำลงกระดาษทีละนิด ทีละนิดค่อยๆบอกเล่าเรื่องราวออกมาผ่านกระดาษใบนั้น — ภาพวาดของดอกกุหลาบ , ตั้งแต่เป็นเมล็ดจนเติบโตออกดอกสะพรั่ง





    “สวยงาม เบ่งบานตามฤดูกาลของมัน

    เธอหวังว่าตัวเองจะเติบโตมาเป็นเช่นนั้น”





    “มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้คนเดียว” 

    เสียงของผู้เป็นพี่ที่เดินผ่านมาเห็นเอ่ยถาม พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงข้างๆน้องสาว 




              เธอมีดวงตาน่าหลงไหล ผมสั้นประบ่าทาปากสีแดงแบบที่เธอชอบ อาจจะเพราะผมสีทองด้วยมั้งที่ทำให้เธอดูโดดเด่นมากกว่าใครๆ เธอยิ้มเก่ง เป็นคนเก่งมาเสมอ รวมถึงเรื่องการใช้ชีวิต อยู่ด้วยแล้วได้รับพลังบวกมากมายมหาศาล 


              และสิ่งที่น่าหลงไหลมันไม่ใช่แค่ดวงตา แต่เป็นเพราะทัศนคติต่อการมองโลกที่เธอแสดงออกมาต่างหาก มันงดงามยิ่งกว่าสิ่งไหน




    “เราออกมาวาดรูป กับคิดอะไรเรื่อยเปื่อย”

    เด็กสาวตอบพร้อมละมือออกจากรูปที่กำลังวาด 

    หันหน้าไปสบตากับพี่สาวของเธอแทน




    “อยากเล่าไหม พี่จะรับฟังเธอ”

    เจ้าของผมสีทองเอ่ยปาก หญิงสาวยื่นมือไปลูบหัวน้องตนเองคล้ายจะปลอบประโลม เพราะแววตาเธอดูโศกเศร้ามากเหลือเกิน 



    เธอเหมาะสมกับรอยยิ้ม

    เธอเคยสดใส พี่ไม่อยากให้เธอเศร้าเลยคนเก่ง




    “พี่เคยกลัวการเติบโตไหมคะ”

    “ไม่เคย”

    “จริงเหรอ ทำไมเรากลัวจัง”




    เธอก็แค่กลัวน่ะ

    กลัวว่าจะเติบโตได้ไม่ดีพอ

    กลัวจะผิดหวังกับตัวเอง

    กลัวความเจ็บปวด

    และกลัวการสูญเสียเยาว์วัย




    “เธอไม่ต้องกลัวหรอก ไม่มีอะไรน่ากลัว”

    “ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่เลยนะ”

    “เชื่อพี่ มันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เธอคิด”



    “...”

    เธอจ้องมองคนหัวทองนิ่ง นัยตาวูบไหว ท่าทางของเธอดูคิดหนักกับคำตอบของผู้เป็นพี่ อีกใจก็อยากเชื่อแต่อีกใจนึงก็ไม่



    การเติบโตมันแสนยาก

    ใครก็พูดแบบนั้น

    ไม่แปลกที่เธอจะกลัว




    “เธออยากเติบโตมาเป็นเหมือนดอกกุหลาบที่เธอวาด

    ไม่ใช่เหรอ ถ้ายังมัวกลัวอยู่แล้วตอนไหนล่ะที่มันจะเบ่งบาน”


    “เด็กดี พี่เข้าใจว่าเธอกำลังกลัวอะไร การเติบโตเป็นเรื่องยากก็จริงแต่พี่เชื่อว่าเธอผ่านมันไปได้”


    “ได้โปรดอย่ากลัวการเติบโตเลยนะ พี่อยากให้เธอสนุกกับชีวิตมากกว่ามานั่งกังวลอยู่แบบนี้ เธอควรมีความสุขมากกว่าสิ่งใดในโลก”




    เมื่อเธอเติบโต

    อาจจะมีบางวันที่ปัญหามากมายรายล้อม

    เหมือนคลื่นทะเลกำลังซัดเข้าหาเธอ 

    อาจจะมีบางวันที่ฝนตกหนักและฟ้าร้อง

    เธอไม่ชอบ , เธอหวาดกลัว




    แต่ฝนไม่ได้ตกตลอด เธอรู้ใช่ไหม

    ฝนจะหายตกฟ้าจะหายร้อง

    และเธอจะผ่านมันไปได้อย่างที่เคยผ่านมา



    พี่เชื่อแบบนั้น





    “พี่ว่าเราจะเป็นดอกไม้ดอกนั้นได้ไหม ดอกที่สวยงามและเบ่งบานยิ่งกว่าใครๆ”

    เธอถามพี่สาวอันเป็นที่รักของเธอ ดวงตาที่เคยวูบไหวบัดนี้เปร่งประกายราวกับเธอเริ่มโยนความกลัวนั้นทิ้งไป



    เธอไม่กลัวแล้ว

    เธอพร้อมที่จะเติบโต




    “เป็นได้สิ”





    “ตอนนี้เธออาจจะยังเป็นเพียงเมล็ด แต่เมื่อเธอเติบโตขึ้นเธอจะงดงามและเบ่งบานตามฤดูกาลเหมือนดอกกุหลาบที่เธอวาด”


    “เธอจะเติบโตมาอย่างดี และเธอจะเป็นที่รัก”

    “พี่มั่นใจ”





    ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหนเธอก็เติบโตมาอย่างดีอยู่แล้ว และมันยังคงเป็นแบบนั้นเสมอ 




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in