the wardrobewraaaks
gibberish1
  • ปีบยืนลำต้นตรงตระหง่าน ห้อมล้อมด้วยไม้เล็กกว่า ส้มจี๊ดไร้ผล สารภีและพิกุลเพิ่งลงดินสูงแค่ผู้ใหญ่ ดอกปีบขาวร่วงกราวครองพื้นที่


    น้ำตาไหลริน กระเบื้องสี่เหลี่ยมสีฟ้าวางเรียงต่อกันเป็นเส้นตรง ครอบคลุมพื้นที่สระน้ำ ไม่มีใครเคยไล่นับ


    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
    1 2 3 4


    จะนับทำไม
    อยากจะนับ
    หิวข้าวแล้ว


    พื้นคอนกรีตเปียกเป็นรอยเท้า เท้าสองคู่เดินเคียงกันก่อนจะค่อยๆขยับเข้าใกล้ ซ้อนทับเหลื่อมล้ำกันบนทางเดินคอนกรีต ย่ำเหยียบดอกไม้ตกพื้น ดอกตูมดอกเล็กนอนนิ่ง รอยน้ำค่อยแห้งเหือดไปไม่ช้าด้วยอากาศร้อนจัด


    มือบรรจงเก็บดอกไม้หล่นพื้นทีละดอก เลือกหยิบแต่ดอกขาวไม่ช้ำ ปีบช่อเล็กทัดข้างหูด้านขวา เสียงหัวเราะใสกังวาน ดังไปกระทบผิวน้ำในสระ มันคงสงสัยว่าเสียงสวรรค์คือเสียงอะไร


    จูบแผ่วเบาแต่ฉุดให้ปีบข้างหูหล่นลงพื้น เหลือเพียงสองดอกสุดท้ายที่มือคว้าไว้ทัน หยดน้ำเล็กๆจากสระยังติดอยู่ที่ผิว


    ยังจำไม่ลืม แม้ในสระจะไม่เหลือน้ำ ฝุ่นดินเกาะเกรอะกรัง เสียงลมพัดสาดซัด ดังสนั่นเหมือนโหยไห้


    ปีบยังยืนต้นตระหง่าน ลมพัดใบเสียดสีครวญคราง ซาบซ่านริมฝีปากไปถึงหัวใจ กลิ่นดอกไม้เสียดทะลุปอด


    นับแผ่นกระเบื้องที่ไม่มีใครนับ


    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
    1 2 3 4 5 6 7 8 9


    23/4/2020

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in