เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
Strange? แค่ไม่นิยามDARLYP
01 วิดีโอเทป
  • วันนั้นเป็นวันเสาร์เวลาบ่าย พวกเรายังเรียนอยู่ชั้นประถม

    ผมและเขากับเพื่อนอีกสองคน แจนเป็นเด็กหญิงผมสั้นเต่อที่ถูกตัดโดยเพื่อนรุ่นพี่ที่อยู่ข้างบ้าน มัชเป็นเด็กหญิงผมยาวถักเปียสองข้าง เราทั้งสี่คนยืนแอบอยู่หลังกำแพงห้องครัวที่บ้านของผม อีกฝั่งเป็นบ้านอีกหลังที่มีคลองน้ำคั่นกลาง

    ตอนนั้นบ่ายแก่ อากาศร้อนอบอ้าว ร้อนแค่ไหนผมจำไม่ได้แล้ว แต่ตัวเราสองคนชื้นเหงื่อ

    ผมและเขาต่างมองหน้ากันด้วยความรู้สึกบางอย่าง

    อาจจะมีแค่ผมที่รู้สึกบางอย่าง ผมไม่รู้ว่าเขารู้สึกไหมว่ามีบางอย่างแปลกไป

    “ลองดูสิ!” แจนพูดโพล่งออกมาด้วยหน้าตาตื่นเต้นพลางตบมือเปาะแปะ “มึงหันหลังนะ แล้วให้มันลองใส่เข้าไป”

    “เอาจริงเหรอ”

    “เออ ลองดู”

    ผมและเขาที่กำลังดึงเอวกางเกงลงคาเข่า ไม่มีใครบอกแม้แต่เพื่อนสาวทั้งสองคนว่าใครควรจะหันหลังหรือใครจะเป็นคนลองใส่ แต่เราสองคนกลับรู้ได้เอง

    เขาหันหลังให้ผม เผยสีผิวขาวเผือกเช่นเดียวกับผิวฝรั่งตาน้ำข้าวที่เคยเห็นในหนังภาคดึกบนฟรีทีวี

    ผมจับของตัวเองเอาไว้ในมือ ขยับตัวเข้าหา เห็นมัชยกสองมือขึ้นปิดตาแล้วหันหนี

    แต่แจนตาโต เธอยิ้มกว้างจนเห็นฟันหน้าเกือบทุกซี่

    มันไม่เข้าหรอกนะ มันเข้าไม่ได้หรอก พวกเรารู้ดี

    แต่เพราะในวัยเยาว์ พวกเราเขลาเกินกว่าจะรู้ตัว


    เมื่อมีเด็กผู้หญิงเป็นเพื่อนในกลุ่ม ผมและเขาจะคอยปกป้อง

    “แจน...ดูนมหน่อย ดูนมหน่อยสิ”

    “ไอ้เหี้ย มึงไปไกลๆ เลยนะ อย่ามายุ่งกับเพื่อนกู ไอ้แก่หัวงู ไอ้สัตว์!”

    ผมรู้ว่าแจนก็กลัวเหมือนกัน แม้จะรู้ดีว่าตาลุงแก่หัวงูที่บ้านอยู่ถัดไปอีกหมู่บ้านจะทำได้แค่ขี่รถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างขี่มาเทียบใกล้ๆ ทุกครั้งที่เจอหน้าก็ตาม

    เราทั้งสามคนเดินเลียบไปตามคลองน้ำ จับกิ่งไม้ฟาดไปมาเหมือนกับว่ากำลังพจญภัยอยู่ในดินแดนแห่งหนึ่ง ผมหันมองเขาที่กำลังหัวเราะกับเรื่องตลกที่แจนเล่า จ้องมองเหงื่อเม็ดเล็กผุดออกมาตามขมับ จนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่เพราะหลังคอร้อนวูบวาบ

    รสชาติมันจะเป็นยังไงกันนะ จะหวานหรือเปล่า

    “นี่”

    “มีอะไรเหรอ”

    ผมจับข้อมือเขาเอาไว้ไม่ให้เดินตามแจนเข้าไปในบ้าน เรายืนอยู่ตรงทางเชื่อมของตรอกไร้ประตู ได้ยินเสียงแจนตะโกนออกมาว่ารอแป๊ปนึง ผมดึงเขาเข้าหาตัวจนเราทั้งคู่กลืนเข้าไปในซอกกำแพงตัน

    “ขอลองชิมหน่อยดิ”

    “ชิม?”

    “นิ่งๆ”

    “อื้อ จักจี้”

    รสชาติแรกมันเค็มอย่างที่คิด แต่น่าแปลกที่พอตวัดลิ้นย้ำที่เดิมมันกลับหวาน

    หวานจนผมหยุดตัวเองไม่ได้อีก


    พ่อของแจนเป็นคนเก็บขยะ เป็นเจ้าหน้าที่เทศบาล

    ทุกวันศุกร์ตอนเย็นจะกลับมาพร้อมกับข้าวของเครื่องใช้ที่ยังใช้งานได้อยู่ เครื่องเล่นวิดีโอก็เป็นหนึ่งในนั้น รวมไปถึงตลับ DVD หนังหลายเรื่อง ส่วนใหญ่เป็นหนังฝรั่ง...หนังผู้ใหญ่

    มันคือหนังโป๊ที่มีคนแต่งกายเป็นหลายอาชีพ ส่วนใหญ่ที่เห็นจะเป็นตำรวจ โจร และคนเลี้ยงสัตว์

    เราเป็นเด็กประถมที่แอบผู้ใหญ่ดูหนังโป๊ แจนบอกว่าเธอแอบเปิดดูทุกวัน พ่อจะเอาเรื่องใหม่มาเติมในชั้นเรื่อยๆ อย่างตอนนี้มันเป็นแนวใหม่ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ในห้องปิดม่านมึดทึบมีผมและเขา ส่วนมัชไปเรียนพิเศษ จึงเหลือกันอยู่สามคน

    วิดีโอภายในทีวีจอนูนฉายภาพผู้ชายฝรั่งผิวสีสองคนและผิวขาวหนึ่งคน ผมมองภาพตรงหน้าตาไม่กะพริบ ผู้ชายในจอไม่สวมเสื้อผ้าเลยสักชิ้น เปลือยล่อนจ่อนเดินจัดแจงท่าทาง เครื่องเพศโบกสะบัดไปมา แจนทำหน้าปุเลี่ยนเล็กน้อยเมื่อผู้ชายทั้งสามเริ่มบรรเลงกิจกรรมทางเพศ

    นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นว่าผู้ชายกับผู้ชายและชายหรือหญิงมากกว่าสองคนสามารถมีเพศสัมพันธ์ร่วมกัน หรือแม้แต่ผู้หญิงกับม้าสีดำเมี้ยมที่กำลังฉายอยู่ตอนนี้

    “พอแล้วแจน ไม่ไหวว่ะจะอ้วก”

    “เออ กูก็ไม่ไหว แหวะ! พังหมดแล้วมั้ง ดูของม้าดิ ใหญ่กว่าแขนพ่อกูอีกมั้ง บรื้อ เห็นแล้งปวดขี้ว่ะ เดี๋ยวมา”

    เขาหัวเราะออกมาเมื่อแจนทำท่าโก่งคออ้วก ผมเห็นแบบนั้นจึงหัวเราะตาม

    “เมื่อกี้เป็นไงมั่ง”

    “อันไหนอะ ดูเยอะจนงงไปหมด อันไหนของม้าอันไหนของคน” เขาตอบพลางกลั้นเสียงหัวเราะ ยกมือขึ้นปาดน้ำตาตรงหางตาออก ผมเห็นแบบนั้นจึงยื่นมือไปเช็ดอีกข้างให้ เขายิ้มแล้วขอบคุณ ผมยิ้มตอบและถามย้ำ

    “ที่เป็นผู้ชายกับผู้ชายอะ”

    “อ๋อ ถามว่าไงนะ”

    “รู้สึกยังไงมั่ง”

    “เฉยๆ นะ ต้องรู้สึกอะไรเหรอ”

    “ก็ แบบ...ว่า อยากทำแบบไหน อยากยืนหรืออยากนอน”

    “แต่ตอนที่แจนให้เราสองคนทำ เรายืนด้วยกันทั้งคู่นะ”

    “จริงด้วย งั้น...”

    “เอาไว้เราไปลองด้วยกันสองคนไหม แบบที่ไม่ต้องมีแจนกับมัชอยู่ด้วย”

    แต่วันนั้นก็ไม่มาถึง วันรุ่งขึ้นเราไม่ได้เจอกันอีก ไม่มีใครเจอเขาอีก


    เขาหน้าตาเป็นแบบไหนนะ ผมพยายามนึก

    มันไม่ค่อยชัดในภาพจำแต่มันชัดเจนในความรู้สึก กลิ่นกายของเขา รสชาติของเหงื่อ จุดสีดำเม็ดเล็กที่กระจัดกระจายไปตามแผ่นหลัง รวมถึงสองหลุมเล็กๆ บนบั้นเอวคล้ายลักยิ้ม


    ผมเป็นเกย์

    แจนบอกผม มัชก็บอกผมแบบนั้นเหมือนกัน

    แต่ผมไม่เคยเห็นด้วยกับประโยคบอกเล่าพวกนั้น พวกเธอแค่ไม่รู้ว่าหลังจากที่พวกเราไม่เจอเขาอีกในฤดูร้อนนั้น

    ถัดมาอีกไม่ถึงอาทิตย์ ผมก็ลืมเขาแล้ว


    ผมแอบชอบและตามจีบผู้หญิงคนหนึ่ง

    เธอหน้าตาน่ารัก เป็นเด็กผู้หญิงที่อยู่หมู่บ้านใกล้เคียง แถวนั้นพวกผู้ใหญ่เล่าลือกันว่าตอนกลางคืนพวกเธอจะมีตาเหมือนอสูรกาย ใครได้จ้องมองก็ต้องหลงรักทุกคน มันเป็นเรื่องเล่าตำนานผีที่น่ากลัวมากเมื่อได้ฟัง แต่มันดันกลายเป็นเรื่องน่าตลกที่ทำให้ผมเลิกสนใจในตัวเธอแล้วกลับมาอยู่กับความจริงที่ว่า

    ผมยังคิดถึงเขาอยู่



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in