หลังอ่านนิยายไทยหลังอ่านของน้ำฝน
นิศากรตอนย่ำค่ำ : ปราณธร


  • ชื่อหนังสือ : นิศากรตอนย่ำค่ำ
    ผู้แต่ง : ปราณธร
    สำนักพิมพ์ : เป็นหนึ่ง
    จำนวนหน้า : 584 หน้า
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (ตุลาคม 2018)
    คำโปรย : ดักลอบต้องหมั่นกู้ เจ้าชู้ต้องหมั่นเกี้ยว งานนี้แสนจีบอาจารย์คนเดียวผีอย่าแหย็ม
    รายละเอียด : เพราะหน้าที่การงานและความ "แตกต่าง" บางประการ อาจารย์มรรคผล จึงไม่คิดเรื่องหัวใจเลยกระทั่ง สิบหมื่น ก้าวเข้ามา เธอไม่ใช่สาวพิมพ์นิยม แต่ในสายตามรรคผล เธอน่ารักมีอย่างที่ไหน เป็นแต่ "ดักลอบแล้วก็เอาไปต้มยำทำแกงเสียสิ จะได้กิน" "โอ้ย!" สาวเจ้ายกมือปิดหน้าแดงก่ำ "จารย์ พูดแบบนี้แสนคิดลึกนะ" มรรคผลยอมให้เธอเกี้ยว แต่เขาจะบอกเธออย่างไรดีว่าช่วงนี้ เขากำลังสืบหาความจริงเกี่ยวากับการฆ่าตัวตายของลูกศิษย์ที่สำคัญ ต้นเหตุไม่ใช่คน แถมยังอันตรายอย่างยิ่งยวด เขาเป็นห่วง "อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก แสนจะดูแลปกป้องอาจารย์เอง" "ฮื้อ นั่นมันบทพูดของผู้ชาย"


    ✿ หลังอ่านของน้ำฝน

    ไม่รู้ว่ามีใครเป็นเหมือนกันไหม ที่พอหลังจากอ่านฆาตตะวัน ดับจันทราเสร็จแล้วมาต่อที่เรื่องนี้แล้วรู้สึกเหมือนกับที่เราวิ่ง ๆ อยู่แล้วได้ที่พักเหนื่อย (หัวเราะ) แล้วน้ำฝนก็ไม่คิดเลยว่าเรื่องนี้จะเป็นนิยายรักที่น่ารักขัดกับชื่อเรื่องขนาดนี้

    ถ้าเรื่องฆาตตะวัน ดับจันทราไม่ได้เป็นนิยายรักธรรมดาแต่เป็นนิยายรักแบบที่ผ่านชะตาชีวิตอันเหนื่อยยาก เรื่องนิศากรตอนย่ำค่ำก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน เพราะเป็นนิยายรักที่มีเรื่องราวความรักที่ผสมรวมกับเรื่องราวของสิ่งที่เหนือธรรมชาติและไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะสัมผัสได้ (ฮุยยย ดูลึกลับ~) 

    อ๋อ~ ไม่ต้องไปหาน้ำหวานมาดื่มเพิ่มความหวานระหว่างที่อ่านเหมือนเรื่องที่แล้วนะคะ เพราะเรื่องนี้ความหวานเขามีให้แล้ว ถึงจะไม่บ่อยแต่อ้อยคว้ำทุกรอบค่ะ!

    หวานยังไง ยังไม่บอก ขอบอกเรื่องเหนือธรรมชาติก่อน

    ถ้าใครอ่านแบบเรียงลำดับตาม timeline ของเรื่องเหมือนน้ำฝนในตอนนี้ ก็จะรู้จักอาจารย์มรรคผลมาบ้าง แล้วก็จะรู้ว่าอาจารย์มีบางสิ่งบางอย่างที่ต่างจากคนทั่วไปในแง่ของสิ่งที่เหนือธรรมชาติ เป็นความสามารถพิเศษ(?)ที่มีมาตั้งแต่จำความได้ น้ำฝนคิดว่าอาจจะเพราะเกิดมากับความสามารถพิเศษ(?)เหล่านี้ เลยทำให้เขากลายเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยและเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านของโบราณ แล้วเขาก็ไม่คิดว่าเขาจะได้เจอกับรักแรกพบ(?) ตอนที่เขาไปทำธุระเป็นเพื่อนลูกศิษย์ แล้วบังเอิญประสบอุบัติเหตุเข้า

    ไม่ซิ เรียกว่ารักแรกพบอาจจะไม่ถูก เปลี่ยนเป็นเรียกว่าคนที่ทำให้ระลึกถึงตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น จนต่อมากลายเป็นคนที่ประทับอยู่ในใจ น่าจะเหมาะสมกว่า เพราะมรรคผลก็ไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้ใจเขาผูกอยู่กับสาวที่ดูห้าว แข็งนอกแต่อ่อนในจนเขาอยากจะให้เธอสดใสมากกว่ามีรอยน้ำตา แต่ก็ไม่คาดคิดว่าความบังเอิญเจอครั้งเดียวในวันนั้น จะมีเหตุให้เขาได้พบเธอเรื่อย ๆ จนพัฒนาความสัมพันธ์จากคนรู้จัก เป็นคนที่ปลอบโยน และกลายมาเป็นคนรักที่รับตัวตนของอีกฝ่ายได้ แล้วก็พร้อมจะอยู่ด้วยกันต่อไปในวันข้างหน้า

    สิบหมื่น หรือ น้องแสน สาวห้าวที่มีแผลในใจเรื่องครอบครัวถูกพ่อของตัวเองกรีดแผลซ้ำให้ช้ำหนักกว่าเดิมจนร้องไห้เตลิดหนีจนเกิดอุบัติเหตุเข้า และในจังหวะที่ตัวเองอ่อนแอที่สุดก็ได้มรรคผล อาจารย์หนุ่มที่ดูร่างกายอ่อนแอมาปลอบโยนและใส่ใจจนทำให้เธอกลับมาคิดได้ เธอนึกขอบคุณเขาอยู่ในใจมาตลอด และไม่คิดว่าจะได้พบกับเขาอีก แต่ความคิดไหนจะสู้พรหมลิขิต เธอได้พบ ได้พูดคุยกับเขาอีกครั้ง ผ่านเรื่องราวที่ทำให้ทั้งคู่ได้เข้าใจและรับรู้ตัวตนของอีกฝ่ายมากขึ้น

    เรื่องนี้พระเอกกับนางเอกเป็นเหมือนคนสองคนที่ต่างกันแต่เป็นคู่ที่เหมาะสมและลงตัวจริง ๆ เป็นความรักแบบผู้ใหญ่ ที่คุยกันตรง ๆ ชอบนะ อยากพัฒนาความสัมพันธ์ก็เปิดใจคุยกัน แล้วถามกันตรง ๆ ว่าจริงจังไหม ถ้าใช่ก็ไปต่อ ถ้าไม่ก็หยุดแค่เพื่อน ไม่โลกสวยและอยู่ในพื้นฐานของความเป็นจริง ทับใจจุดนี้มาก อีกอย่างคือ น้ำฝนไม่คิดว่า น้องแสนที่เป็นขาลุยขนาดนั้น บทจะมีความรักก็ทำเอาน่าเอ็นดูและชวนยิ้มได้ขนาดนี้ 

    น้องเขาหยอดมุกจีบหนุ่มเองเลยจ้า~ 
    "ดักลอบต้องหมั่นกู้ เจ้าชู้ต้องหมั่นเกี้ยว" ประโยคนี้น้องพูดเอง แล้วทำเองด้วยจ้า~
    อาจารย์ไม่ว่าง ไม่เป็นไรเดี๋ยวขับรถไปหาเอง อะไรนะ อาจารย์รถเสีย โอ๊ย สบาย~ เดี๋ยวขับรถไปรับไปส่งได้ หน้าหนุ่มไม่ได้มองขอมองหลังคาบ้านก็ยังดีน้องแสนคนดีก็ทำมาแล้ว ไหนจะขยันส่งผัก ส่งผลไม้เข้าบ้านอาจารย์อีก เรียกได้ว่าน้องแสนฟาดบทจีบไปหมด จนพระเอกแทบจะไม่ต้องทำอะไรแล้วค่ะ (หัวเราะ) 

    แต่ใช่ว่าอาจารย์เขาจะมามาดนิ่ง ๆ เงียบ ๆ นะคะ น้องหยอดมุกจีบมา คนพี่เขาก็ตบมุกได้ ถึงจะมีแอบหลุดเขินบ้างอะไรบ้าง บางทีก็ตบมุกกลับแบบยกกำลังสอง ทำเอาคนยิงมุกมาเขินจนไปไม่เป็น ไหนจะแหกกฎตัวเองแตะนิดต้องหน่อยให้สาวเขิน แต่พอสาวเขาอยากจับอยากแตะบ้างกลับไม่ยอม โมโหอีกผ่าน กลัวผิดผี โถ่วววว พ่อหมาป่าหัวโบราณที่สปอยล์เก่ง~ ตามใจเก่ง~ ทำตัวไม่ดีก็ไม่โกรธ มีดุบ้าง แต่พอดุเสร็จก็มาลูบหัว พอคนน้องโกรธ ก็อ้อนขอโทษ 

    บอกแล้วว่า ความหวานของเรื่องนี้มาไม่บ่อย แต่มีอ้อยคว้ำแน่ ๆ 

    ความน่าเอ็นดูอีกอย่างคือ ต่างฝ่ายต่างมีมุมมองความรักที่คล้ายกัน ไม่ว่าจะเป็นการปกปิดบางส่วนของตัวเองไว้ คนหนึ่งก็อยากดูเป็นผู้หญิงบอบบางเลยไม่โชว์บู๊ต่อหน้าคนรัก แอ๊บเป็นสาวตัวเล็กตัวน้อย อีกคนก็กลัวอีกฝ่ายจะตกใจหรือทำตัวแปลกไปเลยไม่บอกว่าสิ่งที่เขาขอให้ช่วยคือการไล่ผี แอ๊บเป็นคนซื่อ แอ๊บเป็นคนธรรมดาไร้ความสามารถ แต่พอเปิดเผยเรื่องราวต่อกันก็ไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายกลัว แต่ทำให้ต่างฝ่ายต่างเข้าใจกันมากขึ้นไปอีก 

    เนี่ย เป็นความต่างที่ลงตัวสุด ๆ เป็นน่ารัก เป็นน่าเอ็นดูววววว 

    อ้าว แล้ววกมาบอกเรื่องหวานได้ไง ไรเนี่ย ไม่ ๆ ขอกลับไปที่สิ่งลี้ลับของอาจารย์มรรคผลก่อนนนน

    ความสามารถพิเศษของอาจารย์มรรคผลคืออาจารย์สื่อสารกับวิญญาณได้ แล้วก็สามารถทำให้คนจิตอ่อนได้มองเห็นสิ่งที่ตัวเองไม่เคยเห็นมาก่อน รวมไปถึงรับรู้และแยกแยะได้ว่าสิ่งที่ตนมองเห็นนั้นเป็นสิ่งดีหรือสิ่งที่ไม่ดี ความสามารถพิเศษของอาจารย์นี้ทำให้เกิดเรื่องราวมากมายขึ้น จะเรียกได้ว่านิยายเรื่องนี้มากึ่ง ๆ แฟนตาซีก็ได้ แต่ไม่จ๋าจนขาดความเป็นนิยายรักไป เพราะมีความเหนือธรรมชาติแต่ก็เป็นสิ่งที่พบเจอได้ในสังคมไทย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบาปบุญ เรื่องพระ วิญญาณ สิ่งของที่ชาวพุทธศรัทธา วัตถุโบราณ และศาสตร์มืด ทั้งหมดในเรื่องจะเล่าผ่านมุมมอง ผ่านอารมณ์และความคิดของอาจารย์ 

    ความสนุกของเรื่องคือ ถึงเรื่องราวจะเล่าไปแบบเรื่อย ๆ ผ่านการใช้ชีวิตในแบบคนธรรมดา การตามหาความจริงของข้อสงสัยในแบบที่ด็อกเตอร์คนหนึ่งจะตามหาได้ พอเรื่องราวผ่านไปเรื่อย ๆ ถึงจุดที่เราคิดว่า เนี่ย ต้องคลายปมตรงนี้แน่ ๆ จบเรื่องราวนี้แล้วแน่ ๆ กลับไม่ใช่ ตัวละครนี้ไม่ใช่ด่านสุดท้ายของเรื่อง แต่มี Boss และ Last Boss ให้ติดตามกันต่อไปอีก มีความน่าสนใจในศาสตร์ที่น้ำฝนไม่คุ้นเคยให้สนใจมากขึ้นไปอีก

    อ่านสนุกในแบบที่ตัดใจหยุดอ่านเพราะต้องนอนไม่ได้เลย แบบเรื่องไม่ได้หวือหวาเหมือนแนวแฟนตาซี ไม่ได้สืบสวนจ๋าแบบนิยายสไตล์นั้น แต่เป็นนิยายที่ผสมทั้งหมดเข้าด้วยกันจนเกิดมาเป็นนิยายรักที่ทำให้สนใจจนต้องอ่านต่อไปเรื่อย ๆ 

    สำหรับคนที่กลัวผี น้ำฝนบอกเลยว่าเรื่องนี้ไม่น่ากลัว น้ำฝนไม่อยากให้พลาดนิยายที่น่ารักแบบนี้ 

    เกือบลืมอีกประเด็นที่เป็นปมสำคัญที่ลากยาวมาตั้งแต่เรื่องกะพริบรักฯ คือเรื่องราวครอบครัวที่ช้ำในด้วยการกระทำของคน ๆ เดียว คือพ่อของน้องแสน ในเล่มนี้คุณพ่อได้แสดงความไม่น่ารักเช่นเดิมแต่มีบทบาทเพิ่มเติมให้เราได้เห็นตัวตนของเขามากขึ้นไปอีกว่า คน ๆ นี้เป็นยังไง เนื้อแท้แล้วเขามีนิสัยแบบไหน มีจุดที่ทำให้รู้ว่าเขามีความคิดและความรู้สึกยังไงกับลูกสาวของเขากันแน่ และปมในใจของน้องแสนจะยังไง

    บทดราม่าก็มี แต่ไม่เสียน้ำตา เป็นความตรงกลางที่กว่าจะรับรู้และเข้าใจ ไปจนถึงทำใจกันได้ก็ต้องผ่านการมีปากมีเสียงกันตามสไตล์คุณป๊าของน้องแสน

    สิ่งที่อยากจะบอกอีกอย่างคือ จากประสบการณ์การอ่านที่น้อยนิด(?)ของตัวเอง เจอนิยายที่เล่าเรื่องให้พระเอกกับนางเอกเขาตกลงปลงใจกันตั้งแต่ต้นเรื่อง หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องเป็นราวอื่น ๆ ซึ่งอ่านแล้วไม่สนุก ไม่น่าติดตาม เหมือนใส่เรื่องหนหลังมาเพิ่มจำนวนหน้านิยายเฉย ๆ 

    แต่เรื่องนี้ไม่ใช่แบบนั้น 

    อย่างที่บอกไปคือ ถึงแม้พระเอกกับนางเอกเขาจะรู้ใจตัวเองและมีความเป็นผู้ใหญ่พอที่จะคุยกันแบบเปิดอกตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของเรื่อง แต่ก็มีเนื้อเรื่องที่ดึงดูดคนอ่านแบบน้ำฝนต่อได้ แล้วก็ไม่ได้ทิ้งเรื่องราวความรักของพระเอกกับนางเอกลง ทั้งคู่ได้มีบทบาทและซีนเลิฟกันจนจบเรื่อง ทับใจจนอยากให้มีตอนพิเศษเลย 

    จะมีไหมน๊า~~~
    อยากรู้ว่าชายสามหญิงหนึ่งจริงอย่างที่อาจารย์บอกไว้ไหมน๊า~~~

    สุดท้ายคือ~
    นิยายรักที่น่ารักแกมหมั่นไส้แบบนี้อย่าพลาดกันนะทุกคน ไปหาอ่านกันเถอะ~~~

    โอ๊ย ลืมบอกอีกเรื่อง
    ในเรื่องนี้จะเจอคุณพลอยไทยและนัตตี้ด้วยนะ ไม่ได้มาสั้น ๆ แต่มาบ่อยด้วยยย

    P.S.
    → การอ่านแบบเรียงลำดับคือสิ่งที่ดีจริง ๆ นะ ถึงการอ่านแยกจะสนุกและเข้าใจเรื่องได้ แต่ถ้าอ่านเรียงจะเพิ่มความสนุกมากขึ้นไปอีก แนะนำเลย!
    → ได้อ่านพี่เนกษ์แล้ววววว ขอไปเจอเรื่องรักธรรมดาบ้าง ไม่รู้จะธรรมดาขนาดไหน ตื่นเต้น~~

    More.
    → Goodreads

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in