ความสุขหล่นหาย..เพราะโรคซึมเศร้าหรือเพราะตัวเราเองhedbow
การให้อภัยเป็นสิ่งที่ดี เเต่ไม่ใช่กับคนแบบเธอ
  • เมื่อก่อนเคยคิดว่า การให้อภัย มันไม่เห็นจะยากเลย

    เพราะเราเป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว แล้วก็พยายามเข้าใจสิ่งที่คนอื่นเป็น สิ่งที่คนอื่นทำ

    พอโตขึ้น เราเจอกับคนที่ทำร้ายเรามากๆ
    แบบแทบจะตาย ตายจริงๆ แบบฆ่าตัวตาย
    แต่ก็ยังลอยหน้าลอยตามีความสุข
    รู้เลยว่า การให้อภัยมันยากมาก
    จริงๆ จนตายเราอาจจะไม่คิดจะให้อภัยเลยด้วยซ้ำ
    แล้วก็ยังหงุดหงิดมากก ที่เห็นคนแบบนี้มีความสุข
    ในขณะที่เรายังคงทุกข์ เรียกว่าอาฆาตหรอ?
    ก็ไม่นะ ไม่ได้เกลียดด้วย แต่รังเกียจมากกว่า

    คนเลวเรารับได้ คนนิสัยไม่ดีเราก็รับได้
    เพราะมันคือเรื่องปกติของมนุษย์ มันสีเทาๆ
    แต่คนที่พยายามแสดงออกว่า เราเป็นคนดี เราหวังดี เสเเสร้ง ต้องการให้ทุกคนมองว่าฉันดี ฉันจริงใจ แต่ไม่เนียน มันน่ารำคาญ จนจะอ้วก
    เราสะอิดสะเอียนคนประเภทนี้มาก

    เอาเป็นว่าแค่พูดชื่อคนแบบนั้นก็คือความดันขึ้น
    เนี่ย นึกถึงหน้าก็แหวะละ อี๋
    ทุกวันไม่ได้แช่ง แค่ขอให้กรรมตามทันก็พอ / จบ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
IceHeart (@IceHeart)
ตอนนี้เราความรู้สึกเดียวกับคุณเลย