Death of the Author (Literally)cloudburst
Smoke
  • คุณไม่ใช่นักสูบ ทว่าครั้งนี้คุณได้สูดเถ้าควันเสียจนชุ่มปอด

    ไม่จำเป็นต้องเชื้อเชิญผ่านถ้อยคำ สายตาและการกระทำเป็นสัญญาณมากพอว่าเขาอยากให้คุณตามไป เขาไม่เคยพูดตรง ๆ แค่บอกว่าหาที่เงียบ ๆ อยู่กันสองคนดีกว่าไหม เสียงดนตรีข้างในนี้อาจจะดังเกินไป ความอึกทึกกรอกเข้าหูจนไม่ได้ยินแม้แต่เสียงในหัว แอลกอฮอล์ที่ดื่มก็ไม่ได้ช่วยให้ความคิดเข้ารูปเข้ารอย สายตาของคุณตรึงอยู่บนแผ่นหลังของเขาเหมือนถูกผูกไว้ กำแพงเนื้อที่เบียดเสียดอยู่รอบกายไม่มีความหมาย แต่ละย่างก้าวเบา ง่ายดายไม่ต่างจากเดินกลางลานโล่ง ทุกอย่างเป็นไปได้เมื่อมีจุดหมาย คือตัวเขา กับประตูหนีไฟที่พาออกไปยังตรอกร้าง

    ความหนาวข้างนอกราวกับเป็นเรื่องตลก มันแทบไม่เคยเกิดขึ้นจริง แต่มาเยือนทุกครั้งที่คุณอยู่กับเขา
    คุณมองเขายืนพิงกำแพง มือล้วงกระเป๋ากางเกงควานหาบุหรี่ก่อนฝากมันบนริมฝีปาก รู้ดีเกินกว่าจะยื่นน้ำใจ เพราะครั้งแรกที่เสนอมวนกระดาษให้คุณปฏิเสธ ฉันไม่สูบบุหรี่ ส่วนเขาไม่เคยถามกลับว่าเช่นนั้นจะตามออกมาทำไม มันจึงกลายเป็นกิจวัตร เขาเดินออกมา คุณเดินตาม ยืนตรงข้าม กอดอกมอง รอจนยาสูบหมดมวน 

    เขาเปิดฝาพับไฟแช็กดังกริ๊ก สะเก็ดแสงแตกออกเป็นดวงไฟเล็กจ่อกับปลายบุหรี่ มืออีกข้างยกป้องลม
    เมื่อจุดติด เขาล้วงมือกลับเข้ากระเป๋ากางเกง

    หากคุณรู้สึกหนาว จับมือฉันไว้ก็ได้ คุณครุ่นคิด ไม่กล้าเอ่ย มันฟังดูน่าขายหน้า เหมือนมุกหยอดล้าสมัย และยังแหวนที่เขาสวม คุณกลัวถูกความเย็นของมันบาดเข้า ทั้งที่มันควรจะอุ่นเพราะดูดกลืนความร้อนจากตัวเขา 

    ไว้คราวหน้า คุณบอกตัวเอง บางทีถ้าดื่มมากพอ คุณอาจจะกล้าพูดมันออกมา

    แต่ตอนนี้ขอแค่มอง และคุณก็มองอย่างตั้งใจ สายควันบดบังพื้นที่ว่างระหว่างกัน เคลื่อนขยายอย่างเชื่องช้า และเขาไม่รีบร้อน ไม่เลย เขาหายใจเหมือนคนที่กำลังนอนหลับ มีจังหวะของตัวเองโดยไม่ถูกดนตรีใต้ดินนำพาไป ท่าทางทั้งสุขุมและก้าวร้าวยามขบฟันเกลี่ยบุหรี่ ลิ้นดุนขยับปลายไฟและสายควันเป็นเส้นวาดในอากาศ รูปหน้าคมคายซุกซ่อนในเงามืด จับจ้องด้วยสายตาซึ่งคมปลาบยิ่งกว่า กระตุ้นความปรารถนาอันทะเยอทะยาน 

    กลิ่นเปลวไฟที่ลุกโชนและแห้งผากยิ่งทำให้คุณกระหาย

    เขาหยิบบุหรี่มวนถัดไปขึ้นมาจุด และคุณเริ่มเสียจังหวะ กลิ่นเผาไหม้ทำให้สติพร่า จมูกของคุณแสบร้อน เสียงจุดไฟดังติด ๆ อย่างไร้ผลไม่ช่วยให้อะไรก็ตามที่เลือนหายไปคืนกลับมา คุณรู้ว่าเขาต้องการอะไร และคุณยิ่งรู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร — คุณจะทำมัน ทิ้งทุกสิ่งไว้เบื้องหลัง ปล่อยให้มันกลืนหายไประหว่างเรือนร่าง ปล่อยให้สัมผัสอันแผดเผาเป็นตัวอธิบาย คุณไม่กังวลอะไรอีกแล้ว เพราะที่ตรงนี้มีเขาอยู่

    กลิ่นเหล้ารัมเจือจางบนลิ้น คุณดูดดื่ม กลิ่นบุหรี่ฝาดฉุนแค่ไหน คุณสูดกลืน แต่มากกว่ากลิ่นใดคงเป็นกลิ่นโคโลญจน์บนตัวเขา หอมอวล คลอเคลียบนตัวคุณเหมือนสัมผัสของควันที่โอบล้อมอยู่ในตอนนี้ 
    คนอื่นไม่จำเป็นต้องรู้ว่าใครเป็นผู้จุดบุหรี่ให้เขา มันเป็นความลับที่รู้กันเพียงสอง 

    และเพื่อให้ความลับนี้ดำเนินต่อไป คุณจะอยู่ตรงนี้เสมอ แม้ไม่สูบบุหรี่ แม้เปลวควันจะอันตราย คุณก็ยอมรับเอามันเข้ามาจนกว่าจะไม่เหลือเศษเถ้า มันเป็นสิ่งเดียวที่ใจของคุณเรียกร้อง ถวิลหา

    คุณแค่ต้องการจะอยู่กับเขา



    แรงบันดาลใจจากเพลง Smoke – Violette Wautier ฟังครั้งแรกสะดุดแค่ที่เสียงดนตรีเลยฟังซ้ำอีกครั้ง จนตอนนี้ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์แล้วยังหยุดฟังไม่ได้เลยค่ะ
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in