until the lilacs are goneksnmyboi
DREAMs
  • ช่วงนี้รู้สึกฝันบ่อยๆอะ แต่จำได้บ้างไม่ได้บ้าง
    นอนดึกทุกวันจนต้องกินกาแฟ เพราะไม่ตื่นจริงๆ ตาลอย และใต้ตาดำมากจนเขียวทุกวัน
    จนเป็นเอกลักษณ์ของเราไปละ มันไม่หายอะ หรือเพราะเราเป็นภูมิแพ้อากาศด้วยรึเปล่า??
    ทุกคนแซว ทำไมเราตาดำ เราก็ขำๆไป เอ้อ กูนอนน้อย5555
    แต่น้อยคนรู้ว่าทำไมเราถึงตาดำ

    เพราะอีโรคนี่ไง ทำเรานอนไม่หลับ
    หรือถ้าหลับ ก็ไม่สนิท
    (อันที่จริงจะพยายามไม่กินยานอนหลับนะ เพราะรู้ว่ากินมากไม่ดี)
    เพลียทุกเช้า
    หลับบนรถตู้ไปร.ร.เออ 15นาทีก็ยังได้นอนวะ
    ซื้อกาแฟ1แก้ว เกือบทุกวัน
    และมันก็ตื่น...แค่ช่วงเช้า
    ตอนบ่าย เหมือนสติมันลอยๆไปไหนไม่รู้ เราก็ควบคุมสติตัวเองสุดละ

    ชีวิตทุกวันก็จะน่าเบื่อหน่อยๆ
    เช้าตื่นเช้าไปร.ร. เรียนๆๆๆ กลับบ้านเอง ถึงบ้านโดนบ่นว่าทำไมกลับเอง
    เราก็ทำตัวเนอะ โกหก ไม่ให้เขาวางใจ 
    แต่มุมเราคืออยากให้ปล่อยบ้างไง
    เราก็รักชีวิตตัวเองนะ ไม่ยอมให้เป็นอะไรง่ายๆหรอก
    แต่บางทีมันดิ่งมากๆ ชีวิตตัวเองก็ไม่สำคัญแล้ว

    ถึงบ้านเล่นมือถือ ทำการบ้าน เสร็จละกิน นอน วนไป
    เราก็อยากให้เขายกเลิกรถตู้ร.ร.ให้เรานะ แต่มันติดตอนเช้า


    ดื้อรั้น VS เผด็จการ
    เราเถียงเรื่องนี้บ่อยมาก

    พ่อเราก็เป๊ะ กลับบ้านต้องห้ามเกินห้าโมง
    เหตุการณ์ที่เราฝังใจสุดคือ ตอนม.ต้นเรากลับบ้าน5โมงเย็น
    เราทำเวรห้องอะ เพราะทุกเช้าครูตรวจ
    พ่อ ขี่ มอ ไซค์ มารับหน้าตึกเลย
    ละบอกเรา "ถึงบ้านแล้วคุยกัน"
    เราโคตรกลัวประโยคนี้เลยตอนเด็ก


    แม่เราถามเรื่องเดิม ประมาณ3-4รอบอะ ละเราไม่อยากจะตอบ
    เราโคตรเบื่อคำถามนี้เลย "ได้ยินที่แม่พูดไหม?" 
    แม่ i have ears , so i hear you นะ
    สุดท้ายจบด้วยการที่เรารำคาญ ละบอกให้เขาหยุดพล่าม
    เขาชอบเอาทุกเรื่องมารวมๆๆ ละทุกครั้งคือพูดวนอยู่เรื่องเดิม
    เนี่ย เราก็จะเริ่มพิมพ์วนๆเหมือนแม่ละ

    เราติดนิสัยเขามา พูดเสียงดัง พูดวนๆ ขี้กังวล รักระเบียบมาบ้าง...
    บางทีคนอื่นก็เอือมกับเรา5555 เรารู้สึกเองนะ
    แต่ลึกๆในใจ เราโคตรไม่ชอบอะไรแบบนี้อะ พยายามปรับตัวเองอยู่
    ไม่อยากเป็นแบบแม่ หรือแบบพ่อ


    แต่
    วันนี้...หนัก
    นอนตั้งแต่4โมง ยันทุ่มนึง
    มันเพลีย มันง่วง มันไม่อยากทำอะไร
    ไม่มีแรงจูงใจไรเลยอะ
    ตอนกำลังพิมพ์เนี่ย รู้สึกใจสั่นมาก อยากนอนอีก
    เห้ย มันปกติไหมอะ?
    กาแฟ?

    รู้สึกหายใจไม่สุดอะ
    มันแน่นๆตรงหน้าอก


    แอบหยุดยาเองอีกละ คือบางวันมันก็เพลียจนแบบหัวถึงหมอน เล่นมือถือแปปๆ
    ง่วง นอน ลืมกินยา
    หรือก็ขี้เกียจเองอะ
    เลยดีๆร้ายๆสลับกัน โคตรผีบ้า
    หน้าตาที่แสดงอะ ปกติดี แต่ในใจมันโหวงๆเพราะอะไรวะ

    มีวันนึงในสัปดาห์เนี่ยละ เราลืมกินยาต้านเศร้า
    อารมณ์แม่งเหมือนผีบ้าเข้าสิงอะ คิดมันทุกสิ่ง
    ไม่ค่อยอยากพูด คิด คิดแม่งอยู่นั่นอะ
    คนอื่นบ่นนิดๆ เราคิดไปยังจักรวาลอะ
    ไม่ชอบจริงๆนะ เวลาเป็นแบบเนี้ยะ



    แต่ช่วงนี้งานกลุ่มรุมเร้าจริง แต่ก็ทยอยเคลียร์ละ
    มีความรู้สึกแบบ กดดันบ้าง ต้องเร่ง ต้องรีบทำส่ง
    บางคนฝากทำให้ เราก็ทำ
    เพราะเราเป็นคนที่ยอมเพื่อน

    จริงๆก็ไม่ค่อยพูดด้วยละ ปฏิเสธคนไม่ค่อยเป็น ละเก็บมาคิดเอง
    ทำห่าไรวะ ทั้งๆที่เสนอตัวไปช่วยเขาแท้ๆ งงตัวเองนะ

    อีกใจ
    ก็เหนื่อยนะ แต่บ่นไม่ได้5555

    ก็เราชอบทำของเราแบบนี้ เราก็ต้องยอมรับตัวเองสิ

    เนี่ย อารมณ์สองขั้วนี่มันตีกันอีกละ
    ดีๆร้ายๆ

    เหนื่อยที่จะเป็นงี้ทุกวันอะ เหนื่อยยย


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
Sarane Champa (@Sarane)
ใจเย็นๆค่อยๆส่างความเหนือยความยุ่งไปทีละเปาะ
ksnmyboi (@ksnmyboi)
@Sarane ไล่เคลียร์งานเกือบหมดแล้วค่ะ อีเว้นเกือบทุกวันหยุดเลยไม่มีเวลาพักผ่อน