หลังอ่านแปลจีนหลังอ่านของน้ำฝน
พระชายาป่วนใจ | เหลียนเฉิง

  • ชื่อหนังสือ : พระชายาป่วนใจ – 爆笑小萌妃
    ผู้แต่ง : เหลียนเฉิง - 连城
    ผู้แปล : หนูน้อยฉี
    สำนักพิมพ์ : อรุณ
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (สิงหาคม 2563)
    จำนวนหน้า : 485 หน้า
    คำโปรย : ยามเกี้ยวเจ้าสาวมาถึงหน้าตำหนัก ทุกคนต่างโจษขานเพราะเหตุใดฮ่องเต้ทรงกลั่นแกล้งโอรสของตนเองเช่นนี้
    รายละเอียด : บุตรสาวคนที่สี่ของคฤหาสน์สกุลเหลียนนาม 'เหลียนซีรั่ว' นางเกิดมามีรูปร่างอ้วนท้วม ผิวดำคล้ำต่างจากพ่อแม่และพี่ๆ ที่รูปโฉมงดงาม ผิวเนียนขาวใส นอกจากนี้ยังมีหมั้นหมายกับองค์ชาตั้งแต่อยู่ในครรภ์ แม่ของเหลียนซีรั่วเฝ้าพร่ำสอนความรู้มากมายอันสตรีพึงมีให้แก่นางเพื่อให้นางคู่ควรกับองค์ชาย แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรนางก็ล้วนร่ำเรียนได้ไม่ดี ทั้งวันเอาแต่กินนอน นางไม่ได้ฝันจะแต่งงานไปเป็นพระชายา แต่อยากที่จะตะลุยยุทธภพ กินอาหารเลิศรสทั่วแผ่นดิน นอนหลับได้นานตามใจต้องการ ซึ่งเหลียนซีรั่วนี้แท้จริงเป็นดอกไม้ดำในสวนของเจ้าแม่หวังหมู่ ถูกทำโทษให้ลงมาเกิดเพื่อผ่านด่านรักเพราะมีนิสัยเกียจคร้านและตะกละ คู่หมั้นของเหลียนซีรั่ว 'องค์ชายหนานกงถังอวี่' เป็นบุรุษที่ชื่นชอบความสมบูรณ์แบบ พอเขาได้ทราบว่าคู่หมั้นของเขาคือ 'เจ้าหนูอ้วนดำเหลียนซีรั่ว' ก็แทบจะเสียสติ ร่ำร้องขอหย่าร้างแต่ฮ่องเต้ยืนกรานหนักแน่นให้คนทั้งสองแต่งงานกัน พวกเขาจึงตัดสินใจแยกกันอยู่ แต่คืนแรกเข้าหอ ทั้งคู่ดื่มสุราผสมยาปลุกกำหนัดที่ฮ่องเต้พระราชทาน ทำให้มีความสัมพันธ์กันอย่างไม่ตั้งใจ
    หลังปก : เหลียนซีรั่ว เซียนดอกไม้ที่เกียจคร้าน ชมชอบเพียงการกินการนอน ต้องจุติลงมายังโลกมนุษย์ในครอบครัวที่มีวิชายุทธ์แก่กล้า นาม 'ซีรั่ว' นี้ไม่ว่าผู้ใดได้ยินก็คิดถึงหญิงงามอ่อนโยนอ่อนน้อมควรค่าแก่การทะนุถนอม นางหมั้นหมายกับองค์ชายสาม 'หนานกงถังอวี่' ตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ทว่าเมื่อถือกำเนิด นางกลับไม่เป็นดั่งเช่นความหมายของชื่อนาง นางยังคงเกียจคร้าน ชมชอบเพียงกินนอน และใฝ่ฝันถึงการตะลุยยุทธภพ ขณะที่ 'ถังอวี่' คู่หมั้นของนางได้ชื่อว่าเป็นผู้ชื่นชอบความงดงามแม้แต่จานชามที่ใช้ในตำหนักยังเลือกแต่สิ่งที่งดงามที่สุด


    ✿ หลังอ่านของน้ำฝน

    มาแล้วกับนิยายเบาๆ ที่ดองมาตั้งแต่กันยายนมาจนถึงธันวาคม ฮืออออ เอาน๊า~ อย่างน้อยน้ำฝนก็ดองภายในปี ไม่ได้ดองข้ามปี เนอะ (ยิ้มซื่อๆ)

    เรื่องนี้เปิดเรื่องมาเหมือนจะเป็นแนวเทพเซียน แต่ไม่ใช่ สิ่งที่เป็นเทพอย่างเดียวคือนางเอก ดอกไม้บนสวรรค์ถูกลงโทษที่มีนิสัยเกียจคร้านไม่ทำหน้าที่ของดอกไม้บนสวรรค์ที่ดีและตะกละชอบแอบลงกินอาหารที่โลกมนุษย์ ให้มาเกิดเป็นมนุษย์แล้วให้พบด่านรัก ซึ่งการถูกส่งมาเกิดใหม่เพื่อพบด่านรักครั้งนี้ผิดพลาดทางเทคนิคนิดหน่อย ตรงที่ก่อนลงมาเกิดไม่ได้ปรับเปลี่ยนรูปร่างให้เข้ากับมนุษย์และครอบครัวมนุษย์ ทำให้นางเอกที่เป็นดอกไม้สีดำ พอลงมาเกิดก็มีสีผิวที่ดำคล้ำและมีรูปร่างอ้วนท้วม แตกต่างจากทุกคนในครอบครัว 

    หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องราวความรักและการใช้ชีวิตอย่างอิสระของเทพดอกไม้ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่พบเจอการดูถูก การเหยียดหยาม ความเข้าใจผิดเนื่องจากรูปลักษณ์ที่ต่างจากคนอื่น รวมถึงคู่หมั่นคู่หมายที่พ่อกับแม่ของนางได้จัดการไว้ให้ ชีวิตก่อนแต่งงานตามสัญญาหมั่นหมายไม่ดีและไม่แย่ นางเอกถูกจับให้เข้าเรียนเพื่อเตรียมตัวแต่งงานเป็นพระชายา ไม่ว่าใจจะอยากออกไปสู่โลกกว้างเหมือนบรรดาพี่ๆ มากแค่ไหนก็ทำไม่ได้ ถูกบังคับให้ลดอาหารที่ตัวเองชื่นชอบลงเพียงเพราะหุ่นของนางไม่ได้มาตรฐานสาวงาม ถูกคนดูถูกหาว่าไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ เป็นเด็กที่เก็บมาเลี้ยงก็ได้แต่ยิ้มรับและมองโลกในมุมที่ทำให้ตัวเองสบายใจ หรือแม้แต่ชื่อของตัวเองก็ไม่กล้าจะเอ่ยปากบอกใคร

    พระเอก เมื่อครั้งกำลังจะลืมตาดูโลกก็พบเจอคนร้ายจนเกือบจะไม่ได้เกิด แต่ก็พ้นเคราะห์มาได้ด้วยความช่วยเหลือของครอบครัวนางเอก และเพื่อเป็นการตอบแทนพระคุณสองครอบครัวเลยทำสัญญาเกี่ยวดองกันทางสายเลือด ทำให้พระเอกมีคู่หมั้นตั้งแต่วันที่ลืมตาดูโลก เนื่องจากเป็นองค์ชายที่มีรูปโฉมงดงาม อีกทั้งโดนสปอยจากคนรอบข้างทำให้เขามีนิสัยเสียบางอย่างคือเป็นคนหลงตัวเองขั้นสุด สิ่งของเครื่องใช้เครื่องนุ่มห่มยังต้องเป็นสิ่งที่ดีและสวยงามที่สุด รวมถึงสหายที่คบหาหรือสิ่งที่ชอบมองก็ยังต้องเป็นคนที่งดงามที่สุดเช่นกัน เขาคาดหวังว่าว่าที่ภรรยาในอนาคตของเขาจะงดงามสมกับชื่อของนาง แต่ก็ต้องมาช็อค เพราะความเป็นจริงนั้นไม่เหมือนที่เขาคาดหวังไว้เลยสักนิด ทำไมพระบิดาถึงทำร้ายเขาแบบนี้!!

    เขาไม่แต่งไม่ได้ แต่เขาจะไม่ใช้ชีวิตร่วมกันกับนางได้ แต่พอเขาขอหย่า ทำไมอีกฝ่ายถึงยินดีและพร้อมใจขนาดนี้ เขาไม่รูปงามเพียงพอจนให้เสียดายที่จะหย่ากันเหรอ ไม่ได้ เขาจะให้อีกฝ่ายสมปรารถนาไม่ได้ เขาจะอยู่กลั่นแกล้งนางจนกว่าจะพอใจ อยากหย่า เขาไม่หย่า แต่เขาจะไม่มีวันยอมรับสิ่งมีชีวิตที่ไร้ความงดงามอย่างนางแน่นอน!

    ราวๆ นี้ 

    ถือว่าเป็นนิยายเบาๆ ที่เล่มไม่ค่อยเบาเท่าไร เนื้อเรื่องไม่ค่อยซับซ้อน เดาเรื่องได้ง่ายเลยถือว่าเป็นนิยายอ่านง่ายเรื่องหนึ่งเลย

    แต่...

    น้ำฝนไม่ชอบพระเอก ไม่ชอบความเป็นพระเอกทั้งหมด ถือว่าเป็นเรื่องแรกเลยที่มีความรู้สึกแบบนี้กับตัวละครหลักในนิยาย แล้วก็ไม่ค่อยอินกับความรักพระ/นาง ถ้าไม่นับเรื่องความรัก น้ำฝนก็ไม่เห็นพัฒนาการของตัวละครอื่นๆ ด้วย มีความขัดแย้งในใจประมาณหนึ่ง

    น้ำฝนเข้าใจประเด็นที่นักเขียนต้องการจะสื่อ แต่การสร้างเส้นเรื่องความรักด้วยการให้พระเอกเป็นคนแบบนี้มันไม่ได้ทำให้เราซาบซึ้งได้เลยจริงๆ ไม่ว่าเหตุการณ์ไหนๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่องมีแต่ทำให้เรารู้สึกต่อพระเอกแย่ลงเรื่อยๆ จนสงสัยว่าสุดท้ายแล้วนางเอกจะรักเขาได้จริงๆ เหรอ เรารู้ว่าพระเอกเปลี่ยนจากคนที่มีความคิดแบบหนึ่งแล้วตระหนักรู้จนไปเป็นสามีที่รักภรรยาได้เพราะอะไร แต่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่านางเอกรักพระเอกเพราะอะไร เลยเดาว่าการวางให้นางเอกเป็นคนมองโลกในแง่ดี ใจดีมีเมตตาจนดูเหมือนคนซื่อ และยอมรับในตัวเอง รวมถึงรับรู้ด้วยว่าอีกฝ่ายคิดกับตนเองยังไง แล้วเพราะอะไรเขาถึงคิดแบบนี้ หามุมในใจเพื่อให้ตัวเองมีความสุข แล้วปล่อยผ่านความทุกข์ในใจไป ทำให้พระเอกกับนางเอกเป็นคู่รักกันได้ ละมั้ง แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า เธอรักเขาเพราะอะไรจริงๆ 

    ความสงสัยในเนื้อเรื่องของน้ำฝนมีหลายจุด 

    สิ่งแรก คือ ทำไมนางเอกต้องถูกลงโทษให้พบด่านรัก น้ำฝนหาจุดเชื่อมโยงกันระหว่างการแอบหลับระหว่างทำงานและความตะกละกับความรักไม่ออก การลงโทษให้มาเกิดบนโลกมนุษย์พอจะเข้าใจได้ แต่ทำไมต้องด่านรัก

    สอง คือ ด่านรักของนางเอกคืออะไรกันแน่ สิ่งที่นางเอกจะต้องฟันฝ่าคืออะไร ความรักของพ่อแม่พี่น้องก็ไม่น่าใช่ เพราะคนในครอบครัวรักใคร่นางเอกกันดี (ยกเว้นพี่รองของนางเอกที่ไม่รู้ว่าเจตนาจริงๆ คืออะไร ดูจับต้องไม่ได้ ไม่มีความชัดเจนในตัวละคร) หรือความรักของคู่ชีวิต โอเค ตอนแต่งงานเขาไม่ได้รักกัน แต่เมื่อผ่านไปเขาก็รักกัน หรือจะเป็นความรักจากคนรอบข้าง ฮ่องเต้ก็เหมือนจะเอ็นดูนางเอก น้องสาวพระเอกก็ชอบมาวิ่งเล่นกับนางเอก น้ำฝนอ่านจนจบเรื่องก็ยังไม่เข้าใจว่า ด่านรักที่นางเอกต้องเจอคืออะไร เพราะสุดท้ายแล้วคนที่บอกรักก่อนคือพระเอก 

    สาม คือ ปัญหาครอบครัวฮ่องเต้ ปัญหาระหว่างบ้านเมือง การหาสมบัติ การแอบเรียนวรยุทธ์ของพระเอก มีเสริมไว้ทำไม เพราะน้ำฝนหาจุดที่เชื่อมโยงกันจริงๆ ไม่ได้ หาเหตุผลของตัวละครแต่ละตัวในการกระทำบางอย่างไม่ได้ พี่เปิดตัวมาอย่างยิ่งใหญ่ สรุปสุดท้ายพี่มีซีนแค่ไม่กี่บรรทัด ...ก็ได้เหรอ? ความเห็นส่วนตัวนะ แบบส่วนตัวจริงๆ น้ำฝนมองว่าส่วนที่ใส่นี้เหมือนเป็นส่วนเสริมมากกว่า เป็นสิ่งที่มีก็ได้ ไม่มีก็ไม่ได้ทำให้ประเด็นหลักของเรื่องผิดแปลกไปเพราะจริงๆ เรื่องนี้โฟกัสแค่ความรักของคนที่ต่างกันทั้งเรื่องรูปลักษณ์ ความคิด สถานะทางสังคมของสองคนมากกว่า

    ถือว่าเรื่องนี้ตอบโจทย์นิยายรักเบาๆ ได้ดี เพราะอ่านอ่านง่าย ไม่คิดเยอะ มีข้อคิดเรื่องของการบุลลี่และการตัดสินคนจากหน้าตา ใครสนใจเรื่องราวสไตล์นี้ก็น่าจะชอบเรื่องนี้



    P.S.
    → นางเอกบนปกกับในเนื้อเรื่องเนี่ย ค่อยข้างจะต่างกันอยู่สักหน่อยนะ 

    More.
    → Goodreads

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in