หลังอ่านแปลจีนหลังอ่านของน้ำฝน
เสมือนไข่มุก เสมือนหยก : เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง


  • ชื่อหนังสือ : 如珠似玉 - เสมือนไข่มุก เสมือนหยก
    ผู้แต่ง : 月下蝶影 - เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง
    ผู้แปล : Hunza
    สำนักพิมพ์ : อรุณ
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (กรกฎาคม 2563)
    จำนวนหน้า : 1,032 หน้า (344+352+336)
    รายละเอียด : “กู้หรูจิ่ว” คุณหนูรองจากสกุลผู้ดีเก่าอันดับสองปลายแถว ได้รับการทำนายทายทักจากนักพรตเฒ่าผู้มีชื่อเสียง ว่าเป็นผู้มีวาสนาสูงส่งที่สมควรเผื่อแผ่ให้ผู้อื่น “จิ้นยาง” บุตรชายอ๋องผู้มีร่างกายอ่อนแอและแสนอาภัพ โชคชะตานำพาให้เขากลายเป็นเจ้าแผ่นดิน สองดวงใจผูกพัน
    “...บุรุษต้องรักและทะนุถนอมสตรีที่รักเสมือนไข่มุก เสมือนหยกล้ำค่า”
    “สำหรับข้าแล้ว ไม่ว่าไมกหรือหยกก็มือาจเทียบจิ๋วจิ่วของข้าได้”
    “เจ้าเป็นชีวิตของข้า มีเจ้าอยู่ ข้าถึงมีชีวิตอยู่ต่อไปได้”


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    หลังจากที่โดนงานหลักจี้หลังติดๆกัน ทำให้ห่างหายจากการอ่านนิยายไปพักใหญ่ (เดือนกว่าๆ เศร้าใจจัง) พอเริ่มมีเวลาว่าง ก็เลยอยากหานิยายเบาๆ ที่ย่อยง่ายๆ ไม่ต้องคิดเยอะ มาอ่านเพื่อพักสมองจากงาน ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่เรื่องนี้ประกาศวางขายพอดี เห็นชื่อคนแต่งปุ๊บ โอเค ฉันเลือกเธอ~~ มั่นใจมากว่าเรื่องนี้ต้องย่อยง่ายแน่ๆ น้ำฝนอยากได้อารมณ์แบบในช่วงที่อ่านผลงานนักเขียนท่านนี้เรื่องแรกพอดี (ว่าด้วยอาชีพนางสนม) 

    น้ำฝนตั้งความหวังไว้สูงมาก ถึงขั้นบอกกับตัวเองว่า เนี่ย ถ้ามาถึงมือแล้วจะลัดคิวทุกเรื่องเพื่ออ่านเรื่องนี้ ถึงขั้นไม่อ่านตัวอย่างด้วยนะ อยากอ่านรูปเล่มแบบรวดเดียวเลยไรงี้

    แล้วก็เป็นอย่างที่คิด เรื่องนี้ย่อยง่ายจริงๆ เป็นนิยายรักที่หวานตามที่สำนักพิมพ์ได้เคลมไว้จริงๆ คนที่ชอบนิยายสุขนิยมต้องชอบเรื่องนี้แน่ๆ 

    ก่อนจะไปไกล ขอเล่านิยายก่อน 

    นิยายเรื่องนี้ ชื่อเรื่องว่า เสมือนไข่มุก เสมือนหยก ซึ่งสื่อได้จาก บุคคลใกล้ชิดของนางเอก ไม่ว่าจะเป็นพระเอกหรือครอบครัวของนางเอกที่เห็นนางเอกเหมือนไข่มุก เหมือนหยกที่ต้องทะนุถนอม รักใคร่ ดูแลอย่างดี 

    เรื่องราวเริ่มต้นตั้งแต่พระเอกและนางเอกยังเยาว์ อายุสิบต้นๆ ที่ต่างฝ่ายต่างมีชีวิตที่ต่างกัน 

    นางเอก เป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัวที่มีชื่อเสียงระดับหนึ่งในเมืองหลวง รอบตัวมีแต่คนรัก ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่พี่ชาย พี่สาว แม้แต่บรรดาพี่สะใภ้และพี่เขยต่างคนเอ็นดู ชีวิตไม่เคยขาดสิ่งใด ไม่ว่าจะเป็นเงินทองหรือการเอาใจใส่ อยู่ในเมืองหลวงอย่างสุขการสบายใจ อิสระเสรี จนวันหนึ่งได้มีโอกาสได้เข้าเฝ้าใกล้ชิดกับไทเฮาที่มีศักดิ์เป็นญาติห่างๆ แลวได้พบกับฮ่องเต้น้อยที่ร่างหายอ่อนแอเข้า ชีวิตก็เปลี่ยนไป

    ส่วนพระเอกที่แต่เดิมอยู่ในจวนอ๋องที่ไร้ความรัก ไร้การเอาใจใส่ มีชีวิตอยู่ด้วยตัวเองแล้วฟลุ๊คได้เข้ามาอยู่ในวังหลวงในฐานะฮ่องเต้ อยู่กับไทเฮาที่รับตัวเองเป็นบุตรบุญธรรม ขาดคนใกล้ชิดและขาดความรู้สึกในวัยเด็กไป แต่เขารู้สึกดีที่ได้อยู่ตรงนี้ เพราะเขาได้รับสิ่งที่เขาไม่เคยได้ ไม่ว่าจะเป็นการศึกษาหรือแม้แต่คนที่เคารพเขา ชีวิตที่มีแต่การเรียนและเฝ้ารอขึ้นครองอำนาจอย่างแท้จริงก็ไม่ได้แย่ กลับดี และมีสีสันมากขึ้นเมื่อเขาพบเจอกับหลานสาวของไทเฮา ที่เป็นลูกสาวของท่านอาจารย์ที่เขาเคารพนับถือ นางมีสีสัน นางมีความสดใสในแบบที่ดึงดูดเขาให้เข้าหา จนเขาเอ็นดู เรียกขานนางว่า ศิษย์น้อง เพื่อให้ได้ใกล้ชิดนางขึ้นไปอีกนิด แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อเวลาผ่านไป เขากลับไม่สบายใจที่สักวันนางจะต้องแต่งงานไปอยู่กับใครสักคนที่เขาก็ไม่รู้ว่าจะดูแลนางดีหรือไม่ ถึงแม้ว่าเขาจะปูทาง มอบตำแหน่งหรือแม้แต่พระราชทานสิ่งต่างๆ ให้มากมาย แต่เขาก็ไม่วางใจอยู่ดี ทำไมเขาถึงไม่สบายใจแบบนี้กันนะ

    เรื่องราว คร่าวๆ ก็ราวๆ นี้

    บอกเลยว่าเป็นเรื่องราวของหนุ่มน้อยที่ไม่รู้ประสา แอบรักศิษย์น้องแบบไม่รู้ตัว ตอนอ่านก็จะมีให้อมยิ้มอยู่หลายฉาก เพราะการกระทำของฮ่องเต้น้อยนั้น ทำให้คนรอบตัวเขารู้หมดแล้วว่าพระองค์คิดไม่ซื่อ แต่ตัวเองดันไม่รู้ ยังดีที่รู้ตนก่อนที่จะสาย 

    ส่วนน้องนางก็ไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ ใครให้อะไรก็รับ ใครชวนไปกินอะไรก็ไป ไม่สบายก็หายาให้ ใครทำดีด้วยก็ทำดีตอบแทน ไม่ได้คิดซับซ้อนอะไร จนในวันที่ถูกสารภาพรักยังงงๆ อ้าว ไหนบอกจะเป็นศิษย์พี่ มาคราวนี้อยากเป็นพระสวามีเฉยไรงี้

    น่ารักดี โมเม้นน่ารักๆ แบบนี้จะให้ยิ้มมุมปากในเล่มหนึ่ง ส่วนเล่มต่อๆ ไปจะมาแนวหมั่นไส้หน่อยๆ เพราะพระเอกอวยและแสดงออกว่ารักนางเอกได้ในแบบที่บรรดาคนสนิท ขันที นางกำนันต่างก็ก้มหน้าไม่อยากรับรู้กันหมด 

    คนชอบนิยายสายสุขนิยม ต้องแพ้ให้กับความรักของพระเอกคนนี้แน่ๆ 

    แต่นิยายสามเล่มจบไม่ได้มีแค่เรื่องความรักของพระเอกกับนางเอกอย่างเดียวนะ เดี๋ยวจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่ มีเรื่องการเมืองการปกครอง ญาติพี่น้องแย่งชิงอำนาจกัน มีการชิงดีชิงเด่นกันระหว่างขุนนาง บรรดาตระกูลต่างๆ พยายามหาหนทางเป็นใหญ่เป็นโต แม้แต่ข้ารับใช้ นางในก็มีเรื่องราวให้อ่าน ผ่านช่วงการเติบโตของฮ่องเต้น้อยไปจนถึงช่วงที่พระเอกมีรัชทายาท 

    ถ้าใครกลัวว่าจะปวดหัว กลัวคิดเยอะ น้ำฝนย้ำเลยว่า ถึงปมต่างๆ จะเยอะ แต่ไม่ได้ซับซ้อนจนทำให้คนอ่านคิดมาก หรือลุ้นจนตัวโก่ง อย่างที่บอกไปตอนต้นแล้วว่า นิยายเรื่องนี้ย่อยง่าย ไม่คิดเยอะ คือตามที่บอกจริงๆ เพราะปมแต่ละอย่าง มีขึ้นมาและจบลงเร็วจนยังไม่ทันได้สงสัยและวิเคราะห์อะไร ก็มีปมใหม่มาให้รับรู้แล้ว 

    ซึ่งสำหรับน้ำฝน ส่วนตัวแล้วคิดว่าเรื่องนี้ย่อยง่ายเกินไปนิด มีความเนิบช้าไปหน่อย.... เลยไม่มีความตื่นเต้นในเรื่องราวเพราะยังไม่ทันได้ซึมซับอารมณ์ของตัวละคร หรือยังไม่ทันรู้ต้นสายปลายเหตุ ทุกอย่างก็จบลงในแบบที่บางทีเราก็งง อ้าว ตัวละครนี้พบจุดจบแล้วเหรอ อ้าวตัวละครนี้ทำเรื่องนี้เอาไว้เหรอ หรือบางปมเราก็เดาทางได้ ตอนอ่านเลยไม่ได้รู้สึกว๊าวหรืออินกับปมในเรื่องเท่าไร 

    บวกกับพบหลุมในเนื้อเรื่องตั้งแต่อ่านเล่มแรกเข้าทำให้อะไรหลายๆ อย่างในเรื่องดูไม่ค่อยประทับใจเท่าไร 

    หลุมนั้นคือ เนื้อเรื่องในเล่มแรกมีการกล่าวไว้ว่า นางเอกย้อนเวลามาอยู่ในยุคสมัยนี้ ราวๆ สองหรือสามประโยคได้ แต่ต้นสายปลายเหตุช่วงเวลาและช่วงอายุก่อนย้อนเวลามาไม่ได้กล่าวถึง การปรับตัวเข้ากับยุคสมัยไม่ได้บอก ความนึกคิดอะไรใดๆ ไม่มีชี้แจง พอกลุ่มจากช่วงแรกของนิยายมาจนถึงจบเรื่องก็ไม่ได้กล่างถึงอีก ซึ่งเรื่องราวและเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัวนางเอก ทำให้น้ำฝนคิดว่า บทที่บอกว่านางเอกย้อนเวลามา อาจจะไม่ต้องมีก็ได้ เพราะนางเอกเหมือนหญิงสาวที่เกิดและเติบโตที่นี่มากกว่า 

    แอบผิดหวังหน่อยๆ เหมือนกัน เพราะตอนที่อ่านเรื่องนางสนม คือชอบจนหยิบมาอ่านซ้ำสองสามรอบ เรื่องสวัสดีคุณภรรยาก็ชอบ มีความน่ารักใสๆ เบาๆ เลยหวังกับเล่มนี้พอสมควร

    แต่ไม่เป็นไร ได้อ่านโมเม้นจีบสาวแบบไม่รู้ตัวของพระเอกที่น่ารักปมหมั่นไส้ก็โอเคอยู่~ 

    ลืมบอกว่า ในเรื่องนี้ตัวละครแอบเยอะ และมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันพอสมควร 

    เสริมอีกนิดว่า พระเอกไม่ใช่แค่หนุ่มน้อยขี้โรคผู้โชคดีได้มาเป็นฮ่องเต้ และนางเอกสาวน้อยวัยสดใสที่ร่าเริงได้มาเป็นฮองเฮา เบื้องลึกเบื้องหลังมีมากกว่านั้นนะจ๊ะ ลุ้นกันในเรื่องได้เลย

    เอาเป็นว่า ถ้าตัดเรื่องปมการเมือง ไม่สนใจการชิงดีชิงเด่นต่างๆ ไป แล้วโฟกัสที่ความรักของพระเอกที่เว่อร์วังจนทำให้หมั่นไส้ รักเดียว รักแบบไม่มีอะไรมากั้น สุขนิยมจ๋า ใครชอบสไตล์นี้ น้ำฝนบอกเลยว่า ต้องชอบเรื่องนี้แน่ๆค่ะ 

    ไปแล้ว ขอตัวไปเปิดอ่านเรื่องใหม่อีกเรื่องก่อนนะ แฮ่


    P.S.
    → หาเวลากลับไปอ่านนางสนมอีกสักรอบดีไหมนะ... //โดนกองหนังสือในห้องที่ดองไว้ทุกเรื่องกำหนัดใส่แน่ๆ แค่ของนักเขียนท่านนี้ก็ดองไว้สองเรื่องแล้ว
    → สัญญาว่าจะไม่หายไปนานอีกแล้วววววว สำนึกผิดแล้วคร่าาาา 


    More.
    → Goodreads

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in