หลังอ่านแปลจีนหลังอ่านของน้ำฝน
กรุ่นกลิ่นกลางรอยจำ : ชั่นเฟย


  • ชื่อหนังสือ : 血色胡同 - กรุ่นกลิ่นกลางรอยจำ
    ผู้แต่ง : 燦非 - ชั่นเฟย
    ผู้แปล : เฉินซี
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
    พิมพ์ครั้งที่ : 2 (กันยายน 2558)
    จำนวนหน้า : 291 หน้า
    รายละเอียด :
    อีกไม่นาน ‘ฉีอวี้ถัง’ ก็จะได้เข้าพิธีแต่งงานกับท่านหญิงแห่งวังอ๋อง ยามเพิ่งจะหมั้นหมายเขาก็พึงพอใจมากอยู่หรอก แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดช่วงหลังมานี้เขากลับไร้อารมณ์ชื่นมื่นอย่างสิ้นเชิง
    ยิ่งเมื่อเกิดคดีฆาตกรรมขุนนางระดับสูงขึ้นในเมืองหลวงก็ยิ่งทำให้เขาไม่มีแก่จิตแก่ใจจะสนใจเรื่องอื่นใด นอกจากการสืบหาตัวคนร้ายที่กระทำการอุกอาจในพื้นที่ที่เขารับผิดชอบดูแล!
    ทว่าสืบไปสืบมากลับได้พบเรื่องน่าตกใจ เมื่อผู้ต้องสงสัยกลายเป็นบุตรสาวคนรองของสกุลเฮ่อเซ่อหลี่ที่ช่วงนี้ไปมาหาสู่กับน้องสาวเขาอยู่เป็นนิจ นอกจากนั้นกลิ่นหอมที่แผ่กำจายออกมาจากกายนางยังทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด ครั้นพยายามคิดทบทวนกลับทำให้เขาปวดศีรษะราวสมองถูกบีบเค้นจวนจะระเบิดออกมา
    ทั้งคดีสะเทือนขวัญและหญิงงามผู้นั้นช่างไม่ใช่เรื่องธรรมดาสำหรับเขาแล้วจริงๆ…


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    กลับมาจากการเก็บตัวเงียบ(?)ของน้ำฝน เริ่มต้นแปะบันทึกการอ่านนิยายของตัวเองอีกครั้งด้วยเรื่องนี้

    ก่อนอ่านนี่ก็คิดว่า นางจะมานิ่มๆนวลๆแบบเล่มกลีบบัวกลางใจ ไม่สะเทือนจิต(ของนางเอก)เท่าสายใยกลางฝัน แต่มาอีกอารมณ์ที่ทำให้ต้องอดหลับอดนอนอ่านให้จบภายในวันทีเดียว!
    อารมณ์ไหน?
    อารมณ์ลุ่นตัวโก่งค่ะ อยากรู้ อยากทราบ อยากเข้าใจถึงเหตุผลและเหตุการณ์บางอย่างของทั้งคู่ค่ะ

    เม้าส์เรื่องก่อนเนอะ
    เรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสองเรื่องแรกค่ะ แต่อยู่ในช่วงราชวงศ์เดียวกัน
    นางเอกเป็นสาวตกอับ พ่อต้องโทษคดีรายแรง สงผลให้ครอบครัวที่แต่ก่อนมีหน้ามีตาเป็นอันต้องศูนย์สิ้นหมด ญาติไม่เหลือ ถ้าไม่ตายในคุกก็ถูกเนรเทศไปนอกเมือง มิตรภาพเก่าก่อน คู่หมั่น หายไปพร้อมกับทรัพย์สินและชื่อเสียงเงินทอง เหลือเพียงแม่กับพี่สาว แล้วก็เพื่อนสาวในวัยเดียวกัน 1 คนเท่านั้น เพื่อนสาวคนนี้คือน้องสาวของพระเอกค่ะ
    ส่วนพระเอก เป็นหนุ่มรูปงามที่มีชื่อเสียงที่กำลังมีพิธีหมั่นที่เขาไม่ได้เลือกเจ้าสาวเอง แล้วก็ไม่มีอารมณ์ยินดีที่จะได้แต่งงานด้วย ระหว่างที่กำลังเตรียมตัวเป็นเจ้าบ่าว ก็เกิดคดีฆาตกรรมร้ายแรงขึ้น เขามีหน้าที่ดูแลบ้านเมืองจึงจำเป็นต้องออกหน้าตามหาคนร้าย
    ระหว่างที่สืบหาคนร้าย ก็พบเบาะแสต่างๆ ซึ่งเบาะแสเหล่านั้น มีบางจุดที่ทำให้เขาสงสัยในพฤติกรรมของเพื่อนของน้องสาวของเขา นอกเหนือจากคดีที่เกิดขึ้น ยังมีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา ทั้งความคุ้นเคย โหยหา และอารมณ์ที่เขาไม่เข้าใจ ยังไม่รวมความคุ้นชินในกลิ่นหอมมะลิที่เขาสัมผัส และอาการปวดหัวทุกครั้งที่พยายามคิดถึงเรื่องบางอย่าง ทั้งหมดนี้ทำให้เขายิ่งสงสัยในตัวนางเอกมากขึ้น และยิ่งกระตุ้นให้เขาตามหาความจริง ทั้งเรื่องคดีฆาตกรรมและเรื่องอาการปวดหัวของเขา!

    ดูเหมือนนิยายรักสืบสวนสอบสวนปรกติเนอะ ทำไมน้ำฝนถึงต้องลุ้นจนตามอ่านแบบไม่หลับไม่นอน
    อย่างที่บอกค่ะ เรื่องนี้อารมณ์แตกต่างสองเล่มก่อนหน้า ความต่างอยู่ที่วิธีการนำเสนอค่ะ
    เราจะได้อ่านฉากในอดีตกับฮากในปัจจุบันสลับกัน ซึ่งดูเหมือนจะไม่ต่อกันเลย แต่นั้นแหละ ยิ่งอ่านก็ยิ่งอยากรู้!! เสน่ห์เรื่องนี้อยู่ที่ตรงนี้เลย!

    ฉากในคดีนั้นหอมหวานปนขมมาก เพราะจะได้อ่านฉากคู่รักที่แอบรักกัน นัดพบกันตามสถานที่ต่างๆ ได้เจอฝ่ายชายที่ตอนแรกไม่ได้จริงจังกับความสัมพันธ์มากเท่าฝ่ายหญิงที่ทุ่มเทให้ทั้งๆที่รู้แก่ใจแล้วว่าตัวเองนั้นไม่สามารถตบแต่งเข้าตระกูลเขาได้ แต่ก็ยอมในจุดที่ตัวเองเป็น จนนานวันเข้า เป็นฝ่ายชายที่เริ่มจะรักฝ่ายหญิงมากขึ้นแบบไม่รู้ตัว เขาเริ่มคุ้นชินและหลงรักความฉลาดของฝ่ายหญิงแบบไม่รู้ตัว….
    ฉากในอดีตจะไม่ได้เห็นเต็มๆตอนอ่านนะคะ จะมาครั้งละนิดละหน่อย มาเป็นแบบคืนๆไป เพราะฝ่ายชายกับฝ่ายหญิงจะนักเจอกันทุกๆ 10 วัน

    แล้วก็ตัดมาที่ปัจจุบัน พระเอกที่กำลังสงสัยนางเอกเต็มขั้น เขามั่นใจว่านางเอกน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมและต้องเกี่ยวข้องกับอาการปวดหัวของเขาแน่ๆ เลยเริ่มที่จะบอกต่อนางเอกไม่ให้ยุ่งกับน้องสาวด้วยคำพูดที่ฟังแล้วก็เหมือนการถูกหยามเกียรติ พระเอกไม่หยุดแค่นั้น นางยังตามสืบไปเรื่อยๆ จนเริ่มรู้ถึงคนอยู่เบื้องหลัง และรู้ว่าคดีที่เกิดขึ้นนั้นสาเหตุมาจากอะไร และใครกันแน่ที่เป็นคนบงการ (กระทั้งหยิบตามแทงนางเอกนางก็ยังทำ! ใจร้ายสุด โกรธธธธ)
    ทั้งหมดเหล่านั้นมาพร้อมกับความรู้สึกส่วนลึกที่มาเรื่อยๆ (และอาการเจ็บป่วยของทั้งคู่ เลือดโซกโทรมกายกันเลยทีเดียว)
    ตามหาคนร้ายไป พร้อมกับตามหาข้อสงสัย(ส่วนตัว)ของตัวเองไปด้วย
    จนเมื่อมั่นใจความรู้สึก มั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเอง พระเอกก็รู้เลยว่า ความคุ้นเคยเหล่านั้นสาเหตุมาจากอะไร และเหตุใดมันถึงทำให้เขาปวดหัว! พอรู้ปุ๊บ สำนึกในใจมาทันที (ดราม่าซีนอยู่ตรงนี้)

    แหมะ เม้าส์ไปก็อยากจะสปอย แต่เกรงใจจัง อยากให้อ่านกันเองเพราะฝนชอบมากจริงๆเรื่องนี้ ตีคู่มากับเรื่องกลีบบัวกลางใจเลย จากตอนแรกที่เซ็งๆเพราะอยากอ่านงานนวลแต่มาเจอแนวรักสืบสวนก็ไม่เซ็งแล้ว กลับตื่นเต้น วิ่งตามเนื้อเรื่องไปเรื่อยๆ
    วิ่งตามว่า เมื่อไรจะถึงจุดเชื่อมกันของอดีตกับปัจจุบัน
    อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้พระเอกปวดหัว
    ทำไมนางเอกจึงต้องทำเรื่องทั้งหมดนี้ด้วย
    อะไร ทำไม เต็มหัวไปหมด อ่านไปก็หยุดไม่ได้ อะฮือออ

    เหมือนจะมีแต่งานรัก งานสืบสวนก็มีนะจ๊ะ
    ระหว่างที่สืบคดี พระเอกก็ใช้อำนาจส่วนตัวนิดหน่อย ซุบซิบ(?)กับเพื่อนตัวเองไม่ให้รายงานสิ่งที่ตัวเองสงสัยต่อองค์จักรพรรดิทันที เขาอยากจะมั่นใจในความคิดของเขาและอยากรู้ถึงบางเรื่องจากนางเอกก่อน แต่เพราะการซุบซิบนี้ทำให้องค์จักรพรรดิไม่พอพระทัย ส่งคนสนิทของพระองค์ (พระเอกในเล่มนาวากลางสายหมอก) มาประกบและร่วมทำคดีนี้ด้วย ผง่ายๆคือมาจับตาดู) ทำให้ผิดแผน แต่ไม่ถือว่าเป็นเรื่องร้าย กลับเป็นเรื่องดีที่ทำให้พระเอกถูกช่วยชีวิตได้ทันและรู้ถึงสาเหตุของอาการปวดหัวได้ไวขึ้น

    ถึงจะบอกว่าชอบเรื่องนี้มาก แต่ฝนก้มีจุดขัดใจนิดหน่อยอยู่
    คือสงสัย สงสัยมากกก ตกลงน้องสาวพระเอกกับเพื่อนพระเอกจะได้กันไหม! เดี๋ยวๆๆ ใช้คำผิด หมายถึงพวกนางจะรักกันไหม? เป็นคู่รองที่เหมือนตัวประกอบเลย น้องสาวพระเอกน่ะรักแน่ๆ ชอบเขาแหละแต่หนูไม่กล้าไรงี้ แต่คุณเพื่อนเนี่ย มีอาการบ้างตอนท้ายๆเล่ม นี่ก็ไม่รู้ว่าลงเอยกันไหม?
    น้ำฝนก็มโนให้เขารักกันแล้วนะ (อ่านเล่มนาวากลางสายหมอกก็ไม่เอ่นถึงเลย หญิงเสียใจ หญิงอยากรู้ อะฮือออ)
    แล้วอีกอย่าง ฝนคิดว่าแอบจบเร็วไปนิดนึง
    คือนางหนาอยู่นะ แต่บทสรุปของคดีฆาตกรรมตัดรวบความไวไปนิด ท่านเต๋อเจิน (พระเอกในเล่มนาวากลางสายหมอก) นางมาไว สรุปไว และสืบได้ไวมาก (นางสายโหด นางหยิ่ง และนางหน้าตาดี #เกี่ยวไหม)
    แต่สิ่งที่ไวกว่าถือบทสรุปของพระ/นาง พอทุกอย่างลงตัวหมด น้ำฝนนี่ก็หวังเห็นฉากง้องอนกันบ้าง แบบขอหวานให้ฟินบ้างไรงี้ ไม่มี! นางดราม่าใส่กันเงียบๆ แล้วก็กอดกันนิ่งๆ
    แบบพระเอกนางก็โกรธนางเอกไง ที่นางเอกทำอะไรไม่ปรึกษาไม่บอกก่อน อีกทั้งก็โกรธตัวเองที่ทำร้ายนางเอกไปก่อนหน้านั้นแล้วก็สำนึกผิดในใจถึงอะไรหลายๆอย่าง ทำให้หลังจบเหตุการณ์สะเทือนจิตสะเทือนใจแล้ว กว่าจะเข้าไปหา กว่าจะเข้าไปเจอ ก็ไม่รู้จะเอ่ยอะไร ต่างคนต่างนิ่ง ต่างคนต่างสำนึก พอได้เจอกัน มองตากัน คุยกัน แล้วก็ จบปิ๊ง! #ขำ

    จริงๆก็ลงตัวแหละค่ะ แค่ขัดใจน้ำฝน (ด้วยความหมั่นไส้พระเอกล้วนๆ แล้วก็สงสารนางเอกลึกๆ) อยากเห็นฉากหวานๆเท่านั้นเองงงงง

    P.S.
    → จากใจ ยังคิดถึงงานนวลๆในเล่มกลีบบัวกลางใจอยู่ อยากอ่านแบบนั้นอีกจัง
    → ใครอ่านอย่าได้หวังคู่รองน้องสาวพระเอกเลยเชียว เพราะสองเล่มหลังไม่ใช่แน่ๆ หญิงเสียจายยยย

    More.
    → Goodreads


    Posted on Wordpress.com: December 26, 2015

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in