หลังอ่านแปลจีนหลังอ่านของน้ำฝน
อสูรพรางใจ : กู่หลิง


  • ชื่อหนังสือ : 啞情一線牽 - อสูรพรางใจ ชุด วิวาห์อสูร
    ผู้แต่ง : 古靈 - กู่หลิง
    ผู้แปล : เบบี้นาคราช
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
    พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
    จำนวนหน้า : 252 หน้า
    คำโปรย : ใครหนอไม่รอคอยวิวาห์หวาน ใครเล่าไม่เฝ้าฝันวันชู้ชื่น หากแต่วาสนาไม่อาจฝืน เพียงชั่วคืนพันผูกอยู่คู่อสูร
    รายละเอียด :
    หากมองย้อนกลับไปในอดีต ใครเล่าจะเชื่อว่าสกุลมู่หรงอันยิ่งใหญ่เกรียงไกร เป็นถึงหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่ของยุทธภพมาวันนี้จะถึงคราวตกอับ นอกจากจะสูญสิ้นทุกสิ่งจนต้องยึดอาชีพชาวประมงเลี้ยงตัวแล้ว ชาวยุทธ์ทั้งหลายยังมองเมินพวกเขาราวกับไร้ตัวตน
    แล้วก็คล้ายกับว่าสวรรค์จะเห็นใจพวกเขาผู้ยากจน มู่หรงอวี่ต้วน ลูกชายคนโตของสกุลมู่หรงจึงเป็นที่ถูกตาต้องใจของเศรษฐีอันดับหนึ่งจนอยากได้เขาเป็นเขยขวัญ ทว่ายังไม่ทันที่โชคลาภจะมาเยือน หญิงสาวผู้หนึ่งกลับมาปรากฏตัวพร้อมของสำคัญที่บ่งบอกว่านางคือคู่หมั้นของมู่หรงอวี่ต้วน
    คำพูดเมื่อเอ่ยออกไปแล้วมิอาจดึงกลับคืนมา แม้จะเป็นคำสัญญาเมื่อนานแสนนาน ต่อให้สมาชิกใหม่ในบ้านจะเป็น ‘หญิงใบ้’ ก็เกรงว่าพวกเขาคงต้องรับตัวนางไว้!


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    เล่มนี้เป็นเล่มที่น้ำฝนพลัดวันเขียนเม้าส์เพราะติดช่วงส่งเล่มของสอบ IS2 ที่มหา’ลัย พลัดไปนานจนเกือบจะลืมเนื้อเรื่องแล้วเนี่ย! (ขอโทษคร๊าบบบ)

    มาม่ะ มาเม้าส์กัน
    หลังจากเจอบรรดาอสูร 3 พี่น้องทายาทของพญายม 7 ไปแล้ว วันนี้เป็นคิวของน้องสาวแท้ๆของพี่รองที่ได้รับความสามารถของคนเป็นแม่มาแบบเต็มๆ (เต็มจนล้นเลย)
    ฝนรู้แล้วล่ะว่าทำไมพี่รองอสูรพิษ ถึงได้ไม่ค่อยพูดค่อยจา เพราะท่านแม่ของเขาเป็นพญายมใบ้ที่นานๆพูดซักที คนเป็นลูกจะพูดมากก็ใช่เรื่อง ถูกไหม? แล้วพอมีน้องสาว น้องสาวดันเป็นคนพูด 3 ปี 1 ประโยคอีก ดีนะที่พี่รองยังพอพูดได้บ้าง ไม่งั้นคงเงียบกันทั้งบ้าน…

    ส่วนตัวเล่มนี้ถูกลดความสนุกลงค่ะ ให้นึกถึงกราฟเส้นที่พุ่งขึ้น จากเล่ม 1 ถึง เล่ม 3 แต่พอมาถึงเล่ม 4 นี้ความสนุกพุ่งลง ไม่มากนะ ยังคงเรียกได้ว่าน่ารักน่าชังอยู่ แต่ไม่สนุกสุดเหมือนเล่มที่ 3
    แอบรู้สึกเซ็งนิดๆ เพราะชะตากรรมของสาวน้อยคนนี้เหมือนน้องเล็กอสูรเจ้าน้ำตาไปบ้าง ตรงที่ตัดสินใจมาแต่งงานให้กับฝ่ายชายด้วยตัวเอง โดยมีจุดประสงค์แอบแฝงเกี่ยวกับเรื่องความแค้น พระเอกมีชะตาที่ต้องเจ็บตัวแล้วได้พี่ใหญ่กับพี่รองมาช่วย อีกทั้งยังได้รับการถ่ายทอดความสามารถจากบรรดาอสูรอีก… ในเรื่องก็มีป้าสะใภ้กับบรรดาลูกๆที่เห็นแก่ตัว เหมือนกับพี่สะใภ้ใหญ่ในเรื่องอสรูซ่อนยิ้มด้วย แต่น่ารังเกียจได้ไม่เท่าเล่มนั้น เรื่องนี้ยังอ่านแล้วไม่รู้สึกว่า ยี้ เหมือนเล่มแรก (อันนั้นสุดๆ เกินเยียวยาจริง)

    น่าจะเป็นพวกความคล้ายกับเล่มก่อนหน้า(มั้ง)ที่ทำให้ความสนุกของฝนลดลง คงไม่ต้องเล่าเรื่องแล้วเนอะ เพราะก็คล้ายๆกันอย่างที่ฝนบอกนั้นแหละ

    อย่างที่บอก ความน่ารักยังคงมีอยู่ พระ/นางคุยกัน(?) ได้น่ารักดีค่ะ รู้สึกนับถือความสามารถของพระเอกเลยที่สามารถแปลภาษาของนางเอกให้เข้าใจได้ พวกนางเกิดมาเป็นของกันและกันจริงๆ!! แอบอยากรู้ตอนที่นางเอกยอมเปิดปากกระซิบข้างหูพระเอกจังว่าสนทนากันว่าอะไร (ทำไมเนื้อเรื่องไม่มีเฉลย นี่อยากรู้มาก หรืออ่านข้ามไป?)

    P.S.
    → อ่านเรื่องนี้แล้วอินตามนางเอก คือนั่งเงียบๆแล้วไม่อยากพูดอะไรกับใครเลย จนป๊ะคิดว่าเครียดอยู่ ฮาาาาา (เปล่า ลูกแค่อิน)
    → แล้วตกลงยาสารพัดพิษปรุงได้ยัง!! ค้างมาตั้งแต่เล่มแรกแล้วววววววววววว

    More.
    → Goodreads


    Posted on Wordpress.com: April 27, 2015

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in