หลังอ่านนิยายไทยหลังอ่านของน้ำฝน
กะพริบรักจากหัวใจ : ปราณธร


  • ชื่อหนังสือ : กะพริบรักจากหัวใจ
    ผู้แต่ง : ปราณธร
    จำนวนหน้า : 538 หน้า
    พิมพ์ครั้งที่ : 2 (พฤษภาคม 2561) 
    คำโปรย : ให้แสงรักของเรามีจังหวะตรงกัน
    รายละเอียด : เมื่อดอกเตอร์หนุ่มดีกรีนักวิจัยสิ่งแวดล้อมจากสถาบันชื่อดังในอเมริกากลับมาบ้านเกิด หลังจากไปเรียนและทำงานถึงสิบปี เขาก็ชนเข้ากับกองปัญหาโครมเบ้อเร่อ เริ่มจากสาวที่หมายปองเกือบจะโดนจับมัดส่งให้หนุ่มมีเงิน แถมเจ้าหนี้ขาลุยอุตส่าห์บินข้ามน้ำข้ามทะเลตามมาทวงบุญคุณ เล่นเอาบ้านสวนโกลาหล ทั้งหิ่งห้อย มะม่วงหาวมะนาวโห่ มะพร้าว ส้มโอ ฯลฯ ปั่นป่วน
    ความจริงเรื่องแค่นี้ชะครามเอาอยู่ ถ้าเพียงจะไม่มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้น ความตายเรียกอะไรมาอย่างนั้นหรือ หรือแท้ที่จริงมันรอพวกเขาอยู่แล้วโดยไม่มีใครรู้ตัว คงจะมีแค่ความรักความผูกพันระหว่าง ชะคราม กับ อัมพิกา เท่านั้นที่จะช่วยให้ทั้งคู่ร่วมกันฝ่าฟัน จนพ้นไป


    ✿ หลังอ่านของน้ำฝน

    จำได้ว่า ตอนที่เรื่องนี้วางขาย น้ำฝนซื้อเล่มมาเก็บไว้แล้วก็ไม่เปิดอ่าน เพราะเข้าใจว่าเป็นนิยายชวนเที่ยวบวกกับเป็นนิยายที่ออกมาเป็นชุดร่วมกับนักเขียนท่านอื่น เลยดองไว้ก่อน ไม่รีบอ่าน แล้วก็ดองมายาวนาน จนรู้มาว่าน้องแสน (สิบหมื่น) เปิดตัวที่เล่มนี้

    เนี่ย น้ำฝนพลาดอีกแล้ว พลาดเพราะเมื่อสองสามปีก่อนที่เรื่องฆาตตะวัน ดับจันทราออกมาครั้งแรก น้ำฝนก็รีบอ่านทันที อ่านแบบไม่รู้ว่าเลยว่าเรื่องนั้นเขามีความเกี่ยวโยงกับเรื่องนี้ มารู้อีกทีก็ตอนนี้ที่อยากอ่านพี่เนกษ์ เลยต้องจับต้นสายปลายเหตุกันมา เสียดายมาก ทำไมต้องดองไว้ก็ไม่รู้ ฮึยยยย

    น้องแสน เจ้ขอโทษ เจ้ไม่รู้ว่าหนูมาจากเรื่องนี้ //สำนึกในความดองของตัวเอง

    เล่าเรื่องดีกว่า

    เรื่องนี้เป็นนิยายรักที่สอดแทรกวิถีชีวิตของชาวบ้านในจังหวัดสมุทรสาครว่าเขามีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร ปัญหาที่เขาพบเจอคืออะไร แล้วเขาปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมและกระแสสังคมภายนอกได้อย่างไร โดยเล่าเรื่องผ่านการใช้ชีวิตของนางเอก ที่มีความรักต่อบ้านเกิดตัวเองสูงมาก อยากจะอนุรักษ์สิ่งที่ตัวเองมี สิ่งที่ตัวเองได้รับสืบทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษ ไปจนถึงอยากจะเก็บสิ่งเหล่านั้นให้ลูกให้หลานได้เห็นต่อไป โดยทั้งผลักดัน ทั้งปรับตัว และถอยหนี 

    แล้วอาจจะเพราะเป็นนิยายที่เหมือนจะเป็นการแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ไปในตัว ทำให้เรื่องราวความรักของพระเอกกับนางเอกเหมือนเป็นส่วนประกอบของเรื่อง แต่เป็นส่วนประกอบของเรื่องที่ค่อนข้างนุ่มนวล อ่อนหวาน และสมกับความเป็นคนในพื้นที่อย่างแท้จริง ไหนจะหยอดคำหวานทั้งจากปาก และเสียงดนตรี (เขาจีบกันผ่านเสียงซอค่ะทุกคน~~ หวานไม่หวานก็เล่นเพลงคำหวานจีบสาวข้ามน้ำ ใครจะทำไม กรี๊ด) ไหนจะการเข้าตามตรอกออกตามประตู แต่ก็แอบแตะมือน้องนางด้วยความเผลอและอารมณ์พาไปจนมีเรื่องมีราว เรียกได้ว่าบทพระเอกกับนางเอกเขากุ๊กกิ๊กกันก็พาเอารู้สึกตัวเองใจบาปเพราะอยากให้เขาหวานกันมากกว่านี้ ทั้ง ๆ ที่เขาทำตามขนบแบบถูกต้องเป๊ะ ๆ (หัวเราะ)

    อย่างที่บอกไปว่าเป็นนิยายรักเชิงแนะนำการท่องเที่ยว พออ่านไปก็ทำให้รู้สึกว่า การเที่ยวเชิงอนุรักษ์บางทีก็เหมือนกับทำลายวิถีชีวิตและทำลายความสวยงามไปเหมือนกัน น้ำฝนก็เพิ่งรู้ว่าการที่นั่งเรือไปแอบดูหิ่งห้อยครั้งหนึ่ง ส่งผลอะไรบ้างต่อพื้นที่แถวนั้น ดีที่ตอนที่น้ำฝนไปเที่ยวอัมพวา ก็เที่ยวแค่ตลาดน้ำ ไม่ได้เช่าเรือไปดูหิ่งห้อย จากตอนแรกที่คิดอยากจะเห็นสักครั้งในชีวิต ตอนนี้กลับรู้สึกว่าไม่อยากไปรบกวนเขา อยากให้น้องอยู่ต่อไปอีกนาน ๆ 

    อีกเรื่องก็คือเรื่องกว้านซื้อที่ดินเพื่อตอบโจทย์การท่องเที่ยว ซึ่งทุกอย่างที่อยู่ในนิยาย คือสิ่งที่น้ำฝนสังเกตได้จากประสบการณ์ของตัวเอง 

    จำได้ว่าเมื่อ 10 ปีที่แล้ว น้ำฝนเคยไปเที่ยวกับเพื่อนที่อัมพวา สมัยนั้นมีที่พักน้อยมาก พื้นที่ตลาดก็ไม่ได้กว้างเท่าไร เดินครึ่งวันก็ครบ เพื่อนได้ใส่บาตรตอนเช้า ได้นั่งเรือไปทำบุญ 5 วัด ได้เสพบรรยากาศที่ในเมืองไม่มี ผ่านไป 10 ปี ไปเที่ยวอีกครั้ง ทุกอย่างจะเรียกว่าเหมือนเดิมก็พูดได้ไม่เต็มปาก เพราะสถานที่เที่ยวต่างๆ ยังเหมือนเดิม แต่ที่ต่างออกไปคือ ที่พ้กให้เลือกเยอะขึ้น มีลูกเล่นมากมาย แล้วพื้นที่ตลาดก็กว้างขึ้น แต่พื้นที่ธรรมชาติกลับลดลง อัมพวายังคงสวยงาม แต่ไม่ตรึงใจเหมือนเมื่อ 10 ปีที่แล้ว 

    โลกหมุนไป ผู้คนเปลี่ยนไป ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตามวิถีและกลไกทางสังคม ได้แต่หวังว่าน้องหิ่งห้อยจะคงยังมีที่อยู่ตามวิถีชีวิตของเขาต่อไป ไม่ได้กลายเป็นแค่เรื่องราวที่พบเห็นได้แค่ในหนังสือ

    กลับมาที่นิยายต่อ

    ตามสไตล์นิยายของปราณธร นอกจากเรื่องรักแล้ว ยังแทรกเรื่องปัญหาครอบครัว และมีคดีความมาเกี่ยวข้องเช่นเดิม ภูมิหลังของพระเอกกับดราม่าชีวิตของน้องแสนทำเอาน้ำฝนน้ำตาตก ปัญหาครอบครัวในเรื่องนี้เป็นอะไรที่ชวนให้สงสาร นับถือใจแม่ของพี่เค็มมากจริง ๆ รวมถึงแม่ของน้องแสนด้วย เฮ้อออ 

    เอาเป็นว่า เรื่องนี้ถึงจะเป็นนิยายรักที่แทรกวิถีชีวิตคนในชุมชน แต่ก็ถือว่าอ่านสนุก อ่านเพลิน อ่านแล้วอยากไปเที่ยว ที่ไม่ใช่แค่ไปเที่ยวเพื่อสนุกอย่างเดิม ไปเที่ยวในมุมมองที่ต่างจากเดิม ที่สำคัญ ถ้าพลาดเรื่องนี้ จะทำให้ไม่รู้เรื่องราวของน้องแสนนะว่าที่มาที่ไปของน้องเขาเป็นยังไง 

    ไปแหละ จะไปหาพี่ภู


    P.S.
    → อยากไปอัมพวาอีกรอบจัง นี่ก็นั่งเปิดเพลงคำหวานฟังไปเขียนหลังอ่านไป
    → ขอไปหลบกระสุนกับพี่ภูก่อนนะทุกคน~~
    → ใช่ค่ะ เรื่องนี้ก็จิ้มในพี่เมพ เพราะหนังสือเล่มอยู่บ้าน เอามาอ่านตอนนี้ไม่ได้ น้ำฝนมีนิยายสองชุดอีกเรื่องแล้ว~~~

    More.
    → Goodreads


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in