LETHAL ทะนงsavedbywolf
I LOVE YOU, TOO.
  • LETHAL


    To know so deeply how unwanted you’re … is almost lethal.

    การรับรู้ว่าตนเองไม่เป็นที่ต้องการมากเพียงใดนั้น ... อันตรายถึงชีวิต




    • 20: I LOVE YOU, TOO.



    เซฮุนถอนหายใจอย่างมีความสุข ...


    ปาร์ตี้เลิกแล้ว ฮยองนิมมาส่งเขาที่บ้าน


    ส่วนคุณสามีก็ไปส่งครอบครัวของเจ้าตัวที่โรงแรม


    และตอนนี้เขาก็กำลังยืนอยู่ใต้น้ำตกจำลองเล็กๆในสระบ้านที่บ้านของตัวเองอยู่


    คืนนี้บรรยากาศเงียบมาก เป็นส่วนตัวสุดๆทำเอาเซฮุนอดจะยิ้มกับตัวเองด้วยความพอใจอย่างอดไม่ได้ ไร้เสียงในแบบที่เขาไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว ครอบครัวของจงอินยังอยู่ที่โรงแรมเพราะข้าวของทั้งหมดยังอยู่ที่นั่น เซจองก็ไม่อยู่ ไปนอนกับพี่จงแด ป่ะป๊าก็เลยมีเวลาส่วนตัวตั้งหนึ่งคืนแหน่ะ พวกแม่บ้านก็คงกลับบ้านไปหมดแล้วเช่นกัน


    คืนนี้ก็คงจะเหลือแต่เขาและ ... คุณสามี


    อยู่ด้วยกันเงียบๆ ... สองคน


    เด็กหนุ่มมองไปยังบริเวณรอบๆด้วยอารมณ์เบิกบาน นึกโชคดีที่ได้แต่งงานกับผู้ชายที่มีเงินถุงเงินถัง ไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่มีสระว่ายน้ำที่ปรับหลังคาให้เป็นสระในร่มได้ในช่วงหน้าหนาวแบบนี้หรอก ไหนจะอุณภูมิน้ำที่ปรับให้อุ่นได้ตามใจหรือในหน้าร้อน สระว่ายน้ำแห่งนี้ก็จะกลายเป็นสระกลางแจ้งได้อย่างไม่ยากเย็น แล้วใครกันหนอ ที่เคยค่อนขอดคุณสามีในใจเรื่องการใช้เงินอำนวยความสะดวกของเจ้าตัว


    แต่ดำผุดดำว่ายอยู่ได้ไม่นาน พลันสายตาก็ปะทะกับเป็ดยางสีเหลืองตัวน้อยๆที่ลอยมาตามน้ำในสระ เจ้าเป็ดยางของแตงโมยิ้มร่าลอยมาแต่ไกล ทำเอาคนมองได้แต่นึกขำคนที่มีอารมณ์ขันบางคนในใจ เซฮุนส่ายหัวก่อนจะดำผุดดำว่ายในสระต่อไม่สนใจคนที่หยอกล้อเขาเป็นเด็กๆไปได้


    มันจะมีใครล่ะที่เอาของเล่นลูกมาเล่นได้อย่างหน้าตาเฉยแบบนี้


    พอมองขึ้นไปตรงที่ขอบสระ ก็ทันได้เห็นจงอินโยนกุญแจรถ โทรศัพท์มือถือและกระเป๋าเงินของเจ้าตัวลงกับเก้าอี้ริมสระว่ายน้ำอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก แล้วก็กำลังถอดเสื้อ ถอดกางเกงจนเหลือแต่บ็อกเซอร์ ทำท่าจะตามเขาลงมาในสระอยู่


    “ไปส่งคุณพ่อคุณแม่เรียบร้อยแล้วเหรอครับ” เขาถามในตอนที่ชายหนุ่มลอยคอเข้ามาใกล้


    จงอินพยักหน้าตอบแต่ยังไม่ยอมพูดอะไร เหมือนสีหน้า ท่าทางจะดูเอื่อยๆปล่อยตัวตามสบายในน้ำ หากแต่ดวงตาคมๆที่จ้องมองตรงมานั้นทำเอาคนมองได้แต่เสียววาบที่สันหลังจนต้องแสร้งทำเป็นว่ายหนีออกห่างแล้วทรุดขาลงซ่อนร่างกายใต้ผืนน้ำอย่างเขินๆ


    คุณสามีนี่นะ พอลูกไม่อยู่คืนเดียว ... ก็รู้หรอกว่าร้างกันมานาน


    แต่สายตา จำเป็นต้องวิบวับขนาดนี้เชียวหรือ


    ชักจะหมั่นเขี้ยวแล้วนะ


    “มาใกล้ๆหน่อยซี่” น้ำเสียงนุ่มทุ้มพูดอย่างสบายๆ


    แต่เซฮุนกลับส่ายหน้า แกล้งทำเป็นเดินหนีเมื่อคุณสามีหมดความอดทนแล้วก้าวยาวๆในน้ำเป็นฝ่ายมาหาเขาเอง แล้วพอหันกลับไปมอง ก็เป็นเขาเองที่ยิ่งเขินเมื่อเห็นว่าสายตาจาบจ้วงราวกับจะประกาศว่า ‘ร่างกายของเขาเป็นของเจ้าตัว’ นั้น มองมาอย่างจาบจ้วงมากเพียงใด ถึงแม้จะอยู่กินกันมานานนมแล้ว
    แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะไม่อายนะ ให้ตายสิ


    เด็กหนุ่มแสร้งกระแอม แล้วแกล้งพูดอย่างเป็นจริงเป็นจัง หวังว่าสิ่งที่พูดไปจะบรรเทาความเขินอายของตัวเองลงได้บ้าง “ผมไม่เล่นนะจงอิน ต่างคนต่างว่ายไปเลยนะครับ”




    แล้วใครว่าเขาเล่น?


    … จงอินคิด


    เขาไม่เล่นแล้ว เขาเอาจริง เพียงแต่ว่าตอนนี้เซฮุนไม่จำเป็นต้องรู้หรอก ตอนแรก เขาตั้งใจจะมาเรียกให้ขึ้นจากน้ำเพราะกลัวว่าเมียจะไม่สบาย นี่คือธุระของตอนที่เข้ามาเห็น แต่ไม่ใช่ธุระของตอนนี้แต่อย่างใด เพราะ ... เมื่อได้เห็นเนื้อนวล ไอ้เขาก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูน ไม่ได้เก่งมาจากไหน ปราดมองไปทั่วคนคนเดียวที่เขาแอบรักแล้วก็รู้คนเดียวว่ารักมาตลอดหลายปี


    ยิ่งตอนนี้ เพิ่งคลอดแตงโม เซฮุนก็ดูเหมือนจะอิ่มน้ำไปทั่วทั้งตัว ไม่ได้ผอมแห้งเหมือนจะปลิวได้ตลอดเวลาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ไม่ใช่ว่าเขาจะบ่นหรืออย่างไร แต่ว่าพออวบๆขึ้นมาหน่อย พอมองแล้ว มันก็ซู่ซ่าดีจริงๆ เขายอมรับ แล้วยิ่งตอนนี้จงอินรู้ทุกอย่าง น้ำหนัก ส่วนสูง เขารู้ไซส์เสื้อผ้า แม้กระทั่งไซส์รองเท้าของเมียเขาก็รู้ เพราะเขาเป็นคนหาทุกอย่างมาให้เมียกับมือ


    มันก็จะมีความผูกพันที่ลึกลงไปกว่าเดิมมากๆ


    ผูกพันในแบบที่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าวันหนึ่งเขาจะมีความผูกพันแบบนี้กับใครสักคน


    เออ มันก็แปลกดี ... ถึงว่า ช่วงนี้เขาถึงได้มีอารมณ์เพ้อฝันแล้วก็เขียนเพลงรักได้หวานซึ้งขึ้นมากจนหลายคนต้องทักเลยทีเดียว


    นางฟ้าในฝันที่เขียนถึงอยู่บ่อยๆ ... นางฟ้าของเขาที่กลายมาเป็นนางฟ้าของหลายๆคนเพราะเพลงที่เขาเขียนออกไป ดันดังระเบิดระเบ้อ ถึงแม้ในเนื้อเพลงจงอินจะเติมแต่งจินตนาการอะไรลงมากมายเท่าไหร่ แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้ดีมาตลอดก็คือ นางฟ้าตัวจริงของเขากับภาพในฝันนั้นมัน ต่างกัน ... โดยสิ้นเชิง


    “จะอายอะไรเล่า มาให้ชื่นใจหน่อยสิ ตัวยุ่งก็ไม่อยู่ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆนะ” เขาพูดบ้าง เสียงอ่อนเสียงหวานจนเซฮุนได้แต่ตีน้ำแล้วร้อง หึยยย ด้วยความขัดใจ


    “คืนนี้ยังชื่นใจไม่พออีกเหรอไงครับ ที่งานคุณก็ได้กำไรไปเยอะแล้วนะ ยังจะมาทวงผมอีก” เมียรักตอบกลับมาเสียงสะบัด หน้างอแต่ก็ไม่ได้เดินหนีอีกต่อไปแล้ว


    แบบนี้ก็เท่ากับ ... การอนุญาตแล้วละมั้ง


    คิดในใจได้ ก็รีบเดินแหวกน้ำเข้าไปใกล้ ไม่นานก็คว้าหมับที่ต้นแขนของเด็กหนุ่มแล้วค่อยๆลากเข้าใกล้มากกกอดเอาไว้ทั้งตัว


    “ผมรักคุณ ...” จงอินกระซิบกระซาบ พึมพำคนเดียวราวกับว่าเห็นหน้าเมื่อไหร่ก็กดความรู้สึกเอาไว้ไม่ได้เลย “ผมรักคุณจนจะบ้าตายอยู่แล้ว”


    ในขณะที่คนฟังตาโตแล้วพวงแก้มขาวจัดก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีระเรื่ออย่างน่าเอ็นดู ไม่บ่อยนักหรอกที่เขาจะใช้สรรพนาม ผมกับคุณ ปกติไม่ได้พูดแบบนี้ มีแค่ตอนที่อารมณ์อยากนัวเนียเท่านั้นแหละที่เขาจะพูด ซึ่งเซฮุนก็รู้ดีถึงได้เขินจัดแบบนี้ยังไงเล่า


    “ไม่ต้องมาอ้อนเลย เวลาจะขอนอนด้วย คุณก็ปากหวานแบบนี้ทุกที” เสียงเล็กเสียงน้อยตอบกลับมาบางเบาไม่แพ้กัน ถึงแม้เมียพูดราวกับจะบ่น แต่พอเขาเปลี่ยนไปใช้แขนทั้งสองข้างกอดเอวแล้วลากให้มาใกล้จนอกชิดกัน เซฮุนก็ยกแขนมาคล้องคอเขาโดยอัตโนมัติในทันที


    น่ารักจัง ...


    “นะ ...” จงอินย้ำเสียงอ่อนเสียงหวานยิ่งกว่าเดิม มือหนึ่งก็ลูบไปทั่วแผ่นหลังของเซฮุน ส่วนอีกมือก็คอยประคองร่างของเด็กหนุ่มเอาไว้ไม่ให้ห่างกาย “นานๆทีแตงโมจะไม่อยู่ ...”


    เมียถึงกับเงียบแล้วหันหน้าหนี ...


    เซฮุนไม่ตอบ แต่ก็แอบเอียงคอ เปิดช่องให้ในตอนที่จงอินซุกหน้าลงไปหอมไซ้ที่ต้นคอของเด็กหนุ่มในอ้อมกอด พอมึนไม่ตอบแถมไม่ห้าม เขาเลยใช้มือข้างที่ลูบหลังเมื่อครู่ ก็มือคู่เดียวกันนี่แหละที่เปลี่ยนมาดึงทั้งกางเกงบ็อกเซอร์ของตัวเองลง สลัดทิ้งให้มันลอยอยู่ในสระ แถมด้วยกางเกงขาสั้นของเมียอีก ไม่ตอบก็ได้ แต่ปล้ำถอดกางเกงมันเลยแล้วกัน


    เมียรักร้อง หึยยยย ขึ้นมาอีกครั้ง อาศัยจังหวะที่เขาง่วนกับการถอดกางเกง พลิกตัวแล้วว่ายน้ำหนีไปอีกทางทำราวกับเป็นเด็กสาวๆที่ชอบโดนหมาป่าไล่จับนั่นแหละ แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะจงอินชอบ


    หนีได้ก็หนีไป ...


    ถ้าจับได้อีกครั้ง จะโดนกินจริงๆแล้วนะ




    เซฮุนร้องว๊ากเสียงหลงเมื่อร่างของตัวเองถูกจับได้จากทางด้านหลัง เสียงน้ำกระจายดังขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะของเราทั้งคู่ เขาถูกกระชากเบาๆเข้าหาร่างของคุณสามีก่อนจะโดนปล้ำจูบในตอนที่จงอินจับล็อกใบหน้าของเขาเอาไว้ได้ จูบ ... ด้วยความอ่อนโยนในทีแรก ทำเอาเซฮุนต้องหลุดเสียงหัวเราะอีกรอบ เท่านั้นหล่ะ ไม่มีมาอ่อนโยนอะไรอีกแล้ว


    อาการอ่อนโยนในทีแรกนั้นหายไป ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นอาการบดขยี้ราวกับคนตายอดตายอยากมานาน ริมฝีปากของคุณสามีอุ่นจนร้อน เสียงลมหายใจเข้า ออก ก็ดังใกล้อยู่แค่นี้ จงอินเอาแต่จูบ แต่ยังไม่กล้าจะทำอะไรมากกว่านั้น เหมือนกับตอนนี้คุณสามีกำลังพยายามบังคับตัวเองอย่างสุดความสามารถไม่ให้คว้ากินอย่างตะกละตะกลาม


    แต่ความที่เราทั้งคู่ไม่ได้มีเวลาส่วนตัวมานานมาก อะไรๆที่ชายหนุ่มคิดว่าเก็บอยู่ มันเก็บได้ไม่มิดหรอก เซฮุนรู้ตัวดี ลองถ้าจงอินตะล่อมอีกหน่อย เขาก็คงเอ่ยปากให้คุณสามีทำตามใจได้ด้วยตัวเองนั่นแหละ ที่ทำเป็นเล่นตัวก็แค่อยากแหย่คนอยากกินจนตัวสั่นให้คลั่งแค้นดูบ้าง อย่างน้อยก็ให้สมกับที่ทำให้เขาหลงรักหัวปักหัวปำ


    เซฮุนดิ้นขลุกขลัก แกล้งทำเสียงในลำคอราวกับจะประท้วงให้จงอินยิ่งหิวกระหายยิ่งกว่าเดิม ยิ่งพอคุณสามีเค้ารู้ตัวว่าตนนั้นกำลังโดนแกล้งบ้าง ความรุนแรงที่บดลงมาก็ยิ่งหนักหน่วงจนเขาคิดว่าตอนนี้ริมฝีปากต้องบวมช้ำไปแล้วแน่ๆ สักพักหนึ่งจงอินก็ปล่อยให้เขาได้หายใจหายคอบ้าง เซฮุนคิดว่าตัวเองน่าจะพูดบางอย่างแต่ก็สั่นสะท้านเกินจะควบคุม


    ได้ยืนหน้าแดงราวกับเป็นเด็กหนุ่มหัดลองรักอยู่แบบนั้น


    “ชื่นใจมากเลย”


    ถึงแม้คำพูดจะไม่ได้ทะลึ่งตึงตังอะไร แต่วิธีที่คุณสามีเค้าใช้น้ำเสียงกับแววตามันทำให้เซฮุนขนลุกซู่อย่างบอกไม่ถูก นี่ถ้าไม่ได้ยืนอยู่ในน้ำอุ่นๆ เขาคิดว่าตัวเองอาจจะช็อกน้ำตายไปแล้วแน่ๆ


    นี่เขาคงไม่ได้เงอะงะเกินไป ใช่หรือเปล่า ...


    สักพักคุณสามีเค้าก็ไม่เล่นแล้วจริงๆนั่นแหละ ได้แต่กึ่งลากกึ่งประคองเดินให้ขึ้นจากสระแล้วพาไปล้างตัวที่ฝักบัวติดผนังด้านข้าง ไปๆมาๆ เซฮุนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เขามานอนตัวอ่อนอยู่ที่เก้าอี้นอนริมสระน้ำได้อย่างไร รู้แต่ว่าตอนนี้จงอินอยู่มันไปทุกที่ เดี๋ยวก็แตะที่ปาก แตะที่แก้ม ลามลงไปตามใบหูก่อนจะไปจบที่ลำคอ


    เซฮุนหลับตาพริ้มด้วยความเสียวซ่านที่ไม่ได้สัมผัสมานาน สองมือโอบประคองรอบลำคอของชายหนุ่มที่คร่อมทับอยู่ โดยไม่รู้ตัว เขาก็พึมพำบอกรักจงอินเหมือนอย่างที่ทำเป็นประจำเวลาคุณสามีอ้อนขอนอนด้วย เท่านั้นดวงตาคมกริบที่ผงกขึ้นมามองสบตากันแวบหนึ่งก็ท่วมท้นไปด้วยความหิวกระหายมากกว่าเดิม


    “ทูนหัว ...” คุณสามีตอบกลับมาแค่นี้


    ไม่ต้องพูดอะไรต่อ คนที่นอนเปลือยให้ชื่นชม ก็แทบจะตัวอ่อน ละลายหายลงไปกับเบาะเสียแล้ว ใครจะไม่เป็นบ้างล่ะ เจอลูกอ้อนของคิมจงอินเข้าไป ทนคอแข็ง หน้าตั้งได้ไหวอย่างนั้นเหรอ


    เซฮุนยกมือขึ้นแตะไล้ใบหน้าอันแสนรัก


    ราวกับความอดทนอดกลั้นสุดท้ายของคุณสามีหมดลง


    เด็กหนุ่มก็รู้สึกถึงมืออุ่นๆที่ลูบไล้ไปตามต้นขาช้าๆอย่างเจ
    ตนา ตาสบตาแถมใบหน้าของคุณสามีก็เผยรอยยิ้มกรุ่มกริ้มไปพร้อมๆกัน แล้วฝ่ามือใหญ่ซุกซนก็ซอกซอนเข้าไปตรงขาอ่อน บีบขย้ำผิวเนื้อนุ่มๆที่เซฮุนเพิ่งได้มาตอนที่มีแตงโมอย่างห้ามใจไม่อยู่ ดูท่าจงอินจะชอบที่เขาอวบขึ้นจริงๆด้วยนะเนี่ย ตอนปกติก็บ่นอยู่แล้วเขาผอมเกินไป พอมีเนื้อเต็มๆให้ฟัดเล่นในเวลาแบบนี้ คงถูกใจพ่อคุณเค้านักแหละ 

    พอจุมพิตเว้าวอนปนเรียกร้องผ่านไปได้สักพัก เด็กหนุ่มก็รู้สึกว่าตัวเองโดนทับนาบลงมาแนบชิดกันแทบทุกส่วน ได้แต่นอนราบ ปล่อยไปตามธรรมชาติขณะที่ปากของคุณสามีก็ยังไม่ยอมหยุดจุมพิตนั่นแต่อย่างใด สองมือขาวๆขยุ้มเรือนผมสีดำของจงอินเอาไว้ราวกับจะบอกซ้ำๆว่าตัวเองเขาเองก็มีอารมณ์ไม่ต่างกัน


    “จงอิน ...” เซฮุนเรียกชื่อคุณสามีเสียงสั่น


    “ถ้าจะบอกให้หยุดนี่เท่ากับฆ่าฉันให้ตายเลยนะ ทูนหัว” ชายหนุ่มพยายาม ... เขารู้ผ่านน้ำเสียงอย่างชัดเจนว่าตอนนี้ชายหนุ่มจะต้องพยายามอย่างหนักที่จะไม่ทำตามที่ใจอยากไปเสียทุกอย่าง เพราะน้ำเสียงที่ตอบกลับมานั้นอ่อนหวานมาก มากจนเกินปกติ


    “ขึ้นไปบนห้องนอนดีกว่าไหมครับ ตรงนี้มัน ... สว่าง ... มาก” เซฮุนกระซิบพร้อมกับหันหน้าไปมองตรงประตูทางเข้าไปด้วย ก็รู้อยู่หรอกว่าที่บ้านไม่มีใครแล้ว แต่ว่า ... ถ้าเกิดมีใครโผล่เข้ามา จะทำยังไง


    คุณสามีเงียบไปสักพักแล้วฮึมฮัมคนเดียวอยู่ในลำคอ เวลาไม่อยากทำอะไรหรือเวลาจะเอาให้ได้ จงอินมักจะดื้อเพ่งเอาแต่ใจแบบนี้แหละ ตอนนี้ถ้าให้ทาย ต่อให้เอาช้างมาฉุดก็คงลากคุณสามีออกจากตัวเขาไม่ได้แน่ๆ


    “ครับ ...” ตอบรับนะ เอาใจมากนะ คำพูดน่ะ แต่ตัวไม่ได้ขยับเลย


    เท่านั้น นางฟ้าก็รู้แล้วว่าคืนนี้ได้โดนหมาป่าจับฟัดมันกลางบ้านนี่แหละ


    พอว่าไป ... มืออุ่นๆเจ้ากรรมคู่นั้นก็เริ่มวาดลงลูบไล้ที่ตำแหน่งขาอ่อนก่อนจะเริ่มขยับนิ้วลึกเข้าไป ... ลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนเซฮุนรู้สึกถึงปลายนิ้วที่ว่านั่นในร่างกาย


    เซฮุนหอบหายใจแรงไปตามอารมณ์ เขาไม่ใช่พวกที่เสียงดังกับเรื่องบนเตียงอยู่แล้ว อย่างมากก็แค่ร้องนิดๆหน่อย แต่ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีอารมณ์ร่วมแต่อย่างใด จงอินก็รู้ดีว่าเซฮุนค่อนข้างเต็มอิ่มกับเรื่องบนเตียงของเรามากแค่ไหน เพราะบางที ... แค่นิ้วหรือฝ่ามือของคุณสามีก็พาเขาไปแตะขอบสวรรค์ได้อย่างไม่ยากเย็นเลยสักนิด


    เพราะฉะนั้น แค่เสียงหอบหายใจของเขาก็เพียงพอ จงอินกัดฟันกรอดก่อนจะผงกหัวขึ้นมามองตาเขาอีกรอบราวกับจะถามว่า ‘พร้อมหรือยัง’ แล้วพอเซฮุนพยักหน้า คุณสามีเขาก็ดันร่างร้อนผ่าวของตนเองเข้าหาอย่างช้าๆ ทำเอามือขาวจัดรีบขยุ้มผมของจงอินในทันที


    “เจ็บรึเปล่า ...” คุณสามีถามกลับมาเสียงปนหอบ


    เซฮุนพยักหน้า ... ก็มันเจ็บจริงๆ เพราะห่างมานานมาก “อีกแปบนึงนะครับ ... ผม ... ผมเอ่อ”


    ยังพูดไม่ทันจบ จงอินก็ก้มลงมาจูบแก้มเบาๆราวกับจะให้กำลังใจ แล้วก็นิ่งอย่างอดทน ร่างสูงใหญ่ที่คร่อมทับนั้นแข็งเกร็งจนเขารู้สึกได้อย่างพยายามควบคุมความต้องการถาโถมรุนแรงของตนเองเอาไว้เพื่อให้เซฮุนได้ปรับตัว


    คุณสามีถนอมเขามาก เหมือน ... เหมือนเซฮุนยังสดใหม่ ราวกับเป็นหนุ่มน้อยเวอร์จิ้นที่เพิ่งจะเสียตัวเป็นครั้งแรก และการกระทำนี้ก็ทำเอาหัวใจเขาอุ่นขึ้นอีกเป็นกอง 


    “พร้อมไหม” เสียงอ่อนเสียงหวานถามอีกครั้ง


    แต่คราวนี้เซฮุนพยักหน้า ไม่นานจงอินก็ค่อยๆถอดถอนตัวเองอย่างนุ่มนวล ก่อนที่จะกระแทกตัวกลับมารวดเร็วอีกครั้ง ทำเอาเสียงเล็กเสียงน้อยที่เฝ้าคุยอ้อนกันเมื่อครู่หายไปในทันที ตอนนี้มีแต่เสียงหอบหายใจของเราทั้งคู่สอดประสาน เซฮุนยกสองมือโอบรอบคอชายหนุ่ม เอามือจิกหลังคุณสามีไว้แน่นราวกับกลัวว่าจงอินจะหายไป


    เด็กหนุ่มหลับตาพริ้ม มีอารมณ์รุนแรงไม่ต่างกัน ทั้งสายตาและความรู้สึกดื่มด่ำกับเรือนร่างแข็งแกร่งที่ขยับโยกรุนแรงอยู่เหนือร่างของตน มองไปมองมาก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อนมือไปตามแผ่นอกและลาด
    ไหล่ของคุณสามีบ้าง พยายามจดจำเรือนร่างทรงเสน่ห์นี้ทุกตารางนิ้ว


    และย้ำกับตัวเอง ซ้ำไปซ้ำมา


    ว่าผู้ชายคนนี้เป็นของเขา


    เป็นพ่อของลูกและเป็นหลายๆอย่างในชีวิต


    พลัน เซฮุนก็อุทานเมื่อคุณสามีรั้งให้เขาลุกขึ้นนั่ง ... รั้งร่างสูงโปร่งให้นั่งทับเหนือเรือนร่างตึงแน่นของเจ้าตัว ทำเอาเด็กหนุ่มสูดปากอย่างเสียวซ่านเมื่ออะไรบางอย่างในร่างกายของเขามันเปลี่ยนมุม เขาสบสายตาดำคมเข้มที่คุกกรุ่นไปด้วยแรงอารมณ์ไม่ต่างจากเขา พอมองด้วยมุมที่เหนือกว่าแบบนี้มันก็อดไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายยื่นหน้าเข้าไปจูบปากคุณสามีเสียเอง


    ฝ่ามือขาวจัดแทรกเข้าที่เรือนผมสีเข้มแล้วดึงศีรษะของชายหนุ่มเข้ามาหาในขณะที่จงอินเองก็คว้าเอวเขาแล้วขยับให้เซฮุนเคลื่อนไหว เซฮุนเริ่มครอบครองคุณสามีอย่างช้าๆ ขยับเขยื้อนตัวเองเหมือนเด็กที่เพิ่งหัดเรียนรู้ รู้สึกดีเหลือแสนเมื่อได้ยินเสียงหอบสะท้านตอบกลับ ไม่นานก็เริ่มมั่นใจเป็นฝ่ายคุมเกม โยกประสานอยู่เหนือเรือนร่างของจงอิน ตาต่อตา ปากต่อปาก ใช้โอกาสที่ไม่มีใครมารบกวนอย่างคุ้มค่า


    “ที่รัก ...”


    เสียงคุณสามีครางซ้ำๆ เสียงดังจนคนที่ได้รับคำชมอ้อมๆถึงกับแดงเถือกไปทั้งตัว แต่ตอนนี้ความยับยั้งชั่งใจและความละอายถูกกวาดทิ้งไปหมด คงเหลือไว้แต่ความปรารถนาดิบที่มีต่อกัน เซฮุนขยับเขยื้อน กระแทกสะโพกลงหาอีกฝ่ายรุนแรงตามคลื่นอารมณ์ที่ถาโถม สายตามองตรงไปจงอินที่แหงนเงยศีรษะไปทางเบื้องหลังและครวญครางเรียกร้องไม่รู้จักพอ


    จนวินาทีสุดท้ายที่ร่างกายของชายหนุ่มกระตุกเฮือกรุนแรง ...


    เมื่อนั้นเขาก็ระเบิดผ่างตามคุณสามีไปติดๆ


    ไม่นานเขาก็รีบยกสะโพกออกจากตัวตนของจงอินแล้วเปลี่ยนมานั่งทับหน้าขาของคุณสามีนิ่งๆเพราะร่างกายตอนนี้เซ้นซิทีฟเกินกว่าจะทำอะไรต่อ ได้ตัวอ่อนโน้มไปซบตัวแน่นิ่งกับอกแกร่ง แนบแก้มกับตำแหน่งหัวใจของคุณสามี ปากยังหอบหายใจเข้าไม่หยุด


    แวบหนึ่งที่มีความคิดผุดเข้ามาในหัว ...


    ทำเอาเซฮุนอดจะหัวเราะคิกกับตัวเองไม่ได้




    ให้ตายสิ ... เพิ่งรู้ว่าการปล้ำสามีตัวเอง มันรู้สึกดีสุดๆไปเลย





    ‘คู่อื่นนี่ ... เวลาลูกไม่อยู่เขาทำอะไรกันบ้างนะ ...’


    เซฮุนถามตัวเองด้วยความอารมณ์ดี ก็ ... ให้ตายสิ ตั้งแต่อยู่กันมา เขากับคุณสามีเคยมีชีวิตแต่งงานที่ปกติเหมือนคนอื่นเขาเสียเมื่อไหร่กัน ฮันนีมูนก็ไม่เคยมี การดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ในตอนนี้สำหรับเราสองคนก็คงไม่ต้องหวังอีกต่อไปแล้ว


    เพราะ ... วินาทีที่คุณสามีเค้าอยากจะมีเซ็กซี่ ไทม์ขึ้นมาบ้าง แตงโมก็คงจะร้องไห้จ้า หิวนม เรียกให้ไปเปลี่ยนผ้าอ้อม แถมจะให้อุ้มกล่อมนอนต่อ ทำเอาน้ำผึ้งที่กำลังจะหวานต้องจืดไปก่อนแน่ๆ


    คิดมาถึงตรงนี้ แม่แตงโมก็ถึงกับหลุดขำออกมาอย่างอดไม่ได้ แบบเมื่อคืนที่ได้เล่นน้ำ ใช้เวลาด้วยกันจนเต็มอิ่มน่ะเหรอ ถ้าเซจองอยู่ เขากล้าวางพนันเลยว่า ไม่ต้องหวัง ยิ่งช่วงที่ลูกยังต้องตื่นมากลางดึกเป็นประจำทุกๆคืนด้วยแล้ว จ้างให้เขาก็ไม่เล่นด้วย ถ้ามีเวลาก็ขอนอนเอาแรงไว้ก่อนดีกว่า


    ขอโทษนะ คุณสามี


    พอคิดมาถึงตรงนี้ จงอินก็เดินออกมาจากห้องน้ำพอดีโดยมีเพียงแค่ผ้าขนหนูพันเอวผืนเดียวติดกาย คุณสามีมองเขาด้วยสีหน้างงๆที่จู่ๆก็เห็นเซฮุนยืนหัวเราะอยู่คนเดียว ทำเอาคนถูกมองต้องเลิกคิ้วกลับไปเป็นการเย้าเล่น เท่านั้น ใบหน้าหล่อจัดก็เผยรอยยิ้มบ้าง ... ยิ้มที่แสนจะเจ้าเล่ห์ ยิ้มที่มุมปากนิดๆ


    เซฮุนยอมรับก็ได้ ... ว่ามองแล้วมันโหวงเหวงวูบวาบในอกแบบสุดๆ


    เวลาเจอคนหล่อมากๆเขาเรียกกันว่าอะไรนะ?


    หล่อบาดตาบาดใจ ใช่ไหม?


    ก็คงจะใช่ เพราะตอนนี้ จงอินดูหล่อและแสนมีเสน่ห์แบบนั้นไม่มีผิดเลย


    “อาบน้ำเสร็จแล้วก็ไปแต่งตัวสิครับ” เซฮุนพูดเบาๆก่อนจะเสมอมองไปทางอื่น พูดจริงๆว่าไม่ได้เขินคุณสามีโป๊นะ แต่เขินที่คุณสามีหล่อมากกว่า แล้วพอเขาไล่ให้ไปแต่งตัว พ่อคนหล่อหน้าหยกของเขาก็พยักหน้ารับในทันที แต่ถามว่ายอมเดินไปแต่งตัวไหม ก็ไม่ ...


    “ผมพูดจริงๆนะเนี่ย จะยืนมองอะไรนักหนา จงอิน”


    พอเซฮุนย้ำอีกรอบ แทนที่จะเดินไปแต่งตัวได้สักที คราวนี้ชายหนุ่มกลับเดินมาคว้าเอวเขาไปกอดเอาไว้หลวมๆอย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะเอียงหน้าจูบแก้มเขาดังจ๊วบเหมือนตอนที่เจ้าตัวมันเขี้ยวแตงโมแล้วฟัดจนลูกร้องลั่นไม่มีผิด


    “เราแทบไม่เคยใช้เวลาด้วยกันแบบนี้เลยนะ ...” จงอินพูดแล้วมองมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด


    เซฮุนถอนหายใจ เขาเอียงหน้าแล้วหงายศีรษะ ผละออกมามองตาคุณสามีบ้าง “ผมก็ไม่ได้จะไปไหนสักหน่อยนี่ ผมรู้ว่า ... เราเริ่มต้นกันไม่ดี แต่ว่ารอให้เซจองโตกว่านี้อีกหน่อย แล้วผมจะยอมให้คุณพาผมไปเที่ยวกันสองคนนะ”


    “นั่นสิ” คุณสามีเห็นด้วย พลางถอนหายใจดังเฮือก สีหน้า แววตา ท่าทาง ดราม่าจนเกินจริงจนคนมองอยากจะหัวเราะอีกสักรอบ “ตั้งแต่อยู่กินกันมา ฉันก็เพิ่งนึกได้เมื่อคืนนี้เอง ว่าฉันไม่เคยพานายไปไหนเลย ตอนแต่งงานก็ไม่ได้พาไปฮันนีมูน นายคงไม่น้อยใจฉันใช่ไหม เบบี้”


    เด็กหนุ่มส่ายหัวก่อนจะยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาโอบไหล่คุณสามีเอาไว้บ้าง “ไม่เลยครับ ไว้รอลูกโตอีกหน่อย ค่อยพาทุกคนไปเที่ยวพร้อมกันเลยเนอะ”


    เท่านั้น คุณสามีก็ดูเหมือนจะคลายกังวลลงไปมาก จงอินย้ำรอยจูบบนแก้มเขาอีกครั้งแล้วจึงคลายอ้อมแขนออก ยอมเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวแต่โดยดี ในขณะที่เซฮุนก็หมุนตัวทำท่าจะเดินออกนอกห้องด้วยเช่นกัน พอไปถึงประตู เด็กหนุ่มถึงได้หันใบหน้ากลับมาหาและบอกว่า


    “จัดการตัวเองเสร็จแล้ว ลงไปข้างล่างนะครับ ผมจะลงไปหาอะไรให้กิน”


    เขาบอกคุณสามีทิ้งท้ายแล้วก็เดินลงไปที่ห้องครัวในทันที ก็เหมือนทุกๆวันนั่นแหละที่แม่บ้านจะเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ทุกอย่างแล้ว แต่เซฮุนก็อารมณ์ดีมากจนนึกอยากจะเตรียมอาหารเช้าไว้ให้จงอินเพิ่ม ไม่บ่อยนักหรอกที่เขาจะลงมือทำอาหารคาวด้วยตัวเอง อย่างแรกก็คือ เขายังไม่ค่อยมั่นใจในฝีมือตัวเองเท่าไหร่นัก ก็เพิ่งเรียนไปได้แค่สาม-สี่ คอร์สเองนี่น่า ไม่เหมือนกับการทำขนม อันนั้นบางสูตรให้หลับตาตวงส่วนผสม เซฮุนก็คิดว่าตัวเองทำได้อย่างง่ายๆเลย


    เด็กหนุ่มทำข้าวผัดกับเครื่องเคียงที่เน้นผักสดในสไตล์อาหารเกาหลีดั้งเดิมแบบง่ายๆเสร็จภายในไม่ถึงยี่สิบนาที เซฮุนจัดวางทุกอย่างใส่จานอย่างสวยงาม สายตามองแม่บ้านที่เตรียมกาแฟแล้วเอาออกไปเสิร์ฟให้คุณสามีก่อนเป็นอย่างแรก เธอหันมาถามเขาด้วยน้ำเสียงโทนสุภาพแบบที่ใช้คุยกับเขาเป็นประจำว่าวันนี้เขาอยากจะดื่มอะไร


    แน่ล่ะ ว่าเซฮุนเลือกน้ำมะพร้าวอย่างไม่มีข้อแม้


    ปกติ เขาไม่ค่อยกินอาหารเช้าหนักๆหรอก แต่เช้านี้เซฮุนก็อารมณ์ดีพอที่จะตักข้าวผัดกิมจิใส่ถ้วยเพิ่มอีกหนึ่งใบ ถึงแม้จะไม่ได้รู้สึกหิวอะไรขนาดนั้นก็ตาม แต่ว่า คิดไปคิดมา ไหนๆก็อยู่กันแค่สองคนแล้วนี่ ปล่อยให้คุณสามีกินข้าวคนเดียว จงอินก็คงจะเหงาแย่เลย


    อย่างน้อย เอาใจจงอินบ้างจนกว่าฮยองนิมจะพาแตงโมกลับมาส่งในตอนค่ำก็แล้วกัน


    เดี๋ยวจะหาว่า มีลูกแล้วลืมสามี


    นี่สินะ ... บทบาทของการแต่งงานและตั้งใจจะใช้ชีวิตร่วมกันอย่างแท้จริง ร่วมคิด ร่วมเผชิญทุกอย่างไปด้วยกัน มันช่างแตกต่างจากชีวิตแต่งงานของเซฮุนก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง เมื่อก่อนเขารักจงอินแบบถวายหัวก็จริง แต่ถ้าถามว่า รักแล้วกล้าตัดสินใจวางชีวิตไว้กับผู้ชายคนนี้ด้วยหรือไม่


    ด้วยความสัตย์จริง ... เซฮุนก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน


    แต่ถ้าเป็นตอนนี้ หลังจากที่เราผ่านอะไรมาด้วยกันมากมาย เขาไม่ปฏิเสธเลยว่าสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาใจอ่อนกับคุณสามีมากๆก็คือ วิธีที่จงอินดูแลครอบครัวของตัวเอง อย่างน้อยผู้ชายคนนี้ก็ยังมีความรับผิดชอบ แล้วยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่กล้าเปิดใจแล้วยอมเข้าไปรู้จักคุณสามีตัวจริง เซฮุนก็พบว่าตัวตนของคิม จงอินมีหลายสิ่งหลายอย่างที่สวยงามมากกว่าเงินทองและชื่อเสียงของเจ้าตัวเยอะ


    แน่นอนว่านั่นก็รวมถึง ... ความรักของนายพรานที่มีต่อนางฟ้าไร้ปีกคนนั้นด้วย


    เฮ้อ ตอนยังไม่มีแตงโมหน่ะ เขาก็ไม่ได้คิดอะไรขนาดนี้หรอก แต่ตอนนี้มีลูกแล้ว เขาจึงต้องการความมั่นคง ไม่ใช่ความรักฉาบฉวยพวกนั้นอีกต่อไป


    พอจัดจานเสร็จเป็นที่เรียบร้อย เซฮุนก็บอกให้สาวใช้ยกถาดอาหารออกไปวางบนโต๊ะอาหารก่อน ส่วนตัวเขาเองก็หยุดยืนล้างมือพลางทำท่าส่องกระจกดูสภาพตัวเองกับเงาสะท้อนของตู้เย็นไปด้วย บ้าจริงเชียว ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เขาจะต้องมานั่งกังวลว่าก่อนกินข้าว ตัวเองจะดูดีหรือไม่ การรักษาความรักเอาไว้นี่มันเหนื่อยจริงๆ


    ตอนที่กลับเข้ามาที่ห้องอาหาร คุณสามีเขาก็เริ่มดื่มกาแฟกับอ่านหนังสือพิมพ์กลิ่นฉุนๆของเจ้าตัวไปบ้างแล้ว แต่ยังไม่ยอมแตะข้าวที่เขาทำแต่อย่างใด


    “วันนี้กินอะไรง่ายๆไปก่อนนะครับ ไว้วันหลัง ผมจะหัดทำของที่คุณชอบ” เซฮุนพูดพร้อมกับทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆร่างสูงใหญ่ของคุณสามี


    จงอินพยักหน้าอย่างรับรู้ ดวงตาหวานเชื่อมมองมาตาเยิ้มก่อนจะยิ้มคล้ายกับชอบใจอะไรบางอย่างโดยที่ยังไม่ยอมพูดอะไร ทำเอาคนโดนมองเงียบๆแทบจะเลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูกขึ้นมา


    “มองอะไรครับ หน้าผมมีอะไรติดเหรอ”


    “เปล่า ...” คุณสามีอ้อมแอ้มตอบไม่เต็มเสียง ก่อนจะเริ่มกินข้าวผัดกิมจิที่เขาทำให้แบบไม่เกี่ยงงอน กินไปได้ไม่กี่คำ จู่ๆก็เงยหน้าขึ้นมาพูดอีกครั้งเหมือนเพิ่งนึกได้ “ก็ดีใจที่ทำให้น่ะ ...”


    เซฮุนยิ้มรับ ในทันทีก็รู้สึกว่าแก้มเริ่มร้อนไปกับอาการของคุณสามีเป็นที่เรียบร้อย “ผมยังไม่ค่อยมั่นใจก็เลยไม่กล้าทำ กลัวว่าจะไม่ถูกปากคุณขึ้นมาล่ะแย่เลย”


    จงอินคีบเครื่องเคียงเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ่ยๆ พอกลืนอาหารคำนั้นลงคอไปได้ ชายหนุ่มก็เลิกคิ้วถามเขา “อ้าว แล้วที่ไปเรียนทำอาหารมา ก็นึกว่าจะมาทำให้ฉันกินซะอีก”


    “เปล่าครับ” เซฮุนตอบเรียบๆก่อนจะยิ้มแล้วแสร้งทำเป็นไม่สนใจคนที่นิ่งไปกับคำตอบของเขา


    จงอินถึงกับเงียบ ... 


    โธ่เอ๊ย ... พ่อแตงโม หัวยังไม่ได้ล้านสักหน่อย ทำไมแววน้อยใจถึงได้มาไวนัก


    “ที่ไปเรียนทำอาหาร ... ผมตั้งใจว่าอยากจะทำให้ลูกกินเอง เท่านั้นเองครับ ไม่ได้มีเหตุผลอื่นเลย” เขาตอบเสียงอ่อน พร้อมกับเอื้อมมือไปบีบปลายจมูกของคุณสามีแล้วโยกไปมาเบาๆทำเหมือนตอนที่เล่นกับแตงโมไม่มีผิด


    แค่นั้น ... พ่อคนหล่อบาดใจของเขาก็เริ่มยิ้มออก จงอินคว้าข้อมือเขาไปจับแล้วกดจูบบนหลังมือเสียเต็มรัก


    “คุณคงไม่หึงลูกหรอกใช่ไหม ฮึ คุณสามี?”





    “เมื่อคืน ... เราไม่ได้ป้องกันนะ นายรู้ใช่ไหม” พอกินข้าวเสร็จ ทั้งเขาและคุณสามีก็หนีขึ้นมานอนเล่นบนห้องนอนใหญ่กันสองคน เนื่องด้วยยังอยากจะอยู่ด้วยกันสองคนเงียบๆก่อนที่แตงโมจะกลับมาในตอนค่ำ จงอินเป็นฝ่ายกดรีโมทเปิดหนังให้เล่นไปเรื่อยๆ แต่ไม่ได้สนใจจะดูอะไร ไปๆมาๆกลายเป็นว่าหนังมากกว่าที่เป็นฝ่ายดูเราสองคน “จะปล่อยท้องเลยหรือเปล่า หรือจะป้องกันไปก่อนดี”


    คุณสามีชวนคุย ปรึกษากันเงียบๆ


    เซฮุนก็ได้แต่งึมงำ คิดหนักเหมือนกันถ้าหากจะปล่อยท้องหัวปี ท้ายปีแต่ก็ไม่อยากจะป้องกัน ถ้าหากจะมีใครมาเกิดกับเขา


    “แล้วคุณว่าไงล่ะครับ” เซฮุนถามกลับทำราวกับนี่เป็นคำถามสามัญธรรมดาๆแล้ววางคางบนอกของคุณสามีที่นอนเล่นอยู่ มองตากันด้วยความรอคอยคำตอบ


    “ฉันก็ต้องตามใจนายอยู่แล้วสิ กลัวร่างกายจะไม่ไหว แต่ถ้าถามฉัน ยังไงก็อยากมีอีก”


    ถึงแม้ปากคุณสามีจะบอกว่าตามใจเขามากเท่าใด แต่ตอนพูดนี่แววตาเหลือร้ายเสียเหลือเกิน เอาล่ะ นั่นอาจจะเป็นการมองโลกในแง่ร้ายเกินไป มันไม่ได้เกี่ยวกับเซ็กไปเสียทุกอย่างหรอก เซฮุนรู้มานานแล้วว่าจงอินน่ะอยากมีลูก ... เยอะๆ


    “ทำไมผมถึงรู้สึกว่าคุณกำลังกดดันผมแปลกๆ” เขาเย้าก่อนจะหัวเราะเมื่อจงอินยิ้มโดยที่ไม่เถียงกลับแต่อย่างใด นั่นก็เท่ากับว่าผู้ต้องหายอมรับข้อกล่าวหาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


    “ก็อยากมีจริงๆ ตอนนี้ทุกอย่างก็พร้อมหมดแล้ว พร้อมมาก ... แต่ที่ถามเพราะกลัวนายจะไม่ไหว ถ้าท้องขึ้นมาอีกรอบ เราสองคนนี่งานใหญ่เลยนะ แม่แตงโม”


    “ครับ” เซฮุนตอบกลับเสียงสะบัดด้วยความหมั่นไส้คนช่างหว่านล้อมแล้วมองค้อนคุณสามีตาค้อนตาคว่ำ อันที่จริงเขาเองก็เห็นด้วยกับจงอินทุกอย่าง มีลูกอีกสักคนทำไมจะมีไม่ได้ ในเมื่อครอบครัวเราพร้อมทุกอย่าง “แต่ว่า ... มีอีกคนให้อายุไล่ๆกับเซจองหน่อยก็ดีเหมือนกันนะครับ ถ้ามีตอนแก่กว่านี้ ผมคงไล่จับลูกไม่ไหวแล้ว”


    คราวนี้คุณสามีถึงกับขำออกมาเสียงดัง “ตอนนี้อายุเท่าไหร่กันเชียว ถึงมากลัวแก่ ฮึ๊”


    “แล้วมีใครบ้างที่จะไม่แก่ล่ะครับ ถ้าปล่อยไปเรื่อยๆ ไปมีอีกทีตอนผมสี่สิบ ผมก็ไม่ไหวแล้วนะจงอิน” เซฮุนหน้างอ พูดออกไปแล้วมองตาของจงอินอย่างค้นหาไปด้วย “ตอนนี้ผมว่าผมไหว ... ผมว่าปล่อยไปตามธรรมชาติก็ดีเหมือนกันนะครับ”


    “อืม ก็ดีเหมือนกัน ปล่อยตามธรรมชาตินี่แหละ ท้องก็ท้อง” จงอินพูดเบาๆแล้วฝ่ามือข้างหนึ่งก็ยกขึ้นมากดศีรษะแม่แตงโมให้ลงไปซบกับแผ่นอกของตัวเองเช่นเดิม ก่อนจะถอนหายใจอย่างเป็นสุข เมื่อคืนก็ไม่ได้มีการป้องกันอะไรทั้งนั้น


    ถ้าหากลูกๆจะมาเกิดเอาตอนนี้จริงๆ เขาก็ยินดีมากๆ


    พร้อมเสมอ ... และมั่นใจว่าดูแลทั้งเมียและลูกให้อยู่อย่างสุขสบายได้อย่างแน่นอน


    “ผมยังคิดอยู่เลย ถ้าคุณบอกว่ายังไม่อยากมี ก็กะจะหนีไปนอนกับเซจองสองคน เผื่อว่าน้องของแตงโมอาจจะยังไม่ปฎิสนธิก็ได้ ...” เซฮุนพูดก่อนจะยิ้มกริ่ม รู้สึกได้ทันทีว่าจงอินตกใจจนเกือบจะผวาลุกขึ้น


    แต่ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังยิ้มกริ่มดีใจที่เพิ่งแกล้งคุณสามีได้ไม่นาน คนที่เพิ่งโดนขู่ว่าจะให้นอนคนเดียวก็ฟาดมือลงบนแก้มก้นงอนๆจนคนพูดร้องเสียงหลงเป็นการสวนกลับในทันทีเช่นกัน


    “ไม่มีวัน”


    คุณสามีตอบกลับมากวนๆพร้อมกับยักคิ้วเมื่อคนโดนฟาดเงยหน้าขึ้นไปจ้องตาแข็ง


    “เจ็บนะ!” เซฮุนว่าหน้างอ เด็กหนุ่มผุดลุกขึ้นจากการนอนทับอยู่บนตัวคุณสามี


    แต่ยังไม่ทันที่จะได้ลุกนั่งได้เต็มที่ ก็โดนคนมือไวคว้าต้นแขน ดึงเข้าหาแล้วก็บังคับปล้ำจูบปิดปากในทันที เดี๋ยวนี้คุณสามีเค้าพัฒนาแล้วนะ เวลาเค้าเถียงไม่ได้ เค้าจะไม่เสียงดังเป็นการตัดบทแล้ว เค้าจะปล้ำจูบเลย เอาเปรียบมาก 


    ก็นึกว่าจะมีเขาคนเดียวเสียอีกที่โดนมนต์ความรักเล่นงาน


    จงอินก็โดนด้วยเหมือนกันเหรอเนี่ย ...


    โดนจูบมาไม่รู้กี่รอบแล้ว ... คิดว่าตอนแต่งงานกันใหม่ๆจะชินน้ำหนักมือของคุณสามีแล้วเสียอีก แต่พอมาตอนนี้กลับพบว่าความเคยชินที่คิดว่ามากแล้วกลับยังไม่มากพอที่จะหายตื่นเต้นเขินอายเป็นเด็กสดใหม่ได้เลย


    “จงอิน ...” เซฮุนเรียกชื่อคุณสามีอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร รู้ดีว่าจูบจูบเดียวของอีกฝ่ายจะชักนำตัวเขาไปสู่อะไรบ้าง เมื่อครู่ปลายหางตาแวบไปมองนาฬิกาก็พบว่ายังเป็นเวลาสว่างจ้าอยู่เลย แล้วถ้าหากแม่บ้านเดินผ่านหน้าห้องแล้วได้ยินเสียง ... ให้ตายสิ แค่คิด เขาก็อายจะตายอยู่แล้ว คุณสามีจะเข้าใจเขาบ้างไหมเนี่ย


    แน่ล่ะ ว่าพ่อคนหล่อบาดใจของเซฮุนไม่ยอมตอบ เอาแต่ไล่ใบหน้าไปตามลำคอและลาดไหล่ เด็กหนุ่มพูดอะไรไม่ออก เอาแต่นับลมหายใจอุ่นๆที่ปัดเป่าไปมาแล้วมันก็เหมือนจะลามลงไปเรื่อยๆก่อนจะหยุดลง อึดใจถัดมาเซฮุนก็แทบจะสะดุ้งเมื่อมือใหญ่อบอุ่นค่อยๆวางแนบตรงแผลผ่าตัดบนหน้าท้องของเขา


    “ตัวก็บางแค่นี้เอง … ไม่น่าเชื่อว่าเซจองจะอยู่ในนี้มาตั้งเกือบปี”


    น้ำเสียงอ่อนโยนของคนพูดทำเอาเซฮุนแทบจะละลายลงไปกองกับที่นอนอยู่แล้ว ถึงตอนนี้เขาเองก็ไม่มีกระใจจะตอบอะไรกลับไป เมื่อมือซนเริ่มลูบไปลูบมาจนมันเริ่มจะเกินคำว่าอ่อนโยนไปทีละน้อย


    “ทูนหัว ... ฉันขอน้องให้แตงโมอีกสักคนนะ” จงอินพูดเบาจนแทบจะกระซิบทั้งที่นัวเนียกันอยู่แบบนั้น ฝ่ามืออุ่นๆขยับมาประคองใบหน้าขาวจัดที่บัดนี้เริ่มแดงซ่านเอาไว้ให้อุ้งมือแล้วขอร้องเสียงอ่อนเสียงหวานอีกรอบ “มีลูกให้ฉันอีกสักคนนะ”


    เด็กหนุ่มทำได้เพียงแต่พยักหน้าอย่างอายๆ เซฮุนลดตัวลงซบทั้งหน้าทั้งลำตัวยาวๆของตัวเองลงกับร่างของคุณสามีอย่างหมดฤทธิ์สิ้นเดชด้วยความยินยอมพร้อมใจ


    “คราวนี้ ... ถ้าเป็นเด็กผู้ชายบ้างก็คงจะดีนะครับ” เซฮุนงึมงำ


    จงอินหัวเราะ “งั้นฉันจะตั้งใจทำลูกชายแล้วกันนะ”


    เซฮุนย่นจมูกแต่สุดท้ายก็อดหัวเราะตามคุณสามีไปไม่ได้เหมือนกัน



     



    ทุ่มครึ่ง ... ฮยองนิมก็พาแตงโมกลับมาส่งตรงเวลาเป๊ะ


    ทั้งลูกสาว ทั้งคุณสามีต่างก็ย้ายมานอนเล่นอยู่บนเตียงในห้องเป็นที่เรียบร้อย ในขณะที่เขาเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ คว้าเสื้อยืดตัวหลวมกับกางเกงชั้นในใส่นอนมาใส่ได้ก็รีบออกมาเตรียมของใช้ของแตงโมทิ้งไว้เพื่อที่ตอนดึกๆเวลางัวเงียจะได้ไม่ต้องควานหา เสียงคุยภาษางุ้งงิ้งของจงอินกับเซจองดังลอดเข้ามาให้ได้ยินเป็นระยะๆ แต่ไม่นานก็เงียบกันไปทั้งคู่


    พอเขาหันกลับไปดูก็เห็นว่าทั้งพ่อทั้งลูกต่างก็หลับปุ๋ยกันไปทั้งคู่เรียบร้อยแล้ว


    สงสัยคืนนี้แตงโมจะไม่ยอมนอนเตียงของตัวเอง ได้นอนกับคุณพ่อและป่ะป๊าเป็นแน่ … แต่ก็น่าจะสลบกันทั้งคู่อยู่หรอก ตัวเล็กน่ะ ตอนพี่ชายเขามาส่งก็ฟ้องใหญ่ว่าแตงโมตอนกลางวันไม่หลับไม่นอน ห่วงเล่นแต่กับพี่จงแดอยู่นั่น ส่วนตัวใหญ่ ... คุณสามีก็เอาแต่พะวงหน้าพะวงหลังไปทุกเรื่องจนนอนไม่พออย่างนี้นี่ไง


    เตรียมของจำเป็นเสร็จเป็นที่เรียบร้อย เซฮุนเดินมาหยุดอยู่ข้างเตียงหลังใหญ่ที่เขาใช้ร่วมกับคุณสามี มองลูกสาวกำลังหลับปุ๋ยจนน้ำลายไหลย้อยใส่เสื้อของจงอินเป็นวงๆด้วยความรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ ต่อให้ตอนนี้คุณสามีจะหลับสนิทนอนหายใจเสียงดังฟืดๆก็ตาม แต่จงอินก็ยังดูดีจนคนมองแอบหมั่นไส้เข้าให้แล้วจริงๆ นี่เป็นคุณพ่อลูกหนึ่งแล้วนะ แต่มันก็น่าแปลกเพราะในสายตาของเขา คุณสามีเป็นผู้ชายประเภทที่ยิ่งมีลูก ยิ่งมีอายุก็ยิ่งดูภูมิฐาน


    แบบนี้แหละ ที่เด็กๆสมัยนี้เขาชอบกันนัก


    ผู้ชายประเภทหล่อเหลือร้าย สไตล์แด๊ดดี้นี่แหละ


    เด็กหนุ่มถอนใจกับความคิดในหัวของตัวเอง แด๊ดดี้อย่างนั้นเหรอ? ก็แด๊ดดี้จริงๆ เป็นแด๊ดดี้พ่อลูกอ่อนที่เห่อลูกสาวมากๆเสียด้วย เซฮุนมองคนทั้งคู่ก่อนจะเดินไปปิดไฟให้เหลือแต่แสงไฟสลัวตรงหน้าห้องน้ำ หยิบหมอนรองคอของแตงโมแล้วก็ผ้าห่มเน่าที่ลูกสาวเขาใช้มาตั้งแต่เกิด พอหันกลับมาอีกทีเซจองก็เปลี่ยนท่านอน ไถลลงนอนคอพับคออ่อนซุกอยู่ที่ข้างตัวพ่อไปเสียแล้ว


    ในมือมีทั้งหมอนและผ้าห่มของลูกเป็นที่เรียบร้อย แต่หางตาก็ดันหันไปเห็นตุ๊กตาหมีที่เน่ายิ่งกว่าผ้าห่มของแตงโมเสียอีก ตุ๊กตาหมีตัวนี้คุณสามีเป็นคนซื้อให้ลูกใหม่ในวันที่เซจองเกิด มันเป็นตุ๊กตาถูกๆในร้านขายของในโรงพยาบาลซึ่งมันเทียบไม่ได้เลยกับของเล่นแพงๆมียี่ห้อที่จงอินขนซื้อมาไว้ให้ลูกที่บ้าน แต่ทว่าตั้งแต่ที่แตงโมได้จับเจ้าตุ๊กตาตัวนี้ ตั้งแต่นั้นมา ถ้าลูกสาวของเขาอยู่ที่ไหน ที่นั่นจะต้องมีตุ๊กตาตัวนี้นั่งเจ๋ออยู่ด้วยตลอด


    เซฮุนค้อมตัวลงไปช้อนให้เซจองนอนดีๆเป็นอย่างแรก เขาเอาหมอนรองใต้คอของลูกแล้วยัดตุ๊กตาหมีเน่าไว้ในอ้อมแขนของเธอก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมร่างสองพ่อลูกเป็นการตบท้าย


    “ทำไมยังไม่นอน ทำอะไรอยู่” คุณสามีงัวเงียถาม ดูท่าจะตื่นจากการที่เขาจัดท่านอนให้แตงโมแน่ๆ


    “นอนเถอะครับจงอิน ผมก็กำลังจะนอนแล้วเหมือนกัน” เซฮุนตอบกลับเสียงเบาแล้วเดินย้อนไปนั่งที่ขอบเตียงฝั่งของชายหนุ่ม


    ใบหน้าขาวจัดก้มลงจูบที่ริมฝีปากแสนรัก ในขณะที่มือก็ลูบไหล่ราวกับจะกล่อมอีกฝ่ายไปด้วย เท่านั้น คุณสามีก็ขยับแขนขึ้นมาโอบเอวแล้วลากให้ร่างของเซฮุนเข้าไปใกล้ยิ่งกว่าเดิม กลายเป็นว่าตอนนี้ร่างสูงโปร่งแทบจะนั่งเกยขึ้นไปบนตัวพ่อแตงโมแล้วเชียว


    “ง่วงมาก แต่ก็ขออยู่อย่างนี้อีกสักพักได้ไหม” จงอินพึมพำ หันไปมองลูกสาวแวบหนึ่ง พอเห็นว่าตอนนี้แตงโมหลับสนิทแล้วก็นอนอย่างปลอดภัยและเรียบร้อยแล้ว ก็ถอนใจอย่างโล่งอกออกมาในทันที


    “พอผมบอกให้คุณนอนกลางวันสักงีบ ก็ไม่ยอมนอน ดูซิ้ เมื่อกี้หลับก่อนแตงโมอีกมั้ง” เซฮุนเย้า มองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยแววตาอ่อนอกอ่อนใจน่าดู “เหนื่อยก็หลับซะ จงอิน คืนนี้ผมดูลูกเอง พรุ่งนี้คุณต้องตื่นไปคุมคยองซูอัดเสียงอัลบั้มใหม่ไม่ใช่เหรอครับ”


    “อือฮึ ...” คุณสามีรับคำในลำคอ หลับตาลงอีกรอบแต่ก็ยังไม่ยอมตัดใจนอนจริงๆเสียที


    “ขอบคุณมากนะครับ” เขาพูดก่อนจะจุ๊บที่ปลายคางของ ‘แด๊ดดี้’ ของตัวเองอย่างเอาอกเอาใจ


    “ขอบคุณเรื่องอะไร” ถามกลับมาทั้งที่ยังหลับตา แต่มือก็ไม่หยุดลูบสะโพกกับต้นขาของเซฮุนเลย


    “ก็ขอบคุณที่คุณเหนื่อยเพื่อผมกับเซจองขนาดนี้ไงครับ” เซฮุนตอบแล้วคว้ามือซนของคุณสามีเอามาวางแปะไว้บนอกของเจ้าตัว


    จงอินหัวเราะหึหึ ไม่ยอมลืมตา แต่สีหน้านี่ร้ายนัก “วันนี้ง่วงมากเลย ขอเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นรางวัลเป็นคืนพรุ่งนี้แทนได้ไหม”


    เด็กหนุ่มส่ายหัว ... ทั้งที่อีกฝ่ายไม่เห็นนี่แหละ


    “ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณสามี”


    พูดจบก็ก้มลงไปจูบปากจงอินดังจ๊วบ ตอนที่ผละออกมา สายตาก็สบกับดวงตาคมเข้มที่บัดนี้กำลังมองมาด้วยความอ่อนโยนมาก เซฮุนยิ้มน้อยๆแสร้งทำเป็นไขความนัยของประโยคที่คุณสามีเพิ่งจะพูดไม่ออกแล้วลุกไปล้มตัวนอนที่เตียงฝั่งของตัวเองในที่สุด


    จบลงไปอีกหนึ่งวันแล้ว


    วันที่มีแต่จงอินกับเซฮุน





        ♥

    Talk :  เทศกาลคืนความหวานให้คนอ่านมาแล้วนะคะ

    ถ้าอยากให้กำลังใจกัน อย่าลืม #ทะนงKH หรือ คอมเม้นท์ได้ที่ด้านล่างนะคะ

    รัก (ถึงแม้จะเขียนช้ามากก็ตาม) 

        ♥


    เขียนโดย LONEWOLF

    Twitter hashtag: #ทะนงKH


    -  Thank You  -



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
somjuphalidha (@somjuphalidha)
หวานชื่นใจจังเลยค่าาา รสมือคุณไรท์เนี่ยหวานถูกใจมากกกก เซฮุนก็ช่างอ่อนหวาน เอาอกเอาใจเก่ง แถมยัง ช่างหยอกช่างเย้าให้คุณสาเขาหมั่นเขี้ยวจริงๆ จงอินบทจะใกล้ชิดเติมความรักกันก็ปากหวานม๊ากกก ช่างสรรหาคำมาเอาใจ เอาให้สมกับที่มีสามีเป็นนักแต่งเพลงเลยมั้ย มันก็จะโรแมนติกยกกำลังสามสี่ห้ากว่าใครไปเลย เซจองหนูกำลังจะมีน้องแล้วนะรู้กก คุณพ่อพร้อมมากกก ลึกๆก็หมั่นไส้จริงๆ หายไปไหนแล้วตาทึ่มขี้โมโหจอมบงการคนนั้น ดูซิ เหลือแค่พูดคะขาอ่ะ แต่ก็ถือว่าทุ่มเทให้กับครอบครัวเสมอต้นเสมอปลายมาตลอด เฮ้ออเมียก็แสนดี ลูกก็น่ารัก ติดที่ชอบทำกะลิ้มกะเหลี่ย มองตาเยิ้มใส่เมียเนี่ย คิมจงอิน~ ขนาดนี่อ่านอยู่ยังเขินน ฮรืออ
samneung (@samneung)
หวานมากกกก อิ่มเอมใจสุดดดดด
aday1412 (@aday1412)
หวานจนมดขึ้น หวานจนน้ำตาลในเลือดสูงแล้ววว กรี๊ดด มันดีมาก ครึ่งแรกว่าหวานแล้ว ครึ่งหลังคือx10 ร้องไห้
cvlsaaj (@cvlsaaj)
หลายชายมาแน่ๆเลยงานนี้ คุณเค้าหวานกันซะขนาดนี้ เขิน
aday1412 (@aday1412)
คืนนี้ก็คงจะเหลือแต่เขาและคุณสามี อยู่ด้วยกันเงียบๆ สองคน เนี่ย เริ่มเขินตั้งแต่ตรงนี้เลย แงงงงง เขินมาก ริมสระก็เป็นโลเคชั่นที่ดีเหมือนกัน นานๆ จะมีเวลาแบบนี้ทีเนาะ เอาให้หนำใจไปเลยจ้า จัดให้ครบ ห้องนั่งเล่น ห้องครัว โต๊ะกินข้าว ห้องน้ำ ห้องนอน 55555 แงงง เขิน
eve_ivyyy (@eve_ivyyy)
ตอนจงอินพูดคำหวานล่อน้อง นี้เราก็เขินไปด้วยนะคะ55555 เนี้ย อิจฉาน้องแค่ไหนอ่ะ คิดดู มีสามีที่รวยเป็นถุงเป็นถัง มีแตงโมที่น่ารักไปอีก เพียบพร้อมไปหมดเลยค่ะฮืออออ แล้วนี้เอาท์ดอร์กลางแจ้งไปอีก
somjuphalidha (@somjuphalidha)
เต็มอิ่มมากก จงอินทำไมอ้อนเมียเก่งขนาดนี้ แหมมมม มันอดทนจนใจจะระเบิดให้ได้เลยใช่มั้ยฮึ ทั้งที่ก็อยู่ด้วยกันตลอด แต่ไม่ได้ฟัดไม่ได้รักได้ถึงใจ พอเวลามาถึงก็ไม่อยากจะอ้อมค้อมเสียเวลาเลยจ้า เอาแบบโต้งๆตรงประเด็นไปเลย ละคือหวานมากก พลี๊ซซซซซ มากกกกก หน้าเน่อร้อนไปหมดเด้ออ เซฮุนเองก็ขี้แกล้งเหมือนกันนะ จริงๆคือชอบใช่ม๊าา แกล้งให้คุณสาเขาแทบคลั่งตัวเองน่ะ เหมือนอยากเอาคืนที่จงอินทำเอาแทบคลั่งเหมือนกัน ดูซิ.. ละยังมาแอบชอบใจที่ได้ปล้ำสามีอีก น่ารักน่าหยิกเหลือเกินไหมล่ะ คนที่ฟินกว่าใครคือคนทางนี้ค่ะ ป้าว่าชื่นใจที่สุดแล้วววว อะไรๆมันได้ดั่งใจจริงงง
cvlsaaj (@cvlsaaj)
‘นึกโชคดีที่ได้แต่งงานกับผู้ชายที่มีเงินถุงเงินถัง’ มีความอวดคุณสาเบาๆในประโยคนี้ นะคะ เขินมาก กรี๊ดด ในที่สุดเขาก้แบบมีความสุขแบบที่ควรจะมีกันซักที☺️☺️
sawitreesribun1 (@sawitreesribun1)
ทูลหัวของบ่าว เจ้าแตงโมไม่อยู่แค่คืนเดียวเองนะ55555 คุณสาก็ถนอมป๊ะป๋าดีเหลือเกิน ฮืออออ ผมรักคุณ รักคุณไรท์มากๆ