Death of the Author (Literally)cloudburst
ไร้หัวใจ
  • "คนไร้หัวใจ"


    หล่อนกล่าววาจาเชือดเฉือน แต่เขาเฉยเมย สนใจแต่เพียงปัดฝุ่นล่องหนบนเสื้อสูทสีเทา ในห้องโล่งกว้างสีขาวที่มีเพียงหนึ่งชายหนึ่งหญิงนั่งประจันหน้า ทั้งสองต่างกันสุดขั้วจากอารมณ์ที่เผยให้เห็นในแววตา ท่าทาง และเครื่องแต่งกาย


    หล่อนแต่งชุดกระโปรงสีสดใส เขาสวมสูทเรียบกริบสีอึมครึม


    "เป็นข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงนะครับ" เขายิ้มสบาย ๆ ตรงข้ามกับความมืดหม่นของเสื้อผ้าอาภรณ์อย่างสิ้นเชิง


    "แล้วยังไง คุณจะฟ้องร้องฉันหรือ" ขณะที่เธอขุ่นมัวขัดกับสีสันละมุนตา


    "นั่นเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจทีเดียว"


    "คุณไม่เคยนึกถึงใครนอกจากตัวเองและน้ำหนักของกระเป๋าเงิน" หล่อนว่าต่อ "ดูข้อเสนอที่คุณยื่นให้พวกเขาก็รู้แล้ว คุณแค่กลัวว่าจะไม่ได้กำไรมากเท่าที่ต้องการ"


    "ผมขอแก้ต่างสักนิดนะ การพกเงินติดตัวมีความเสี่ยงจะโดนปล้น และทำไมจะต้องพกให้หนักกระเป๋าในเมื่อคุณสามารถฝากมันไว้ในระบบธนาคาร — ว่าแต่ คุณรู้จักบิทคอยน์ใช่ไหมครับ"


    วินาทีนั้นหล่อนทำท่าเหมือนจะระเบิดออก เขาจึงยกมือสองข้างขึ้นยอมจำนน "ขอโทษครับ"


    "มีแค่ฉันที่เข้าใจพวกเขา คุณใช้คำว่าบ้านมาบังหน้าเพียงเท่านั้น สำหรับคุณทั้งหมดนี้คือธุรกิจ ฉันต่างหากล่ะที่เป็นบ้านสำหรับพวกเขาจริง ๆ " หล่อนกอดอก ดวงตาแข็งกร้าว


    เขายังคงยิ้มอย่างไม่ยี่หระ "อย่างนั้นเหรอครับ"


    "ฉันรู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร ฉันเองก็รักมันเหมือนกับพวกเขา ฉันไม่เอาเปรียบ ไม่สร้างภาพ พวกเราแค่จะทำสิ่งที่พวกเรารักด้วยกัน"


    "แนวคิดของเราดูจะต่างกันมากเลย"


    "แน่นอนอยู่แล้ว"


    "แต่ผมสงสัย"


    "สงสัยอะไร"


    "ทำไมผมถึงใช้คำว่าบ้านมานำเสนอตัวเองไม่ได้ล่ะ ผมไม่ได้โกหกเสียหน่อย ผมมีอาหารและน้ำ มีที่ให้พักอย่างสบาย ความต้องการพื้นฐานทั้งหมดผมก็จัดหาให้ไปพร้อมกับสิ่งที่พวกเขารัก"


    "เพราะคุณจัดหาของเหล่านั้นมาโดยไม่สนวิธีการ"


    "แต่เป็นวิธีการที่ถูกกฎหมาย"


    "มันเป็นวิธีการที่หลอกล่อว่าคุณกำลังให้ ทั้งที่จริง ๆ แล้วคุณเอาแต่ได้"


    "ความศรัทธาในมนุษย์ของคุณต่ำจังเลยนะครับถึงคิดว่าพวกเขาคิดเองไม่ได้"


    "พวกเขาคิดเองได้ แต่พวกเขาก็ควรได้สิ่งที่ดีกว่า"


    "คุณกำลังจะบอกว่าคุณด้อยเหรอครับ" เขาหัวเราะเยาะ "พวกเขาคิดเองได้ก็ต้องเลือกส่วนที่ดีต่อพวกเขาเองได้ พวกเขาจะฟ้องร้องหรือเอ่ยคำประณามหากถูกเอาเปรียบก็ได้ นอกจากคุณและผม ข้างนอกนั่นยังมีคนอื่นอีกเยอะแยะให้พวกเขาเลือก"


    หล่อนกัดฟัน "ทั้งหมดที่คุณใคร่ครวญถึงมีแต่ผลกำไร"


    "ผมเข้าใจความเห็นอกเห็นใจของคุณนะครับ แต่ได้โปรดตัดอารมณ์ออกจากความเป็นจริงที่เรากำลังถกเถียงกันหน่อยเถอะ"


    "แต่ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง"


    "ผมไม่ได้บอกว่าคุณโกหก" เขาโต้ "ไม่เหมือนกับคุณที่ตัดสินไปแล้วว่าผมไร้หัวใจ พวกคุณมักกล่าวว่ามนุษย์ควรยอมรับความแตกต่าง แต่แค่ปณิธานของผมกับคุณแตกต่างกัน แค่ผมเห็นกำไรเป็นเรื่องสำคัญคุณก็พร้อมจะโยนคติดี ๆ เหล่านั้นทิ้งไปทันที"


    "ความแตกต่างของคุณเป็นเรื่องไม่บริสุทธิ์ใจ"


    "อย่างไรหรือครับ"


    "คุณแค่เห็นความชอบของพวกเขาเป็นธุรกิจ"


    เขาหัวเราะอีกครั้ง "ผมไม่เคยปิดบังเรื่องที่ตัวเองทำธุรกิจ มองไปรอบตัวของคุณสิ แค่เกิดการแลกเปลี่ยนนั่นก็เป็นธุรกิจแล้ว โลกหมุนรอบด้วยธุรกิจ แม้แต่ตัวคุณเองที่เอากำไรน้อยแสนน้อย ก็ยังเป็นธุรกิจเลย" เขาโน้มตัวมาข้างหน้า "ลองบอกผมหน่อยสิว่าถ้าอยากให้พวกเขาได้สิ่งที่ดีที่สุด คุณจะเอากำไรไปทำไม"


    "เพื่อให้ฉันอยู่ต่อไปได้" หล่อนพูด คิ้วขมวดแน่น "ฉันให้สิ่งที่ดีที่สุดภายใต้ค่าใช้จ่ายที่น้อยที่สุดของพวกเขา"


    "นั่นยังไงล่ะ ผมเองก็คิดเหมือนกับคุณ"


    "ไม่จริง คุณขูดรีดกำไรเกินควร" หล่อนเอ่ยเสียงแข็ง


    "เปล่าเลย เป็นคุณที่กำลังมองแค่ด้านเดียวต่างหาก" เขายักไหล่ "คุณคิดถึงแต่พวกเขาโดยไม่คิดถึงตัวเองและพวกของคุณเลย ค่าใช้จ่ายคุณไม่สูงเท่าผมเพราะคุณภาพด้านอื่นของคุณมีไม่เท่ากับของผมจึงไม่ต้องเรียกเก็บเงินในราคาแพง คุณลืมนึกถึงต้นทุนอื่น ๆ และผลประโยชน์ที่คนของคุณควรจะได้รับ คุณเห็นแต่พวกเขาโดยมองข้ามพวกของคุณเอง"


    หล่อนเงียบไป


    "ทีนี้ ใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว" เขาพูดอย่างร่าเริง "ผมโลภเงินทอง คุณโลภความรัก สองสิ่งที่แตกต่างแต่กลับขับเคลื่อนด้วยระบบเดียวกันเลย — คุณต้องไม่ลืมนะครับว่าผมจะอยู่ต่อไปได้ก็ด้วยความพอใจของพวกเขาเหมือนกัน ผมอาจเรียกเงินสูง แต่ผมก็ต้องคอยทำให้พวกเขาพอใจด้วย"


    "ด้วยคำพูดหวานหู โปรโมชั่นค่าใช้จ่ายต่ำ และโฆษณาเกินจริง" หล่อนฮึดฮัด


    "คุณชอบกล่าวหาว่าผมไร้หัวใจ" เขาส่ายหน้า "แล้วการเอาแต่เรียกร้องให้พวกผมทำตามคำสั่งพวกคุณมันมีหัวใจตรงไหนกัน ผมเองก็ต้องใช้ชีวิต คนของผมก็ต้องใช้เงินนะครับ"


    หล่อนเมินหน้า ไม่ตอบคำ


    เขาถอนหายใจยิ้ม ๆ "คงยากที่จะหาจุดดุลยภาพให้กับความรักและทุนนิยมจริง ๆ นั่นแหละ"
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in