หลังอ่านนิยายไทยหลังอ่านของน้ำฝน
ฆาตตะวัน ดับจันทรา : ปราณธร


  • ชื่อหนังสือ : ฆาตตะวัน ดับจันทรา
    ผู้แต่ง : ปราณธร
    สำนักพิมพ์ : คำต่อคำ
    จำนวนหน้า : 579 หน้า
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (มีนาคม 2018)
    คำโปรย : ต่อให้ไม่เหลืออะไรบนนั้น ขอแค่เหลือ 'ฟ้า' ก็พอ
    รายละเอียด : คนอื่นอาจจะไม่สนใจ แต่ ภูผา สงสัยว่าเหตุใดเด็กสาวอายุน้อยอย่าง ข้ามฟ้า ต้องมาเร่ร่อนหาเงินด้วยการชิงเอาจากมิจฉาชีพอีกทีนึง สำนึกในบุญที่ครั้งหนึ่งเธอเคยช่วยชีวิตเขาไว้หรือไม่... มันไม่ใช่ความรู้สึกที่สูงส่งขนาดนั้นก็แค่เขาไม่มีใคร...จึงไม่กล้าปล่อยมือจากข้ามฟ้า
    "แต่แกควรอยู่ให้ห่างจากเธอ ไอ้ภูเพราะคนที่อยู่เบื้องหลังการฆ่าล้างครอบครัวเธอไม่ใช่คนที่แกจะต่อกรด้วยได้" ภูผาเข้าใจความหวังดีของเพื่อนแต่คำแต่มาช้ากว่าความผูกพันที่เกิดขึ้นในเมื่อชีวิตของเขามีแค่เธอ ภูผาก็คงต้องยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้ข้ามฟ้าอยู่กับเขาต่อไป


    ✿ หลังอ่านของน้ำฝน

    ตอนนี้น้ำฝนอยู่ในช่วงจัดการกองที่ดองไว้เพื่อไปอ่านพี่เนกษ์ ในเรื่อง My Baby เรื่องนี้รักธรรมดา แล้วก็พยายามอ่านแบบเรียงลำดับตามเส้นเรื่อง ไม่อ่านข้ามเหมือนปีก่อน ๆ พอมาถึงเรื่องราวของภูผา ที่ออกมาตั้งแต่ปี 2018 แล้วน้ำฝนจำได้ว่าชอบเรื่องนี้มาก แต่ไม่เคยพิมพ์เล่าในหลังอ่านฯ หรือแปะรีวิวที่ไหนมาก่อน มีแค่ใน 5 ดาวเต็มใน Goodreads พอมาอ่านอีกครั้งในปีนี้ (2021) แล้วก็อ่านเรื่องนี้ต่อทันทีหลังจากอ่านกะพริบรักจากหัวใจจบ ทำเอาอยากจะเพิ่มดาวให้ไปอีกสามสี่ห้าหกเจ็ดแปดดวง ถึงจะเป็นการอ่านอีกครั้งก็ไม่ทำให้ความสนุกลดลงไปเลย 

    ดจีย์!!

    ดียังไง เดี๋วจะเล่าให้อ่าน

    ขอเตือนก่อนว่า เรื่องนี้ไม่ใช่นิยายรักธรรมดา แต่เป็นรักในแบบที่ผ่านสิ่งที่เรียกว่าชะตาชีวิตมาพอสมควร ถ้าอยากได้ความหวาน อาจจะต้องไปชงน้ำหวานมาดื่มระหว่างอ่านกันเอาเอง 

    เล่าเลยแล้วกัน

    ภูผาที่เพิ่งสูญเสียแม่ สูญเสียญาติสนิทที่เหลือเพียงคนเดียว และเหมือนเขาได้สูญเสียเป้าหมายในชีวิตลงไปด้วย เพราะตลอดที่ผ่านมา เขาอยู่เพื่อแม่ เพื่อตา เพื่อยาย แต่เมื่อทุกคนจากไป เขาก็รู้สึกเหมือนไร้เป้าหมาย แล้วช่วงเวลาที่เหมือนเขาจะเกือบจะเสียชีวิตตามทุกคนไป ก็ได้รับความช่วยเหลือจากคน ๆ หนึ่ง ที่เขามั่นใจว่าเป็นเด็ก... เด็กผู้หญิงที่เขารู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะมาช่วยเขา แต่เธอมาเพื่อแย่งชิงเงินจากมิจฉาชีพที่กำลังทำร้ายเขาเท่านั้น

    แปลกที่เขาไม่รู้สึกแย่กับเธอ กลับรู้สึกว่าเธอสมควรจะได้รับในสิ่งที่เธอพยายามทำอยู่ แล้วก็แปลกที่เขาอยากจะตามหาเธอ อาจจะเพราะอยากจะขอบคุณด้วยสำนึกในบุญคุณที่เธอช่วยชีวิตไว้ ถึงแม้จะไม่ได้มาจากความตั้งใจแรกของเธอ หรืออาจจะเพราะเหตุอย่างอื่นที่เขายังไม่รู้ แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร เขาก็พิมพ์ภาพเธอไว้ในใจ และหวังว่าจะได้พบเธออีกครั้งในสักวัน

    ข้ามฟ้าที่สูญเสียครอบครัวอันเป็นที่รัก รวมถึงเสียเพื่อนสนิทที่เธอเข้าไปขอความช่วยเหลือด้วยน้ำมือของคนเลว และพวกคนเหล่านั้นกำลังตามล่าและตามฆ่าเธอให้ตายตามครอบครัวไป จากชีวิตคุณหนูที่บ้านร่ำรวย อยู่อย่างมีความสุขกับครอบครัว ต้องหลบหนี หาที่ซุกตัวนอนตามบ้านร้าง หาข้าวกินตามโรงเจ และปล้นชิงเงินจากมิจฉาชีพเพื่อมีชีวิตรอดจากใครหรืออะไรก็ตามที่กำลังตามล่าตัวเธออยู่ เธอไว้ใจใครไม่ได้ ถ้าต้องการมีชีวิตอยู่ เธอต้องไม่ขอความช่วยเหลือจากใคร และไม่สามารถพึ่งพาใครได้อย่างแท้จริง แล้วก็ไม่ใช่แค่อยากมีชีวิตรอดแล้วใช้ชีวิตไปแบบวันต่อวัน แต่เธอต้องการมีชีวิตรอดเพื่อให้ได้รู้ว่าใครที่ทำร้ายครอบครัวเธอให้เป็นแบบนี้ และเธอต้องการจะแก้แค้นให้กับทุกคนที่ต้องจากเธอไป!

    และในวันที่เธอหิว เงินในตัวกำลังจะหมด เธอก็พบพวกมิจฉาชีพต่างถิ่นที่เข้ามาค้ายาให้กับเด็กวัยรุ่นกำลังทำร้ายเพื่อปล้นเงินจากผู้ชายที่ดูเหมือนจะเมาไม่ได้สติพอที่จะสู้กับคนอื่นได้ เธอไม่ได้อยากช่วยเขา เธอแค่อยากได้เงิน แต่มโนธรรมในใจก็ทำให้เธอทิ้งผู้ชายที่เมาและกำลังจะเลือดหมดตัวไปไม่ได้ แต่เธอไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนให้ใครรู้ ทำได้แค่หาใครสักคนมาช่วยเขาแทนเธอ

    คนสองคนที่เติบโตมาคนละแบบ เรียกได้ว่าเติบโตมาจากคนละสังคม และประสบปัญหาชีวิตที่ต้องสูญเสียครอบครัวไปเหมือนกัน ในช่วงจังหวะชีวิตหนึ่งก็ได้พบกันในสถานการณ์ที่ไม่ปกติ คนหนึ่งหนีเพราะไม่ไว้ใจ คนหนึ่งตามเพราะอยากให้เข้าใจ และเมื่อทั้งคู่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันระยะหนึ่งจนเกิดความรู้สึกที่เหมือนต่างฝ่ายต่างเติมเต็มกันและกันในจุดที่หายไป 

    ข้ามฟ้าทำให้ภูผามีเป้าหมายในชีวิต อยากจะดูแลเธอ อยากจะทำให้คน ๆ นี้ได้พัก ไม่ต้องหนี ได้รับความรักจากเขา อยู่ให้เขาเห็นหน้า และมีความสุขในแบบที่เด็กสาวคนหนึ่งควรจะได้รับ

    ภูผาทำให้ข้ามฟ้ารู้ว่าในช่วงเวลาที่ชีวิตดูแย่และมืดมน เขาเป็นแสงสว่างที่อบอุ่นในใจเพียงอย่างเดียวของเธอ เธออยากให้เขาอยู่ในที่ที่เขาควรอยู่ อยู่ให้เธอนึกถึงและจดจำได้ว่า ช่วงเวลาหนึ่งเธอได้รับการเอาใจใส่จากเขา ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ตาม 

    สิ่งที่ทำให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะอันตรายที่ตามหลังข้ามฟ้ามาไม่ยอมให้ทั้งคู่มีความสุข ข้ามฟ้าก็ไม่ยอมให้ภูผาต้องพบเจออันตราย เขาเป็นคนธรรมดาที่สู้รบกับใครไม่ได้ เขาไม่สามารถหนีหรือสู้กับสิ่งที่มาพร้อมกับเธอ แล้วเธอก็ไม่อยากให้เขาจากเธอไปเหมือนครอบครัว เหมือนพ่อ แม่ น้องชายและน้องสาวของเธอ เธอเลยต้องไป ไปเพื่อให้เขาปลอดภัย ไปเพื่อหวังว่าสักวันเธอจะได้กลับมาหาเขาอีก

    คนยึดติดสองคนที่เจอกัน คนหนึ่งอยากอยู่แต่อยู่ไม่ได้ ก็พยายามหนีเพื่อให้อีกฝ่ายปลอดภัย อีกคนรัก รักมาก รักในแบบที่ยอมเสียสละทุกอย่างที่มีเพื่อให้เธอได้กลับมาอยู่กับเขา เป็นคู่รักที่ทรหดและมีอุปสรรคมากมายจริง ๆ 

    ทรหดยังไงเหรอ

    ไหนจะต้องขับรถหนีคนไล่ยิง ไหนจะต้องประสาทเสียกับมือปืนที่เหมือนกำลังเล่นสนุก ไหนจะโดนยิงจนตัวพรุน นอนโรงพยาบาล ถูกอุ้ม เจอพวกค้ามนุษย์ ค้ายา พวกชอบเล่นสนุกกับชีวิตคน เรียกว่าครบ จบในเล่มเดียว แล้วกว่าจะแฮปปี้มีความสุขอย่างที่คนรักกันควรจะได้อยู่ด้วยกัน ก็ลากยาวไปกี่ปีต่อกี่ปี 

    อย่างที่บอกไป น้ำฝนเคยอ่านเรื่องนี้มาก่อน แต่อ่านแบบเดี่ยว ๆ โดยที่ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่ามีความเชื่อมโยงกับเล่มอื่น ไม่ติดขัดอะไร อ่านสนุก อ่านได้ ลุ้นไปทุกหน้าที่เปิดอ่าน เอาใจช่วยทุกตัวละครที่ผ่านตา พอมาอ่านอีกครั้งหลังจากที่ผ่านการอ่านเรื่องราวก่อนหน้ามาแล้ว ทำให้เข้าใจตัวละครมากขึ้นไปอีกระดับ เหมือนเพิ่มความลึก เพิ่มพื้นหลัง เพิ่มความเข้าใจในนิสัยและปัญหาของตัวละครว่าทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ ทำไมคนนั้นถึงเป็นแบบนั้น 

    อ่านแยกได้ไหม อยากอ่านเล่มนี้เรื่องเดียว

    ได้ แต่ถ้าอยากให้แนะนำ อ่านเรียงต่อกันจะสนุกและเพิ่มอรรถรสได้มากกว่า เพราะปัญหาครอบครัวของภูผาเป็นเรื่องราวที่ต่อมาจากกะพริบรักจากหัวใจ เรียกว่าเป็นปมที่ผูกกันมาตั้งแต่เรื่องนั้น จนมาถึงเรื่องนี้ ส่วนความดราม่าหนักหน่วยและทรหดของข้ามฟ้าที่น้ำฝนเก็บไว้เพราะบอกไม่ได้เดี๋ยวสปอยล์ทำเอาบีบหัวใจทุกครั้งที่น้องต้องบีบตัวเอง และหนักมากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงช่วงตอนจบ สงสารน้องมาก หนูผ่านเรื่องราวหนักหนาอะไรขนาดนี้ลู๊กกกกก

    สำคัญตรงที่ พออ่านจบ น้ำฝนรู้สึกเห็นใจตัวละครร้ายหลังจากที่รู้ที่มาที่ไปของหลาย ๆ อย่าง ความบิดเบี้ยวในใจที่เกิดจากปัญหาครอบครัวที่ตกค้างกันมานาน ทำให้คน ๆ หนึ่งเติบโตมาเป็นแบบนี้ ถ้าต้นแบบไม่มีให้เห็น เขาจะเติบโตมาในแบบที่เขาเข้าใจไปเองว่าถูกต้อง ตัดสินไม่ได้ว่าใครผิดใครถูก แต่รู้ว่าเมื่อพลาดไปแล้ว ไม่มีใครย้อนกลับไปแก้ไขอดีตได้ และบางอย่าง ถึงแม้จะอยากกลับตัวมากแค่ไหน แต่ผ้าขาว เมื่อเปื้อนสีไปแล้ว จะทำให้กลับมาขาวเหมือนเดิมอีก มันไม่มีทางทำได้

    นักหน่วงมากกับเรื่องนี้ หมายถึงตัวละครในเรื่องต้องพบเจอเรื่องราวหนักหน่วงมากจริง ๆ ไม่มีใครข่มกันได้ พบศึกหนักกันทุกคน แล้วเพราะแบบนั้นทำให้น้ำฝนอ่านแล้ววางไม่ลง ลุ้นไปกับทุกการเคลื่อนไหวของตัวละคร ลุ้นไปกับการตัดสินใจของแต่ละคนและเหตุการณ์หลังจากนั้น 

    สนุก จนอยากให้ทุกคนได้อ่านกัน อ่านแล้วไม่เครียด เพราะจะสงสารชะตาชีวิตของข้ามฟ้า และตัวละครในเรื่องแทน แล้วพบทุกอย่างจบสิ้นก็จะถอนหายใจเหมือนน้ำฝน "เฮ้ออ หมดเรื่องหมดราวแล้วนะข้ามฟ้า เธอไปรักกับพี่ภูของเธอได้แล้ว ฉันสงสาร" สงสารชีวิตข้ามฟ้าก็เรื่องหนึ่ง แต่สงสารความภูผามากกว่า พ่อคนรักมั่น พ่อคนเสียสละ พ่อคนยอมทุกอย่างให้เธอแล้วจริง ๆ ทำเอาคนในครอบครัวเหนื่อยใจในแบบที่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ เนี่ยยย พ่อคนดี~~~

    อ่านนิยายรัก ๆ หวาน ๆ มาหลายเล่ม พอมาอ่านดุ ๆ แบบนี้แล้วรู้สึกอะดรีนาลีนหลั่งแปลก ๆ อยากอ่านแนวนี้อีก ฮ่าๆๆๆๆ

    P.S.
    → ไปหาอาจารย์มรรคผลได้แล้ว โดนเรื่องนี้เสนอขายมานิดนึงแล้วตื่นเต้น~ น้องแสนจะพบรักกับอาจารย์มรรคผลยังไงน๊า~~~


    More.
    → Goodreads

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in