หลังอ่านนิยายไทยหลังอ่านของน้ำฝน
My Baby เรื่องนี้รักธรรมดา : ปราณธร


  • ชื่อหนังสือ : My Babyเรื่องนี้รักธรรมดา
    ผู้แต่ง : ปราณธร
    สำนักพิมพ์ : เป็นหนึ่ง
    จำนวนหน้า : 446 หน้า
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (ธันวาคม 2020)
    คำโปรย : เบบี๋ พี่แว่น กับความทรงจำปริศนา และ...ฆาตกร?
    รายละเอียด : เรื่องนี้รักธรรมดา เรื่องของเราเป็นความลับ...แต่ความจริง เนกษ์ ลืมไปแล้วล่ะว่ามันเป็นความลับเพราะมันเป็นเรื่องตั้งแต่สมัยไอโฟนเพิ่งจะมีกล้องหน้าโน่นแต่พอ เรนิตา หวนกลับมา แล้วเนกษ์หลบไม่ทันทุกอย่างก็อลเวง
    "เฮ้ย ถอดแว่นทำไมน่ะ ถอดทำไม จะทำอะไร!" ทรรศไทย์ถามเสียงเกรี้ยว ทั้งๆที่เนกษ์แค่จะจูบแฟนนิดเดียวทำอย่างกับเขาถอดเสื้อถอดผ้า...เอาละ เรื่องนั้นเข้าใจได้ ไม่ว่ากันแต่ไม่เจอกันตั้งนาน ทำไมเรนิตายังคงมีปัญหา 
    "สงสัยต้องไปคุยกับตำรวจเจ้าของคดีสักหน่อย"
    "จะบ้าเหรอ รื้อฟื้นเรื่องในอดีต เกิดฆาตกรมันโผล่มาอีกเดี๋ยวก็กลายเป็นหนังฆาตกรรมพอดี!" เนกษ์ถอนใจเบาๆและแอบกลอกตามองข้างบน "ก็คือคิดกันไปแล้วใช่ไหมว่าจะมาฆาตกรตัวจริงซ่อนอยู่ในเรื่อง" ทั้งที่ก็บอกตั้งแต่ต้น ว่าเรื่องนี้...เรื่องรักธรรมดา


    ✿ หลังอ่านของน้ำฝน

    มาถึงเรื่องพี่เนกษ์ที่น้ำฝนตั้งตารออ่านแล้ว~~ 

    ซึ่งน้ำฝนก็เขินตั้งแต่ยังไม่ได้อ่านเล่มจริง เขินมาตั้งแต่อ่านตอนพิเศษแล้วรู้ว่านางเอกของพี่เนกษ์ชื่อเรน เขินจริง เขินแบบไม่ใช้แสตนอิน ยิ่งอ่านไปเรื่อย ๆ ก็ยิ่งเขิน เขินเพราะชื่อนางเอกที่เหมือนกับตัวเอง บ้าบอ~~~ ถึงป๊ากับแม่จะเรียกน้ำฝน แล้วก็แทนตัวเองว่าน้ำฝนบ่อย ๆ แต่เพื่อนต่างชาติที่ออกเสียงน้ำฝนไม่ได้ก็จะเรียกน้ำฝนว่าเรนไม่ก็เรนนี่แล้วแต่สะดวก ทีนี้ พอนางเอกชื่อเรน แล้วมีตัวละครเรียกนางเอกว่าเรน ไม่ว่าจะเรื่องไหนก็อดคิดไม่ได้ว่าถูกเรียกอยู่ เรื่องนี้ก็เหมือนกัน บ้าบอ~~ 

    แต่ไม่เขินเท่าตอนอ่านเรื่องพิรุณเสน่หาของพี่ชาลีนนะ อันนั้นเขินกว่าเพราะเลิฟซีนวี๊ดว๊ายมาก อ่านไปปิดหน้าไป อะไรก็ไม่รู้ววว บ้าบอออออ

    กลับมาที่เรื่องนี้ก่อน

    เรื่องนี้ที่ว่าคือ My Baby เรื่องนี้รักธรรมดา ที่น้ำฝนอยากจะปรับชื่อใหม่เป็น เรื่องนี้(อยาก)รัก(แบบคน)ธรรมดามากกว่า มาว่ากันที่พี่เนกษ์ก่อนเลย 

    พี่เนกษ์เป็นพี่ชายคนโตพี่หมีกับอาจารย์มรรค ซึ่งคิดว่าตัวเองเป็นคนธรรมดาที่สุดในบรรดาทุกคนในครอบครัวที่เหมือนจะไม่ธรรมดา แล้วเขาก็ใช้ชีวิตอันแสนธรรมดาและสงบสุขของตัวเองไปกับการทำกับข้าวให้สมาชิกในครอบครัวและว่าที่สะใภ้ทั้งสอง เผื่อแผ่ไปถึงเพื่อน ๆ ของน้องชายในบางครั้ง อยู่บ้านดูแลบ้าน ดูแลสวน ทำงานแปลหนังสือที่รับไม่ก็ออกไปสอนหรือบรรยายพิเศษตามมหาวิทยาลัย ว่าง ๆ หน่อยก็ออกไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วแต่โอกาส ใช้ชีวิตแบบธรรมดาที่แสนสงบ อยู่แบบนี้จนเคยชิน แล้วก็หวังว่าเขาจะใช้ชีวิตรวมไปถึงมีคู่ชีวิตที่แสนธรรมดาแบบนี้ต่อไปด้วย 

    ซึ่งต่างจากคนอื่น ๆ ในครอบครัว พ่อกับแม่เป็นด็อกเตอร์ที่มีชื่อเสียงในวงการการศึกษา น้องชายคนรองที่วุ่นวายกับธุรกิจที่สร้างเงินและชื่อเสียงให้มากมาย น้องสะใภ้ที่เป็นลูกบุญธรรมของนักธุรกิจมีชื่อและเป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญอีก ไหนจะน้องชายคนเล็กที่เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยพ่วงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญพิเศษที่มักจะออกต่างจังหวัดไปนู้นไปนี่ขุดหาของโบราณต่าง ๆ แถมมีแฟนเป็นลูกสาวนักธุรกิจใหญ่แล้วตัวเองก็ทำธุรกิจเองด้วย ทุกคนมีชีวิตที่ไม่ธรรมดา แล้วเขาก็พอใจที่จะเป็นคนธรรมดาแบบนี้ของครอบครัว

    แต่... 

    ใครจะไปคาดคิดว่าการที่ช่วยเหลือเพื่อนร่วมงานของน้องชายจะทำพบกับเธอที่เป็นคนในความทรงจำที่เขาลืมไปแล้ววิ่งเข้ามากอด หลังจากที่ไม่เคยพบเจอกันมานานหลายปี เรื่องราวครั้งเก่า ความทรงจำทั้งหมด และความสงสัยในอดีตวนกลับมาหาเขาอีกครั้ง แล้วเรื่องราวหลังจากนั้นก็ทำให้เขารู้ว่าโควต้าการใช้ชีวิตแสนธรรมดาของเขาหมดลงแล้ว

    เรื่องนี้มาแนวอบอุ่นน่ารัก ไม่มีเรื่องให้หวาดเสียว ไม่ต้องวิ่งหลบกระสุน เป็นนิยายรักธรรมดาที่สุดจริง ๆ สมกับชื่อเรื่อง ถึงตัวละครในเรื่องจะไม่ธรรมดาก็ตาม... 

    ถ้าอ่านเรื่องของพี่หมีมาก็เห็นพี่เนกษ์ในมุมหนึ่ง อ่านเรื่องของอาจารย์มรรคผลก็จะเห็นพี่เนกษ์ในอีกแบบ แต่พอพี่เนกษ์มาเป็นพระเอกเอง ก็จะเห็นพี่เนกษ์แบบเต็มรูปแบบที่บอกได้เลยว่า เนี่ยยยย สมกับเป็นพี่เป็นน้องกันจริง ๆ ครอบครัวนี้ไม่ทิ้งแถวกันเลยจริง ๆ แต่เลเวลความร้ายของแต่ละคนแสดงออกมาไม่เท่ากันตามพื้นนิสัยเท่านั้นเอง 

    น้ำฝนน่ะหมั่นไส้พี่เนกษ์มาก ตอนที่พี่เนกษ์คิดว่าตัวเองเป็นคนธรรมดา ทั้ง ๆ ที่แท้จริงแล้ว แทบจะไม่ต่างจากน้องชายเท่าไร แค่หล่อในแบบที่มีแต่คนอยากพาเข้าวงการแค่นี้ก็ไม่ธรรมดาแล้วววว ไหนจะเรื่องความฉลาดอีก เรียนเก่งเบอร์นั้นเรียกคนธรรมดาได้ไง ฮัลโหลลลล ไม่รวมฝีปากนะ โอ๊ยยยย สูสีตีคู่มากับพี่หมีเลย ความคิดความอ่านที่สมกับเรียนเอกเศรษฐศาสตร์ ไหนจะความรู้ด้านภาษา พ่อคุ๊ณ~~ ธรรมดาตรงไหนก่อนนนนน

    แต่เอาเถอะ ถ้าเทียบกับอาจารย์มรรคผลที่มีความสามารถเหนือธรรมชาติ พี่เนกษ์ก็ถือว่าเป็นคนธรรมดาจริง ๆ แหละ ไม่เถียง (หัวเราะ)

    มาว่ากันที่เรื่องราว 

    คู่นี้เขาผูกพันธ์กันมานานค่ะ มาในแบบที่พรหมลิขิตพามาให้รู้จักกันผ่านการจูงมือด้านผ้าเช็ดหน้า หน้าสถาบันสอนภาษา แล้วก็รู้จักกันเป็นเพื่อนต่างวัยที่เรียนด้วยกัน ลอกการบ้าน ติวหนังสือ ชิมขนม และเริ่มสนิทกันจนเริ่มเปิดเผยเรื่องราวส่วนตัวเรื่อย ๆ เด็กสาววัยใสก็มีโมเม้นต์แอบชอบรุ่นพี่ตามปกติ ส่วนคนพี่ก็เอ็นดูน้องตามภาษาพี่ใหญ่ที่มีแต่น้องชาย พอรู้จักเด็กผู้หญิงที่ดูบอบบาง มีมุมให้แอบสงสาร ก็เอ็นดู อยากปกป้อง อยากดูแล

    ที่บอกว่าต่างวัยคือ ตอนนั้นน้องเรนอยู่ ม.ต้น ส่วนพี่เนกษ์เรียน ป.โท ต่างวัยไหมคะ (แอบเลี้ยงต้อยแบบไม่รู้ตัวเลยนะพี่เนกษ์ แซวววว) 

    ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงความสัมพันธ์ที่บริสุทธิ์ แต่ด้วยวัยและปัญหาครอบครัวของแต่ละคน ทำให้เรื่องราวที่เหมือนจะเป็นไปตามเวลาและแสนธรรมดาเริ่มพบปัญหา จนต้องเลือก พี่เนกษ์เลยเลือกทางที่ดีที่สุดต่อทุกคนคือการถอยออกมา โดยที่ไม่ได้กล่าวลา เพียงหวังว่าเด็กคนนั้นจะมีชีวิตที่ดีในทางที่ตัวเองเลือกและในแบบที่ตัวเองต้องการ

    พอช่วงเวลาหมุนกลับมาอีกครั้ง น้องเรนที่แต่ก่อนเป็นเด็กสาว ตอนนี้กลายเป็นหญิงสาวที่ฝั่งใจมาตลอด เมื่อพบคนที่อยู่ให้หัวใจก็ไม่รีรอที่จะคว้าเขาไว้ ส่วนพี่เนกษ์คนที่เคยถอยห่างไป เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งกลับพบว่าความรู้สึกในตอนนี้ต่างจากในอดีต เมื่อรับรู้ว่าตัวเองรัก รักในแบบผู้ชายคนหนึ่งที่จะรักผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วเขาก็ไม่ดื้อดึง อ้าแขนรับไว้ทั้งความรู้สึกของตัวเอง และความรู้สึกของอีกฝ่าย ถึงชีวิตหลังจากนี้จะเริ่มต่างไปจากเดิมที่เขาเคยเป็น ไหนจะเรื่องราวในวงการบันเทิง เรื่องแฟนคลับ เรื่องในอดีตและปมในใจของเรนที่ทำให้ต้องปิดบังไว้ไม่ให้กระทบต่องาน แล้วก็คดีความที่ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นแค่อุบัติเหตุธรรมดาที่ต้องสืบหากัน แต่ก็ไม่เป็นไร ก็แค่เขามีความรัก มีคนรักแล้วก็แค่รัก เขาก็ทำให้ได้ เพราะไม่ว่าแต่ก่อนจนถึงตอนนี้ เขาก็ยังคงเลือกเรนเป็นอันดับแรกอยู่ดี มันก็แค่รักธรรมดาเท่านั้นเอง (ถึงคนรักจะไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นดาราดังก็ตาม) 

    เรื่องนี้อ่านง่าย สบายๆ เบาๆ ไม่ต้องหลบกระสุน ไม่ต้องวิ่งหนีใคร ไม่คิดมากด้วยเพราะทุกอย่างดูง่ายไปหมดเมื่อมีพี่เนกษ์ พี่เนกษ์ทำให้ทุกอย่างดูง่ายแม้แต่เรื่องทำอาหารหรือเรื่องงาน แล้วก็จบแบบง่าย ๆ ด้วย เรื่องราวในเรื่องจะโฟกัสแค่ช่วงเวลาที่นางเอกอยู่เมืองไทยเท่านั้น เปิดเรื่องมาก็คือการกลับมาพบกันอีกครั้ง แล้วก็ทบทวนความทรงจำในอดีต และดำเนินต่อมาเรื่อย ๆ จนคลายปมเรื่องและปมในใจทั้งหมดเรื่องก็จบ ส่วนเรื่องราวหลังจากนี้ไม่มีแล้ว อาจจะเพราะอยากให้เรื่องนี้เป็นนิยายรักธรรมดาให้สมกับชื่อเรื่อง ความดราม่าหนัก ๆ เลยไม่มี แอบคิดไว้ว่าอาจจะมีช่วงฝ่าฟันข่าวแบบดาราไรงี้ แต่ก็ไม่มี ดราม่าพ่อกับแม่ด็อกเตอร์กับสะใภ้คนโตก็ไม่มีให้หนักอกหนักใจ (พี่หมีโดนด่านพ่อกับแม่หนักสุดในสามเรื่องแล้ว) เรื่องนี้เลยสมกับชื่อเรื่องจริง ๆ

    ถามว่าหวานไหม ไม่ค่อยหวานมาก รถอ้อยไม่คว้ำ แต่ก็ทำเอาอยากมีพี่เนกษ์เป็นของตัวเองบ้าง ไหนจะทำอาหารเป็น ทำขนมได้ พูดได้หลายภาษา ฉลาด วางแผนเป็น สอนหนังสือได้ ตอนหวงก็น่ารัก อะไรก็ไม่รู้ววว โอ๊ยยย อยากมีพี่เนกษ์เป็นของตัวเองจังเลยยยยยย

    อย่างที่บอกไป เรื่องนี้อ่านง่าย อ่านสบาย ไม่คิดเยอะ อยากจะให้ทุกคนมาอ่านเรื่องรักธรรมดาของคนที่คิดว่าตัวเองเป็นแค่คนธรรมดากันค่ะ 


    P.S.
    → อยากกินบัวลอยจังเลย~~ 

    More.
    → Goodreads


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in