Freshman year in Uni landtosixelev
staff
  • หลังสอบมิดเทอมตอนนั้นมันห้าวอยากทำนู้นนี่เต็มไปหมดเลย เขาประกาศรับสมัครสต๊าฟเราก็สมัครไป โดยที่ไม่รู้ว่านั่นจะเป็นสัปดาห์ที่หนักหนาสาหัสมากสำหรับเฟรชชี่คนนี้ เริ่มต้นที่ประมาณคืนวันอาทิตย์ทางชมรมเขาประกาศรับสมัครคนช่วยงานๆหนึ่ง ซึ่งเราเห็นว่าช่วงนั้นพอดีและกิจกรรมก็น่าสนใจ เราก็เลยตัดสินใจไป แต่พอไปถึงที่ก็เห็นเลยว่าคนมาน้อยกว่าที่คิดมาก ตอนแรกเราคิดในใจว่า อืม พี่เขาอาจแคนเซิลงานมั้ง คนมาแค่นี้เอง แต่มันไม่เป็นอย่างนั้นเลย เราประชุมกันตอนเกือบจะหกโมงเย็นจนถึงทุ่มครึ่ง ตอนนั้นทุกคนก็ได้แบ่งหน้าที่ของตัวเองแล้ว รวมถึงวันไหนต้องทำอะไร หรือเดดไลน์เมื่อไหร่ เราชื่นชมจริงๆนะ เป็นอะไรที่รวดเร็วทันใจมาก55555 ประมาณทุ่มกว่าๆเราก็ขอกลับก่อน พี่เขาก็เดินมาส่งแล้วถามว่า งานมันหนักไปไหมน้อง ตอนนั้นเราก็ตอบกลับว่า ก็ไม่รู้อะ อาจจะไม่หนักแหละ อ๋อลืมบอก เราทำงานเป็นฝ่ายซัพพอร์ทนะ คอยช่วยเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ หาซื้อของต่างๆ ประมาณนี้ วันอังคารเราก็ไปชมรมหาของนู้นนี่ ยอมรับเลยว่าตอนนั้นไม่รู้จะเริ่มยังไงจริงๆ พี่ๆก็ถามว่า ซื้อนั้นยัง ทำนี้ยัง แอบกดดันนิดหนึ่งแหละ แล้วก็มีพี่ๆมาช่วยทำนู้น นี่ให้ มันก็ดีน่ะที่เขามาช่วยงานจะได้เสร็จไวขึ้น แต่มารู้สึกในตอนหลังว่า เราทำงานไม่ดีพอเลยอะ แล้วในทุกๆวันก็จะมี         การอัพเดตงานของแต่ละฝ่ายด้วย ส่วนวันพุธขอลาไปเป็นสต๊าฟงานอื่นแพรบบบ555555 บอกแล้วว่าเด็กนี้มันห้าว ตอนเย็นวันพุธก็ไปเป็นสต๊าฟอีกคลับหนึ่ง ซึ่งงานเราก็คือ คือ คืออออ เป็นฝ่ายต้อนรับนั่นเอง พูดซ่ะดูดีเชียว จริงๆก็ยืนเฝ้าประตูคอยบอกคนมางานนั่นเอง ยืนเหงาๆคนเดียวไปเลยจ้า จะเล่นโทรศัพท์ก็ไม่รู้ว่าเขาจะมากันตอนไหน เดี๋ยวภาพลักษณ์สต๊าฟมันดูไม่ดี แหม่ ยืนอยู่ตรงนี้ก็ดีได้เจอผู้คนมากหน้าหลายตา ยิ้มให้เขาถึงแม้เราจะไม่รู้จักกันก็ตาม พี่ๆสต๊าฟคนอื่นเวลาเดินผ่านก็คอยให้กำลังใจกันไป แค่นี้ก็ดีแล้ว เห็นไหมแค่เรา appreciate สิ่งเล็กๆเหล่านี้อะชีวิตก็มีความสุขแล้ว ขอกลับก่อนไปทำธุระเขาก็เข้าใจเรา  วันพุธไม่ได้จบแค่นี้จ๊ะพี่จ๋า เพราะยังไม่ได้อัพเดทงานเลย อัพเดทเสร็จ ก็ทำงานที่เหลือในคืนนั้นเลย แล้วก็มาทำต่อที่ชมรมวันพฤหัส แล้วก็เตรียมของกันไป ตอนนั้นก็คิดในใจบ้างแหละว่างานเราจะสำเร็จไหมนะๆ เตรียมของเสร็จแล้วก็นั่ง นอน ยืน คิดว่าจะขนของไปสถานที่จัดงานยังไงดี วันนั้นคนในชมรมไม่มีใครว่างเลย ทักไปถามกันหมดแล้ว หมดหนทางจริงๆ แต่เราก็รวบรวมความกล้าขอความช่วยเหลือจากเพื่อนๆสุดน่ารักของเราเองให้ไปช่วยขนของ ซึ่งเพื่อนๆก็ช่วยกัน นี่อะถ้าขอตั้งแต่แรกคงไม่ต้องมากังวลอย่างนี้หรอก ว่าไหม แล้วเราก็เดินทางมาถึงวันเสาร์ กิจกรรมที่ใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงก็ผ่านไปด้วยดี แต่เราแอบไม่พอใจตัวเองที่ทำป้ายได้ไม่สวยและของบางอย่างมันไม่พอ 

    แต่สัปดาห์นี้มันทำให้เราก็ได้เห็นอะไรหลายๆอย่างเลยล่ะ

    • เออกว่าจะเตรียมงานๆหนึ่งเนี่ยมันไม่ง่ายเลยนะ
    • สิ่งที่เราเห็นตอนเขาทำงานกันไม่ถึงครึ่งหนึ่งที่เขาเตรียมมาเลยอะ
    • เราเคยเป็นสต๊าฟที่งานมันสเกลใหญ่กว่านี้มากๆแต่เราเตรียมมาไม่ดีเท่านี้เลย
    • และมันก็หนักจริงๆด้วยแหละพี่555555555555อยากขำตัวเองที่ตอนนั้นบอกว่าไหว
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in