the wardrobewraaaks
12.40
  • 12.40




    คุณฝันถึงคนมากมาย คุณตื่นมาตอนเที่ยงคืน ในห้องสี่เหลี่ยมคนเดียว ในบ้านที่มีคุณคนเดียว ในโลกที่มีคุณคนเดียว คุณโผจากเตียงสี่เหลี่ยมของตัวเองมายืนหน้ากระจกห้องน้ำ ล้าง ๆๆๆๆๆๆๆ ล้างแบคทีเรียจากคนอื่นออกไปจากผิว จากรูขุมขน สบู่ผสมน้ำเป็นฟองสบู่ คุณถูสบู่บนผิววนวน วนจนน้ำบนผิวแห้ง สบู่ก็แห้งจนถูต่อไม่ได้ คุณล้างต่อไป ล้าง ๆๆๆๆๆๆๆ ล้างจนคิดว่าร่างกายสะอาด ปล่อยน้ำผ่านผิว น้ำที่บริสุทธิ์แต่ก็บรรจุเศษร่างกายเถ้ากระดูกคนนับแสนนับล้านที่โดนเอาไปลอยอังคารจากบนเรือลำเล็กกลางทะเล คุณถูร่างกายวน ๆ ถูจนเศษโมเลกุลเล็กน้อยของใครต่อมิใคร เศษเหงื่อ เศษขี้ไคล เศษน้ำมูกน้ำลายของใครต่อใครในน้ำเปล่าผสานไปกับผิวของคุณ ในขณะเดียวกันก็ชำระเศษมากมายพวกนั้นออกจากชีวิตคุณ คุณคิดว่ามันจะสะอาดกว่าเวลาที่คุณไม่ล้าง แต่ที่จริงคุณก็แค่เอาเศษอื่น ๆ ที่คุณไม่รู้ปะติดกลับเข้าไปในร่างกายของคุณใหม่ แล้วคุณก็ตื่นมาพรุ่งนี้เช้า ตื่นขึ้นมาเจอเศษอะไรต่อมิอะไรจากมนุษย์คนอื่นที่ยืนเบียดกันในเมืองใหญ่เหมือนเดิม รับมันติดเข้าไปในร่างกายในผิว ในรูขุมขนตัวเองเหมือนเดิม แล้วก็กลับบ้าน กลับมาล้างเศษพวกนั้นออกด้วยกระบวนการเจือจางเศษเหล่านั้นเข้าไปใหม่ ครั้งแล้วครั้งเล่า



    คุณหลงคิดว่ามีตัวคุณเองอยู่จริง ที่จริงก็แค่ซากเศษที่พ่อแม่คุณที่ไว้ ผสมกับเศษหมูหมากาไก่ที่คุณกิน คุณก็ไม่ต่างจากเศษซากพวกนั้นที่คุณรังเกียจ ที่คุณคอยเอาแต่จ้องจะล้าง ๆๆ มันออกไปจากชีวิตตัวเองทุกวี่ทุกวันเลย คุณล้างมันไม่ออก คุณแพร่ตัวเองลงไปในน้ำที่ไหลผ่านท่อ ในอากาศที่คุณหายใจที่คุณแหวกว่าย แพร่ตัวเองไปในคำพูดที่คุณเคยบอกใครว่าคุณรักเขามากมายแค่ไหน คำพูดที่ไม่จริงเลยสักนิด

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in