หลังอ่านแปลจีนหลังอ่านของน้ำฝน
กลรักดอกท้อ : โม่เหยียน


  • ชื่อหนังสือ : 桃花女與狐狸男 - กลรักดอกท้อ
    ผู้แต่ง : 莫顏 - โม่เหยียน
    ผู้แปล : ปินปิน
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (ธันวาคม 2559)
    จำนวนหน้า : 428 หน้า (216+212)
    รายละเอียด :
    ‘ต้วนฉางยวน’ประมุขแห่งปราสาทเขาชิงอวี้จะรับอนุภรรยา!
    เพียงข่าวแค่นี้ก็ทำให้สตรีทั่วหล้าใจสลาย ด้วยต้วนฉางยวนนั้นนับเป็นยอดบุรุษในฝัน
    แต่ที่ทำให้ผู้คนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟก็เพราะอนุภรรยาที่ว่า
    เป็นแม่นางอัปลักษณ์ที่บังอาจใช้ชีวิตน้องสาวท่านประมุขมาข่มขู่ขอตำแหน่ง!
    แต่ใครจะก่นด่าอะไรก็ช่าง ‘อวี๋เสี่ยวเถา’ คร้านจะใส่ใจ
    ในเมื่อนามนี้เป็นนามปลอม
    ใบหน้าอัปลักษณ์นี้ก็ไม่ใช่โฉมหน้าที่แท้จริงของนาง
    หากมิใช่เพราะเผชิญภัยร้ายเหมือนตายทั้งเป็น มีหรือนางจะยอมเป็นอนุใคร!
    แต่สำหรับต้วนฉางยวน นางเป็นใครไม่สำคัญ
    ให้ยอมนิ่งเฉยยอมถูกลูบคมเพียงฝ่ายเดียวงั้นหรือ ไม่มีวันเสียล่ะ
    หากมีบุญคุณ เขาย่อมตอบแทนด้วยชีวิต หากคิดข่มขู่ อย่าหวังจะอยู่เป็นสุข!


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    เรื่องนี้ก็เหมือนเดิม คืองานตามสไตล์โม่เหยียนเหมือนๆเดิม ติดจะซ้ำในบางฉากบางตอนด้วยซ้ำ ไม่ไหวแหวกหรือแตกต่างอะไร
    แต่เวลาอยากหาอะไรเบาๆอ่านก็เลือกงานเขาแหละ

    เล่าเรื่องก่อน
    เป็นเรื่องของสาวงามที่ถูกเล่ห์กลจนถูกวางยาทำให้เสียโฉม แล้วต้องอาศัยพระเอกในการเยียวยารักษา
    แต่นางก็มาแปลก ขอตรงๆดีๆไม่ทำ เอาใบหน้าที่เสียโฉมมาขอให้พระเอกรับเป็นอนุฯโดยแลกกับยารักษาโรคประหลาดของน้องสาวพระเอก ซึ่งตัวพระเอกเกลียดคนประเภทที่นางเอกกำลังเป็นอยู่มาก ถึงจะยอมรับปากให้เป็นอนุฯ แต่ก็ไม่ได้เต็มใจ แถมยังปล่อยปะละเลย เห็นนางเอกเป็นสิ่งของภายในบ้านที่วางไว้จนบืม ปล่อยให้บรรดาคนในบ้านรังแก
    แน่นอนว่าเรื่องที่ปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่มายุ่งก็เข้าทางนางเอก เพราะนางต้องการอยู่เงียบๆ รักษาตัวเองแบบที่ไม่อยากให้ใครรู้ ส่วนคนที่มาแกล้งก็ไม่ได้แกล้งกันง่ายๆ ใครแกล้งมาก็แกล้งกลับ ไม่โกง! แสบใช่เล่นเหมือนกัน

    แล้วก็มีเหตุให้พระเอกเริ่มหันมาสนใจ หันมามองอนุฯของเขาอีกครั้ง เพราะต้องอาศัยความเชี่ยวชาญของนางเอกมารักษาตัวเอง (โดนนางเอกแกล้งแบบไม่รู้ตัว) พอเริ่มอยู่ด้วยกัน(แบบที่มีแกล้งกันไปมาด้วย)ก็เริ่มสะดุดตา จนเขาบังเอิญไปเจอนางเอกกำลังอาบน้ำ ซึ่งตอนแรกเขาเห็นเป็นสาวงามที่ไม่รู้จักแต่ีแววตาที่คุ้นเคย ก็เริ่มจับสังเกตมากขึ้น แล้วก็เริ่มเดินลงหลุม(รัก)นางเอกอย่างช้าๆ
    ยังไม่ทันได้รู้อะไรแน่ชัด (ทั้งตัวตนของนางเอกไปจนถึงความรู้สึกลึกๆในใจ) ก็ต้องเจอคู่ปรับ(?)เก่าจอมเสแสร้งของนางเอกที่อยากได้พระเอกเข้ามาทักทาย แล้ววิ่งไล่จับกันจนไปเจอกับคนที่เคยวางยานางเอก เรื่องยังไม่จบดี ก็ต้องไปเจอหนุ่มคนใหม่ที่ตอนแรกก็ดีงามแต่ตอนหลังทำเอาคนอ่านอย่างน้ำฝนร้อง ฮึมมมมม เลยทีเดียว

    สุดท้ายก็รักกันอยู่ด้วยกัน
    จบปิ๊ง

    ส่วนตัวนะ
    คือน้ำฝนเพิ่งอ่านเรื่องเจ้าสุราร่ำรักของโม่เหยียนไป แล้วก็เคยอ่านงานของเขามาหลายๆเรื่อง ทำให้รู้สึกว่ามีหลายๆอย่างเหมือนกันจนรู้สึกได้ ทั้งเรื่องต้องไปอยู่บ้านพระเอกเพราะเหตุจำเป็นบางอย่าง เรื่องที่นางเอกแปลงโฉมได้ เรื่องที่นางเอกเก่งและพิเศษในด้านใดด้านหนึ่ง ตอนอ่านก็รู้สึกว่าเอาหลายๆเรื่องมารวมๆกันจนได้เรื่องนี้มา ไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองคนเดียวหรือเปล่า?

    แล้วก็รู้สึกว่าปมบางอย่างตัดจบแบบเร็วไป
    นี่ตั้งความหวังว่าจะได้เห็นบทบาทอะไรบางอย่างจากคนที่วางยานางเอกด้วยนะ สุดท้ายคนที่เด่นแซงหน้ากับเป็นหนุ่มอีกคนแทน ฮึม??????

    ก็นะ…
    อ่านงานเขาจนเข้าใจแล้วละว่างานเขาจะเป็นราวๆนี้เนอะ


    P.S.
    → เรื่องนี้ไม่ได้จัดเอง ยืมพี่สาวมา แฮ่
    → ยังยืนยันคำเดิมว่า งานโม่เหยียนเหมาะสำหรับอ่านขั้นเวลากับขั้นอารมณ์ในช่วงที่อยากอ่านอะไรเบาๆจริงๆ

    More.
    → Goodreads


    Posted on Wordpress.com: December 30, 2016

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in