My Fictionpanus & chanin
นาฬิกา
  • บนชั้นดาดฟ้าของตึกร้าง ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งห้อยขาลงมาจากขอบตึกโดยไม่มีทีท่าหวั่นเกรงความสูงมากกว่า 10 ชั้น สายตาของเขาทอดยาวออกไปไกลแสนไกล ในมือของเขากำนาฬิกาข้อมือเรือนสวย แต่น่าเสียดายที่สภาพมันพังยับเยิน...มานานแล้ว 

    “พิชมาแล้วเหรอ” ชายหนุ่มหันกลับไปมองที่ประตูเมื่อได้ยินเสียงเรียกที่คุ้นเคย ริมฝีปากเขาคลี่ยิ้มกว้าง 

    “ไม่หรอกเรารอไม่นาน เรารู้ว่ายังไงพิชก็ต้องมารับเรา” ร่างสูงค่อย ๆ ลุกขึ้นจากขอบตึกที่นั่งอยู่ เขาสาวเท้าเข้าไปหาแฟนสาวพร้อมกับสวมกอดเธอ 

    "1 ปีที่ผ่านมา เป็นเวลาที่ยาวนานที่สุดในชีวิตเราเลยนะพิช พิชอย่าไปไหนอีกนะ” ทั้งคู่กอดกันแน่น ราวกับว่าเวลารอบตัวพวกเขาได้หยุดลง 

    ในขณะเดียวกัน ด้านล่างนั้นเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เมื่อเจ้าหน้าที่ได้พบตัว ‘นายกฤษณ์’ ที่หนีออกจากโรงพยาบาลเมื่อวาน นายกฤษณ์ที่นอนจมกองเลือดในชุดสีฟ้า แขนขาหักบิดเบี้ยวเพราะตกจากที่สูงและกระแทกพื้นด้วยความแรง นาฬิกาที่ข้อมือซ้ายหน้าปัดแตกร้าวและเข็มได้หยุดเคลื่อนที่

    ข่าวอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อ 1 ปีก่อน อาจเป็นข่าวปกติที่ไม่น่าสนใจเท่าไหร่ แต่การจากไปของผู้หญิงที่กำลังจะได้ชื่อว่าเป็นเจ้าสาว สร้างรอยแผลลึกไว้ในหัวใจของกฤษณ์ หลังงานศพผ่านไป กฤษณ์กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ แต่สิ่งที่ไม่ปกติ คือ กฤษณ์ทำทุกอย่างราวกับว่าแฟนสาวของเขายังอยู่ตรงนั้น และเธอไม่เคยจากไปไหน... 

    ในที่สุด พ่อแม่ของกฤษณ์ตัดสินใจนำบุตรชายเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล กฤษณ์กลายเป็นคนไข้ที่เหมือนกับคนอื่น ๆ เขายิ้มและหัวเราะ พูดคุยกับสิ่งที่ผู้คนทั่วไปต่างเรียกมันว่า ‘อากาศ’ 

    “พิชเมื่อไหร่เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดเหมือนเดิมล่ะ เราอยากไปอยู่กับพิช หืม เราไปอยู่ด้วยได้เหรอ พิชจะมารับเราเหรอ จริงๆนะพิช ให้เราไปรอที่ไหน ได้ๆแล้วเจอกันนะ” จากคำพูดเลื่อนลอย ไม่มีใครคาดคิดว่าวันต่อมาชายหนุ่มจะหายตัวไป เจ้าหน้าที่ช่วยกันตามหา และพบเขาอีกครั้งในสภาพไร้ลมหายใจ 

    นาฬิกาข้อมือที่คนทั้งสองซื้อให้กันในวันปีใหม่ เป็นสัญญาว่าเวลาที่เหลือต่อจากนี้ในชีวิตเราจะมีกันและกันตลอดไป เพียงแต่ เวลาของพิชบนโลกใบนี้ ได้หยุดลงตั้งแต่เมื่อ 1 ปีก่อน แต่เวลาของเธอในใจของ กฤษณ์ ชายที่รักเธอมากที่สุด ไม่เคยหยุดลงแม้แต่วินาทีเดียว

    ‘นาฬิกา’ เป็นเพียงสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น เพื่อใช้แสดงถึงสิ่งที่เรียกกันว่า ‘เวลา’ แต่ใครจะไปรู้ เวลาของแต่ละคนนั้น เหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร และในตอนนี้ เวลาของกฤษณ์และพิช ก็ได้กลับมาเดินร่วมกันอีกครั้ง แม้ว่านาฬิกาทั้ง 2 เรือนนั้นจะหยุดทำหน้าที่ของมันตลอดไป...

    THE END

    Panus

    *หมายเหตุ : ผลงานชิ้นนี้เคยเผยแพร่ลงใน นิตยสารฏีกาออนไลน์ ประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in