ชั่วโมงขีดเขียนของเน้งเองzkdng
เยือนโยเดีย
  • วันจักรีที่ผ่านมาเราไปอยุธยากับเพื่อนมา

    จุดประสงค์ของการเดินทางครั้งนี้คือไปทำงานกลุ่มวิชาขึ้นต้นด้วยTU ลงท้ายด้วย 103 แต่สุดท้ายแล้วเมื่อม้าเหล็กส่งเสียงหวูดเทียบสถานีอยุธยา การทำงานก็เป็นเพียงฉากบังหน้าเท่านั้น

    ต้องบอกก่อนว่าเราไม่เคยขึ้นรถไฟมาก่อน แอบตื่นเต้นอยู่เล็ก ๆ อะไรก็น่าตื่นตาตื่นใจไปหมดแม้กระทั่งคนที่หิ้วตะกร้าขึ้นมาขายของทั้งที่ผู้โดยสารภายในโบกี้อัดกันแน่นจนจะเป็นปลากระป๋อง (คือเราเคยเห็นแต่ในภาพยนตร์ไง พวกฉากที่มีตัวละครเอาไก่ทอดข้าวเหนียวไปขายบนรถไฟอะไรทำนองนี้) แอบประทับใจกับเวลาของรถไฟที่มาค่อนข้างตรงเวลา และถ้าไม่นับความแออัด ลมเย็นที่พัดความคิดเราฟุ้งกระจายอยู่ตลอดทางก็นับเป็นเรื่องราวดีๆ

    พอลงสถานีอยุธยา พวกเราก็ต่อราคาเช่าเหมารถตุ๊กตุ๊ก เช่าแบบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปที่ไหนบ้างในเวลาสี่ชั่วโมง ในมือมีแค่แผนที่ซึ่งอู่รถยัดเข้ามาให้เลือก ตะกุกตะกักได้ชั่วครู่ เพื่อนเราคนหนึ่งก็เสนอให้ไปตลาดน้ำ ไม่รู้เพราะว่าเราเจอเพื่อนที่ไม่เรื่องมากหรือเพราะทุกคนเองก็ไม่รู้จะไปไหน (ฮา) พวกเราก็เลยตามใจคนเสนอ

    ตลาดอโยธยา คนไม่เยอะเลย เรียกได้ว่าค่อนข้างโล่งเสียด้วยซ้ำ พวกเราสัมภาษณ์พี่คนขายไอศกรีมหม้อดินถ้วยละสามสิบที่อร่อยดีเป็นอันว่าเราทำงานแล้วหนึ่งส่วนเรา เตร็ดเตร่อยู่ร่วมหนึ่งชั่วโมงก็ไปที่อื่นต่อ

    ความประทับใจของเราอยู่หลังจากนี้ เราแวะไปวัดเก่ากันหลายที่ค่ะ หนึ่งในนั้นคือวัดชัยวัฒนาราม สนุกมาก ประทับใจโบราณสถานมาก ๆ ด้วยความอินกับเรื่องพวกนี้เป็นทุนเดิม เรากับเพื่อนสาดกลอนใส่กันตลอดทาง และเรากับเพื่อนอีกคน (คนที่เสนอให้ไปตลาดนั่นแหละ) พยายามลูบคลำอิฐแดงเก่าเหล่านั้นและนึกอธิฏฐานขอให้ได้วาร์ป

    แต่ไม่ค่ะ เรายังอยู่ที่นี่

    ทำไมคะ ทำไมเรายังไม่วาร์ป

    ขอแค่นิดเดียวเอง ไม่ต้องย้อนกลับไปเจอท่านขุนหรือหลวงซัมติงก็ได้ ขอแค่เราได้วาร์ปกลับไปสักสองนาที เฝ้ามองคนอยุธยาใช้ชีวิตเท่านั้นพอ เราไปถ่ายรูปกับเจดีย์บรรจุพระอัฐของเจ้าฟ้ากุ้งและเห่เรือให้ท่านฟังด้วยความปรารถนาอย่างสูงสุดว่าท่านจะเห็นใจพาเราวาร์ปกลับไปฟังท่านเห่เรือให้ฟังสักท่อน (เราเรียกร้องขนาดนี้แล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่ะ ไม่มีแม้แต่เสียงดนตรีไทยหรืออะไรก็แล้วแต่ที่บอกได้ว่าท่านได้ยิน*ร้องไห้*)

    เราชอบมาก ๆ เลย หลงใหลมาก แล้วยิ่งมากับเพื่อนที่ชอบอะไรเหมือนกัน ทันมุกกัน มีความสุขค่ะ U____U เรามาอยุธยาเสียก็หลายครั้งแต่ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ทำให้เรารู้สึกสนุกได้ถึงเพียงนี้ อาจจะเพราะเรามากับครอบครัวตลอดทำให้บรรยากาศมันต่างออกไป ถ้าลองเราไปเห่เรือให้ผู้ใหญ่ฟัง ดีไม่ดีคงโดนตำหนิว่าเล่นไม่รู้เรื่อง (ฮือ)

    ขากลับมีเรื่องระทึกนิดหน่อย รถไฟจะมารอบสี่โมงแต่เราซื้อตั๋วกันช่วงสิบห้านาทีสุดท้าย พนักงานก็ปริ๊นต์ตั๋วไป พวกเราก็ยืนลุ้นระทึกไปเพราะหากไม่ทันรอบนี้ต้องรอถึงหกโมงเย็น เสียงตามสายเริ่มบอกให้ผู้โดยสารเตรียมตัวแต่ตั๋วก็ยังออกมาไม่ครบ พอได้ตั๋วมาก็วิ่งกันไฟลนค่ะ เฉียดฉิวแบบพอดิบพอดี

    เราไม่รู้ว่าปกติเขาไปอยุธยาแล้วเขาได้อะไรกลับมากัน แต่สำหรับเรา เราได้รู้จักอยุธยาในมุมที่เราไม่เคยเห็น เราได้เห็นผู้คน ทั้งในด้านดีและไม่ดี เราเห็นประวัติศาสตร์ในซากปรักหักพังเหล่านั้น เห็นความรักและเรื่องราว เราเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าทำไมชาวต่างชาติถึงยอมข้ามซีกโลกมาเยี่ยมชมสิ่งเหล่านี้ เราประทับใจมากแม้จะเหนื่อยมากเช่นกันก็ตาม

    แนบรูปปลากรอบหน่อย

    ชอบมาก แต่เราถ่ายรูปไม่ค่อยสวย ต้องไปดูของจริงนะคะ #ขาย

    ตรงนี้ห้ามขึ้นค่ะ เหมือนฉากในภาพยนตร์เลย 

    ยังอยากวาร์ปอยู่นะคะ , 2017 / 04 / 07

    ป.ล. ชื่อบล็อกนี่เพื่อนคิดค่ะ ขอซื้อต่อเพราะชอบมาก (...)

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in