Hello DepressionS m o g
Bully (D e p r e s s i o n)
  • ถึงแล้ว 

    บ้านของยาย

    ยายยังคงสวยและใจดีเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

    ฉัน แม่ และยายใช้เวลาร่วมกันอย่างมีความสุข

    พวกเราทำขนม ทำอาหาร และพูดคุยกัน

    ตลอดเวลา1อาทิตย์ ฉันสนุกและมีความสุขมาก

    ฉันถามแม่ว่าเมื่อไรเราจะกลับบ้านกัน

    แม่บอกฉันว่าเราจะอยู่ที่นี่ต่อ 

    ฉันถามแม่ว่าทำไม

    แม่ไม่ได้บอกอะไร 

    บอกแต่ว่าที่นี่คือบ้านใหม่ของเรา

    ฉันร้องไห้ 

    ฉันเสียใจ 

    ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงไม่กลับบ้าน

    ฉันอยากเจอพ่อ 

    ฉันคิดถึงพ่อ

    ยายได้แต่ปลอบใจฉัน และบอกฉันให้เข้มแข็ง

    ฉันโตแล้ว ขึ้นป.5แล้ว ฉันจะเข้มแข็ง 

    ฉันจะไม่ร้องให้

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    แม่พาฉันไปสมัครเรียนที่โรงเรียนใหม่

    ฉันตื่นเต้นที่จะได้เรียนโรงเรียนใหม่และเจอเพื่อนใหม่

    อีกแค่1อาทิตย์ฉันก็จะได้ไปโรงเรียนแล้ว

    แม่มาส่งฉันที่โรงเรียน

    วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันมาโรงเรียน 

    ฉันดีใจมาก

    ครูให้ฉันแนะนำตัวกับเพื่อนๆ ก่อนที่จะให้ฉันเลือกที่นั่งเอง

    ฉันเลือกที่นั่งที่ยังว่างอยู่ข้างเพื่อนคนหนึ่ง

    เพื่อนคนนี้ชื่อว่า “หลิว”

    พวกเราแนะนำตัวและทักทายกัน

    เสียงออดโฮมรูมดังขึ้น และครูก็เริ่มพูด

    จากนั้นเราก็นั่งเรียนคาบ1-4จนถึงเวลาพัก

    หลิวและฉันเดินไปที่โรงอาหารด้วยกัน 

    พวกเรากินข้าวพร้อมกัน เล่นด้วยกัน เรียนด้วยกัน คอยช่วยเหลือกัน

    ฉันสนุกและมีความสุขมาก

    แต่นานวันเข้า เพื่อนร่วมห้องของเราก็เริ่มทำตัวแปลกๆ

    พวกเขามักจะเอาหนังสือฉันไปซ่อน

    รองเท้าของฉันถูกเอาไปทิ้งในถังขยะ

    กระเป๋านักเรียนของฉันมีแต่ฝุ่นช็อคจากแปรงลบกระดาน

    กล่องดินสอบาร์บี้ของฉันถูกแต่งแต้มด้วยปากกาเมจิกหลากหลายสีสรรค์

    ข้อความที่พวกเขาเขียนบนกล่องดินสอของฉันมีแต่ถ้อยคำแย่ๆ

    “อีบ้า”

    ”เพื่อนไม่คบ”

    “อีหัวฟู”

    “อีเด็กต่างถิ่น”

    “ไปตาย”

    “55555 ตายไปซะ”

    ฉันโกรธมากที่ข้าวของที่แม่ซื้อให้ถูกทำลาย

    ฉันไม่อยากบอกแม่เพราะกลัวแม่จะเสียใจ

    แม่เหนื่อยเพื่อฉันมามากแล้ว

    แม่ต้องไปช่วยยายขายของที่ตลาดทุกวัน

    ฉันไม่อยากให้แม่เสียใจ

    ฉันไม่รู้จะทำยังไง

    ฉันตัดสินใจบอกครูประจำชั้นทุกๆอย่าง

    ครูหาตัวคนทำไม่ได้จึงลงโทษทั้งห้องโดยการให้ทำเวรเป็นเวลา1สัปดาห์

    ฉันคิดว่าทุกอย่างจะดีขึ้น

    แต่ฉันคิดผิด 

    เพื่อนๆในห้องกลับยิ่งไม่ชอบฉันและแกล้งฉันหนักกว่าเก่า

    หลิวเองก็โดนแกล้งเหมือนกัน..........

    อีกแล้ว..........

    วันนี้รองเท้าของฉันไปอยู่ในถังขยะอีกแล้ว

    หนังสือเรียนวิชาภาษาไทยของหลิวก็ถูกฉีก

    ครั้งนี้ฉันไม่ได้บอกครู

    ฉันรู้ว่า”โจ้”เป็นคนทำ

    ฉันถามโจ้ว่าแกล้งฉันทำไม

    โจ้บอกว่าที่แกล้งฉันเพราะสนุกดี

    โจ้แกล้งฉันกับหลิวเพราะพวกเราเป็นลูกไม่มีพ่อ

    เพื่อนคนอื่นๆในห้องต่างหัวเราะและล้อเราว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ

    ฉันบอกพวกเขาไปว่าฉันมีพ่อ

    แต่พวกเขาก็ยังไม่หยุดล้อ

    พวกเขาบอกว่าไม่เคยเห็นพ่อมารับฉัน

    เพราะอย่างนั้นฉันจึงเป็นลูกไม่มีพ่อ

    ฉันร้องไห้ 

    หลิวร้องไห้

    เรากอดกันร้องไห้ท่ามกลางเสียงหัวเราะและเย้ยหยัน

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    "เรากอดกันร้องไห้ท่ามกลางเสียงหัวเราะและเย้ยหยัน"


    Smog



    Instagram | https://www.instagram.com/smogpoems/


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in