until the lilacs are goneksnmyboi
มันก็เกิดอีกละ โทสะบ้าเอ้ย
  • ทำไมครั้งนี้พูดแล้วรู้สึกไม่แคร์อะไรอีกแล้วอะ
    สะใจด้วยซ้ำ
    เราแม่งตายด้านไปละ
    ไม่สนความรู้สึกละ
    คิดว่าเราจะไม่จบม.6หรอ
    แล้วเราจะมาเรียนสายสามัญทำไม ถ้าไม่คาดหวังตัวเองให้จบ?

    อะไรๆก็ล้วนสอนเราให้มองโลกในแง่ร้าย
    จะขอไปเที่ยวงานวัดกับเพื่อน
    *เดี๋ยวมีคนตีกันในวัด วัยรุนนักลงนักเลงเยอะ
    เอ่อ คือขอไปหาของกินละกลับ ไม่ได้อยู่นาน
    จะขอไปจตุจักร
    *เดี๋ยวโดนกรีดกระเป๋า
    คือกระเป๋าเป้ นี่สะพายหน้าตลอด จับซิปไม่ปล่อย
    จะขออยู่เย็น เต้นโคฟเวอร์
    *ไร้สาระ ปัญญาอ่อน

    คิดว่าเราไม่ทันคน ดูแลตัวเองไม่ได้?
    แล้วทุกวันนี้ที่กินยารักษาตัวเอง นี่เรียกไม่ดูแลตัวเองหรอ?
    ตอนทะเลาะ นี่พยายามทำหูทวนลม ไม่ต่อล้อต่อเถียง เหมือนเมื่อก่อน ที่เถียงทุกครั้ง

    ก็เพราะเขาไง ไม่เคยสอนให้เราใช้ชีวิตด้วยตัวเองเลย
    ทั้งๆอีกไม่กี่ปีจะมหาลัยแล้ว

    เออก็ดี ที่เขากดดันให้เราเป็นแบบนี้
    ไม่รู้ตัวใช่ไหมว่าสาเหตุคือตัวเอง ทั้งคู่อะ

    ทุกวันนี้ได้แต่บ่นกับตัวเองว่า เมื่อไหร่จะได้ไปมหาลัย
    แล้วไปให้ไกลจากตรงนี้
    เพราะเหนื่อยที่จะอยู่ เหนื่อยที่จะทน
    เหนื่อยที่จะรับได้คำด่าจากที่บ้านมากกว่าชม

    อยากไปที่ไกลแสนไกล ที่ไหนก็ได้ ที่สามารถใช้ชีวิตตัวเองให้คุ้ม
    ได้แต่รอไปนะตอนนี้
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in