หลังอ่านแปลจีนหลังอ่านของน้ำฝน
ช่วงเวลาอันแสนหวานเหล่านั้น : จิ๋วเสี่ยวชี


  • ชื่อหนังสือ : ช่วงเวลาอันแสนหวานเหล่านั้น - Time is Sweet - 时光微微甜
    ผู้แต่ง : จิ๋วเสี่ยวชี - Jiu Xiao Qi - 酒小七
    ผู้แปล : จิ้งจอกธารา
    สำนักพิมพ์ : ไป่เหอ
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (มิถุนายน 2563)
    จำนวนหน้า : 914 หน้า (399+407+108)
    รายละเอียด : 'เซี่ยงหน่วน' เริ่มเล่นเกมออนไลน์ยอดฮิตบนมือถือเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับ 'เสิ่นเจ๋อมู่' รุ่นพี่ปีสาม สมาชิกชมรมอีสปอร์ต แต่หลังจากนั้น เธอกลับพบว่าเกมมันน่าสนใจยิ่งกว่ารุ่นพี่คนนั้นเสียอีก 'หลินชูเยี่ยน' ผู้เล่นเกมออนไลน์มือสมัครเล่นในมหา'ลัย เขาและเซี่ยงหน่วนพบกันในเกมและเป็นเพื่อนกันอย่างรวดเร็วเพราะเซี่ยงหน่วนต้องการมีเพื่อนใหม่ในการไต่ระดับไปด้วยกัน ด้วยวิธีนี้ทำให้ชื่อของทั่งคู่เริ่มเป็นที่พูดถึงบนบอร์ดเกมทั้งในด้านลบและบวก แต่ดูเหมือนว่าชื่อเสียงของหลินชูเยี่ยนนั้นจะเคยถูกมองไปในทางลบมาตั้งนานแล้ว...ว่าแต่มันเพราะอะไรกันล่ะ?


    ✿ หลังอ่านของน้ำฝน

    หลังจากอ่านนิยายเกี่ยวกับวงการอีสปอร์ตมาก็เหมือนจะยังไม่มูฟออนไปจากวงการนี้เท่าไร จิ้มเล่นหานิยายอ่านสักพักก็เจอว่านิยายที่เคยสบตา(?)กันในงานหนังสือเนื่องจากพี่หญิงชะนีรีวิวได้พาไปรู้จัก(?)เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับวงการอีสปอร์ตเหมือนกัน ทำเอาเดาไม่ออกเลยทีเดียวเพราะหน้าปกโซหวานสมชื่อเรื่อง แล้วเดาไม่ออกเลยว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับวงการเกม ก็เธอดูซิ หน้าปกมีน้อนเหมียว มีโต๊ะหนังสือ มีชั้นวาง ไม่มีอะไรที่สื่อถึงเกมเลยสักนิด แง่ม 

    ใช่ค่ะ น้ำฝนมักจะมีรักแรกพบกับหน้าปกนิยาย โดยที่ไม่สนใจหลังปกและรีวิวเลยสักอย่าง (หัวเราะ)

    อย่างน้อยๆ บนโต๊ะก็น่าจะมีมือถือสักเครื่องหน่อย เพราะเรื่องนี้เป็นวงการเกมที่เป็นเกมในมือถือ

    มาว่ากันที่เนื้อเรื่อง

    นิยายรักใสๆ ในรั้วมหา'ลัย ก็ต้องเริ่มจากสิ่งที่อยู่ในรั้วมหา'ลัย เซี่ยงหน่วน นางเอกของเรื่องเป็นนักศึกษาปีที่ 1 วัยใสที่สมัครเข้าชมรมอีสปอร์ตเพราะไปตกหลุมรักรุ่นพี่ปี 3 ที่มีชื่อเสียงในชมรมนี้ ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยเล่นเกมไหนเลยนอกจากเกมแต่งตัว ซึ่งประธานชมรมก็รับเธอเข้ามาทั้งๆ ที่ไม่มีคุณสมบัติที่เหมาะสม แต่เพราะหน้าตาที่สวย น่ารัก เป็นที่ฮือฮาในหมู่นักศึกษาด้วยกัน เขาอยากได้น้องๆ ที่หน้าตาดีมาเรียกสมาชิกเข้าชมรม ถึงเธอจะเล่นเกมไม่เป็นเลยก็ตาม

    นางเอกไม่รู้จุดประสงค์แฝงนี้ เธอรู้แค่ว่าเธอได้เข้าชมรมอีสปอร์ตแล้ว โอกาสที่ใกล้ชิดรุ่นพี่ก็มีมากขึ้น เป้าหมายต่อไปคือพยายามเรียนรู้เรื่องราวของเขามากขึ้นอีก แล้วหลังจากที่รู้มาว่าเกมที่รุ่นพี่ชอบเล่นคือเกมอะไร เธอก็ไปหามาเล่น แต่ความรู้สึกที่อยากใกล้ชิดของเธอนั้นถูกดับลงเพราะเกมที่รุ่นพี่ชอบ เธอเล่นได้แย่มาก แย่ในแบบที่เธอโดนคนในตี้ด่า (สมาชิกที่เล่นเกมเป็นกลุ่มร่วมกัน) ตอนที่ประธานชมรมถามเธอว่าต้องการคนช่วยสอนและช่วยแบกไหม เธอก็บอกปัดไป เนื่องจากเลเวลของประธานชมรมและรุ่นพี่ กับเลเวลของเธอนั้นห่างชั้นกันมาก การที่มีเธอร่วมเล่นด้วยจะกลายเป็นตัวถ่วง เธอจะต้องอัพเลเวลของตัวเองให้เทียบเท่ากับรุ่นพี่ให้ได้ 

    แล้วในครั้งที่เธอพยายามลองเล่นเกมด้วยตัวเองก็ได้พบกับคนๆ หนึ่งที่มีเลเวลเท่ากัน เพิ่งเริ่มเล่นเกมกับมีสกิลพอๆ กัน และสายเปย์เหมือนกัน ทั้งสองเลยเริ่มจับมือเพื่อไต่ระดับในเกมไปด้วยกัน ทั้งคู่เริ่มสนิทกันมากขึ้น จากเพื่อนในเกม เป็นเพื่อนในโลกออนไลน์ กลายมาเป็นคนที่พบเจอกันและโลกกลมจนรู้ว่าอยู่มหา'ลัยเดียวกันแค่คนละเขตเมือง และสนิทกันมากขึ้นหลังจากที่ตั้งใจจะลงสมัครแข่งขันชิงรางวัล 

    เซี่ยงหน่วนเริ่มสนุกกับโลกใบใหม่ที่เรียกว่าการแข่งขันอีสปอร์ตมาก จากเป้าหมายแรกที่แค่อยากเล่นเกมเพื่อไปทำความรู้จักและสนิทสนมกับรุ่นพี่ที่ตัวเองแอบชอบ กลับกลายเป็นตัวเองหลงใหลและไม่สนใจสิ่งใดๆ เลยนอกจากเกมที่ตัวเองเล่นอยู่

    หลินชูเยี่ยน พระเอกของเรื่องเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 มีนิสัยเจ้าเล่ห์ที่พ่อกับแม่ดัดหลังด้วยการไม่ให้เงินค่าขนมเพราะอยากให้เขารู้จักโลกกว้าง แต่ด้วยนิสัยขี้เกียจที่แม้แต่การเรียนเขาก็ยังไม่อยากเข้า (แต่สอบได้คะแนนดีเลิศทุกครั้ง) ภาษาอะไรกับงานพิเศษเป็นหลักเป็นแหล่ง เขาไม่อยากทำเลยใช้ความเจ้าเล่ห์สูบเงิน(?)ของพ่อกับแม่ไปเรื่อยๆ 

    วันหนึ่งที่เขาอยู่ว่างๆ แล้วไม่มีอะไรทำเลยเปิดเกมที่ไม่เคยเล่นมาก่อนแล้วลองเล่นแก้เบื่อ จนได้พบเพื่อนร่วมตี้ที่น่าสนใจเลยเข้าไปทำความรู้จักและเล่นเกมด้วยกัน แต่ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกว่าความรู้สึกอยากจะเล่นเกมเริ่มเปลี่ยนไป เป็นอยากจะรัก อยากจะขยับความสัมพันธ์จากเพื่อนเล่นเกมเป็นอย่างอื่น แต่ติดที่ว่า เธอไม่มองสิ่งใดเลยนอกเรื่องเกมที่เธอเล่น ไม่ว่าจะพยายามสื่อและใช้วิธีใดๆ เธอก็ไม่สนใจ นี่เขาควรจะสารภาพความรู้สึกยังไงกับเธอดี 

    โดยรวม เรื่องนี้น่ารักค่ะ ตามภาษานิยายรักวัยมหา'ลัย คู่รักพระเอกกับนางเอกเหมือนเป็นคู่รักสวรรค์สร้างมากเพราะสวยหล่อและมีชื่อเสียงในเรื่องหน้าตาติดอันดับในมหา'ลัย นางเอกเป็นคนใสๆ โดนเลี้ยงมาแบบลูกสาวคนเดียวที่พ่อกับแม่รักมาก ติดจะตามใจด้วยซ้ำ ส่วนพระเอกเจ้าเล่ห์และน่าหมั่นไส้ที่สุด ตัวเขาเหมือนเก็บความแค้นใจที่พ่อกับแม่ชอบแกล้ง เลยไปลงกับเพื่อนส่วนหอ ร่วมถึงคนรอบๆ ตัว 

    ถึงพระเอกจะมีนิสัยเสียๆ ที่ชอบแกล้งคนอื่น บทจะดี ก็ดีจนน่านับถือใจ เพื่อนมีปัญหาเขาก็คอยช่วยเหลือ คนรักพบเจออุปสรรคเขาก็คอยเล่นงานคนๆ นั้น สิ่งที่ทำให้ทั้งขำทั้งสงสารคือ ตอนที่เขาอยากจะสารภาพรักกับนางเอกมักจะมีอุปสรรคเสมอ ไม่ว่าจะวิธีไหนๆ เล่นใหญ่ยังไง ก็ต้องมีบางอย่างที่ทำให้ไม่สามารถสื่อสารออกไปได้ นึกถึงทีไรก็อดขำไม่ได้

    มาว่ากันที่เรื่องราวของเกมในเรื่อง

    เรื่องนี้ต่างจากนิยายรักที่มีเรื่องของเกมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องตรงที่เป็นเกมในโทรศัพท์มือถือ ไม่ใช่เล่นในคอมพิวเตอร์เหมือนเรื่องที่เคยอ่านมา และดำเนินเรื่องโดยที่ให้ตัวละครหลักเริ่มจากการไม่รู้จักวงการเกมแบบจริงจัง มาเป็นการเล่นเกม ติดเกม ลงแข่งขำๆ ในมหา'ลัย ลงแข่งขำๆ ตามระแวกบ้าน แล้วมาลงแข่งจริงจังรายการย่อยๆ และมีชื่อเสียงมากขึ้นๆ เหมือนค่อยๆ สะสมประสบการณ์ ไล่เก็บเลเวลไปเรื่อยๆ ซึ่งตรงนี้เป็นสิ่งที่น่าสนใจมาก เหมือนให้คนอ่านค่อยๆ เรียนรู้วงการเกมและวงการอีสปอร์ตไปพร้อมๆ กับตัวละคร 

    แน่นอนว่ารายละเอียดของเกมในเรื่องจะค่อนข้างเยอะ และค่อนข้างละเอียดในแบบที่ไม่ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมในกูเกิ้ลก็อ่านและจินตนาการตามได้ ละเอียดในแบบที่ว่าอธิบายหน้าตาและเสียงของตัวละครในเกมเลยด้วยซ้ำ น้ำฝนคิดว่าคนที่ไม่เล่นเกม ไม่เคยรู้จักเกมใดๆ เลยก็อ่านเรื่องนี้ได้ แต่... อาจจะเบื่อบ้างเป็นบางช่วงที่ตัวละครเล่นเกมกันเพราะข้อมูลเยอะเกิ๊นนนน 

    ถ้ามองข้ามความข้อมูลเยอะไป น้ำฝนชอบเรื่องราวที่แทรกในนิยายเรื่องนี้มาก เพราะค่อนข้างตรงจากสิ่งที่เคยรู้มาจริงๆ ทั้งเรื่องของสตรีมเมอร์ที่เล่นเกมเพื่อให้ความบันเทิงกับคนดูแล้วเขาต้องพบเจอและมีแรงกดดันด้านไหนบ้าง เรื่องความพยายามของคนที่อยากเล่นเกมเป็นอาชีพที่ต้องพบเจอกับความไม่เข้าใจของคนภายนอกและคนในครอบครัว เรื่องของเพศสภาพของเกมเมอร์และสตรีมเมอร์ที่ถ้าเป็นผู้หญิงจะพบปัญหาอะไรใดๆ ได้ อีกทั้งกระแสในสื่อโซเชียลที่มักจะมีทั้งด้านบวกและด้านลบ ยังไม่รวมถึงการตัดสินคนจากหน้าตาและสถานภาพทางการเงิน การศึกษาของแต่ละคน 

    ที่ตรงสุดๆ คือเรื่องของคนดู น้ำฝนเป็นคนที่ชอบเปิดดูสตรีมเมอร์หรือยูทูปเบอร์เล่นเกม แล้วบางครั้งการติดตามแบบนี้บ่อยๆ ก็มักจะติดวลีหรือคำพูดของสตรีมเมอร์คนนั้นไปเองโดยที่ไม่รู้ตัว ซึ่งในนิยายก็มีเรื่องนี้แทรกเข้าไปด้วย ตอนอ่านเจอหลุดปากพูดออกมาเลยว่า อย่างเรียล! 

    น้ำฝนชอบพ่อกับแม่ของพระเอกและนางเอก เป็นครอบครัวที่น่ารักทั้งคู่ ยิ่งบ้านพระเอกยิ่งน่ารัก รู้เลยว่าทำไมพระเอกถึงมีนิสัยเจ้าเล่ห์และขี้แกล้งแบบนี้ ความนิสัยรวยที่ไม่ได้สอนให้ใช้เงินเป็น แต่ไล่ให้ไปหาเงินเอง ถึงจะรู้ว่าลูกเล่นแง่ แอบเนียนมาขอเงินก็ยอมให้บ้างแล้วแต่ข้อตกลง เวลาที่อ่านเจอจังหวะที่พระเอกกับครอบครัวคุยกันก็ยิ้มให้กับความน่ารักของครอบครัวนี้ตลอด ทับใจมาก

    แต่ตอนจบของเรื่องดูจะเป็นสูตรสำเร็จไปสักหน่อย รวบรัดตัดจบไปนิด (ซึ่งก็ยังมีความเล่นใหญ่ตามภาษาพระเอกอยู่) แอบเสียดายอยู่บ้างแต่เรื่องราวในนิยายที่ผ่านมาก็ถือว่าดี ก็เลยไม่ได้อะไรเยอะกับตอนจบนัก เป็นนิยายดีๆ เรื่องหนึ่งเลย เหมาะกับคนที่ชอบอ่านนิยายสายหวานจริงๆ อยากให้ลองอ่านกันดู

    คำเตือนสำหรับทาสแมว : 
    เรื่องนี้บรรดาน้อนแมวที่อยุ่บนปกไม่มีบทบาทหลักในเรื่องนอกจากเป็นสิ่งที่ตัวละครในเรื่องพูดถึงเท่านั้น และไม่ได้มาเยอะตามจำนวนบนปก ขอบคุณค่ะ /พับไมค์

    P.S.
    →  เหมือนจะเป็นเรื่องแรกของหัวไป่เหอด้วยไหมนะ ทำได้ดีจนประทับใจเลย แอบกระซิบได้ไหมว่า ขอ eBook หน่อยได้ไหมคะ เล่มละเกือบๆ สี่ร้อยหน้าแอบพกพาไปอ่านยาก ฮืออออออ น้ำฝนสนใจออกแบบรักฉบับกูตูร์ด้วยแต่จองไม่ทัน อะฮืออออ ได้โปรดดด ขอ eBook โหน่ยยยย

    More.
    → Goodreads

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in