หลังอ่านแปลจีนหลังอ่านของน้ำฝน
อสูรเร้นร้าย : กู่หลิง


  • ชื่อหนังสือ : 溫柔怒相公 - อสูรเร้นร้าย ชุด วิวาห์อสูร
    ผู้แต่ง : 古靈 - กู่หลิง
    ผู้แปล : Tear
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
    พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
    จำนวนหน้า : 262 หน้า
    คำโปรย : ใครหนอไม่รอคอยวิวาห์หวาน ใครเล่าไม่เฝ้าฝันวันชู้ชื่น หากแต่วาสนาไม่อาจฝืน เพียงชั่วคืนพันผูกอยู่คู่อสูร
    รายละเอียด :
    เป็นที่รู้กันทั่วยุทธภพว่าปราสาทเขียวสะท้อนคือสำนักของสตรีมาดบุรุษ มีประมุขเป็นสตรี ส่วนบุรุษนั้นอ่อนน้อมว่าง่ายและ ‘ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้า’ทว่าเรื่องชื่อเสียงนั้นยังนับว่าห่างชั้นจากห้าตระกูลใหญ่ น้อยคนนักที่อยากเอาตัวเองมาข้องแวะกับสำนักนี้
    จนกระทั่งวันนี้… วันที่คุณหนูสามแห่งปราสาทเขียวสะท้อนจะออกเรือน ทุกผู้ต่างเร่งรุดเดินทางมา แต่หาใช่เพราะอยากเป็นแขกผู้มีเกียรติ เป็นเพราะพวกเขาทั้งหลายล้วนอยากมาชม ‘เรื่องสนุก’ ต่างหาก
    ก็โลกนี้มีด้วยหรือ งานแต่งงานที่เจ้าสาวจะแต่งให้บุรุษที่ไม่ใช่ชาวยุทธ์ซึ่งโผล่มาจากหัวโค้งเป็นคนแรก!
    ช่างประหลาดยิ่ง!น่าเหลือเชื่อยิ่ง! เรื่องพรรค์นี้มีด้วยหรือ พวกเขาไม่เชื่อ!


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    คลานออกมาจากกองการบ้านได้สำเร็จ!
    ฝน draft หน้านี้ไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้ว หลังอ่านจบ ตอนนี้เริ่มเดือนใหม่แล้วเพิ่งมีเวลามาอัพ (สะเทือนกายและใจมาก)

    เล่มนี้เป็นเรื่องของทายาทพญายมกริ้ว แน่นอน ทายาทเขาก็ต้องได้รับวิชาการกริ้วมาแน่นอนจนกลายเป็นอสูรกริ้ว (ที่ในเรื่องมีการกริ้วมาอยู่ฉากเดียว) พระเอกได้ไปเผยโฉมความเป็นตัวตนมาแล้วในเรื่องอสูรพรางใจ

    จากเล่มที่แล้วที่ฝนบอกว่าความสนุกลดลง เล่มก็ก้เช่นกันค่ะ อ่านแล้วรู้สึกเรื่อยๆ เฉยๆมากที่สุดในบรรดา 5 เล่ม

    พระเอกที่ออกจากบ้านมาหาภรรยา โดยที่ตั้งใจไว้ว่าภรรยาเขาจะต้องเหมือนกับพี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองให้ได้! ระหว่างทางไปส่งม้าก้ดันได้ภรรยามาจริงๆ โดยที่เขาพยายามอย่างมากที่จะทำตามคำสั่งสอนของบรรดาญาติของตัวเองทั้งหมด!! ย้ำว่า ทั้งหมด!!

    ส่วนนางเอกที่พยายามหนีงานแต่งงานแบบหาผลประโยชน์เพราะอยากทำตามความตั้งใจของคนเป็นพ่อให้สำเร็จ พอมาเจอพระเอก จากที่คิดไว้ว่าจะต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ ทำแบบนั้นแบบนี้ให้ได้ แต่ด้วยวันเวลาผ่านไปทำให้นางเอกเรียนรู้ว่า สิ่งที่พ่อของนางหวังไว้ไม่ใช่สิ่งที่นางคิดทั้งหมด แค่คือสิ่งที่นางประสบอยู่ตอนนี้ สิ่งที่พระเอกทำให้นางอยู่ในทุกๆวัน คือการจูนเข้าหากันคนละครึ่งทาง การปรับตัวเข้าหากัน นั้นคือความสุขที่แท้จริง

    ส่วนเรื่องปมก็ไม่ได้ดูตื่นเต้นอะไร แอบขัดใจนิดหน่อยตรงที่คู่หมั้นนางเอกยอมง่ายไป คิดว่าน่าจะมีศึกชิงนางให้พระเอกกริ้วโกรธดูอีกซักฉาก สองสาวที่โผล่มาคู่กันมาก็คิดว่าจะหลบออกไปยั่วพระเอกซะอีก (ฉากที่พระเอกนางรีบไปซื้อขนมมาให้นางเอก) กลับไม่มีบทอะไรเลย นอกจากมามองพระเอกแบบหลง (พระเอกนางหล่อมาก) มองพระเอกแบบไม่พอใจ (พระเอกนางตรงมากด้วย) และหลบฉากไป (เอ่ม มาทำไม?) มาให้พูดถึงนิดหน่อยเท่านั้น ซินะ…

    สุดท้าย ภารกิจของพี่รองก็ยังไม่สำเร็จใช่ไหม? คือไม่มีกล่าวถึง หากระสัยยาครบยัง? ปรุงยาที่ตั้งใจไว้ได้เสร็จยัง? แต่มโนจากฉากที่พระเอกให้นางเอกดื่มเลือดไปด้วยน่าจะยังไม่เสร็จแน่ๆ… ทำไมอ่า อย่างน้อยเล่มสุดท้ายแล้ว น่าจะจบทุกสิ่งอย่างอ่ะ (หรือให้จิ้นต่อเอง?)

    อันนี้ขอบ่นหน่อย
    เป็นเซตที่ออกมาเป็นชุดโดยนักเขียนคนเดียวกัน เนื้อเรื่องต่อกัน แต่เมื่อมาอ่านต่อกันแล้วความรู้สึกไม่ต่อกันเลย เหมือนอ่านคนละเรื่องเดียวกันอยู่ งงไหม? สังเกตจากพี่ใหญ่พระเอกในเรื่องอสูรยั่วยิ้มที่อ่านๆไปทำไมลักษณะการพูดหรือนิสัยที่สื่อผ่านตัวหนังสือมาทั้ง 5 เล่มต่างกันอย่างเห็นได้ชัด (หรือฝนรู้สึกไปเองคนเดียว?) #ถอนหายใจ

    P.S.
    → อ่านจบมาได้หลายวันแล้ว แอบลืมความรู้สึกไปบ้างแล้ว (สารภาพ)
    → สงสัยว่าทำไมไม่ทำให้ครบทั้ง 7 คน? อีก 2 ไปไหน?

    More.
    → Goodreads


    Posted on Wordpress.com: May 3, 2015

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in