หลังอ่านนิยายไทยหลังอ่านของน้ำฝน
มาเฟียตุ๊กตาหมี : ปราณธร

  • ชื่อหนังสือ : มาเฟียตุ๊กตาหมี
    ผู้แต่ง : ปราณธร
    จำนวนหน้า : 396 หน้า
    พิมพ์ครั้งที่ : 2 (กุมภาพันธ์ 2562) 
    คำโปรย : เจ้าหญิงหมัดหนัก ปะทะหนุ่มวิชวลขาโหด
    รายละเอียด : กมลชนกไม่รู้ว่าเจ้าหญิงในเทพนิยายที่มีแม่บุญธรรมกับน้องสาวฝาแฝดใจร้าย
    จะยินดี 'แฮปปีเอนดิง' กับ...เจ้าชายสุดโหดแต่งวิชวลเคย์เต็มสูบไหม 
    ทีแรกเธอก็ว่าจะไม่... แต่พอผู้ชายที่เอาตุ๊กตาหมีตัวละล้านตบหัวเธอป้าบๆ ช่วยเธอจากแม่มดใจร้ายที่รุมเธอเสียยับเยิน กมลชนกก็ชักจะใจอ่อน
    แล้วพอเผลอ...ก็โดน 'หมีสิง' เข้าจังๆ


    ✿ หลังอ่านของน้ำฝน

    บอกก่อนว่าน้ำฝนเคยอ่านเรื่องนี้แล้วตั้งแต่คุณหมีอยู่บ้านส้ม พอพี่หมีย้ายบ้าน น้ำฝนก็มีเก็บไว้อีกเล่ม (ซื้อเพราะอยากได้ลายมือนักเขียน) และตอนนี้เนื่องจากสถานการณ์ปัจจุบัน ทำให้ไปกลับบ้านไม่สะดวกอย่างเดิม ความอยากอ่านซ้ำอีกรอบแต่เดินทางไปหยิบจากที่บ้านไม่ได้ ไม่รู้จพทำยังไง ชั่งใจอยู่นาน (สามวินาที) ก็มือลั่นกดจิ้มคุณหมีและอาจารย์มรรคมาพร้อมกันเลยในเมพ อยากอ่านต้องได้อ่านเพราะพี่เนกษ์รออยู่!

    ใช่ค่ะ น้ำฝนมีคุณหมีครบ 3 ปกแล้ว! และมีอาจารย์มรรคปกเดียวแต่ 2 versions ทั้งเล่มและอีบุ๊ก ไม่รัก(นักเขียน)ไม่มือลั่นง่ายขนาดนี้นะ บอกเลย 

    มากันที่คุณหมี

    ตอนอ่านคุณหมีครั้งแรก น้ำฝนไม่ยังไม่เคยอ่านมอญซ่อนรัก ทำให้รู้สึกเฉย ๆ กับตัวละครอื่น ๆ ในเรื่อง พอครั้งนี้ ผ่านการอ่านพี่เคียวมาแล้ว รู้จักตัวละครมากหน้าหลายตามาแล้ว มีความผูกพันเหมือนเป็นพนักงานในบริษัทคุณเคียว พอได้มาอ่านเรื่องนี้ยิ่งรู้สึกผูกพันมากขึ้นไปอีก รู้สึกรู้จักตัวละครบางคนมากขึ้น เข้าใจว่าตัวละครนี้ไม่ได้มาและไม่ได้มีไว้แค่เป็นตัวประกอบ แต่เป็นครอบครัวและส่วนหนึ่งของทั้งสองเรื่อง (มอญซ่อนรักกับมาเฟียตุ๊กตาหมี) อินในอินมีอยู่จริง จุดที่ตอนแรกเฉย ๆ (ความสัมพันธ์ของตัวละคร) ตอนนี้มาอ่านแล้วก็เริ่มเข้าใจ มีความเอ็นดู มีความขบขัน หลุดหมั่นไส้และสมน้ำหน้าไปพร้อม ๆ กับเนื้อเรื่องได้

    ดังนั้น บอกตรงนี้ ใครยังไม่เคยอ่านมอญซ่อนรักก็ไปหาอ่านเลย ถ้าอ่านแล้วจะทำให้อ่านเรื่องนี้สนุกยิ่งขึ้น เชื่อน้ำฝน น้ำฝนพิสูจน์มาแล้ว!

    มาว่ากันที่เรื่องราวเลยดีกว่า

    อย่างที่บอกไป เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่ต่อมาจากเหตุการ์ในเรื่องมอญซ่อนรัก ที่พนักงานในบริษัทของคุณเคียวกำลังแย่งชิง(?)บทที่ใช้แต่งตัวในงานเกม แล้วหัวก็ออกที่นางเอก พนักงานต่างบริษัทที่มีความคุ้นเคยกันได้บทเจ้าหญิงไป แต่ด้วยดราม่าครอบครัวทำให้เกิดเหตุบางอย่างขึ้น จนต้องบากหน้าไปขอโทษและทำงานชดใช้ค่าเสียหายนั้น แต่ไป ๆ มา ๆ จากคนที่เกรงใจกัน (เพราะทำของเขาเสียหาย) กลายมาเป็นคนที่สามารถพักพิงและพึ่งพิงยามที่เกิดปัญหาได้

    นางเอกค่อนข้างจะมีดราม่าครอบครัวที่ลึกพอสมควร เรียกว่าศูนย์รวมปัญหาที่สะสมมานานจากผู้ใหญ่ ถ้าเปรียบให้เข้าใจง่าย ชีวิตนางเอกเหมือนในนิทานเรื่องซินเดอเรลล่าที่ดีกว่าตรงที่ยังคงเป็นคุณหนูของครอบครัว ไม่ต้องทำงานบ้าน ไม่ได้ถูกจิกหัวใช้ แต่ก็ไม่ได้อยู่บ้านแล้วสบายใจ 

    แล้วด้วยความรักครอบครัว และไม่อยากให้ตัวเองเป็นปัญหาที่ทำให้ครอบครัวแตกแยก เลยอดทน หลีกหนี หลบเลี่ยงจนติดเป็นนิสัย คิดแค่ว่า เธออดทนอยู่เพื่อพ่อที่เธอทั้งรักและเคารพ และอดทนอยู่เพื่อครอบครัวที่ถึงจะไม่ใช่ของเธออย่างแท้จริง แต่ก็เป็นครอบครัวที่เธอมีอยู่ 

    ส่วนคุณหมี คนนี้ก็มีดราม่าครอบครัวเหมือนกัน ไม่รุนแรงเหมือนนางเอก แต่ก็สะเทือนใจไม่ต่างกัน ดีตรงที่ว่าเขามีความดีในใจ มีคติที่ยึดใจไว้ ทำให้เขาผ่านการทำร้ายจิตใจจากคนในครอบครัวมาได้ในหลาย ๆ ครั้ง ยอมทำตามใจตัวเองจนประสบความสำเร็จ ถึงความสำเร็จนั้นจะไร้ค่าในสายตาของพ่อกับแม่ แต่ในครั้งที่ท่านอยากหาประโยชน์บางอย่างก็ยังสามารถนำเอามาใช้ได้ 

    แล้วด้วยนิสัยที่ปากร้าย ตรง และมีดวงตากับการแสดงออกที่ดึงสิ่งที่อยู่ในใจของฝ่ายตรงข้ามออกมาได้ ทำให้หลาย ๆ คนเกรงกลัวคุณหมี ยกเว้นนางเอก ที่นอกจากจะเป็นคนต่อยเขาได้แล้ว ยังทำให้เขารู้สึกอยากมีครอบครัวเป็นของตัวเองอย่างแท้จริง

    บอกเลยว่า ถึงคุณหมีจะหล่อ รวย แต่งตัวดีในทุกแบบ และไม่น่ารัก (เพราะปากร้าย) แต่ความคุณหมีเป็นอะไรที่ทำเอาน้ำฝนสะใจทุกครั้งที่เขาทำอะไรให้นางเอก คุณหมีเป็นเจ้าชายของนางซินที่ฉีกบทพระเอกนิยายรักที่ต้องแสนดีอย่างแท้จริง (หัวเราะ) ร้ายมาเหรอ ได้ เขาร้ายกลับ อยากได้ประโยชน์จากเขาเหรอ ฮึ ถ้าดีไม่พอก็อย่างหวัง แต่พอเป็นนางเอก คนนี้ของเขา ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าของนางเอกก็คือของเขา ใครบังอาจทำนางเอกเป็นรอย ต้องเจอการเอาคืนจากเขา ไม่ว่าคน ๆ นั้นจะเป็นคนในครอบครัวของนางเอกก็ตาม 

    โอ๊ย~~ 
    พ่อคนขี้หวง พ่อคนอวดดี (แบบมีดีให้อวดจริง ๆ) ถึงปากจะร้ายไปนิด แต่ไม่เป็นไร น้ำฝนชอบ!!! 

    ยิ่งตอนทนความคิดถึงของตัวเองที่มีต่อนางเอกไม่ไหว ขับรถไปหายิ่งเป็นเอ็นดู ไปหาอย่างเดียวไม่พอ ก็รู้ใจตัวเองแล้วจะให้รออะไร ไปแสดงออกซะให้รู้เรื่องกันไป คุณหมีเขาไม่ได้เล่นใหญ่แค่การแต่งตัวจริงๆ การแสดงออกว่ารักว่าชอบพี่เขาไม่เคยกั๊ก ก็คนหวง คนห่วง คนมันชอบ จะทำไม 

    ได้! 
    แบบนี้ได้!!

    ถ้าเอาคุณเคียวคนเจ้าเล่ห์เป็นที่ตั้ง คุณหมีน่าจะมีเลเวลพอกัน ไม่ก็ใหญ่กว่า ไม่ซิ เลเวลเดียวกันในความเจ้าเล่ห์ แต่คุณเคียวเขามาสายสีขาว แบบเจ้าเล่ห์ขี้แกล้งพอขำขัน คุณหมีเขามาสายสีดำ ขี้แกล้งแค่กับคนรัก แต่เจ้าคิดเจ้าแค้นและเจ้าเล่ห์หาเรื่องกับทุกคนที่มาเอาเปรียบและคนที่มาล้ำเส้น

    เสียดายตรงที่ ตอนแรกคุณหมีอยากได้นางเอกมาเป็นนางแบบให้กับตัวเองเพราะกำลังทำเงินได้ แต่เรื่องจบตรงที่เขาตกลงจะแต่งงานและใช้ชีวิตด้วยกัน เลยไม่รู้ว่าคนขี้หึงและขึ้หวงบวกกับขี้เป็นห่วงอย่างคุณหมีจะยังยอมให้ว่าที่ภรรยาแต่งตัวถ่ายรูปให้ทุกคนเห็นอยู่ไหม~~ 

    แล้วก็ เธอ~~~ 
    ตอนพิเศษของเรื่องนี้เป็นอะไรที่ทำให้คิดถึงตัวละครในเรื่องอื่นที่น้ำฝนเคยอ่านมามากกกกก ทั้งคุณหิน ทั้งนัตตี้ คิดถึงสุด ๆ อ่านไปก็ยิ้มไป มีความสุขจังเลย~~~ ยิ่งอ่านก็ยิ่งคิดถึง จนรู้สึกอยากจะกลับไปอ่านคุณหินกับนัตตี้ซ้ำอีกสักรอบ โอ๊ยๆๆ ไม่คิดเลยว่าการอ่านนิยายเรื่องหนึ่งทำให้คิดถึงเรื่องอื่นๆ ได้มากขนาดนี้~~

    เอาเป็นว่า การอ่านเรื่องนี้ทำให้อยากรีบอ่านเรื่องอาจารย์มรรคมากขึ้น ดูเป็นคนที่มีเรื่องราวให้น่าค้นหาจริง ๆ แล้วก็ยิ่งทำให้อยากรู้ว่า สาวคนไหนที่ได้ใจพี่เนกษ์ไปครอง บวกกับ บ้าบอ อยากได้ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ ๆ แบบนางเอกนั้นบ้าง!!! 

    จะว่าไป ชุดโลลิต้ากับชุดเมทน้ำฝนก็ยังไม่เคยใส่ไปทำงานเลย เดี๋ยวรอสถานการณ์กลับมาเป็นปกติก่อน จะหามาแต่งไปทำงานบ้าง~ ปกติที่เคยสวมไปทำงานก็มีแค่ชุดนักเรียนธรรมดา กิโมโน กี่เพ้า ชุดกะลาสีใสๆ ชุดแม่มดก็เคย แต่โลลิต้าจ๋า ๆ เลยยังไม่เคย ต้องลองสักครั้งซินะ อื้ม~~~

    กระซิบอีกนิดว่า ตอนน้ำฝนอ่านชื่อร้านพระเอก น้ำฝนลากเสียงยาวตามอักษร ~ ด้วยนะ ไม่รู้ทำไม แต่อ่านแบบนี้ตลอดจนจบเล่มเลย เขินจัง >////<

    P.S.
    → คุณหมีทำให้น้ำฝนอยากไปซื้อไส้กรอกเซเว่นกิน! อะไรกันเนี่ย
    → อยากรู้จักอาจารย์มรรคจังเลย~~ //จิ้มอ่านนิศากรตอนย่ำค่ำต่อทันที

    More.
    → Goodreads


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in