อ้วนส้มnillzeronoun
ขนมแมวมั้ยอ้วน
  • เพราะเมื่อวานเผลอทำตัวงี่เง่าใส่อ้วนส้มไป วันนี้ทากะเลยตั้งใจรีบกลับห้องให้เร็วกว่าปกติ เด็กหนุ่มกวาดขนมแมวเลียมาจากร้านลุงคนเดิม บรรจงเลือกรสและยี่ห้อที่ถูกกล่าวขานว่าติดทอปเบสเซลเลอร์มาตลอดสามเดือน ลุงเจ้าของร้านยิ้มใจดีจัดการอัดขนมซองใส่ถุงกระดาษให้ทากะหอบกลับเต็มอ้อมแขน

    หนุ่มนักศึกษากึ่งวิ่งกึ่งเดินยิ้มร่ากลับขึ้นมาบนห้อง ยิ้มบางกับขนมกอดไว้ เขาอยากจะใจดีกับอ้วนให้มากกว่านี้ อยากขอโทษที่เมื่อวานทำตัวไม่ดีใส่อีกฝ่ายไป แม้ส้มอาจจะจำอะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ

    "กลับมาแล้วคร้าบบ อ้วนส้ม...อยู่ป่าว มากินหนมๆ"

    อ้วนส้มอยู่ห้อง เจ้าตัวใหญ่มองเขาแล้วค่อยๆเดินถอยหลัง ขยับไปนั่งห่างๆดูท่าทางไม่ค่อยไว้ใจกัน

    "เมี๊ยวๆๆๆ มาๆ กินหนมไง หนมแมวน่ะ ของดีเชียวนะ รับรองนายต้องชอบแน่ๆ" ทากะพยายามเรียกอีก แต่อ้วนไม่ขยับ แถมตั้งท่าจะวิ่งหนีโดดออกหน้าต่างอีกต่างหาก

    อ้วนยังงอลเขาอยู่หรอ...เป็นคำถามในใจ ก่อนเจ้าตัวจะรีบปาดไปดักหน้า ไม่ยอมให้แมวตัวใหญ่ออกหน้าต่างไป เจ้าของห้องลงกลอนล็อคกระจกแน่นหนาทันที

    "เราต้องเคลียร์กันอ้วน นี่ซื้อหนมมาให้เลยนะ จะไม่กินจริงๆหรอ " เจ้าตัวลากเสียงทำตาปรอย แมวตัวใหญ่มองหน้าเขา ก่อนจะตวัดไปมองขนมในมือสุดที่รัก กำไว้แน่นเชียว


    ไม่ทากะ....คือไม่ดิ เขาไม่ได้โกรธนะ ไม่เคยเลย ขอบคุณที่ใส่ใจกัน แต่....ถ้าต้องมาฝืนกินขนมแมวเลีย มันออกจะเกินไปสำหรับเขาจริงๆ ขอกินอย่างอื่นเถอะ ไม่ไหวอ่ะครับ

    "อ้วนนนนน......" อีกคนอ้อนเสียงยาว สีหน้าสลด แมวตัวโตได้แต่ถอนใจ เลี่ยงยากละ สงสัยต้องงัดไม้ตายขึ้นมาใช้

    อ้วนส้มยอมหมุนตัวกลับ แมวตัวโตเดินมานั่งรอเขาอยู่บนพื้นพรมข้างเตียง ทากะรีบเดินมาสมทบแล้วจัดการนั่งลงตรงข้างอ้วนส้ม สีหน้าดูมีความสุขมาก ดวงตากลมโตของแมวหนุ่มช้อนมองเจ้าของ

    ทากะยิ้มกว้าง บรรจงใช้กรรไกรตัดปลายซองยาวของขนมแมวเลีย แล้วยื่นมาตรงหน้าเขา แมวหนุ่มดมฟึดฟัดใจเต้นตึกตัก ไม่มีทางเลี่ยงอ้วนส้มแลบลิ้นชมพูแตะเลียขนม แล้วหดคอหนีแทบจะทันที

    อ้วนส้มตัวแข็งค่อยๆทรุดลงนอนแนบพื้นพรม

    เด็กหนุ่มชะงักค้าง แววตาตื่นตระหนกเมื่อเห็นแมวส้มเริ่มตัวสั่น ตั้งต้นจาม จามไม่หยุด แมวตัวใหญ่พลิกตะแคงแล้วเริ่มดิ้น ทากะหน้าเสียพลิกซองขนมยาวๆในมือดู มันคือขนมแมวจริงๆนะมีรูปแมวยิ้มแปะชัดเจนแถมยี่ห้อพรีเมี่ยมแพงระยับ เขาโยนขนมในมือทิ้ง ปาดเข้าดูอาการอ้วนที่ดิ้นไม่หยุดเริ่มมีน้ำลายฟูมปาก

    "ทำไมล่ะ อ้วนๆ อ้วนส้ม อย่าเป็นไรนะ ทำไงดี อ้วน.... อ้วนส้ม !!" คนตัวเล็ก พยายามจับแมวที่ตัวสั่นไม่หยุด สีหน้าเด็กหนุ่มเหยเกดูไม่เข้าที

    ถ้าอ้วนส้มแพ้ล่ะ ถ้าขนมมันมีพิษกับเขา ก็เขาไม่รู้นี่ ไม่รู้มาก่อนว่าแมวสามารถแพ้ขนมแมวเลียได้ เขาไม่ได้ตั้งใจ

    อีกฝ่ายเองก็ชักกังวล ทากะเขย่าเขาจริงจังมาก แถมมือเริ่มสั่น นี่เขาเล่นใหญ่ไปรึเปล่านะ

    อ้าวเห้ย....ทากะ ทากะเหมือนจะร้องไห้ ชิบหายแล้ว

    "อ้วน....อ้วนเป็นอะไร ทำไมเป็นแบบนี้ ไม่เอานะ อย่าเป็นอะไรนะ อ้วน ไม่นะ..."

    หยดน้ำสีใสเม็ดแรกหล่นลงบนขนเขา แมวตัวโตชะงัก มือบางยังคงลูบหลังเขาไม่ห่างแต่ใบหน้าขาวนองน้ำตาไปแล้ว

    ทา...กะ

    เขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจ....

    ห้องทั้งห้องสว่างวาบ ปรากฏร่างคนสองคนที่นั่งอยู่บนพื้น คนตัวสูงกอดคนตัวเล็กไว้ มือหนากดศรีษะของอีกฝ่ายแนบอก

    "ไม่เอา...ไม่ร้องนะครับ ไม่เป็นไร....ไม่ต้องร้องแล้วนะ" ร่างสั่นเทิ้มซุกหน้าลงแน่น มือเล็กคว้ากำแขนเสื้อเขาไว้ คนตัวใหญ่โยกตัวช้าๆ ลูบหลังลูบไหล่ปลอบประโลมคนที่ยังร้องไห้ไม่ยอมหยุด

    ไม่แกล้งแล้ว...ไม่เล่นแล้ว...ต่อให้กี่สิบขนมแมวเลีย ไม่ว่าจะมาอีกกี่ลัง เขาก็จะกินให้หมดเลยคอยดู.

    ขอโทษ...จะไม่เล่นอะไรแบบนี้อีกแล้ว.

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in