หลังอ่านแปลจีนหลังอ่านของน้ำฝน
รักประดับใจ : กู่หลิง


  • ชื่อหนังสือ : 出嫁從夫 - รักประดับใจ
    ผู้แต่ง : 古靈 - กู่หลิง
    ผู้แปล : มดแดง
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (2551)
    จำนวนหน้า : 230 หน้า
    คำโปรย : จันทร์เพ็ญบนฟ้าราตรียังมีวันเว้าแหว่ง หากหัวใจที่มีรักประดับจะคงอยู่เป็นนิรันดร์
    รายละเอียด :
    หญิงสาวใสซื่อไร้เดียงสา ลูกคนเล็กของครอบครัวซึ่งถูกใช้งานเยี่ยงคนรับใช้ พี่สาวต่างมารดาทั้งสองที่คอยแต่จะเอาเปรียบ พระราชวังอันยิ่งใหญ่โอฬาร และเจ้าชายรูปงามผู้บังเกิดรักแรกพบจนนำมาซึ่งการแต่งงาน
    …นี่คือซินเดอเรลล่าฉบับแดนมังกร ต่างกันที่ไม่มีรองเท้าแก้ว ฟักทอง และไม่ต้องกลับก่อนเที่ยงคืน
    ด้วยรูปร่างหน้าตา ยศถาบรรดาศักดิ์ และความรู้ความสามารถ อ๋องฉางหนิงจึงไม่ต่างอะไรกับเจ้าชายในความใฝ่ฝัน
    ส่วนโค่วเอ๋อร์ที่ตั้งใจจะเข้ามาเป็นนางกำนัลในวังก็กลับตาลปัตรได้เป็นถึงพระชายาอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว
    ทว่าต่อให้อ๋องฉางหนิงไม่เหลือตาไว้แลสตรีอื่นใดแล้ว แต่บรรดาท่านหญิงขี้อิจฉาทั้งหลายกลับยังไม่ยอมแพ้
    ก็ใครใช้ให้เขาเป็นที่ใฝ่ฝันถึงของสาวๆ กว่าค่อนวังล่ะ อย่างนี้โค่วเอ๋อร์ผู้ซึ่งโง่ทึ่มเป็นหนึ่งไม่มีสอง แถมยังสู้รบตบมือกับใครเขาไม่เป็นจะรับมือไหวหรือนี่

    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    ได้ยิน ได้อ่านเรื่องลือเสียงเล่าอ้างมาเยอะมาก แถมแจ่มใสจัดรีปริ้นเพิ่มอีก เปลี่ยนปกด้วย น้ำฝนก็สงสัยซิ เรื่องนี้สนุกมากขนาดนั้นเลยเหรอ????
    พอแจ่มใสหยิบเรื่องวิวาห์อสูรที่นักเขียนท่านนี้แต่งมา คนก็อวยเยอะมาก ตั้งแต่ยังไม่ลงเว็บ น้ำฝนก็อยากรู้เพิ่มไปอีก อัลไลลลล ทำไมคนสนใจงานของกู่หลิงกันเยอะจังงงงงง ทีนี้อยากรู้ ก็ต้องอยากอ่าน ไปอ้อนๆ กอดซ้ายกอดขวาพี่สาวคนสวย ให้เปิดตู้รื้อๆเล่มนี้มาให้น้องสาวอ่านหน่อย (มากกว่ารักส่วนใหญ่ที่อ่านก็มาจากตู้ของพี่สาวคนนี้ รักนาง) แล้วก็ได้มา เป้นรุ่นปกเก่า ไม่มีครั้งที่ตีพิมพ์ เลยคิดว่าน่าจะเป็นพิมพ์ครั้งแรก อัยยะ! ถือว่าเป็นตำนานได้เลยไหมเนี่ย

    ถามว่าสนุกไหม สำหรับฝน ฝนว่าอ่านได้เรื่อยๆค่ะ เพราะตัวเองติดนิยายซับซ้อน ดราม่า คิดเยอะ อะไรแบบนั้น นิยาย feel good แบบนี้เลยเป็นนิยายอ่านเรื่อยๆ ไม่น่าเบื่อนะ เดี๋ยวเข้าใจผิด แต่ออกแนวอ่านได้เรื่อยๆ ไม่คิดเยอะ น่ารัก อ่านไปก็ยิ้มเอ็นดู แถมเหนื่อยใจแทนท่านอ๋องด้วย (หัวเราะ)

    นางเอกเนี่ยเป็นอะไรที่ซื่อมากกกก ซื่อสุดๆ แบบที่ว่า ใกล้เส้นบางๆระหว่างซื่อกับบื่อเลยค่ะ (ไม่ ฝนไม่ได้ด่านางนะ ฝนกลัวท่านอ๋องทำร้าย นางรักของนางแบบนั้น) เรียกใหม่ว่า ซื่อดูน่ารักดีกว่าเนอะ ใครได้คุยก็เอ็นดูรักใคร่ บ่าวในบ้านต่างก็รักและภักดี ถือว่านางโชคดีมากค่ะ จากเด็กสาวลูกเมียรองที่ถูกคนทั้งบ้าน ย้ำอีกครั้ง คนทั้งบ้านจิกหัวใช้งานเหมือนคนรับใช้ กลับได้เป็นถึงพระชายาที่ท่านอ๋องหลงมาก หลงแบบโงหัวไม่ขึ้นเลยทีเดียว อย่างที่บอก ไม่ใช่แค่ท่านอ๋อง คนในบ้านต่างก็รักนางเอก พอมีใครที่ส่อแววว่าจะมาทำร้ายก็ร่วมมือกันปกป้องดูแล อย่างกับไข่ในหิน นางเอกยังไม่ทันได้เจอเหตุร้ายก็มีใครสักคนมาช่วยได้ทุกครั้ง โอ๊ยยย ชีวิตหลังเจอท่านอ๋องเป็นอะไรที่ดีมาก นางทำบุญมาดี ดีสุด

    ส่วนท่านอ๋อง ที่ตอนแรกรับนางเอกเป็นชายาเพราะจะชดเชยให้ (นางแอบดูตอนนางเอกเปลี่ยนชุด) พออยู่ไปอยู่มาดันตกหลุมรักเข้าออย่างจัง นางก็ปวดหัวของนางไป เพราะดันรักคนที่ไม่รู้ว่าจะเข้าใจความรักไหม (หัวเราะ) นางเอกเธอเด็กน้อยมาก รักคืออะไร นางไม่รู้ รู้แต่กฏสามข้อที่บอกให้เชื่อฟังบิดา สามีและบุตร นอกจากลำบากเรื่องรักๆใครๆแล้ว ยังต้องปกป้องศึกนอกด้วย ไหนจะสตรีที่มาหลงรักอยากเป็นชายารอง ไหนจะต้องปกป้องพี่ชายที่เป้นฮ่องเต้ ไหนจะชายาตัวเองที่อยากจะทำนู้นนี่นั้นไม่หยุดนิ่ง สงสารและเหนื่อยใจแทนท่านอ๋องเลย โถ่ พ่อคุณ รักใครไม่รัก คิดรักเด็ก ก็ต้องทำใจอ่ะนะ

    แน่นอนว่า นางเอกนางก็ไม่ได้ซื่อไปจนจบเรื่องเนอะ ตัวละครเขาก้มีพัฒนาการกันไป นอกจากจะซื่อน้อยลงแล้ว ยังสามารถแกล้งท่านอ๋องกลับได้ด้วย ที่สำคัญ นางรู้แล้วว่ารักเป็นยังไง (จริงๆนางก็รักของนางไปนานแล้ว แต่ไม่รู้ว่าที่เป็นอยู่เนี่ย เรียกว่ารัก) กว่าจะบอกรักกันได้ เกือบจะจบเรื่องเลยทีเดียว

    สรุปว่าเป้นนิยายที่ฝนอ่านแล้วไม่ต้องคิดเยอะดีค่ะ ไว้อ่านตอนใกล้สอบได้ ที่บ้านมีแต่นิยายแอบหนักในอารมณ์ อ่านแบบนี้บ้างก็ถือว่าเป้นการพักบ้างเนอะ

    P.S.
    → เดี๋ยวจะอ่านวิวาห์อสูรต่อ (ขอไปอ้อนพี่สาวก่อนนะ)
    → อย่างที่บอก เล่มนี้ได้มาจากพี่สาว ยืมมาแหละ

    More.
    → Goodreads


    Posted on Wordpress.com: April 19, 2015

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in