Lyn's Fictionpalinxdrome
candyfloss - #เต็นสิค
  • Notes :

    ลินคับ เปลี่ยนที่ลงแย้ววววววววววววววว

    ลองมาทดลอง minimore พบว่ามีควัมสุขที่ได้ใช้เว็บนี้มากๆค่ะ

    ใช้ครั้งแรก แนะนำและติชมได้นะคะ ขอบคุณค่า

    twitter : @Palinxdrome


    -----------------------------------------------------


    Title : Candyfloss

    Pairing : เต็นสิค ( Jennis BNK48 x Music BNK48 )

    Fiction Type : One Shot - Warm Heart

    Writer : Palinxdrome / Podchalyn


    *เป็นเพียงแค่จินตนาการของเราเท่านั้นนะคะ*

  • "สายไหม !"


        แพรวาเปล่งเสียงตะโกนออกมา


        สิ้นเสียงของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก นิ้วชี้เรียวยาวของเธอก็จัดการชี้ที่เคาท์เตอร์แห่งหนึ่งในสวนสนุกทันที เจ้าเสียงเพลงจัดการมองคนสูงกว่าที่บังคับขู่เข็ญให้เธอมาด้วยสายตาลุกกราว คิดว่าถ้าสามารถเขมือบเจนนิษฐ์เข้าไปได้ก็คงทำไปแล้ว


    "..."

    "สายไหม"


        เพราะอีกฝ่ายไม่ตอบแถมยังเงียบใส่ เธอจึงต้องเน้นเสียงย้ำๆและแกล้งทำเสียงแข็ง พยายามควบคุมตัวเองอยู่ด้วยซ้ำว่าอย่างอแงใส่อีกคนเด็ดขาด


        ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะว่าจะโดนล้อเอาน่ะสิ


    ถ้าเป็นแบบนั้นต้องแย่แน่ๆ ถึงจะไม่ใช่การล้อที่ไปทางกลั่นแกล้งซะเต็มตัว แต่การถูกล้อน่ะมันน่าอายเอามากๆ


    เธอยังจำได้แม่น สมัยบอกเพื่อนสนิทว่าเธอชอบเจนนิษฐ์ ไม่สิ คนที่ยืนอยู่ข้างๆตอนนี้ พวกเพื่อนๆก็จัดการล้อกันซะเต็มเหนี่ยว ตอนนั้นแทบอยากจะเอาหัวมุดดินแล้วตายคาดินไปเลย อายเป็นบ้า


    แถมล่าสุดเจนนิษฐ์ยังชวนไปสวนสนุกต่อหน้าพวกเพื่อนๆของเธออีกด้วย เพื่อนก็ล้อกันซะใหญ่โตเลย ได้แต่ตอบรับพี่เต็นแบบอ่อนหวานแล้วหันกลับไปตะคอกใส่เพื่อนๆว่า ' เงียบนะ !'


        จะว่าไปแล้ว เล่าซะขนาดนี้ก็แอบลืมไปเลยว่ากำลังหิวสายไหมอยู่ ฮึ่ย ถ้าพิเต็นยังเงียบอยู่แบบนี้ เค้าจะงอแงใส่แล้วนะ


    จะงอแงจริงๆนะ


    เค้าไม่ได้ขู่นะ


        เส้นฟางที่หนาหนึบกลับกลายเป็นว่าขาดพรึบอย่างง่ายดาย มือนวลจัดการสัมผัสลงที่มืออีกคนอย่างนุ่มนวล ก่อนเปลี่ยนระดับความอ่อนโยนพวกนั้นให้กลายเป็นการบีบมืออีกฝ่ายไว้อย่างแน่นหนา


        เจนนิษฐ์สะดุ้งเฮือกกับการกระทำของอีกคนในขณะที่เธอกำลังเหม่อลอยอยู่ เธอจ้องใบหน้าหวานที่ถูกแต่งแต้มด้วยเมคอัพน้อยๆ


    พลางเผลอยิ้มออกมาอย่างแผ่วเบา


        คนตัวสูงกว่าย่อตัวลงเพื่อให้ระดับใบหน้านั้นพอดีกับคนตรงหน้า มือที่กุมมืออีกฝ่ายตอบเอาไว้ก็จัดการผละออกเบาๆ แล้วเปลี่ยนเป็นการลูบตามไรผมพวกนั้นแทน


        เธอมองเจ้าแพรว่าที่กำลังย่นหน้า แถมยังงอแงชี้ไปที่ร้านขายสายไหมอีกด้วย


    งอแงเก่งจังเลย เด็กน้อย


  • "ว่าไงคะ อยากกินอะไรเอ่ย ฮึ?"


        แกล้งถามคนตัวเล็กกว่าทั้งที่ในใจก็รู้อยู่แล้ว แพรวาเป็นคนชอบกินสายไหมตอนออกมาข้างนอก ฉะนั้นคงไม่มีอะไรน่าแปลกใจเมื่ออีกคนงอแงแบบนี้


    แต่ไม่รู้ทำไม ชอบแกล้งเพราะอยากเห็นการงอแงของมิวสิคตลอดเลย ราวกับว่ามันคือความสดใสของโลกใบนี้


        ซึ่งความจริง มันก็ใช่นั่นแหละ แพรวาคือความสดใสของโลกใบนี้จริงๆ


    "เค้าจะกิงสายไหม"

    "ป่ะ กินสายไหมกัน"


        มือที่ลูบผมมิวสิคอยู่ก็จัดการเลื่อนลงมากุมมืออีกคร้้งนึงอย่างหนาแน่น พลางสัญญาในใจว่ามือคู่นี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะไม่ปล่อยเด็ดขาด


    ...


    "อร่อยมั้ยนั่นน่ะ"


        คิ้วหนาขมวดเบาๆเมื่อพบว่ารอบริมฝีปากแดงเรื่อนั้นมีเพียงแต่เศษสายไหมสีชมพู ก็อยากจะพูดว่ามันเลอะ แต่กลายเป็นว่าทำได้แต่เพียงใช้ทิชชู่ในมือตนเองเกลี่ยทำความสะอาดให้เพียงเท่านั้น


        เจ้าคนห่วงกินหันหน้าหนีพลางแยกเขี้ยวขู่ฟ่อๆใส่ ทำให้คิ้วที่ขมวดเบาๆอยู่ขมวดหนักขึ้นอีก


    "สิค"


       เรียกอย่างหนักแน่นเพื่อให้อีกคนเชื่อฟัง


    มิวสิคจากที่แยกเขี้ยวขู่อยู่ก็สงบลงทันที ใบหน้าและนัยย์ตาหลุบลงด้วยความรู้สึกผิด เห็นอย่างนั้นเจนนิษฐ์เลยจัดการดึงใบหน้าอีกคนไว้ พร้อมใช้อีกมือนึงจัดการเกลี่ยด้วยทิชชู่อีกรอบ


    "ขอโทษค่ะ"


        แพรวาพูดอย่างแผ่วเบา เห็นแบบนั้นคนตัวสูงกว่าก็ไม่ทำอะไร เพียงแต่ยิ้มออกมาเบาๆ แล้วพยักหน้าหงึกๆที่สื่อถึงความเข้าใจและให้อภัย


    ...


    "จะว่าไปแล้ว"

    "...?"

    "พิเต็นเหมือนสายไหมเลย"

    "ห๊ะ?"


        เจนนิษฐ์อ้าปากค้างพร้อมชะงักสิ่งที่ทำอยู่ แพรวาเห็นอย่างนั้นจึงหัวเราะออกมาเบาๆ พลางนำสายไหมในมือยัดใส่ในปากอีกคน จัดการปิดปากให้อีกฝ่ายเคี้ยวหงับๆ


    "พิเต็นเป็นสายไหมที่กินสายไหม"

    "..."

    "พิเต็นไม่ชอบสายไหมเหรอ"

    "ไม่อ่ะ"

    "อะ...อ้าว"

    "พิเต็นไม่ชอบสายไหม พิเต็นชอบน้องมิวมิว"

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in