once upon time in daejeonforyouaug2nd
-คนที่น่ารักที่สุดในแดจอน-
  • ตั้งแต่เด็กจนโตเราเป็นนักชอบแอบชอบ มาโดยตลอด บางครั้งก็แอบชอบรุ่นพี่ แอบชอบเพื่อน แอบชอบพนักงานร้านหนังสือ แอบชอบคนที่เจอบนรถไฟฟ้า ความรู้สึกแอบชอบมันทำให้หัวใจเรามันเต้นผิดจังหวะแปลกๆแต่มันทำให้เรารู้สึกดีทุกครั้งเพราะมันทำให้ชีวิตเรามันมีอะไรมากขึ้น

    เดือนแรกในการมาเรียนที่เกาหลีของเรามันไม่ค่อยจะสนุกเท่าไหร่ทุกวันมีแต่ความเครียด เครียดเรื่องเรียนมากจนเหมือนกับว่าเราแค่เปลี่ยนที่นอนเปลี่ยนที่กินข้าว ไม่ค่อยอยากทำอะไรเท่าไหร่นอกจากอ่านหนังสือ เราอยากกลับบ้านเกือบทุกวัน จนกระทั่งเราได้เจอคนคนนึงเราเจอเขาตอนที่เรื่องเรียนเราก็ยังเครียดเหมือนเดิมแต่ความเบื่อมันเพิ่มมากขึ้นทุกวันเราเป็นนักศึกษาปริญญาโท ส่วนเขาเป็นน้องปริญญาตรี เขาสดใสมากตอนครั้งแรกที่เราเจอจนเราแอบเหม็นหน้าเขานิดนึง ด้วยความที่เขาสนิทกับน้องที่เรารู้จัก เราเลยมีโอกาสได้เห็นเขาบ่อยๆแต่ตอนนั้นเรารำคาญใจแปลกๆทุกครั้ง อาจจะเป็นเขาต่างกับเรามากเขาดูมีความสดใสมีความร่าเริงมีความเป็นเด็กที่หายไปจากตัวเรานานมากแล้ว เรารู้สึกว่าตัวตนของเขามันเจิดจ้าเกินไปจนเรารับมือไม่ไหวแต่แล้ววันนึงเหมือนเราตื่นมาแล้วก็รู้ตัวว่าไม่ใช่ละความรู้สึกเหล่านี้เราไม่ใช่ไม่ชอบเขาหรอกเราชอบเขามากๆต่างหากนั่นแหละ จากนั้นเขาก็กลายเป็นจุดเปลี่ยนนึงของชีวิตเราที่นี่ ทุกวันดูน่าตื่นเต้นไปหมดเพราะต้องลุ้นว่าเอ๊ะ วันนี้เราจะเจอเขาไหม มันทำให้เรามีชีวิตชีวาตื่นมาแต่งหน้าแต่งตัวทุกวันเพราะไม่อยากให้เขามาเจอตอนสภาพแย่ๆทำให้เรามีความสุขเล็กๆกับการเล่นแบดมินตันวันเดียวกับที่เขาเล่นบาสเก็ตบอล เขาทำให้การไปมหาลัยทุกวันของเราสนุกขึ้นแบบที่เราในเดือนแรกคงไม่เชื่อแน่ๆว่าเราจะสนุกแบบนี้ได้

    ถึงแม้ว่าตอนนี้เราคงจะไม่เจอเขาอีกแล้วด้วยอะไรหลายๆอย่างและถึงแม้ว่าเราจะไม่สมหวังแต่ก็อยากขอบคุณที่อย่างน้อยเราได้เจอกัน เจ้าคนน่ารักที่สุดในแดจอน :)



     

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
prasatna (@prasatna)
เมือง&คนน่ารัก