หลังอ่านนิยายไทยหลังอ่านของน้ำฝน
Dark Fairy Tale ล่ารักเดิมพันใจยัยตัวร้ายกับนายซาตาน | Hideko_Sunshine


  • ชื่อหนังสือ : Dark Fairy Tale ล่ารักเดิมพันใจยัยตัวร้ายกับนายซาตาน ชุด Valentine’s Difference of Love
    ผู้แต่ง : Hideko_Sunshine
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (JLS: Jamsai Love Series)
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (กุมภาพันธ์ 2553)
    จำนวนหน้า : 252 หน้า
    คำโปรย : เรื่องรักวุ่นวายกำลังจะเกิดขึ้น ในกองถ่ายหนังสั้น 'Dark Fairy Tale' งานนี้พระนางจะเชือดเฉือนบทบาทกันมันส์หยด หรือหวานซึ้งสักแค่ไหนต้องติดตาม!
    รายละเอียด :
    ~ บันทึกของแม่มด ~
    ดันตกปากรับคำยัยเพื่อนซี้ไปแล้วว่าจะยอมเล่นหนังสั้นให้ ฉันเลยต้องมาคิดหนักภายหลังจากที่ได้รับรู้ว่าบทบาทซึ่งได้รับกลับไม่ใช่ตัวประกอบอย่างที่คิด เพราะนี่มันบทนางเอกชัดๆ T^T แต่อะไรๆ ก็ยังไม่ทำให้ปวดใจเท่ากับการที่ฉันจะต้องมาเล่นคู่กับ ‘นายออสติน’ หนุ่มวิศวะฯ จอมเจ้าชู้ (ฉันเคยเห็นนิสัยแย่ๆ ของเขา) ณ จุดจุดนี้ฉันไม่เก็บเรื่องนั้นไว้แน่ >O<
    ~ บันทึกของเจ้าชายซาตาน ~
    เพราะเห็นว่าผู้กำกับหนังสั้นเป็นเพื่อนของแฟนผมหรอกนะ ผมเลยตกปากรับคำยอมเล่นบทพระเอกของเรื่องนี้ให้ แต่ไม่คิดเลยนะว่าผมจะได้มาเจอกับ ‘ยัยกอหญ้า’ สาวนิเทศฯ จอมโวยวาย (เธอเคยเห็นผมควงผู้หญิงหลายคนในวันเดียวกัน) ในกองถ่าย เย้ย นี่มันก็ยิ่งกว่างานเข้าสิฟะ O_O! แบบนี้ผมต้องรีบหาวิธีเด็ดๆ มาปิดปากยัยนั่นไว้ก่อนที่ผมจะโดนแฉซะแล้ว ^_^


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    ย้อนวัยอีกครั้งกับหนังสือที่อ่านครั้งแรกเมื่อ 5 ปีที่แล้ว…
    ทำไมถึงกลับมาอ่านซ้ำ?
    มันมีเรื่องเล่า (ตล๊อดดดด)
    คือหลังจากอ่านเล่มนี้ไป ก็เหมือนกับไม่ได้อ่านแนวใสๆอีก เพราะได้ลิ้มนิยายแนวอื่นแล้ว จำได้ว่าฝนอ่านเรื่องนี้เพราะติดนักเขียน แล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ฝนจัดอับดับผลงานโดนใจสุดในแนวนี้ (JLS) ใต้นามปากกา Hideko_Sunshine ด้วย ชอบจริงจัง (หัวเราะ) เพราะนางติดดราม่าไง ทำน้ำฝนน้ำตาตกและสะเทือนใจอยากจะเข้าไปกอดปลอบใจกอหญ้าและซบอกปลอบใจออสตินเลยทีเดียว (ออกอ่าวไปแล้ว)
    คือหลังจากไม่ได้อ่านแนวใสๆอีกใช่ป่ะ หายไปนานจนเล่ม Rose Tattoo ออกก็เพิ่งรู้ว่านางมีเซตเป็นของตัวเอง เฮ้ยเธออออ มากันครบวงเลย ต้องเก็บมาไว้เป็นเพื่อนออสตินซินะ ซินะ ซินะ แต่!! ทำไมมันเกิน? วงนี้มา 5 ทำไมนับไปนับมาได้ 6 เลยอ่านๆปกหลัง (เป็นพวกซื้อหนังสือเพราะนักเขียน) กรี๊ดดดดดดดด หนูกอหญ้ามีเล่มของนางใหม่ มีคนมาดามใจหรือนี่! (ตัวสั่น) เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ น้องชายออสติน เดี๋ยวๆๆๆ มีออสตินมาด้วย เธอออออออ อยากรู้เลอออออ แต่ตอนนั้นเวลาหามีไม่ อดใจไว้นะคะน้ำฝน เก็บไว้ก่อนนำคำน้ำฝน มีเวลาค่อยอ่าน รอจนออกพิเศษที่เป็นเล่มจบ(ใช่ไหม?) ก็ได้ฤกษ์งามยามดีที่ต้องหาเวลาอ่านซักที!!

    นี่แหละเรื่องเล่าที่จะบอก คือต้องอ่านเล่มนี้ก่อนไง ถึงจะอ่านเล่มอื่นได้ (ตรรกะน้ำฝนคนเดียวนะ เป็นพวกต้องอ่านจาก 1 ใหม่เสมอเมื่อมีเล่มต่อ…)

    บอกอีกครั้งว่านี่นิยายวัยรุ่น ก่อนอ่าน น้ำฝนก็แอ๊บเด็กเลยค่ะ น้องกอหญ้ากำลังเรียนจบ (ตอนนั้นเมื่อ 5 ปีที่แล้วเรียกพี่กอหญ้า ตอนนี้เลยต้องเปลี่ยน ฮาาา) น้ำฝนก็ตีเนียน ใสใส หนูก็เพิ่งเรียนจบค่ะ (ป.โทนะ ฮาาา)

    เรื่องเป็นเรื่องราวของน้องกอหญ้าที่บังเอิญไปรู้ความลับของออสตินเข้า (เรียกน้องไม่ไหว นางดูมีนิสัยไม่ค่อยน่าคบเท่าไร) แล้วออสตินนางร้อนตัวไง กลัวโดนแฉ ก็ไปโวยวายขู่น้อง บอกว่าอย่าบอกใครนะ ถ้าเมลล์ (แฟนนาง) รู้เข้า นางจะลงโทษน้อง น้องก็รั้นไง ทำไมล่ะ ไอ้ผู้ชายเลววววววว ทำไมทำตัวแบบนี้!! น้องไม่อยากทำให้เพื่อนร่วมคณะของน้องเจ็บ (เมลล์กับน้องเรียนคณะเดียวกัน) แต่ด้วยความหมั่นไส้ไอ้ผู้ชายเลว (จะโดนออสตินจับตบไหม?) ที่ขู่ๆ ทั้งร่างกายและจิตใจ ก็รั่นใส่ ปากก็ขู่แต่ในใจนี่กลัว แถมยังต้องมาทำงานร่วมกันอีก ฮึ๊ยยย เกลียดก็เกลียด กลัวก็กลัว แต่เพื่อส่วนร่วม นางยอมมมมม(สงบศึกเป้นครั้งคราว)
    คดีแรกยังไม่ทันจบ เรื่องใหม่ก็เข้า น้องดันไม่เห็นออสตินกับเมลล์จุ๊บๆ(?)กันอยู่ น้องก็สะดุ้ง หนีๆ แล้วด้วยความรัก(?)แฟนของออสติน ไม่อยากเห็นแฟนตัวเองเป็นกังวล นางก็ไปขู่น้องอีก บอกน้องอีกรอบว่าห้ามบอกใครว่าเห็นนางกับเมลล์จุ๊บกัน นางไม่อยากให้เมลล์เสียหน้า อับอาย บลาๆ แล้วก็ทะเลาะกันอีก ขู่กันอีก ด้วยความที่เป็นเด็กไง สาดอารมณ์ใส่กัน ก็ท้าทายกัน จนต้องวางเดิมพัน โดยใช้หัวใจเป็นตัวเดินเกมนี้!

    สุดท้ายเรื่องเป็นไง
    ไม่บอก!!!

    แต่จำได้ว่า ตอนอ่านครั้งแรก น้ำตาตกหนักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อ่านรอบนี้น้ำตาไม่ตก (ภูมิใจเพราะรู้เนื้อเรื่องแล้ว) แต่ซึมและน้ำตาคลอเบ้าแทน (ไม่ต่างกัน) ออสตินนนนนนนน กอหญ้าาาาาาาาาาาา
    นี่คือทางของดาว ดาวว่ามันใช่!

    อย่างที่บอกเนอะ ฝนชอบนิยายที่ติดรสดราม่า แล้วเรื่องนี้ถูกจริตพอดี
    ตีโดนใจด้วยปมรัก คนจะรักกัน ไม่ใช่แค่รักกันแล้วจบ มันมีอะไรมากกว่านั้น ความรักไม่ได้ทำให้ชีวิตคู่อยู่รอด อารมณ์ไม่ใช่ตัวการขับเคลื่อนความสัมพันธ์
    ฝนเข้าใจน้องกอหญ้านะที่น้องเลือกเดินทางสายนั้น น้องยอมทำทุกอย่างเพราะไม่อยากให้ใครมาเจ็บเหมือนที่น้องเคยเจ็บมาก่อนหน้านั้น (อยากตบราล์ฟมาก ณ จุดๆนี้) ส่วนออสติน ด้วยความที่เป็นคนใช้อารมณ์ในการตัดสินใจทุกอย่าง เหตุผลนั้นหาได้ยากมาก ตอนแรกก็หงุดหงิดนาง ฮึย อะไรก็ขู่เขา ทำร้ายจิตใจเขา พอได้ยินอะไรนิดๆหน่อยๆ ไม่ทันได้ถามหาความจริงก็ไปเหวี่ยงใส่เขา สุดท้ายเป็นไง แพ้ใจตัวเอง แล้วก็แพ้ต่อสิ่งที่น้องเหลือทางเดินไว้ให้ สมน้ำหน้า แล้วก็สงสารด้วย โฮฮฮฮ

    ณ จุดนี้ บอกเลยว่า หมั่นไส้เมลล์สุดแล้วในเรื่อง
    ทำไมนะเหรอ?
    เธอเป็นสาวแบ๊วที่ไม่แบ๊ว เป็นนางเอกที่ไม่นางเอก เป็นเจ้าหญิงที่มีมากกว่าจริตนะซิ!!!
    แต่ก็นะ ฝนก็เป็นผู้หญิง นางก็เป็นผู้หญิง นางรักของนาง ผู้หญิงเป็นเพศที่มีสัญชาตญาณในการจับผิดแฟนตัวเองสูงมากอยู่แล้ว ไม่แปลกถ้านางจับสัญญาณเตือนได้แล้วจะหาทางทำทุกวิธีทางให้ไม่ต้องเสียคนรักไป
    แต่!
    น้ำฝนหมั่นไส้!!!!!!!
    คือนางใช้ความดีของนางทำร้ายน้องกอหญ้าทางอ้อม บีบน้ำตาบอกแฟนนางว่านางรอได้ อะไรแบบนั้น ฮึ้ยยยยย หมั่นไส้ (วิ่งไปกอดน้องกอหญ้า) ผู้หญิงที่ทำตัวดีเพื่อเรียกร้องความรักทั้งๆที่ตัวเองก็ใช้ความดีของตัวเองทำร้ายคนอื่นแบบนี้ น้ำฝนไม่ปลื้ม เธอไปแบ๊วไกลๆเลย (สะบัดบ๊อบ)

    ฝนไม่สงสารเมลล์เลยบอกตรงๆ (หัวเราะ) ต้องลองอ่านดู อาจจะไม่คนเห็นด้วยกันฝนก็ได้
    มันไม่ใช่ว่ามาก่อนควรได้ก่อนนะ คืออันนั้นก็ถูกไง แต่แบบ อยากถามเธอ ถ้าเขาไม่รักเราแล้วจะรั้งเขาไว้ทำไม? รักแบบนี้มีความสุขจริงๆเหรอ?
    อันนี้ฝนไม่รู้คำตอบ ต้องรอไปอ่านเล่มต่อ ฮึยยยย

    ตรงนี้อยากบอกออสตินมากกก ว่า
    อย่าดูถูกการสบตากันเพียงเสียวนาทีนะย่ะ เขามีผลการทดสอบทางจิตวิทยามาแล้วว่าเราสามารถตกหลุมรักกันได้จากการจ้องตากันเนี่ยแหละ เป็นไงละเธอ เธอพลาด ตกลงในหลุมที่เธอขุดเองเลย เป็นไงงงงงง (เจ็บซิ ถามทำบ้าอะไรของเธอ ออสตินไม่ได้กล่าว)

    ส่วนตัว ตอนที่อ่านครั้งแรก ฝนแฮปปี้กับการจบแบบนี้นะ เพราะตัวละครตัดสินใจไปแล้วว่าจะเลือกเดินทางนี้ ไปในแนวทางที่ธรรมชาติของเขาบอกให้เป็น ไม่มีใครมีความสุขกับการเกิดเรื่องแบบนี้เลยจริงๆซักคน แต่ไม่ถึงกับทุกข์ ไม่ว่าจะเป็นออสตินที่อารมณ์อยู่เหนือทุกสิ่งอย่าง กอหญ้าที่มีบทเรียนในอดีตและไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีกครั้ง หรือเมลล์ที่ไม่มีความผิดแต่ก็ไม่ยอมให้ตัวเองเสียคนรักไป ทุกคนได้บทเรียนจากเรื่องตรงนี้หมด คือยังชีวิต ยังมีอนาคตที่ต้องตัดสินใจ ไม่ว่าจะเสียใจ ร้องไห้มากมายแค่ไหน แต่เขาก็เดินต่อไปได้
    จบแบบให้ไปจิ้นกันเองว่าสุดท้ายเป็นไงไรงี้ แต่มีต่อก็ไม่ได้ติดอะไร
    ว่าแต่เล่มต่อจะเป็นยังไงหว่า คือก็แอบรู้มาบ้างแล้วอ่ะนะว่าสุดท้ายยังไงเขาก็ต้องรักกัน (แอบเปิดอ่านเล่มสุดท้ายของเซตมานิดนึง) อยากรู้เรื่องว่ากว่าจะมาถึงจุดๆนั้นมันเกิดอะไรขึ้นบ้างงงงง เพราะปมเรื่องครอบครัวพระเอกไม่ค่อยชัดในเล่มนี้เท่าไร คิดว่าน่าจะอยู่ในเล่มต่อนั้นแหละ

    อย่างที่บอก เล่มนี้คือพี่สุดความประทับใจในหนังสือของพี่โอ๋เลย (น้ำฝนติดดราม่า) แล้วก็ยังไม่มีเล่มไหนตีลงได้ หุหุ


    P.S.
    → อยากอ่านต่อเลอออออ ข้ามคิมไปก่อนได้ไหม? (สนใจฉันบ้างก็ดีนะ คิมไม่ได้กล่าว)
    → ฉากออสตินร้องไห้ในสวนคือพีคสุด แอบอยากจะตีรถออกไปหาสิ่งที่ทำให้นางหยุดร้องเลอออออออ
    → ว่าแล้วก็อยากดูหนังสั้นแบบนี้บ้าง คือไม่เคยดู ดูแลละครเวที ถ้ามีโอกาสจะไปดูแน่นอน!!


    More.
    → Goodreads 



    Posted on Wordpress.com: August 8, 2015

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in